ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

Public

نمی‌توانید بپیوندید؟ @Noahtoaels_Idea

۳.۲k عضو

به‌روزرسانی شده: May 16, 2026 at 10:59 PM

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

ይህ የኖህቶኤል ሀሳቦች የሚንፀባረቁበት ቻናል ነው። በማንበብ ብቁ እና ጤናማ እውቀት ያላቸውን ትውልድ እናፍራ! @noahtoael for anything https://telega.io/c/Noahtoaels_Idea I blog about marketing and sales Buy ads: https://telega.io/c/Noahtoaels_Idea

@Noahtoaels_Idea is a dedicated channel for httpstelegaiocnoahtoaels_idea and httpstelegaiocnoahtoaels_idea with regular updates in اونلی‌فنز (OnlyFans)

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

مجموع: 3.2K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

-------"ሰቆቃው ጴጥሮስ"-------

አዬ፥ ምነው እመ ብርሃን? ኢትዮጵያን ጨከንሽባት?
ምነው ቀኝሽን ረሳሻት?
እስከመቼ ድረስ እንዲህ፥ መቀነትሽን ታጠብቂባት?
ልቦናሽን ታዞሪባት?
ፈተናዋን፥ ሰቀቀንዋን፥ ጣሯን ይበቃል ሳትያት?
አላንቺ እኮ ማንም የላት…
አውሮጳ እንደሁ ትናጋዋን፥ በፋሽስታዊ ነቀርሳ
ታርሳ፥ ተምሳ፥ በስብሳ
ሂትለራዊ እባጭ ጫንቃዋን፥ እንደኮረብታ ተጭኗት
ቀና ብላ እውነት እንዳታይ፥ አንገቷን ቁልቁል ጠምዝዟት
ነፍሷን ድጦ ያስበረከካት
ሥልጡን፥ ብኩን፥ መፃጉዕ ናት፤…
እና ፈርቼ እንዳልባክን፥ ሲርቀኝ የኃይልሽ ውጋገን
አንቺ ካጠገቤ አትራቂ፥ በርታ በይኝ እመ ብርሃን
ቃል ኪዳኔን እንዳልረሳት፥ እንዳልዘነጋት ኢትዮጵያን።

አዎን፥ ብቻዬን ነኝ ፈራሁ
እሸሸግበት ጥግ አጣሁ
እምፀናበት ልብ አጣሁ፥
እማማ ኢትዮጵያን መንፈሴ፥ ተፈትቶ እንዳይከዳት ሠጋሁ…
አዋጅ፥ የምሥራች ብዬ፥ የትብት ምግቤን ገድፌ
ከናቴ ማኅፀን አልፌ
በኢትዮጵያ ማኅፀን አርፌ
ከአፈርዋ አጥንቴን ቀፍፌ
ደሜን ከደሟ አጠንፍፌ
ከወዟ ወዜን ቀፍፌ
በሕፃን እግሬ ድሄባት፥ በሕልም አክናፌ ከንፌ
እረኝነቴን በሰብሏ፥ በምድሯ ላብ አሳልፌ
ከጫጩትና ከጥጃ፥ ከግልገል ጋር ተቃቅፌ፤
በጋው የእረኛ አደባባይ፥ ክረምት እንደወንዙ ፍሳሽ
የገጠር የደመና ዳስ፥ በገደል ሸለቆ አዳራሽ
ከቆቅና ከሚዳቋ፥ ከዥግራ ጠረን ስተሻሽ
በወንዝ አፋፍ ሐረግ ዝላይ፥ መወርወር መንጠልጠል ጢሎሽ
ከፍልፈል ጋር ሩጫ ስንገጥም፥ ከቀበሮ ድብብቆሽ
ከናዳ ጫፍ ሣር አጨዳ፥ ለግት ላሜ ትንሽ ግጦሽ
ለጥጃዬ የሌት ግርዶሽ
ለጥማድ በሬዎች ራት፥ ለማታቸው ትንሽ ድርቆሽ፥
ለግልገሌ ካውሬ ከለል
እማሣው ሥር ጐጆ መትከል
ለፀሐይ የሾላ ጠለል፥ ለዝናብ የገሳ ጠለል
ውሎ የንብ ቀፎ ማሰስ፥ ያበባ እምቡጥ ሲፈነዳ
የግጦሽ ሣር ሲለመልም፥ ሲሰማሩ ሰደድ ሜዳ
አዝመራው ጣል ከንበል ሲል፥ ከብቱ ለሆራ ሲነዳ
ፈረስ ግልቢያ ስሸመጥጥ፥ ከወፎች ዜማ ስቀዳ
ልቤ በንፋስ ተንሳፎ፥ በዋሽንት ዋይታ ሲከዳ...
ያቺን ነው ኢትዮጵያ የምላት
እመ ብርሃን እረሳሻት?
ያቺን የልጅነት ምስራች? የሕፃንነት ብሥራት
የሣቅ የፍንደቃ ዘመን፥ የምኞት የተስፋ ብፅአት
ያቺን የልጅነት እናት?
አዛኚቱ እንዴት ብለሽ፥ ጥርሶችሽን ትነክሽባት?

ስሜን በስምሽ ሰይሜ፥ ባገልግሎትሽ ስዋትት
ከዜማ ቤት እቅኔ ቤት፥ ከድጓ ቤት እመጻሕፍት፥
ካንቺ ተቆራኝታ ዕድሌ፥ ካንቺ ተቆራኝታ ነፍሴ
ከቀፈፋ ደጀሰላም፥ ከቤተልሔም ቅዳሴ
አኰ፥ ቀፎ ፥ ዳባ ለብሶ
ቅኔ ዘርፎ ግሥ ገሦ
መቅደስ አጥኖ፥ ማኅሌት ቆሞ
በልብስ ተክህኖ አጊጦ፥ በብር አክሊል ተሸልሞ
እመ ብርሃን ያንቺ ጽላት፥ ነፍሴ ላይ በሳት ታትሞ
የመናኒው ያባ ተድላ፥ ረድ ሆኜ አብሮኝ ታድሞ
ሕይወቴ እምነትሽን ጸንሶ
ሥጋ ፈቃዴ ተድሶ
ለሕንፃሽ መዲና ቆሞ፥ ለክብርሽ ድባብ ምሰሶ፤
ስሜን በስምሽ ሰይሜ፥ ሆነሽኝ የእምነቴ ፋኖስ
በዋዜማሽ ግሸን ማርያም፥ ለክብርሽ ደብረ ሊባኖስ
ስሮጥ፥ በወንበሩ አኖርሺኝ፥ በአንበሳው በቅዱስ ማርቆስ፤
ታዲያን ዛሬ ኢትዮጵያ ስትወድቅ፥ ከምትሰጪኝ ለፍርሃት ጦስ
ምነው በረኝነት ዕድሜ፥ ዓይኔን በጓጐጣት የሎስ
የጋኔል ጥንብ አንሳ ከንፎ፥ ወርዶ በጭለማ በርኖስ።
ባክሽ እመ ብርሃን ይብቃሽ፥ ባክሽ ምስለ ፍቁር ወልዳ
ጽናት ስጪኝ እንድካፈል፥ የእናቴን የኢትዮጵያን ፍዳ፤
ከነከሳት መርዝ እንድቀምስ፥ ከነደደችበት እቶን
የሷን ሞት እኔ እንድሞታት፥ገላዋ ገላዬ እንዲሆን።…

