ادبیات دیگر

Public

نمی‌توانید بپیوندید؟ @adabyatedigar

۶.۷k عضو

به‌روزرسانی شده: May 16, 2026 at 3:28 PM

ادبیات دیگر

کانال پیشنهادی: @Our_Archive ... اینستاگرام: instagram.com/adabyatedigar فیسبوک: www.facebook.com/adabyatedigar ادبیات دیگر هیچ ادمین مشخصی که با اعضاء در تماس باشد ندارد!

Follow @adabyatedigar to stay updated with the latest instagramcomadabyatedigar and wwwfacebookcomadabyatedigar trends and news

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

مجموع: 6.7K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

جنگ و تناقض‌های ضدامپریالیسم کامران متین جنگ ایران چپ جهانی را دو شقه کرده است. اقلیتی کوچک هم‌ حملهٔ آمریکا و اسرائیل را به‌عنوان تجاوزی امپریالیستی محکوم می‌کنند و هم دولت ایران را به‌عنوان یک حکومت تئوکراتیکِ سرمایه‌داریِ سرکوبگر. اردوگاه بزرگ‌تری اما…

162

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

جنجال در سینمای فرانسه

درست پیش از افتتاحیه جشنواره کن امسال، حدود ۶۰۰ نفر از اهالی سینمای فرانسه - از جمله بینوش، اراری (سناریست «آناتومی یک سقوط»)، ماندیکو و آرلو - پتیشنِ «Zapper Bolloré» («کانالِ بولوره را عوض کن») را در روزنامه‌ی «لیبراسیون» منتشر کردند.
در متنش آمده: «با سپردن سینمای فرانسه به دست یک مدیر راست افراطی، نه‌فقط با یکسان‌سازی فیلم‌ها، بلکه با تسخیر فاشیستی تخیل جمعی روبه‌رو خواهیم بود.»
نگرانی اصلی تملک ۳۴٪ از سینماهای زنجیره‌ای UGC توسط کانال‌پلوس (+CANAL) است.
چشم‌انداز این ابر شرکت از کنترل کامل تا ۲۰۲۸، مدیرش بولوره را در موقعیتی می‌گذارد که «کل زنجیره‌ی تولید تا توزیع را کنترل کند».
ماکسیم سعدا، مدیرعامل کانال، روز یکشنبه در حاشیه‌ی جشنواره‌ اعلام کرد که این گروه دیگر با هیچ‌یک از ۶۰۰ امضاکننده همکاری نخواهد کرد.
او گفت: «این پتیشن را بی‌عدالتی نسبت به همکارانمان در کانال احساس کردم.»
پیش از آن، لوگوی کانال‌پلوس در چندین اکران کن - از جمله فیلم افتتاحیه - با سوت و هو مواجه شده بود.
استل اوبن، ژورنالیت، می‌گوید: «کانال‌پلوس بزرگ‌ترین تأمین‌کننده‌ی مالی سینمای فرانسه است. آن‌ها مبالغ هنگفتی را پیش از ساخت فیلم به تهیه‌کنندگان پرداخت می‌کنند. بدون آن، کل اکوسیستم در خطر است.»
طبق قراردادی که در ژانویه ۲۰۲۵ امضا شد، کانال‌پلوس تعهد داده تا سال ۲۰۲۷ سالانه تا ۱۷۰ میلیون یورو (در مقایسه با ۲۲۰ میلیون قبلی) به سینمای فرانسه اختصاص دهد.
رئیس مرکز ملی سینمای فرانسه (CNC) با ابراز تأسف از واکنش کانال گفت: «حق انتقاد بخشی از اصل بنیادینِ آزادی بیان است.»
اولیویا سالازار-وینسپیر، روزنامه‌نگار فرهنگی فرانس۲۴، این فهرست‌سازی را با دوران مک‌کارتیسم دهه‌ی ۱۹۴۰ مقایسه می‌کند: «که سیستم استودیویی هالیوود هر کس را که متهم به داشتن دیدگاه‌های "غیرآمریکایی" بود کنار می‌گذاشت و مسیر حرفه‌ای‌اش را نابود می‌کرد.»
نماینده‌ی اتحادیه‌ی CGT هم گفت: «در بخش ما، لیست سیاه چیزی بسیار واقعی است. اما نمی‌توانی یک حرفه‌ی کامل را در لیست سیاه قرار بدهی. این لحظه‌ای است که همه باید کنار هم بایستند.»
بولوره در ۲۰۱۲ بزرگ‌ترین سهامدار ویوِندی شد. شرکتی که کانال‌پلوس، CNews و هاشت (سومین ناشر بزرگ جهان) را در بر می‌گیرد. CNews بر ویرانه‌های «ای‌تله» ساخته شد، شبکه‌ای که پس از اعتصاب تاریخی ۳۱ روزه‌ی سردبیرانش در ۲۰۱۶ (طولانی‌ترین اعتصاب رسانه‌ای فرانسه از ۱۹۶۸) راست‌گرا شد.
پدیده‌ی «بولوریزاسیون» در فرانسه به اصطلاحی رایج تبدیل شده؛ نامش از همین میلیاردری گرفته شده که گاه «مرداک فرانسوی» خطاب می‌شود، اما منتقدان می‌گویند بسیار بیشتر از مرداک از ایدئولوژی راست افراطی حمایت می‌کند.
همین امروز صبح در رادیو فرانس‌کولتور، شنیدم خانمی که در دفاع از کانال حرف می‌زد، با افتخار می‌گفت «بولوره تنها یک‌بار جلوی فیلمی را گرفته است.» پرسیدند کدام؟ گفت «فیلمی را که اوزون می‌خواست در مورد یک کشیش کودک‌آزار بسازد.»

https://x.com/naimian/status/2056633778810892400


https://t.me/jeqnemut

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

جنگ و تناقض‌های ضدامپریالیسم
کامران متین

جنگ ایران چپ جهانی را دو شقه کرده است. اقلیتی کوچک هم‌ حملهٔ آمریکا و اسرائیل را به‌عنوان تجاوزی امپریالیستی محکوم می‌کنند و هم دولت ایران را به‌عنوان یک حکومت تئوکراتیکِ سرمایه‌داریِ سرکوبگر. اردوگاه بزرگ‌تری اما هم‌زمان با محکوم کردن امپریالیسم آمریکا از جمهوری اسلامی به دلیل «ضدامپریالیست» بودنش حمایت می‌کند.

