"Men Sevgidan oʻldim,Sevgidan"
Qoʻlim hechham bir ishga bormas
Odamlar meni gʻiybat qilishdan qaytmas
Bir inson holim soʻrashga kelmas
Men Sevgidan oʻldim, Sevgidan
Dushman xanjar bilan oʻldirsaham mayliydi
Tanamni qirq boʻlaklarga boʻlsaham mayliydi
Uzoq uzoqlarga band qilsaham mayliydi
Men Sevgidan oʻldim, Sevgidan
Ko‘zimda tun, yuragimda bitmas dog‘
Kulib yursam ham ichimda mingta tog‘
Dardimni tinglamas na do‘st, na chog‘
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Endi u qaytmas sen shuni, bil
Bu ko‘ngil singandi, bo‘ldi xasdek chil
Tirikman deb yuraman, aslida o‘lik dil
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Bir zamon kulganim endi gunohdek
Har bir nafasim ham chiqmas panohdek
Yashashning o‘zi ham bo‘ldi azobdek
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Ko‘chalar guvohdir jim qadamimga
Har yoshim guvohdir ko‘zda namimga
Baxt kulib boqmadi hech bir damimga
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Qismat menga kuldi achchiq kulgida
Yurak parcha-parcha har bir koʻzguda
Isming jaranglaydi so‘nggi so‘zimda
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Dunyoga sig‘madim, dunyo tor bo‘ldi
Har bir quvonchim ham unga zor bo‘ldi
Tirik yuragimga qabriston qurildi
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Oxirgi nafasim ismingsiz chiqmas
Bu dardni vaqt ham hech qachon yutmas
Tanam tirik qolar, ruhim uyg‘onmas
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Ko‘zimda yoshlardan dengizlar to‘ldi
Yuragim sabri ming bor o‘ldi
Birgina muhabbat jonimni oldi
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Agar nomim qolar boʻlsa biror yodda
“Sevdi, ammo oʻldi” yozing shu toshda
Bu umrim yakun topdi bitta so‘zda
Men Sevgidan o‘ldim, Sevgidan
Qabrim boshida gul emas, armon bitsin
Yozilmas dardimni shamollar o‘qisin
Kim so‘rasa holimni, shu so‘zni desin
U Sevgidan o‘ldi, Sevgidan
© Muallif....✍ Oʻskin Azimov