አዎን ፥ብቻዬን ነኝ ፈራሁ
እፀናበት ልብ አጣሁ።…

ሕፃን ሆኜ የእርግብ ጫጩት፥ አንዳንዴ ራብ ሲያዳክማት
ችጋር ከጐጆዋ ገፍቶ፥ እዛፍ ግርጌ ሲጥላት
እናቷ በርራ ደርሳላት
በአክናፏ ሙቀት ታቅፋት
እፍ እያለች ግንባሯ ላይ፥ ሕይወት ስትነፍስባት
ወዲያው ነፍስ ትዘራለች
ሽር -ብር-ትር እያለች።

ባክሽ አንቺም አትራቂብኝ
እመ ብርሃን እናቴ፥ ትንፋሽሽን እፍ በይብኝ
ፅናትሽን እፍ በይብኝ፥
ወይም ይቺን የሞት ጽዋ፥ ጥላዋ ነፍሴን ካፈናት
እንዳልጠጣት አሳልፊያት
መራራ ክንፏን ገንጥለሽ፥ ቀጠሮ፥ ቃልዋን ግደፊያት፤....
አለዚያም ጽናትሽን ስጪኝ፥ ልጠጣው ኪዳነ-ውሉን
የኔ ፈቃድ እምነትሽ ነው፥ ያንቺ ፈቃድ ብቻ ይሁን።

እንደ ጳውሎስ እንድጸና፥ በፍርሃት እንዳልታሰር
በውስጤ ከሚታገለኝ፥ በሥጋ አውሬ እንዳልታወር
ለየዕለቱ ሞት እንዳልሰንፍ
የኪዳኔ ቃል እንዳይነጥፍ
ቃልሽ በሕሊናዬ ዲብ ፥ ኃይልሽ በሕዋሴ ይረፍ።
ፍርሃት ቢያረብብኝም፥ አንቺ ካለሺኝ አልሰጋም
ኩርምት ብዬ እችልበት፥ እሸሸግበት አይጠፋም
የግማደ መስቀሌን ጉጥ፥ እታገስበት አላጣም፥
አለዚያማ ብቻዬን ነኝ፥ ኢትዮጵያም አላንቺ የላት
አንቺ አፅኝኝ እንድጸናላት።
አስርጪብኝ የእምነት ቀንጃ፥ ለሥጋቴ አጣማጅ አቻ
ለጭንቀቴ መቀነቻ።

አዎን፥ ብቻዬን ነኝ ፈራሁ
እሸሸግበት ጥግ አጣሁ
እምፀናበት ልብ አጣሁ…


ከ"እሳት ወይ አበባ"
ከ"ጴጥሮስ ያቺን ሰዓት" ቴአትር
[ከታላቁ ደራሲና ባለቅኔ ሎሬት ጸጋዬ ገብረ መድኅን] 1961

389

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

የመስጠት ትርጉሙ ምንድነው ካለው ላይ ቆንጥሮ የሰጠ ያለውን ከሰጠ እኩል ሰጪ ይባላል... ሰስቶ ይሁን ልምድ ሆኖበት አለበለዚያም ፈርቶ ካለው ልብ እና መውደድ ላይ "ይቺን ብሰጣት አይጎልብኝም" በሚል አይነት ቀንሶ ይሰጠኛል እኔም ከብት ታርዶ ስጋ እስከሚሰጠው ያለውን አጥንት ይዞ ጥጋት ላይ እንደሚቃርም ውሻ የሰጠኝን ተቀብዬ እጠብቃለሁ ጊዜ ሲተርፈው ድንገት call history ላይ ከነ ግሳንግሱ የመዘገበው ስሜን ያይና ይደውልልኛል "እንዴት ትዝ አልኩህ" ስለው አይዋሸኝም ይነግረኛል ፣ሲጠራኝ በምላስ ፍቅሩ ተታልዬ ለመያዝም ለመልቀቅም ያልተመቸው ፍቅሬ ጋር ተንሰፍስፌ እሄዳለሁ እየሰሰተ የሚሰጠኝ ሽርፍራፊ መውደዱ ልቤን ብግን ያደርጋታል ወይ አልሞቀ ወይ አልቀዘቀዘ ለብ ባለ መውደድ መቀጠል አልፈልግም በቃ ወስኜ ትቼዋለሁ .... ውይይ ደወለልኝ ለዛሬ ብቻ ላንሳለት?
✍🦋

421

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

ከ30 አመት በላይ መንገድ ዳር ቁጭ ብሎ የሚለምን አንድ ለማኝ ነበር::
አንድ ቀን አንድ እንግዳ ሰው በለማኙ አጠገብ ሲያልፍ "ሳንቲም ጣልልኝ"
በማለት ለማኙ አልጎመጎመ ::

የምሰጥህ አንዳች ሳንቲም የለኝም አለ እንግዳው ሰው::
ከዚያም ለመሆኑ እርሱ የተቀመጥክበት ነገር ምንድም ነው?
በማለት እንግዳው ሰው ለማኙን ጠየቀው::
ምንም አይደለም በማለት ለማኙ ሰው መለሰ የድሮ ሳጥን ነው::
እዚህች ሳጥን ላይ ነፍስ ካወቅሁበት ጊዜ ጅምሮ እድሜ ልኬን ተቀምጨበታለሁ አለ