حمایت آشکار یا ضمنی بخش قابل‌توجهی از چپ از یک حکومت تئوکراتیک شبه‌فاشیستی ــ حکومتی که هزاران نیروی چپ‌ را اعدام و معترضان بی‌شماری را قتل‌عام کرده است، حکومتی که کارگران، زنان و اقلیت‌های جنسی و جنسیتی را به‌شدت سرکوب می‌کند و کوردها و دیگر ملت‌های فرودست را تحت ستم استعماری نگه می‌دارد ــ نشانه‌ی پدیده‌ایست که فرد هالیدی آن را «ضدامپریالیسم معیوب» می‌نامید: نوعی ضدامپریالیسم که به آسانی باورناپذیری خود را با دیکتاتوری‌های مناطق نیمه‌پیرامونی جهان هم‌سو می‌کند؛ رژیم‌هایی که قادر نیستند «بدیلی ارائه دهند که از نظر سیاسی و اخلاقی بر خود امپریالیسم ارجح باشد».

چگونه می‌توان این «ضدامپریالیسم معیوب» را توضیح داد؟ منشأ این تناقض که بخشی از چپ از یک دیکتاتوری سرمایه‌دارانه حمایت می‌کند فقط به این دلیل که با امپریالیسم غربی در تضاد است -همان‌گونه که فاشیسم ژاپن در جنگ جهانی دوم چنین بود- کجاست؟

تلاش برای پاسخ به این پرسش‌ها مستلزم بازاندیشی در نظریه‌های مارکسیستی امپریالیسم است.

نظریه‌های امپریالیسم: تاریخی پر فراز و نشیب

جنگ جهانی اول سرآغاز مناسبی است. این جنگ «انترناسیونال دوم» را دچار شکاف کرد و زمینه‌ی فروپاشی آن را فراهم آورد.
حزب سوسیال‌دموکرات آلمان (SPD) که آن زمان قدرتمندترین حزب سوسیالیستی اروپا بود، از ماجراجویی جنگی امپراتوری آلمان حمایت کرد و استدلال می‌کرد از آنجا که روسیه دژ ارتجاع در اروپا است، تضعیف آن اقدامی مترقی محسوب می‌شود.

در مقابل، لنین و بلشویک‌ها بر ماهیت طبقاتی دولت‌های درگیر جنگ تأکید و استدلال می‌کردند که این جنگ، نزاعی میان قدرت‌های رقیب سرمایه‌داری در عصر امپریالیسم است؛ عصری که در آن هیچ دولت اروپایی نمی‌تواند نقشی مترقی ایفا کند. از این رو، لنین از کارگران خواست «دفاع از سرزمین پدری» را رد کنند و جنگ میان دولت‌ها را با نشانه رفتن «اسلحه‌شان به سمت دولت و بورژوازی هر کشور» به جنگ داخلی [طبقاتی] تبدیل کنند.

استراتژی لنین بر نظریه‌ی او درباره‌ی امپریالیسم به‌عنوان «بالاترین مرحله‌ی سرمایه‌داری» استوار بود. او با اتکا به نظریات جان اتکینسون هابسون،  https://pecritique.com/2019/06/08/رودلف-هیلفردینگ-و-جنبههایی-از-مارکسی/ و رُزا لوکزامبورگ استدلال می‌کرد که سرمایه‌داری وارد مرحله‌ای انحصاری شده که تحت سلطه‌ی سرمایه‌ی مالی، همانا درهم‌آمیختگی سرمایه‌ی صنعتی و سرمایه بانکی، است. این وضعیت مازاد سرمایه‌ای تولید می‌کند که امکان سرمایه‌گذاری سودآور در داخل را ندارد و بنابراین باید به خارج صادر شود؛ روندی که رقابت ژئوپلیتیک را تشدید می‌کند و نهایتاً به جنگ می‌انجامد.

مارکسیست‌های بعدی نظریه‌ی لنین را در مسیرهای مختلف بازسازی کردند. پل باران و پل سوئیزی تمرکز را از روی رقابت سرمایه‌دارانه برداشتند و استدلال کردند که در «سرمایه‌داری انحصاری» امپریالیسم بیش از پیش به سازوکاری برای مدیریت رکود در اقتصادهای پیشرفته بدل شده است.

در دههٔ ۱۹۶۰، نظریه‌پردازان وابستگی مانند سمیر امین، و آندره گوندر فرانک و، در معنای تاریخی‌ عام‌تری، امانوئل والرشتاین امپریالیسم را به‌عنوان رابطه‌ای ساختاری میان «مرکز» و «پیرامون» اقتصاد جهانی بازتعریف کردند. آنان استدلال می‌کردند که توسعه‌ی سرمایه‌داری در شمال جهانی به‌طور نظام‌مند توسعه‌نیافتگی را در جنوب جهانی بازتولید می‌کند. بنابراین آنها از اشکالی از «گسست» از نظام جهانی تحت سلطه‌ی غرب دفاع می‌کردند.

