Sadoqat?
Sadoqat bu oddiy so‘z emas, insonning asl qadrini bildirib turadigan xislatdir, aynan sadoqat ba’zi insonlarni qalbimizga yaqin qiladi, ba’zilarini esa uzoqlashtiradi, chunki inson hamma narsani kechirishi mumkin, lekin ishonch sinishini unutishi qiyin, sadoqat faqat sevgi yoki do‘stlikda emas, hayotning har bir joyida kerak bo‘ladi, oilaga sadoqat bo‘lmasa mehr kamayadi, do‘stlikda bo‘lmasa ishonch yo‘qoladi, niyatga sadoqat bo‘lmasa inson boshlagan ishini oxiriga yetkaza olmaydi, hatto insonning o‘ziga bo‘lgan sadoqati ham muhim, chunki ba’zan odam boshqalarga emas, eng ko‘p o‘ziga bergan va’dasiga xiyonat qiladi, sadoqat faqat “yoningdaman” deyish emas, balki qiyin paytda ham o‘sha joyda qolishdir, hamma kulgan payt yoningda bo‘lish oson, ammo seni tushunmagan paytda ham tark etmaslik chin sadoqatdir, ayrim insonlar gap bilan emas, qilgan ishlari bilan sodiqligini ko‘rsatadi. Chunki sadoqat baland va’dalarda emas, oddiy holatlardagi munosabatda bilinadi, vaqt o‘tsa ham o‘zgarmagan hurmatda, ortingdan yomon gapirmaslikda, yo‘qligingda ham haqqingni himoya qilishda bilinadi, inson hayotida eng kerakli narsalardan biri ham aynan ishonchli insonlarning borligi, chunki qalb eng ko‘p soxtalikdan charchaydi, sadoqat esa qalbga xavfsizlik hissini beradi, shu sabab bu xislat yo‘q joyda munosabat uzoq yashamaydi, bor joyda esa oddiy rishtalar ham mustahkam bo‘lib qoladi, bugun odamlar ko‘proq chiroyli gap izlaydi. Fikrimcha, insonni ushlab qoladigan narsa chiroyli so‘z emas, o‘zgarmaydigan sadoqatdir.