ለመሆኑ ሳጥኑን ከፍተህ ውስጡ ያለውን ነገር አያተህው ታውቃለህ?
በማለት እንግዳው ሰው ጠየቀ የለም ከፍቼ አይቸው አላውቅም አለ ለማኙ ሰው::

ምን ይፈይድልኛል እውስጡ አንዳች ነገር የለውም
እስቲ ከፍተህ ተመልከት በማለት እንግዳው ሰው ሙጥኝ አለ::
ለማኙ ሰውም የሳጥኑን መክፈቻ ቁልፋን ገንጥሎ ሳጥኑን ከፈተው::
.
.
.
በመደነቅ ባለማመንና በመፈንደቅ ነበር ሳጥኑ በወርቅ የተምላ መሆኑን የተመለከተው

🕯እኔ ያ እንግዳ ሰው ነኝ:: የምሰጥህ አንዳች የሌለኝና ውስጡን እንድትመለከት የምነግርህ ታድያ ይህን ስልህ በተምሳሌቱ እንደሆነው ያገኘህውን ሳጥን ሁሉ ውስጡን ተመልከት ማለቴ አይደለም:: ነገር ግን ቀረብ ብለህ ኸረ እንደውም በጣም ቀረብ ብለህ የእራስህን ውስጥ ጠሊቅ ውስጥህን ተመልከት ነው እያልኩህ ያለሁት

The power of now

416

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

በኛ ላይ የሆኑትን "ለጊዜውም" ቢሆን  መጥፎ የመሰሉንን ኩነቱች እና ክስተቶች ብቸኛ መለወጫ መንገድ መልካምነት ብቻ ነው።

ማለትም እኛ አብዛኛውን ግዜ መልካም ለሰራልን መልካም ነን። ጥሩ ለሆነልን ጥሩ ነን። ግን በእርግጥም መልካምነታችን የሚፈተነው መልካም ላልሆኑልን ጥሩም ላልሰሩልን በምንሰጠው ምላሽ ነው።

"የሚወዷችሁን ሰዎች ብቻ ብትወዱ እንዴት ምስጋና ይኖራችኃል፣ መልካም ለሚያደርግላችሁ ብቻ መልካም ብታደርጉ እንዴት ምስጋና ይኖራችኃል. . ."

305

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

📷 Photo

“የማያውቁት እንዴት ይናፍቃል?”
.
.
ልክ ደስ እንደሚል ህልም፣ ሳትጨርሱት ቀድማቹ እንደነቃቹ፣ መልሶ መተኛት እንደሚያስመኝ የጋራ ትናንት፣ የታቀደ ነገ የሌለበት፤

So maybe one day,
when the ache just feels right,
When my chest feels Full and Empty at the same time, That’s when I see him, That’s where He will be…

እሱን መናፈቄ፤ በዝምታ መውደድ በሆነበት ቅጽበት…

403

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

ሚያስደስቱሽን ነገሮች ንገሪኝ ብትሉኝ እናቴ እቅፍ ውስጥ መተኛት ፣ከpositive ሰዎች ጋር የሚደመጥ ንግግር ማድረግ ፣ከዉጪ ስመጣ እናቴ መጣሽልኝ ብላ ስትቀበለኝ ፣መስኮት ዳር ቁጭ ብሎ አላፊ አግዳሚውን እያዩ ቡና መጠጣት ፣የባጥ የቆጡን ከእናቴ ጋር ማውራት፣ቁርጥ እናቷን መባል እናቴ እናቴ .... ብቻ በመሀል የእሷ ስም ሳይጠራ መናገር አልችልም እሷ የኔ መቀደስ ናት ከፋኝም ደስ አለኝም ልጅ ሆንኩም አደኩም ሄጄ ቀሚሷ ስር የምገኝባት ሳያት ብቻ ሰላምን የማገኝባት መቅደሴ ናት ይመስለኛል ስለአንዳንድ ነገሮች ከልባችሁ ሲሆን መናገር ይከብዳል ብቻ የኖረችልኝንም ያህል ባይሆን በትንሹ እንድኖርላት መቅደሴን ያቆይልኝ
✍🦋

395

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

ታየኝ

ለአይኔ አበሰረች አዲስ ጀምበር
ከፍታው ስትገባ የልቤን በር
ሳየው አንደዓይነት የነበረ
ሁሉም ወደ አዲስ ተቀየረ


ህጻን ልጅ እናቱን፣ ግዞተኛ ነፃነቱን እንደሚናፍቅ ናፍቀሽኛል። እንደሚያልፍ ስሜት ሳይሆን፣ የምተነፍሰውን አየር እንኳ እንደሚቀይር ነገር። ዛሬ ብቻዬን ከምሽቱ ሰማይ ስር ከዋክብቱን እየጠበቅኩ ቁጭ ብዬ ነበር፣ ግን አልመጡም። አለመኖርሽን ያወቁ፣ አንቺ በሌለሽበት ዓለም ለማብራት ያመነቱ መሰለኝ።

ከከንቱ ምኞቶችና ከምቹ ቅዠቶች ነፃ ወዳወጣሁት ዓለሜ መጣሽ። ከትርጉም አልባነት እና ከህልውና ደንታቢስነት ጋር ሰላም ፈጥሬ ነበር። ከማንም ምንም እንደማይጠብቅ፣ ከሁሉም ነገሮች ጀርባ ያለውን ጭካኔ፣ ስቃይ እና ዝምታ አጥርቶ እንደሚያይ ሰው በህይወት ውስጥ መራመድን ተምሬ ነበር። አልተሰበርኩም ግን ነቅቼ ነበር።

እውነት እናውራ ከተባለ
ለኔስ እንዳንቺ አንድም የለ
በዓለም ያልታየ ጥበብ ነክሮ
ልዩ አደረገሽ አሳምሮ

ከዚያም አንቺ መጣሽ።

ከጨለማዬ ጋር አልተከራከርሽም። ልታጠፊውም አልታገልሽም። ግን፣ ያለምንም ማስገደድ፣ ጨለማዬ... ሙሉ በሙሉ እንዳይገዛኝ አደረግሽው። የውሸት ተስፋ ሳትሰጪ ትርጉም ቅዠት ብቻ ባይሆንስ ብዬ እስክጠይቅ ድረስ አብረሺኝ ኖርሽ።