در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، نظریه‌ لنینیستی امپریالیسم و نظریه وابستگی هر دو به‌طور جدی به چالش کشیده شدند.

مورخ اقتصادی لیبرال دیوید کنت فیلدهاوس شواهدی ارائه کرد که نشان می‌داد بخش عمده‌ی صادرات سرمایه‌ی بریتانیا نه به مستعمرات، بلکه به دیگر کشورهای سرمایه‌داریِ مرکز سرازیر می‌شد. این امر پیش‌فرض اساسی نظریه‌ی امپریالیسم لنین را تضعیف می‌کرد.

بیل وارن نیز در کتاب «امپریالیسم: پیشاهنگ سرمایه‌داری» استدلال کرد که امپریالیسم، از نظر تاریخی، روابط اجتماعی سرمایه‌دارانه را گسترش داده و زمینه‌ی صنعتی‌شدن جهان استعمارزده و پسااستعماری را فراهم کرده است. دوران پس از جنگ جهانی دوم نیز شاهد پدیده‌ای بود که گیر لوندشتات آن را «امپراتوری با دعوت» نامید: ادغام داوطلبانه در ساختارهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی تحت رهبری آمریکا.

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

راز ناتمام گورهای دسته‌جمعی کردستان!

https://x.com/hiwa_life/status/2052052300399525954

https://t.me/jeqnemut

View on X (Twitter)

811

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

راز ناتمام گورهای دسته‌جمعی کردستان! ژێدەر @jeqnemut

1,030

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

🎥 Video

باد ما را با خود می‌برد
معلم اعدامی فرزاد کمانگر

در چنین روزی فرزاد کمانگر و یارانش توسط فاشیست‌های اسلامی اعدام شدند.

https://t.me/Our_Archive

989

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

هنگامی که «چپ» و «راست» در تبرئهٔ رژیم اسلامی همسو می‌شوند

عادل الیاسی

آنچه امروز در درون اپوزیسیون ایران جریان دارد، صرفاً اختلاف‌نظر بر سر تحلیل نتایج و تبعات جنگ نیست، بلکه در عین حال نزاعی عمیق‌تر بر سر پاسخگو دانستن عامل اصلی کشاندن جامعهٔ ایران به جنگ و سایر مصائب زندگی است.

هدف این نوشته نقد دو گرایش راست افراطی و چپ سنتی در اپوزیسیون ایران است که هر یک با استدلالات و عملکرد متفاوت، اما با نتیجه‌ای مشترک، عملاً بار مسئولیت رژیم اسلامی در کشاندن جامعهٔ ایران به جنگ و پاسخگو دانستن این رژیم در قبال پیامدهای ویرانگر آن را کاهش داده‌اند. این دو گرایش، به‌جای آن‌که نفرت اجتماعی از جنگ و شرایط پس از جنگ را متوجه رژیم کنند، آن را به‌سوی آمریکا و اسرائیل سوق دادند و در نهایت به سبک‌کردن بار مسئولیت رژیم اسلامی در قبال وضعیت کنونی و شرایط دشواری که جامعه پیش‌رو دارد، یاری رساندند. سیاست‌ها، موضع‌گیری‌ها و عملکردهای این دو گرایش فکری نه‌تنها می‌تواند به تضعیف مبارزات اجتماعی علیه رژیم اسلامی در جریان جنگ و در دورهٔ کوتاه پس از جنگ بینجامد، بلکه می‌توان پیش‌بینی کرد که روند بازسازی این مبارزات را در درازمدت نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

قطب راست افراطی در اپوزیسیون عمدتاً از دو جناح تشکیل شده است. یکی از این جناح‌ها عملاً در موضع دفاع از جنگ قرار گرفته است. نقش این جناح در تضعیف مبارزات مردم علیه رژیم اسلامی تنها به حمایت بی‌قیدوشرط از جنگ، امید بستن به نتایج آن و نادیده گرفتن عاملیت مردم محدود نمانده است، بلکه در الگوی رفتاری و عملکرد آن نیز بازتاب می‌یابد، به‌ویژه در برخورد با مخالفان سیاسی. این جریان به شیوه‌هایی متوسل شده است که با ابتدایی‌ترین اصول دموکراسی در تعارض است، تا جایی که زبان سیاسی، نحوهٔ مواجهه با منتقدان و فرهنگ رفتاری آن، در بسیاری موارد بر همان منطق دیکتاتوری استوار است که ساختار رژیم اسلامی بر پایهٔ آن شکل گرفته است. مخالفت این جریان نه معطوف به نفی اصل ساختار استبداد، بلکه محدود به رد شکل معینی از آن، یعنی حاکمیت رژیم اسلامی است. از همین‌رو، مفاهیمی چون دموکراسی، تکثر سیاسی، حقوق زنان، حقوق بشر و آزادی‌های سیاسی و مدنی و عدالت اجتماعی به حاشیه رانده شده‌اند و جای خود را به ادبیاتی حذف‌گرایانه، شخص‌پرستی و آشکارا اقتدارطلب داده است. در نتیجه، این تصور در بخشی از افکار عمومی شکل گرفته است که هدف این جریان نه پایان دادن به الگوی حاکمیت دیکتاتوری، بلکه صرفاً جایگزین کردن یک شکل از آن با شکلی دیگر است. به همین دلیل، در حضور چنین گرایشی در اپوزیسیون، مبارزات مردم علیه رژیم اسلامی و امید جامعه به آینده‌ای بهتر پس از رژیم اسلامی، نه اینکه نمی‌تواند تقویت شود، بلکه تضعیف هم خواهد شد.

دیگر جناح قطب راست، اگرچه خود را مخالف رژیم اسلامی معرفی می‌کند، اما تحت عنوان «دفاع از میهن در برابر حملهٔ بیگانگان»، عملاً در کنار رژیم قرار گرفته است. جهت‌گیری تبلیغاتی این جناح نه صرفاً متوجه دولت‌های آمریکا و اسرائیل، بلکه به‌طور کلی متوجه آنچه «جهان غرب» یا «قدرت‌طلبی غربی‌ها» نامیده می‌شود، بوده است. این جناح که عمدتاً متشکل از بخشی از ناسیونالیست‌های ایرانی و گروهی از نیروهای مذهبی است، در چارچوب چنین نگاهی، «تمدن ایرانی» یا «جهان اسلام» را در نتیجهٔ این جنگ در معرض تهدید می‌بیند. حامیان این گرایش، که میان «تمدن ایرانی-اسلامی» و «تمدن غربی» نوعی تقابل بنیادین می‌بینند، خود را موظف می‌دانند از آنچه به‌عنوان هویت یا تمدن ایرانی و اسلامی تعریف می‌شود، دفاع کنند، حتی اگر این دفاع به معنای در کنار رژیم اسلامی قرار گرفتن باشد، چرا که حاکمیت داخلی در هر حال «خودی» محسوب می‌شود.

از سوی دیگر، نقد این نوشته متوجه چپ سنتی ایران است. جریانی که در دورهٔ جنگ اخیر، به‌جای تمرکز بر مسئول و پاسخگو دانستن رژیم اسلامی در کشاندن ایران به بحران، جنگ، فقر، انزوا و عقب‌ماندگی، بخش عمدهٔ انرژی تبلیغاتی خود را صرف نقد آمریکا و اسرائیل کرد. با استفادهٔ ساده‌انگارانه، سطحی و حتی اشتباه از نظریه‌های امپریالیستی منتسب به سنت مارکسیستی، عملاً خود را به‌عنوان گرایش و نیرویی ضد آمریکا و اسرائیلی معرفی کرد.

واقعیت این است که رویکرد این بخش از چپ، بیش از آنکه ریشه در سنت نظری مارکس و پراتیک متأثر از این سنت داشته باشد، میراثی از سنت کمونیسم روسی شکل‌گرفته در دورهٔ حاکمیت استالین است. در سنت نظری مارکسیستی و پراتیک متأثر از آن، اولویت مبارزه برای کمونیست‌ها در هر کشور، مبارزه با دولت و بورژوای آن کشور است.

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

هنگامی که «چپ» و «راست» در تبرئهٔ رژیم اسلامی همسو می‌شوند عادل الیاسی آنچه امروز در درون اپوزیسیون ایران جریان دارد، صرفاً اختلاف‌نظر بر سر تحلیل نتایج و تبعات جنگ نیست، بلکه در عین حال نزاعی عمیق‌تر بر سر پاسخگو دانستن عامل اصلی کشاندن جامعهٔ ایران به…

842

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

به بیان دیگر، در منطق مارکس، دشمن اصلی طبقهٔ کارگر، طبقهٔ حاکم و دولت در درون جامعهٔ خود است، نه انتقال مرکز ثقل مبارزه به دشمن خارجی به قیمت تبرئه کردن حاکمیت داخلی از فشار اعتراضات جامعهٔ مربوطه. این رویکرد در آثار لنین روشن‌تر قابل رصد است. لنین در نوشتهٔ…

1,130

ادبیات دیگر

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸

📎 File

هماهنگی ویرانگر، انفال و سرمایه‌داری اسلامی
(خوانشی نوین از ایران معاصر)
مهرداد وهابی
ترجمه: پیرم خان‌ هاییک


https://t.me/Our_Archive

928

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

س: بومی‌گرایی، هویت‌گرایی و ناسیونالیسم افراطی امروز محدود به ایران و خاورمیانه نیست و ما شاهد بروز آن در اشکال گوناگون و به مناسبت‌های مختلف از ظهور راست-بدیل (ALT-RIGHT) گرفته تا برگزیت هستیم. شما اما با جعل مقوله «چپ نئوکان» و طرح آن در زمینه تاریخ مبارزه…

537

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

📎 File

چپ نئوکان و ناسیونالیسم شیعی
درباره نیروهای چپ مدافع «محور مقاومت»
گفت‌وگوی امير کيان‌پور با عبدی کلانتری

https://t.me/Our_Archive

474

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»در هفته صدوهفدهم در ۵۶ زندان مختلف
با گرامی داشت یاد ۱۲ زندانی سیاسی اعدام شده

بعد از ۵۲ روز قطعی دیجیتال و اینترنت و بی‌خبری که اکنون بطور نسبی باز شده است، این بیانیه را رو به مردم شریف ایران می‌نویسیم.

در حالی صدوهفدهمین هفته کارزار «نه به اعدام» را برگزار می‌کنیم که روز گذشته حکومت قاتل حاکم بر ایران دو تن دیگر از زندانیان سیاسی حامد ولیدی و محمد معصوم‌شاهی را اعدام کرد.

حکومت اعدامی که از احساسات و خشم عمومی نسبت به این اعدام‌ها نگران است، مذبوحانه تلاش می‌کند این زندانیان و دیگر بازداشتی‌ها و اعدامی‌های اخیر را به جاسوسی و ارتباط با اسرائیل متهم کند تا اعدام‌های خود را در شرایط جنگی توجیه نماید. اما این اتهامات واهی علیه مردان و زنان دلاوری که هیچ هدفی جز برابری، آزادی و استقلال ایران و ایرانی ندارند و از همه چیز خود در این راه گذشته‌اند، به‌طور مضاعف نفرت عمومی را بر می‌انگیزد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ابتدای سال ۱۴۰۵ نیز با یک جنایت دیگر توسط حکومت اعدامی مواجه شد که در آن شش تن از اعضای خود را با نام‌های وحید بنی عامریان، پویا قبادی، شاهرخ (اکبر) دانشورکار، بابک علی‌پور، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر را در هفته صدوپانزدهم از دست داد.