እስከዛሬ
ማድነቅ የምናቅ መስሎን ኖረን
መልክሽ ውበትን አስተማረን
ፈዘው ማየት
ገና ጀመሩ ሰው አይኖቹ
ቁንጅናን ባንቺ ሳይሰለቹ
እኛም ብለናል ገርሞን በጣም
ሰው አምሮ ከሰው እንዲህ አይወጣም

እንደ እውነት አፈቅርሻለሁ፤ ቢረብሸኝም እንኳ ችላ ልለው እንደማልችለው ነገር። እንደ ጥበብ እፈልግሻለሁ፤ ሙሉ በሙሉ ላላገኝሽ እንደምችል እያወቅኩ፣ ግን በመፈለግ ውስጥ ራሱ ዓላማ እንዳገኘሁ።

አሁንም ግን፣ እፈራለሁ።

አንቺን ማጣትን ሳይሆን በአንቺ ውስጥ ራሴን ማጣትን። ጥልቀቴ ብርሃንሽ ላይ ሸክም እንዳይሆንብሽ እፈራለሁ። እኔ መቼም ሆኜ በማላውቀው ልክ አንቺ በጣም ብሩህ ነሽ፤ ከራሴ ጫፍ ላይ ቆሜ፣ ጨለማዬ ብርሃንሽን ሳያደበዝዝ አብሮሽ መኖር ይችል ይሆን እያልኩ አስባለሁ።

ግን ምናልባት አሁን እየተረዳሁት የመጣሁት ነገር ይህ ይሆናል፦


ነፍስሽማ
ቆርጦ የሄደን ነው አስመላሽ
ባንቺ ሚጨክን የለም ጭራሽ
ዓለም ያኔ
አይኔን አድርሳው ለማልቀስ
ፈገግ አረግሺኝ እንደአዲስ
ከፀሀይ ከዝናብ ከለላዬ
ውብ የእናቴ አምሳል ነሽ ጥላዬ

ትርጉም በዓለም የሚሰጥ ነገር አለመሆኑን... በሰዎች መካከል የሚፈጠር ነገር መሆኑን... ተሰባሪ፣ ጊዜያዊ፣ ግን በሚኖርበት ቅጽበት እውነተኛ የሆነ ነገር መሆኑን።

አንቺ ከትርጉም አልባነት የማመልጫ መንገዴ አይደለሽም። ለመጀመሪያ ጊዜ፣ ምንም ቢሆን ትርጉምን ለመፍጠር የመረጥኩብሽ ስፍራ ነሽ። እናም ያ ምርጫ... ያ ባዶነት ላይ ያነሳሁት አመጽ... እስካሁን ካወቅኩት እውነት ሁሉ እጅግ የቀረበው ነገር ነው።

ታየኝ
ታየኝ
ታየኝ
ታየኝ
ታየኝ ታየኝ ሲሆን ሱሰኛ
መሽቶ መሽቶ ሌትም አይተኛ
ታየኝ ታየኝ ሲሆን ሱሰኛ
መሽቶ መሽቶ ሌትም አይተኛ
ኦሆሆሆሆ
ለአንዴ ቀርቦ ያወራሽ ሰው
የለም የሚመልሰው
ታየኝ ሲሆን ሱሰኛ
መሽቶ ሌትም አይተኛ
ለአንዴ ቀርቦ ያወራሽ ሰው
የለም የሚመልሰው
ታየኝ ሲሆን ሱሰኛ
መሽቶ ሌትም አይተኛ


ዮሓቶኤል

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

"ሄሎ አንቺ ደነዝ እስካሁን ምን ስትሰሪ ነው"የሁልጊዜም የግግግሯ ማጣፈጫ ደነዝ የምትለው ቃል ነች
"ባክሽ አሁን ገና ነው የተለያየነው "የአሽሙር የሚመስል ሳቅ ከዛኛው መስመር ተሰማ አስከትላ በቀልድ ድምፅ "ምን ስትሰሩ መቼም እያወራችሁ ብቻ አደለማ" አለችኝ  አስራዋን እንዳልጨረሰች ሴት እየተሽኮረመምኩ "ሳመኝ እኮ" አልኳት እንደዛ የተደበላለቀ ስሜት ውስጥ ሆኜ የሚያረገኝን ሲያሳጣኝ በአካል ብታየኝ ነቆራዋን አሰብኩት ጮኸችና" የምርሽን ነው ወይኔ ከዛስ" አለችኝ ስሜቷን በውል አለየው እያልኩ" አዎ ለከንፈሬ እሩብ ቦታ አስቀርቶ ሳመኝ ምኔን ነው የሳመኝ ግን" አልኳት እየተፍለከለኩ "ደነዝ ሁሌ እንደተጃጃልሽ ይብላኝ ለእሱ" ብላ ጆሮዬ ላይ ጠረቀመችው ደስ ካለኝስ የግድ ከንፈር መሆን አለበት የሚወዱትን ሰው ትንፋሽ ማሳጣት ምን ይሉታል እናንተዬ ....
✍🦋

443

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

•ባንድ ጊዜ ሁለት ቦታ መገለጥ እችላለሁ።ሃሃሃ!!የሳቀችብኝ ነፍሴ ናት።አሽሙር መሆኑ ነው ሳቋ።ባንዴ ሁለት ቦታ የምትከሰተው አንተ ማነህ ማለቷ ነው።ኡነትም እኔ ማነኝ?አባባ ታምራት ነኝን?•••

•••እዛ መንደር ነበርኩ።እዚህም መንደር ኖሬያለሁ።ከዙረት በቀር ምን አገኘሁ? ምን አተረፍኩ?ምንም!!!እኔ አሉ እልም ያልኩ ጥርብ ፋ ራ ነኝ።ምንም የማላውቅ አይነት እርጥብ!!አይ እርጥብ!!መቼ ነው ግን ጠፈፍ የምለው?ሃሃሃሃ!!•••