در شب ۹ فروردین سال جاری ده‌ها تن از سرکوب‌گران زندان قزلحصار به سرکردگی اشکان کمالی، حسن قبادی و قاسم صحرایی، شبانه به صورت وحشیانه و غیرانسانی به بند زندانیان سیاسی واحد ۴ زندان قزلحصار یورش بردند و با ضرب و شتم شدید، تمامی افراد این بند که اغلب از اعضای کارزار نه به اعدام بودند را از بند خارج کرده و به بند انفرادی فرستادند و شش تن از افراد فوق‌الذکر که توسط قاضی افشاری محکوم به اعدام شده‌ بودند، به دار آویختند آن‌ها در حالی سر به دار شدند که دادرسی آن‌ها هنوز به پایان نرسیده بود بدون آخرین ملاقات با خانواده هایشان و در بی‌خبری مطلق.

حکومت خون‌خوار همراه با آن‌ها ۴ زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴ را نیز با اسامی امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم در بی‌خبری و بدون ملاقات آخر اعدام کرد تا نشان دهد میراث‌دار خمینی است که جنگ را نعمت می‌دانست فرصتی برای کشتن و دار زدن.

حکومت ترسان و لرزان از انقلاب مردم ایران، تاکنون پیکر هیچ کدام از این جان‌باختگان راه آزادی و برابری را به خانواده‌هایشان تحویل نداده‌ است تا این‌چنین خانواده‌ها را مورد شکنجه روحی و روانی قرار دهد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» صمیمانه با خانواده‌های این زندانیان اعدامی اعلام همدردی می‌کند. خانواده‌هایی که هرگز خسته نشدند و هر هفته در سرما و گرما با این کارزار همراهی کردند و «نه ‌به اعدام» را که خواست عمومی مردم ایران است فریاد زدند.
حکومت ستم‌کار و درمانده «ولایت فقیه» در ماه فروردین دست‌کم ۱۲ تن را که تمامی آنان از زندانیان سیاسی بودند، به پای چوبه‌های دار فرستاد و این‌گونه از زندانیان سیاسی انتقام گرفته‌است.

اکنون که جنگ و مصائب آن بر فضای ایران سایه افکنده و تمام توجهات به آن معطوف شده‌است، حکومت نامشروع حاکم بر کشورمان برای ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه، دست به اعدام‌های سیستماتیک می‌زند تا مانع قیام و انقلاب گردد. امروز بسیاری از معترضان  دی ماه ۱۴۰۴ در سلول‌های انفرادی و سیاه‌چال‌های رژیم در بی‌خبری کامل به سر می‌برند. که طبق اخبار رسیده تنها در بند ۳۵ واحد ۳ قزلحصار ده‌ها تن در انفرادی محبوسند بیشتر این زندانیان جوان هستند و جان آنان در خطر جدی است.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» کلیه نهادهای حقوق بشری و مجامع بین‌المللی را برای نجات جان زندانیان سیاسی زیر حکم اعدام فرا‌می‌خواند و خواهان فشار جدی و عملی بر حکومت ایران است.

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

اما وقتی می‌بینم که برای این دوستان، صرف رویارویی با غرب یک اصل محوری شده و همه‌ تحلیل‌‌ها از این «دگما» شروع می‌شود؛ وقتی می‌بینم تصویر وارونه‌ای از ورود تجدد و مدرنیته در ایران دارند و مهم‌تر از هرچیز وقتی ناظر می‌شویم که آنها مدتی است که آشتی مصلحتی با…

344

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

پس این‌طور نیست که ما یک مدرنیته‌ «خوب» و سالم وسازنده در غرب داشته‌ایم و در شرق فقط نمونه‌های «بد» آن آمده که سنت‌های بومی را نابود کند و ما را به خاک سیاه بنشاند! مدرنتیه در همه جا «وارداتی» است. در آلمان (پروس و اطریش)، در روسیه‌ تزاری، در ایتالیا، در آمریکای…

364

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

س: آن طور که از حر‌فهای شما برمی‌آید، تضاد اصلی برای «چپ محافظه‌کار» به شکلی «دگماتیک» میان غرب و یا بومی‌گرایی شرقی با متحوای ناسیونالیستی-شیعی تعریف می‌شود. آیا به نظر شما چنین تضادی اعتبار یا اولویت ندارد؟ خود این واقعیت که غرب به مثابه یک مفهوم توانسته…

330

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

س‌: همه‌ آن مشکلات انضمانی، نگرانی همه‌ ماست. این درست همان‌جایی است که همه‌ شاخه‌های چپ ایران را متحد می‌کند؛ چپ اکونومیست، چپ نئوکان، چپ دموکرات و سایر چپ‌ها. باید با دخالت‌‌های نظامی و حامیان راستگرا و نئوکان آنها مبارزه کرد؛ باید افشاگری کرد. چه در ایران…

342

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

📷 Photo

از زمان آغاز جنگ تا امروز، نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی و گروه‌های هم‌پیمان آن در منطقه، حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ بار به اقلیم کوردستان حمله کرده‌اند و تاکنون نزدیک به ۱۵ تا ۲۰ نفر، شامل غیرنظامیان، نیروهای امنیتی اقلیم و اعضای احزاب کرد، کشته شده‌اند.

این‌جا هم می‌توانید ضدجنگ باشید؟ یا همه‌چیز را فراموش می‌کنید و برای سپاه پاسداران و گروه‌های تروریستی محور مقاومت دعای خیر می‌کنید!

971

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

چپ نئوکان و ناسیونالیسم شیعی
درباره نیروهای چپ مدافع «محور مقاومت»

گفت‌وگوی امير کيان‌پور با عبدی کلانتری

[پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۹۲، جریانی در فضای سیاسی ایران شکل گرفت که اگرچه خاستگاه ایدئولوژیک متفاوتی از هسته سخت جمهوری اسلامی ایران داشت، اما رفته رفته به ویژه در خارج از کشور به سخنگوی خودخوانده آن بدل شد، و هویت خود را در دفاع از سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی به دست آورد: جریانی جوان در طبقه متوسط با شعار«اولویت امنیت بر آزادی» و با گفتاری مبتنی بر نظریات ضداستعماری و پسااستعماری، که ظهور آن را به طورکلی می‌توان نتیجه شکست جنبش سبز و هژمونی ایدئولوژی اعتدال و همزمان با آن بالاگرفتن نبرد ژئوپلتیک میان ایران و عربستان، و رشد هویت‌گرایی و ملی‌گرایی در سرتاسر جهان دانست. مصاحبه پیش‌رو گفت‌وگویی است با عبدی کلانتری، نویسنده و پژوهشگر چپ، که این جریان نوظهور را «چپ نئوکان» (چپ نومحافظه‌کار neoconservative) می‌نامد. این جریان بعدها به «محور مقاومتی» شهرت پیدا کرد.]

•••

کیانپور: شما یکی از جریان‌های اصلی‌ای که امروز چپ ایرانی را نمایندگی می‌کند، «چپ نئوکان» نامیده‌اید. مشخصات این جریان و دلایل شما برای این نام‌گذاری چیست؟ آیا با توجه به اینکه چپ و محافظه‌کاری غالباً درتضاد باهم تعریف میشوند، با این نام‌گذاری می‌خواهید تناقضی را برجسته کنید؟

کلانتری: این نام‌گذاری دو بستر دارد، یکی بی‌واسطه مرتبط با سیاست روز؛ دومی بستری تاریخی است مربوط به برداشت از مدرنیته‌ و تحول تاریخ اروپا طی سه قرن اخیر و ارزیابی از نوع تجدد و استعمار در ایران. در «چپ نئوکان» [چپ محور مقاومتی]، یک شکاف نسلی هم وجود دارد: قدیمی‌ترها زبان و ارجاعات‌شان و تجربیات سیاسی‌شان متفاوت است با نسل جدید که با تئوری‌های پست‌کلونیالیسم (پسااستعماری) و «دیسکورس آنالیزیس» (تحلیل نظامهای گفتاری اورینتایستی) آشناست، هرچند هردو نسل از یک منطق پیروی می‌کنند. خود پدیده جدید نیست؛ حدود ده سال پیش، من در یک سلسله گفتار در «رادیو زمانه» نام این گرایش‌ها را «بومی‌گرایی نو» گذاشتم، آن گفتارها که قرار بود به نقد تئوریهای ادوارد سعید و عقل پست‌کلونیال بینجامد، پس از هشت قسمت متوقف شد و ادامه پیدا نکرد.

نسل قدیم که زمانی به سازمان‌های سیاسی متعدد گرایش داشت بیشتر از زبان و واژگان مارکسیسم روسی و دوران جنگ سرد میان اردوگاه‌های جهانی سود می‌برد و در مورد نظریه‌های جدید چندان به‌روز یا «آپ تو دیت» نیست. کلیشه‌ها آشناست: «تضاد دوران ما، تضاد امپریالیسم با خلق‌های مستعمره است؛ چپ‌ها (کمونیست‌ها) باید از جنبش‌های بومی ضداستعماری (ضدآمریکایی) حمایت کنند. حتا اگر این جنبش‌ها به رهبری فئودال‌ها، مذهبی‌های افراطی، رزمندگان روستایی، با هرنوع خصلت پوپولیستی و بومی صورت بگیرد. اصل مسأله نبرد با امپریالیسم و استعمار است.» (نگاه کنید به مطلبی از من با عنوان « https://www.nilgoon.org/archive/kalantari/pdfs/Abdee_Kalantari_Tudeh_Party_and_Intellectuals.pdf https://www.nilgoon.org/archive/kalantari/pdfs/Abdee_Kalantari_Tudeh_Party_and_Intellectuals.pdf»)

در نسل جدید، بسته‌بندی تازه‌ای از همین فرمول عرضه میشود که وامدار متفکرانی است چون فوکو، لیوتار، سعید، سپیواک (و در جهان سوم فانون، سه‌زر، آل احمد، شریعتی). استالینیست‌های نسل پیشین از امیر افغان و احزاب بعثی و عبدالناصر و قذافی و موگابه و «اسلام مترقی ضد امپریالیستی» حمایت می‌کردند؛ جوان‌ها آن دوران و مبارزات سالهای شصت میلادی را به یاد نمی‌آورند، در عوض از «برساخته‌های ایدئولوژیک و دیسکورسیو» در غرب که تصویری یک سویه و استعماری از شرق در رسانه‌ها و افکار عمومی می‌سازد به این نتیجه میرسند که باید از بومیان و جهان‌سومی‌ها و از اسلام در برابر دیسکورس‌های مدرن و اروپامحور دفاع کرد. آنها پروژه‌ی روشنگری منفورالفکران و روشنفکران متجدد را در جهان سوم همسو و همدست با استعمار اروپا و آمریکا ارزیابی می‌کنند و جلوی منتقدان گرایش‌های بومیگرا، جلوی منتقدان خرافات، جلوی انتقاد از اسلام و حتا اسلام‌گرایی، می‌ایستند.