•••እናላችሁ ጠዋት እነሳና እዚህ መንደር እገባለሁ።አልጋ መውረጃየን ተፍ ተፍ ብዬ በውስጥ እቃርማለሁ።ይሄ መንደር ነው የኔ ቅዱስ ስፍራ።ቀኔን በመተላለፍ(በሃጥያት)እጀምራለሁ።ፀሃይ ዙሯን ታከራለች።እዚሁ ተዘፍዝፌ ይመሻል።ሲመሽ አልጋ መውጫየን ልቃርም ወደ እዛኛው መንደር እረግጣለሁ። ዳቦ ሸማምቼ ሌላ መተላለፍ እሰራለሁ።ከዛ ነው ወደ ቤቴ የምገባው•••

•••ወደ ቤታችን መግቢያ ላይ ትልቅ እድሜ ጠገብ የአድባር ዛፍ አለ።ሰዎች ተደብቀው ቅቤ ይቀቡታል።መቀነት ያስሩለታል።ቆሎ ንፍሮ ሽቶ ይበትኑለታል።(የታደለ ዛፍ)በሱ ስር ሳልፍ ነው ነፍስና ስጋዬ እንደገና መናቆር የሚጀምሩት።ፀቡ የሚጀምረው ከነፍሴ ነገር ፍለጋ ነው።ታወራለች!!•••

"የጣኦታት የመናፍስት ድምፅ ተሰማኝ" ትላለች ነፍሴ።

"ኧረ የሰው ጫጫታ ነው!" ስጋዬ ነፍሴን ትሞግታለች።"ደሞስ ጆሮ ያለኝ እኔ አንቺ በምንሽ ሰማሽ?"ትላለች።

•••ይበ ጣበጣሉ።እኔ ምን አገባኝ ሁለቱንም አዝየ ወደ ቤቴ በዛፉ ስር ማለፌን እቀጥላለሁ።ኡነት ይሄ ዛፍ ይሰማ ይሆን?ሀይል ይኖረው ይሆን?በትክክል ይዳኝ ይሆን?እኔ ነኝ ማስበው።ስጋዬ ትንቀለቀላለች•••

"እንኳን ይሄ ግኡዝ ነገር ፈጣሪም በትክክል አይፈርድም"ስጋዬ ትደመድማለች።

" እንዴት?"ነፍሴ ትጠይቃለች።

"ሰይጣንን ማን ፈጠረ?ቅዱሳኑንስ?መሬትና ሰማይንስ?እኔ እና አንችንስ?"

"ፈጣሪ" ነፍሴ ትመልሳለች።ስጋዬ ትቀጥላለች።

"ጋዜጠኝነት ብማርና ያልተገደበ መንፈሳዊ ሀይል ቢኖረኝ ሲኦል ገብቼ ፈጣሪ በእጁ ፈጥሮ የጣላቸውን እርኩሳን የሚባሉ መናፍስትን ቃለ መጠይቅ አደርግላቸው ነበር"

"በስማም ሴጣኖችን?ለነገሩ አንቺ ስጋ ነሽ።የምቀሪው እዚሁ ነው።መጨረሻሽ አፈር መሆን ነው።እኔ ነኝ እንጂ ወደ ሰማያት ስሄድ ባንቺ ቅጥ ያጣ ድፍረት የምቀጣው"

"ነፍስ ሆይ እስኪ አስቢው መናፍስትን ብጠይቃቸው ምን የሚሉኝ ይመስልሻል?"

"እኔ ምን አውቄ!ራስሽ ንገሪኝ እንጂ"

"ምህረቱ መቼ ነው?ለምን ፈጠረን?ለምን ጨከነብን?ለምን ወደ እሳቱ ጣለን?ለምን አላዘነልንም?ሳይራራልን ለምን ቀረ?ድምፃችን በጆሮው ነው።መቃጠላችን አይኑ ላይ አለ።ታድያ ለምን ይቅር ማለት አቃተው?የሚሉ ይመስለኛል"

•••ሲበሰጫጩ ሲነታረኩ እኔ ቤቴ እደርሳለሁ።እጮህና አስቆማቸዋለሁ።"ሄይ ፀጥታ መተኛት እፈልጋለሁ ፀጥታ!"እላለሁ።ዝም ሲሉ ትዝብቴ ይጀምራል።ዛፍ አማኞች፣እግዜር አማኞች፣ሴጣን አምላኪዎች፣እንደኔ ባለጌዎች ለምን አንዱን አይመርጡም?ወይ እንደኔ ታፔላ ያለው ባለጌ መሆን አልያም ጨዋ ሆኖ መኖር!!!በጨዋነት ማልያማ ግራ አታጋቡን!ለምሳሌ እኔ ባለጌ ነኝ።ከሃዲ ነኝ።ግን እናንተስ እውነት ጨዋዎች ናችሁን?ኡነት እላችኋለሁ የኔ አለም ብልግና ነው።የናንተ ደሞ ጨብልግና!!ጠዋት ከእንቅልፌ ስነሳ ዛፉ ላይ መቀነት አስሬ ባላስለ ቃቅምሽ እኔ አደለሁም!!

ዮሓቶኤል

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۸

መስመሬን አልፌ ለማደርገው ድንበር ዘለል ምግባር ስጋዬ ወጥ መርገጡን ላለማመን እራሱን መከላከል አለመቻሉን ላለማስፎገር እና ሁሌ እሺ ማለቱ አግባብ አለመሆኑን እያወቀ ላለማወቅ ብሎ ሽንጡን ይገትርና በጠበቃ ምላሱ እትት ሲል እንኳን ባዳ እኔ ባለቤቷ  ላምነው ይቃጣኛል  "አሁን በቃሽ" እንደማለት የማደርጋቸውን ከልክ ያለፉ እርዳታዎች፣ ግዴታ ያልሆኑ እራሴን የሚጎዱ ደግነቶች፣ ድንገት በወሬ መሀል የምነካቸው የሰው ድንበሮች ፣ እላፊ ስለ  ራሴ የማወራቸው ግላዊ ጉዳዮችን "አንቺ የዋህ ስለሆንሽ ደግ ስለሆንሽ ስራሽ  ይከፍልሻል" እያለ ይሰክሰኛል እኔ ግን ትክክል እንዳልሆንኩ አውቃለሁ ቃላቶቼን አደለሁም አንዳንዴማ ድርጊቴም አይገልፀኝ.... ቆይ በእራሴ ላይ ተነስቶ ብልጥ ብልጥ ሊጫወትብኝ አማረው ጅል!! እንደውም እወቁልኝ የማይረባ ስራዬ የስጋዬ ውጤት ነው እኔን አያመለክትም!!
✍🦋

375

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

📷 Photo

እኔ እና እኔ ብዙ ትዝታ አለን የማልረሳቸው በቀናት ክምር ውስጥ መአት ሀሳቦች መአት ደሞ አለመሆኖች፣
.
ኖሬ ኖሬ ለማለት ብዙ እድሜዬ ባይሄድም፤ ትዝታው አልቀረልኝም ፤ የማስታውስው ወደሇላ የሚመልሰኝን በአቅሜ ይዣለው
.
.
ልቤ ደከመ ፣ ጉልበቴ አለቀ ፣ መልኬ ረገፈ ፣ ጸጉሬ ሳሳ ፣ የሄን ሁሉ ባልልም በአቅሜም ቢሆን እኔ ከኔ ጋ የተጓዝኩት ትዝታ አለኝ፤
.
ነገም ደሞ ነገ ሆኖ ዳግም ትዝታን ፤ ሊሰራ እቺን ታክል ኑሬ ቋጥሬ በትናንት መሀረብ ያስቀመጥኩት ፣
እኔ ከ እኔ ጋ ትዝታ አለኝ…

337

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

የንባብ ጥምዎን እያያረኩ ከክፍል ወደ ክፍል የሚያሻግሩ ተከታታይ ታሪኮችን ይፈልጋሉ?

በታሪኮቹ መሳጭነት ተመስጠው ሰዓታት ቢያልፉብዎ፣ እንቅልፍ ቢረሱ፣ ንባብ ማቆም ቢያቅትዎ… እኛ ተጠያቂ አይደለንም! 😄

የምርጥ ተከታታይ ታሪኮች መገኛ የሆነውን ቻናላችንን በ መቀላቀል በምናብ አለም አለሞን ይርሱ።

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

https://t.me/Fiction_123

320

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

305

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

"ኤርትራ ውስጥ ብትወለድና እትብትህ እዛ ቢቀበር እትብትህን የበላው ምስጥ ግን አፋር ላለመድረሱ እርግጠኛ አትሁን። ጋምቤላ ተወለድ እትብትህን ጋምቤላ ውስጥ የበላው ምስጥ ግን አፋር ላለመድረሱ እርግጠኛ አተሁን።
ለምን ከምስጡ ለመሻል አትሻም??? ለምን ትጠባለህ???. . .
ሰፊ ሀገር እያለህ ለምን ጠባብ ክልል ሀገርህ እንዲሆን ትመኛለህ?. . .
አህያ እንኳን ጋጣው ሲጠበው ይራገጣል።
አትጥበብ።
የማያሳፍርህ ነገር ቢኖር ኢትዮጵያዊነትህን ማመንህ ብቻ ነው በቃ።"

ዴርቶጋዳ

682

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

ይህንን ሁሉ ያደረገ እግዚአብሔር ይመስገን

478

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

በሂወት አጋጣሚ ከእኩዮችህ አንድ እርምጃ ቀድመህ ስትጓዝ ቆይተህ "አይ ይሄ'ኮ ያንተ መንገድ አልነበረም በመጣህበት ተመለስና መንገድህን ድጋሚ ተጎዘው" ተብለህ ታውቃለህ የመጣሁበት መንገድ ቁልቁለት ከመሆኑ የተነሳ መመለሱ ዳገት ቢሆንብኝ ላለመቀደም ከመመለስ ይልቅ በራሴ ያልሆነ መንገድ ላይ በራሴ ልክ ለመራመድ ማሰቤ ሞኝነት አደል

389

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

ጠያቂው "ወደ ድሮ መመለስ ብትችል እና ስህተትህን ማስተካከል ብትችል የትኛውን ስህተት ነበር የምታስተካክለው?"

ተጠያቂው "ሁሉንም ስህተቶቼን እንዳለ የምተዋቸው ይመስለኛል "

ጠያቂው በግርምት "ለምን!" ሲል ይጠይቃል

ተጠያቂውም " አሁን ያለሁበት እኔን የሰሩኝ እነዛ ስህተቶቼ ናቸው አሁን ያለኝን ማንነት ደግሞ እወደዋለሁ "

694

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

He was a boy of great promise and big dreams; now he is ordinary and just a random boy...

572

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

መጥፎ ብለን ካሰብነው ገፅታ ጀርባ ....

አስቀያሚ ፣መጥፎ እና ጨለምተኛ ብለን በመፈረጅ ያገለልናቸው ሰዎች ስላልተረዳናቸው ምን ያህል ፈጠሪያቸውንእና ማህበረሰቡን እንደተቀየሙ ራሳቸውንስ ማንሳት እንዳቃታቸው ልብ ብለን ይሆን ?..ካለን እና ከኖረን የሰውነት ገፅታ ጀርባ የእኛ የተፈጣሪዎቹ እጅ እንደሌለበት ጠፍቶን ያ የሸሸነው ስብእና ፣ገፅታ እኔ ብሆንስ ማለት አቅቶናል ።
ከጅምሩ ስንፈጥር ሁላችንም ጥሩ ማንነት ነበረን ያየነው እና የደረሰብን ነገር እራሳችንን ካለመግዛት ጋር ተዳምሮ መጥፎ አስባለን ። መጥፎ ብለን የምናስባቸው ሰዎች ምን ያህል ከድካማቸው ጋር እንደተታገሉ ብናስብ ብሎም እውነታቸውን በጭላንጭል የምትታይ ብርሀናቸውን ብናይላቸው የሆኑትን እና ናቸው ብለን የምናስበውን ነገር አይሆኑም ነበር።

811

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۵:۲۸

"ለምን አትጸለይም?" አለው

አፉን ጠመም አርጎ
"ሙድ ትይዛለህ ኣ"

"እንዴት?"

"እንዴት ነው ምጸልየው
እየቃምቁ
ከስንቷ ጋ እየተኛሁ
እየጠጣሁ?"

አቀረቀረቀ።

"እና" ብሎ አየው

"እናማ እሱን እነዚን ስተው ወደፊት እጸልያለሁ" አለ

"የሚጸለየው እኮ እሱን ለመተው ነው።
"ኃጢያቴን ስተወው እጸለይያለሁ" ካልክ
መቼም ስለማትተተው አትጸለይም ማለት ነው።"

ቀና ማለት አቃተው።

ጓደኛው ወሬውን ቀጠለ
"ለመተው  ስትጸለይ
ስለጸይክ ደሞ እሱ ይተውሀል።"


~     ~     ~      ~     ~

ኤልያስ ሽታኹን

774

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۲:۴۵

ከእግዚአብሔር በቀር ማን አለ ለእኛ?

503

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۲:۴۵

ከሚያስገርሙኝ እና ከሚያስደንቁኝ ኢትዮጵያዊ አባባሎች መካከል "እናቱ የሞተችበት እና እናቱ ገበያ የሄደችበት እኩል ያለቅሳሉ" የሚለው ተረት እና ምሳሌያዊ አነጋጋር ነው። ይህ አነጋገር ከባድ የሆነ ፍልስፍናዊ ትርጉም የተሸከመ ስለሚመስኝ ነው የሚገርመኝ።
አባባሉን እንዲሁ ሳይመረምር ለሚቀበለው ሰው መታዘን ያለበት እናቱ ለሞተችበት ልጅ ነው ነገር ግን እንደኔ አስተሳሰብ በስሜት ደረጃ ሁለቱም ህፃናት የሚሰማቸው ስሜት እንድ አይነት እና ተመሳሳይ ነው። ህፃናቱ የሚያለቅሱትም የሚያዝኑትም እኩል ነው ስለዚህ መመዘን ያለበት ስሜት እንጂ ምክንያታዊነት ስላልሆነ ማዘን ያለብን ለሁለቱም ነው የሚል አመለካከት አለኝ።ሞት የማይቀለበስ ወደ ገበያ መውጣት የሚቀለበስ መሆኑን ህፃናቱ አያውቁም ። ለእነሱ የመለየት ትርጉሙ፤ በእናታቸው እቅፍ አለመሆናቸው እና የእናታቸውን ጡት እና ጠረን ማጣታቸው ነው... በአሁኑ ወቅት እንደኔ ሆኖ የውስጤን የሚያውቅ አንድም ሰው ስለሌለ የእኔን ጉዳይ አጠገቤ ላሉ ሰዎች ማስረዳት ችግር ሆኖብኛል። እኔን ከውጪ ለሚያየኝ ተመልካች ለድብርት ሊያጋልጠኝ የሚችል ከባድ ነገር ያለብኝ ስለማልመስል፣ለቅሶዬ እናቱ ገበያ የሄደችበት ህፃን አይነት ለቅሶ ይመስላል።ከቁም ነገር የሚቆጥርልኝ ማንም አይኖርም።እኔ ግን እስከዛሬ አጋጥሞኝ በማያውቅ የጠቆረ ስሜት ውስጥ ነኝ።

📖እኔ

611

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۲:۴۵

ፍቅር እኮ ደስ የሚል ስቃይ ነው ሲሉኝ "ስቃይ ካለው እራሴን እሳት ውስጥ አልከትም ካልሆነ ይቀራል" እያልኩ ጥጋብ በወጠራት ልቤ ሽንጤን ገትሬ ተሟግቼ ነበር አሁን ላይ ያጋጠመኝ ነገር ግን እራሱ የፈረድኩበት ነገር ሆኖ አረፈው እስኪ ፍረዱኝ በጠራራ ፀሀይ ለዛውም በርሀ በሚያስንቅ ውሀ ቢጠማችሁ እና እንዲት መልከ መልካም እንስት የሀይላድ ውሀ ብትሰጣችሁ ገና ለገና ሀይላንዱን መልሱ ቢባልስ ብላችሁ መጠጣቱን ትተውታላችሁ ?...ፍቅር ሰጠኝ ልቤን ለመጀመርያ ጊዜ የመፈለግ የመወደድ ስሜት ተሰማት "ህልም ነበር አበቃ ንቂ" ብሎ እንደሚተወኝ ደጋግሞ አቃጨለብኝ አይተወኝም ይተወኛል በሚል ስጋት እና ስቃይ ውስጥ ሆኜ ደስ እያለኝ ፌርማታዬ እስከሚደርስ ልቡ ላይ ተሳፈርኩ አፈቀርኩት ለካስ እውነትም ፍቅር ደስ የሚል ስቃይ ነው ...

619

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۲:۴۵

619

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۲:۴۵

እናቴ በአባቴ ተጠልፋ ከሄደች በኋላ ለድሮ ባሏ በሰው እንደማትመጥ መልዕክት ላከችበት፡ ‘ቅር እንዳይለው ብዬ’ ትላለች።

ታዲያ ጎረቤታችን የነበረ አንድ መልከ መልካም ጎልማሳ ባለ ትዳርና የሦስት ልጆች አባት ጠጋ ጠጋ እያለ እናቴን ‘ያሻክራል’፡፡

አባቴ እዚያው አጠገቡ እያለ ሁሉ በሽሙጥ እንደሚፈልጋት ይናገራል፡፡ ሰው ሁሉ ባለበት፡፡ ያለ እፍረት፡፡

እናቴ ደ'ሞ አባቴን ለማስቀናት ሳይሆን አይቀርም ፊት ታሳየዋለች፡፡
ሰውዬውም ልብ ያገኛል፡፡
አባቴ ቢያይ ቢያይ ሰውዬው አላበርድ አለ፡፡

አንድ ቀን “የንቀቱ ንቀት” (አባቴ ሲል እንደ ሰማሁት) አባቴን ለሰላምታ አስቁሞ፡

“ያቺ ቆንጆ የማትጠገብ ሚስትህ ደህና ናት?” ይለዋል፡፡

“ደህና ናት እሷስ ያንተ ነገር ሲገርማት ይኖራል” ይልና ከአጥር ላይ ጨፈቃ ዘንጥሎ ሰውዬውን ይዠልጠው ጀመረ፡፡

ሰውዬው እየተመታ ግራ ገባው::
ይመታል ግን ያልተመታ ይመስለዋል፡፡
ቢለማመጥ ቢለማመጥ ዥለጣው አላቆመም፡፡
ራሱን መከላከልም አልቻለም፡፡

ሰውዬው እየጮኸ ሲሮጥ አባቴ እየተከተለ ሲዠልጥ ተያይዘው ቀበና ይወርዳሉ፡፡ ሠፈር ሊያገላግል ሲመጣ “እንዴ እሱ በነገር ሲያበራየኝ እናንተ የት ነበራችሁ?” ይልና በድምሩ አራት የሚደርሱ ሰዎችን እየደበደበ ሲበታተኑ ያንን ሰውዬ ግን እየተከተለ ቀበና ድረስ አወረደው፡፡

ሰውዬው ቢመረው ዘሎ ወንዝ ገባ፡፡ ሊለቀው ነው! ከላይእስከ ታች በወንዙ ዳር ዳር ሰው ተኮልኩሎ እያየ አብሮት ወንዝ ገባ፡፡

ከዚያ የሚገርም ነገር ተፈጠረ፡፡

ሰውዬው ጠፋ፡፡

ማለቴ ወንዙ መሃል ከቁሙ ጠብ አለና ቁርጭምጭምት የማይደርስ ውሐ ውስጥ ጠፋ፡፡

ሲቀልዱ “ሰውዬው እንዲህ ከምደበደብ‛ ብሎ ወደ አሳ ተለወጠ” ይላሉ የሰፈራችን ወሬኞች---ይሄ ወሬ አባቴን ሳይጥመውም አይቀርም፡፡
ሰውዬው ሶስት ልጆች ነበሩት ሎሼ፣ ቶሼና ሞሼ የሚባሉ፡፡

ከዚያን ቀን ጀምሮ የሰውዬው ሚስት ልጆችዋን ሰብስባ ወንዝ ዳር ወርዳ ሰፍራ ባልዋን አጥምዳ ለማውጣት መረብ ትጥል ነበር፡፡ (ይሄ እንኳን ብዙው ቀልድ ይመስለኛል)፡፡

አባቴ ስለተደባደበላት ግን እናቴ ተደሰተች። እንደምትለው:

“ወንድ አልዶመዶመ እንደሆነ ስለቱ በየዓመቱ መፈተሽ ያለበት ቢላ ነው:: እንደው ይሄን የሚያክል ቁመና ይዘህ አንዳንድ ቁም ነገር ሥራበት እንጂ”

እሱ ደ'ሞ፡

“ለአገሬ ምንም ያላደረገኝን ኮንጎ የወጋሁ ነኝ ለሚስቴ ፍቅር ወስላታ አልምታ እንዴ?” ይላል፡፡

(አይገርሙም?)

ይሄን ሁሉ ያነሳሁት መደብደብ አባቴ የሚያምንበት መሆኑን ነው:: አንድ ወዳጄ ይሄንን ዓይነት ጠባይ “ልብነ ድንግላዊ” ነው ያለው? የሚወጋ ሰው ቢያጡ መሬት በጥጋብ ይወጋሉ ዓይነት፡፡

📖 አለንጋና ምስር | አዳም ረታ 📚

730

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۲:۴۵

የህመም መጨረሻው መደንዘዝ ነው፣ ተጨንቄ ስጨርስ ነው ለምንም ነገር ማሰብ ያቆምኩት።

548

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۵:۵۲

'Burn the ship' storyውን የሚያውቅ እስኪ ይንገረኝ

357

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۵:۵۲

470

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۵:۵۲

አንዳንድ ጊዜ ይሁዳ "እንዴት እንደዚህ ሊያደርግ ቻለ እሱ እኮ ደቀመዝሙር ነው ስንት ተአምራትን አይቷል" እንላለን እውነታው ግን በአንድም በሌላ መንገድ ሁላችንም ይሁዳ መሆናችን ነው። እንወደዋለን እናምነዋለን እያልን እራሱ በተግባር ግን አሳልፈን እንሰጠዋለን ታድያ ምኑ ላይ ነው መውደዳችን ይሁዳ እኮ ተራ ምሳሌ አደለም ልንማር የተፈለገው እኛም ሃጥያት በሰራን ቁጥር እንደ ይሁዳ እንደምንሆን ነው። የራሳችንን ይሁዳነት ሸፍነን የሌላውን ተንሽዬ ይሁዳ ማየት ቀርቶብን እንደ ጴጥሮስ በመፀፀት ይመልሰን።

410

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۵:۵۲

​ተስፋ መቁረጥ የሀዘን የቅርብ ጓደኛ ነው። ይህ ተስፋ መቁረጥ ግን የአንድ ነገር አለመሳካት አይደለም፤ ከሱም በላይ ነው። የሕልውናን ትርጉም መካድ፣ የሁሉም ነገር ከንቱ መሆን ስሜት ነው። ከፊትህ ያለው ዓለም ባዶ መድረክ ይመስልሀል፣ አንተም በጨለማ ውስጥ ተደብቀህ በዝምታ ብቸኝነትህን የምትመለከት ተመልካች ነህ። ይህ ስሜት ማንኛውንም ደስታ ወይም ብርሃን የማየት ችሎታን ያደበዝዛል፣ ሁሉንም ነገር ግራጫ ያደርገዋል።

​በዚህ ስሜት ውስጥ ሆነህ፣ ፍርሃት ይጨመራል። የሚመጣውን ሳይሆን፣ አሁን ያለውን የሀዘን ዘላለማዊነት ፍርሃት። ይህ ስሜት መቼም ቢሆን ላይለቅህ እንደሚችል ማሰብ ሌላኛው አስፈሪ ነገር ነው። ይህ ህመም የራስህ የሕይወት አካል ሆኖ፣ ሌላ ማንኛውንም ስሜት እንዳትቀምስ የሚገታ የባርነት ቀንበር ነው። መጨረሻ የሌለው፣ እፎይታ የሌለው የነፍስ እስር ቤት።

491

Showing 30 of 46 posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

ኖህቶኤል ከመጻሕፍት ገፅ📚

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

کانال رسمی محسن دولت

@X_nud نودکص

MementoDub

‍ ⇠سکــــوت دل

Jadoyesefid777

ليرو | حصريات 🫦

أَدِيبْ 🤎

ألحان.

کانال‌های تلگرام مرتبط

کانال رسمی محسن دولت

@X_nud نودکص

MementoDub

‍ ⇠سکــــوت دل

Jadoyesefid777

ليرو | حصريات 🫦

أَدِيبْ 🤎

ألحان.

آخرین پست‌ها

نظرات کاربران (0)