من نمی‌توانم پنهان کنم که با برخی از عواطف آنان سمپاتی دارم. اساساً گرایش «چپ» یعنی اینکه در وهله‌ اول و پیش از هرچیز نسبت به درد انسان بی‌قدرت و بی‌دفاع حساس باشیم؛ پیش از هرچیز، نگاه کنیم که زور و قدرت در دنیا چگونه تقسیم شده و چه کسی از گـُرده‌ی چه کسی دارد کار می‌کشد. انسان ضعیف و بی‌دفاع و زخم خورده همه جا مرکز توجه فعالیت چپ‌هاست بی‌توجه به اینکه این انسان چه باوری دارد، چه زبانی دارد، چه دینی دارد، دهاتی یا شهری است، بیسواد است یا نیست، عقب‌مانده است یا نیست و غیره.

ادبیات دیگر

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۴۵

چپ نئوکان و ناسیونالیسم شیعی درباره نیروهای چپ مدافع «محور مقاومت» گفت‌وگوی امير کيان‌پور با عبدی کلانتری [پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۹۲، جریانی در فضای سیاسی ایران شکل گرفت که اگرچه خاستگاه ایدئولوژیک متفاوتی از هسته سخت جمهوری اسلامی ایران…

339

ادبیات دیگر

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۷:۱۰

🎥 Video

مرثیه برای انفال و حلبچه
شیرکو بیکس
ترجمه: آوات پوری


|#Poem|#Bekas

730

ادبیات دیگر

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۷:۱۰

مریم اکبری منفرد، پس از ۱۷ سال آزاد شد

مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی پس از ۱۷ سال حبس - بدون حتی یک روز مرخصی- از زندان آزاد شد.

مریم اکبری منفرد در دی ماه ۱۳۸۸ بازداشت و به ۱۵ حبس محکوم شد. علی‌رغم پایان مدت زمان حبس طی یک پرونده‌سازی جدید به ۲ سال حبس دیگر نیز محکوم شد.

در بهمن ۱۳۹۵، مریم اکبری منفرد شکایتی را در گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل ثبت کرد و از این نهاد خواست تا جمهوری اسلامی ایران را دربارهٔ پرونده و سرنوشت خواهر و برادرش مورد سؤال قرار دهند.

در پی این شکایت گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل رقیه و عبدالرضا اکبری منفرد، خواهر و برادر مریم را به عنوان «ناپدیدشده قهری» به رسمیت شناخت و از جمهوری اسلامی ایران خواست تا دربارهٔ سرنوشت آنها توضیح دهد. هر دو خواهر و برادر مریم در جریان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ اعدام شدند.

طی ۱۷ سال گذشته، مریم اکبری بدون حتی یک روز مرخصی در زندان‌های اوین، سمنان و قرچک، محبوس بود.

https://t.me/bidarzani

1,180

ادبیات دیگر

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۷:۱۰

📷 Photo

ارتش اسرائیل بعد از کشتن ۱۲هزار کودک در غزه، برای کیان پیرفلک توییت یادبود نوشته بود. و قالیباف، بعد از آن‌که جمهوری اسلامی در کشتار دی‌ماه، ۲۶۳کودک را به‌قتل رسانده‌است برای کودکان میناب اشک می‌ریزد.

حتما اولین شباهت این دو سازهٔ تروریستی در کودک‌کشی همیشگی‌اشان است و خواهد بود.

1,110

ادبیات دیگر

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۷:۱۰

وطن پرست‌های رنگارنگ - از سوسیالیست‌های خودخوانده، تا ناسیونالیست‌های فرتوت و اسلام‌گرایان در قدرت - بارِ دیگر دشمنی مشترک یافته و هم‌راستا شده‌اند.

صرف‌نظر از چپ معلوم‌الحال اردوگاهی، برخی از چپ‌های مستقل هم ناگهان دم از خاک میهن می‌زنند. برخی دیگر نیز به روال همیشگی، چشم و هوششان صرفاً به‌سوی بالایی‌هاست. شور و هیجانی که آنها در لعن و نفرت به دشمن خارجی نشان می‌دهند، برغم مخالفت تلویحی با ج.ا.، عملاً مخاطبین خود را به حمایت از از دولت خودی ترغیب می‌کند.

این طرز تلقی تازه‌ای نیست. جنگ و انقلاب در تاریخ همواره محک سوسیالیست‌ها بوده است. فروپاشی بین‌الملل دوم - وسیع‌ترین تشکیلات سوسیالیستی - در جنگ جهانی اول، دقیقاً به‌خاطر سمت‌گیری یکجانبه علیه دشمن خارجی و دفاع از وطن بود، غافل از آنکه در هر دوسوی تخاصم، این انسان است که قربانی جنگ می‌شود؛ چه ایرانی، چه یهودی و چه عرب.
سوسیالیست‌های انسان‌مدار همواره علیه نظامی‌گری و جنگ مبارزه کرده‌اند.

سوسیالیست‌های اصیل مستقیم یا غیرمستقیم دولت خودی را تبرئه نمی‌کنند و در جنگ از این یا آن دولت‌ ستم‌گر حمایت نمی‌کنند.

سوسیالیست‌ها می‌دانند که بدیل جنگ‌های خانمان‌سوز، و برقراری صلحی پایدار با وساطت یک انقلاب عمیق انسانی میسر است.

علی رها

1,040

ادبیات دیگر

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۷:۱۰

📷 Photo

کودکان و جنگ

[از میان ستوری‌های شما]

989

ادبیات دیگر

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۷:۱۰

📷 Photo

چپ ضدکارگری و جنگ

[از میان ستوری‌های شما]

1,050

ادبیات دیگر

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۱۸:۵۹

با چه اصولی علیه جنگ مبارزه کنیم؟

این امر مسلم که در حال حاضر برای مردمی که زیر بمباران‌های هوایی در وحشت دائمی به‌سر می‌برند، الویت توقف جنگ، امنیت و آسایش است، بر هیچ انسان فهیمی پوشیده نیست. بحران انسانی به‌جز تخریب اماکن مسکونی، آوارگی، و تلفات جانی، همچنین شامل تبعات درازمدت روحی و روانی، به‌ویژه برای کودکان و خردسالان است.

اینکه پس از پایان جنگ اولویت رژیم ج.ا. بازسازی مسکن و تأمین معیشت و جلب اعتماد مردم باشد، قابل شک است. نظام حاکم به‌جز بقاء به فکر چیز دیگری نیست. آنها ثابت کرده‌اند که رمز بقاء نه رفاه، آسایش و آزادی مردم و گشایش فضای خفقانی، بلکه تقویت بنیه‌ی نظامی و قدرت سرکوب است. جوّ رعب و وحشت ناشی از جنگ، تجربه‌ی کشتار جمعی دی ماه را از اذهان حذف نمی‌کند. برعکس، به محض خاموش شدن شعله‌های جنگ، بی‌شک در مواجهه با بی‌کاری فزاینده، تورم افسارگسیخته، و فقر و فلاکت عمومی، اعتراضات اجتماعی جان تازه‌ای می‌گیرد.

اما در بحبوحه‌ی جنگ شکل‌گیری یک ذهنیت ملی و بعضاً ناسیونالیستی در برابر تجاوز خارجی، طبیعی و قابل فهم است. گو اینکه ظهور چنین گرایشاتی باعث بهره‌برداری نظام می‌شود، اما لزوماً به معنای حمایت از ج. ا. نیست. وجه مشخصه‌ی این ناسیونالیسم تمرکز بر مصائب خودی - واقعی یا تخیلی - و بی‌تفاوتی به رنج و درد «دیگری» است.

برای سوسیالیست‌های اصیلی که همواره مخالف نظامی‌گری و جنگ بوده‌اند، سمت‌گیری نظری علیه جنگ کنونی حیاتی است، به‌ویژه از آن‌رو که بخشی از چپ، برغم ضدیت با جنگ، یا علیه تجاوز با رژیم خودی هم‌سو شده‌ است و یا آگاهانه و یا ناآگاهانه گرایشات نهفته‌ی ناسیونالیستی خود را به نمایش گذاشته‌ است. انسان‌های اصیل و اخلاق‌مدار نمی‌توانند و نباید نسبت به محنت دیگران بی‌غم باشند. ما نمی‌توانیم از موشک‌هایی که به غیرنظامیان اسرائیل و کشورهای منطقه آسیب می‌رسانند احساس خرسندی کنیم. ما چگونه می‌توانیم از همگان انتظار داشته باشیم که با ما اعلام هم‌بستگی کنند اما نتوانیم به‌طور متقابل با آن‌ها اعلام هم‌بستگی کنیم. هم‌-بستگی بنا به ماهیت خود خصلتی تک‌سویه ندارد.

ما در شنبه‌ی گذشته شاهد تظاهرات میلیونها نفر در اروپا و آمریکا علیه جنگ بودیم. بیش از ۸ میلیون آمریکایی علیه ترامپ به خیابان‌ها سرازیر شدند. آن‌ها خواستار سرنگونی رژیم خودی شدند؛ رژیمی که منافع واقعی مردم را قربانی جنگ و مقاصد اولیگارش‌های آمریکا کرده است. ما همچنین در اسرائیل در شرایطی بسیار دشوار شاهد تظاهراتی در تل‌آویل علیه جنگ و دولت خودی بودیم. آن‌ها متحدان طبیعی ما علیه جنگ هستند.

مرگ ایرانی، عراقی، کویتی یا اسرائیلی، مرگ قربانیان جنگ، مرگ انسان است. برای پایان دادن به جنگ، هم‌بستگی جهانی اساسی است. اعتراض گسترده‌ی آمریکایی‌ها علیه ترامپ، تظاهرات اسرائیلی‌ها علیه نتانیاهو، برغم تعداد معدود آن‌ها، را باید با اعتراض ما علیه دولت خودمان پیوند زد. راه دیگری برای پایان دادن به این جنگ و جنگ‌های دیگر وجود ندارد.

علی رها

ادبیات دیگر

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۱۸:۵۹

📷 Photo

سحرگاه امروز تروریست‌های حزب‌اللهی وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر را اعدام کردند.

760

ادبیات دیگر

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۱۸:۵۹

📷 Photo

ماشین کشتار دشمن داخلی هم‌چنان برپاست: سحرگاه امروز شاهین واحدپرست و محمدامین بیگلری اعدام شدند.

نه به اعدام
نابود باد جمهوری اسلامی ایران

691

ادبیات دیگر

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۱۸:۵۹

🎥 Video

اراذل حزب‌اللهی بعد از اعدام اکبر دانشورکار و محمد تقوی سنگدهی، امروز پویا قبادی و بابک علی‌پور را هم اعدام کردند.

ویدیو: سنتورنوازی پویا قبادی

1,050

Showing 30 of 38 posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

ادبیات دیگر

ادبیات دیگر

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

کانال رسمی محسن دولت

@X_nud نودکص

MementoDub

‍ ⇠سکــــوت دل

Jadoyesefid777

ليرو | حصريات 🫦

أَدِيبْ 🤎

ألحان.

کانال‌های تلگرام مرتبط

کانال رسمی محسن دولت

@X_nud نودکص

MementoDub

‍ ⇠سکــــوت دل

Jadoyesefid777

ليرو | حصريات 🫦

أَدِيبْ 🤎

ألحان.

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها