دکتر رویا نوری

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @childpsychology

۵۰.۲k عضو

به‌روزرسانی شده: April 9, 2026 at 9:05 PM

About دکتر رویا نوری – یوگا و مدیتیشن Telegram Channel

مديريت پيج: دکتر رويا نورى، روانشناس لینک اینستاگرام: https://instagram.com/childpsychology?

@childpsychology is a dedicated channel for httpsinstagramcomchildpsychology with regular updates in یوگا و مدیتیشن

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (3 روز گذشته)

مجموع: 50.2K

رشد 24 ساعت: -19 0%

آخرین پست‌ها

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

حساب بانکی عاطفی
چرا بعضی رابطه‌ها پایدار، امن و مقاوم هستند و بعضی دیگر با کوچک‌ترین تنشی فرو می‌ریزند؟

ساختن رابطهٔ خوب از «کارهای کوچک» شروع می‌شود، نه از کارهای بزرگ.

دکتر گاتمن رابطه را مانند یک حساب بانکی عاطفی در نظر می‌گیرد: هر رفتار کوچک و مثبت یک سپرده است و هر رفتار آسیب‌زا یک برداشت. وقتی سپرده‌ها زیاد باشند، رابطه ظرفیت تحمل، انعطاف و ترمیم پیدا می‌کند. وقتی موجودی کم است، کوچک‌ترین تعارض رابطه را شکننده می‌کند. اساس این مدل بر این باور است که روابط با «لحظات کوچک» ساخته یا تخریب می‌شوند.

شش رفتار اصلی برای پر کردن حساب بانکی عاطفی:

۱. روکردن به طرف مقابل (Turning Toward)
مهم‌ترین سپردهٔ عاطفی همان لحظات کوتاه روزانه هستند که فرد مقابل اشاره‌ای به ارتباط می‌کند. روکردن یعنی پاسخ دادن به این اشاره‌ها با توجه و حضور.
مثال: «امروز خیلی خسته شدم». پاسخ حمایتگرانه («چی شد؟ برام بگو») یک سپرده است؛ بی‌توجهی یا سکوت یک برداشت.
هر بار که رو می‌کنیم، رابطه را قوی‌تر می‌کنیم.

۲. مهربانی‌های کوچک و مداوم
روابط سالم از رفتارهای ظریف ساخته می‌شوند: لحن آرام، نگاه، لبخند، تشکر، حمایت لحظه‌ای، و توجه کوتاه. این جزئیات کوچک اثری ماندگار و پایدار دارند. سپرده‌های بزرگ معمولاً از همین رفتارهای کوچک انباشته می‌شوند، نه از رفتارهای نمایشی یا بزرگ.
– یک لیوان آب دادن
– تشکر کردن
– لمس آرام
– گوش دادن کوتاه
– لبخند
این رفتارها پایهٔ امنیت و دوستی در رابطه هستند.

۳. تلاش برای ترمیم در هنگام تعارض (Repair Attempts)
رابطهٔ سالم رابطه‌ای نیست که در آن تعارض وجود نداشته باشد، بلکه رابطه‌ای است که توان ترمیم دارد. تلاش برای بازگرداندن آرامش و ارتباط، مثل «بذار از اول بگیم»، «می‌فهمم چرا ناراحت شدی»، «یک دقیقه نفس بکشیم», سپرده‌های بزرگ عاطفی ایجاد می‌کند و باعث می‌شود بحث‌ها خرابکارانه نشوند.
ترمیم یعنی:
– «ببین، نمی‌خواستم ناراحتت کنم.»
– «صبر کن… از اول بگیم.»
– «یک دقیقه نفس بکشیم.»
– «می‌فهمم چرا این موضوع ناراحتت کرده.»

این‌ها سپرده‌های عاطفی بسیار بزرگ‌اند.

۴. پایبندی به قول‌ها و تعهدات
اعتماد زمانی ساخته می‌شود که فرد مقابل بداند می‌تواند روی ما حساب کند. عمل‌کردن به قول‌های کوچک و بزرگ از وقت‌شناسی تا انجام وظایف سپرده‌های محکم ایجاد می‌کند. در مقابل، خلف وعده، حتی اگر کوچک باشد، برداشت قابل‌توجهی از حساب عاطفی است.
خلف وعده‌ها، حتی کوچک، برداشت‌های سنگین‌اند.

۵. داشتن نگاه مثبت (Positive Perspective)
وقتی سپرده‌های عاطفی زیاد هستند، مغز رفتارهای کوچک طرف مقابل را مثبت تفسیر می‌کند. وقتی حساب خالی است، همان رفتارها منفی دیده می‌شوند. نگاه مثبت نتیجهٔ سپرده‌های زیاد است و به رابطه کمک می‌کند خطاهای کوچک به بحران تبدیل نشوند.
مثال:
– وقتی حساب پر است: «فراموش کرد زباله رو ببرد، حتماً خسته بوده.»
– وقتی حساب خالی است: «همیشه بی‌مسئولیته!»

این تفاوت، نتیجهٔ مستقیم میزان سپردهٔ عاطفی است.

۶. عذرخواهی صادقانه
هیچ رابطه‌ای بدون اشتباه نیست. آنچه رابطه را ماندگار می‌کند، توانایی ترمیم است. عذرخواهی صادقانه یعنی پذیرفتن مسئولیت، پرهیز از توجیه، نشان دادن درک نسبت به احساس طرف مقابل، و ارائهٔ رفتار جایگزین. این کار یکی از مؤثرترین سپرده‌های رابطه است.
عذرخواهی واقعی یعنی:
– مسئولیت رفتار را بپذیریم
– توجیه نکنیم
– رفتار جایگزین ارائه دهیم
– حس او را به رسمیت بشناسیم

این یکی از بزرگ‌ترین سپرده‌هاست.

برای جبران یک رفتار منفی در رابطه (یک برداشت)، حدود پنج رفتار مثبت (پنج سپرده) لازم است. این نسبت معروف «پنج به یک» است.

روابط با رفتارهای کوچک ساخته می‌شوند، نه با اقدامات بزرگ. وقتی حساب بانکی عاطفی پر است، رابطه انعطاف‌پذیر، امن و دوستانه باقی می‌ماند. وقتی خالی است، سوءتفاهم‌ها زیاد می‌شود، برداشت‌ها منفی می‌شوند و رابطه شکننده و پرتنش می‌شود.

کیفیت رابطه نتیجهٔ همین انتخاب‌های کوچک روزانه است.

رابطه‌ها با لحظات کوچک ساخته می‌شوند و با لحظات کوچک خراب می‌شوند.
نه با بحران‌های بزرگ.

وقتی سپردهٔ عاطفی بالا باشد:
– چشم‌پوشی بیشتر است
– تفسیرها مثبت‌تر است
– رابطه سریع‌تر ترمیم می‌شود
– افراد به سمت هم کشیده می‌شوند، نه دور از هم

وقتی سپردهٔ عاطفی پایین باشد:
– کوچک‌ترین اختلاف، تهدیدکننده می‌شود
– سوءتفاهم‌ها زیاد می‌شود
– ذهن روی نکات منفی قفل می‌کند
– رابطه شکننده می‌شود

13,300

299

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

🎥 Video

می‌خواهید والد فوق‌العاده‌ای باشید؟
قاطع و مهربان بمانید.

8,760

186

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

🎥 Video

پانچ کوچولو، میمون شش‌ماههٔ ژاپنی، هنگام تولد توسط مادرش طرد شد. او که برای رشد نیازمند دلبستگی عاطفی بود، به عروسک نارنجی‌اش دل بست و در آغوش آن آرامش می‌یافت. با این‌حال، در عمق وجودش همچنان آرزومند تعلق به گروه میمون‌ها و دریافت توجه و حمایت واقعی از آن‌ها بود.

داستان پراحساس پانچ سرانجام پایانی خوش پیدا کرد؛ امروز او در گروه خودش پذیرفته شده و جایگاهی امن در میان دوستانش دارد.

در حقیقت، داستان پانچ، داستان زندگی همهٔ ماست؛ روایتِ نیاز به دلبستگی، امنیت و تعلق.

امروز تراما و فشارهای روانی و تجربه‌های ناایمن، احساس پیوند ما با دیگران را تضعیف کرده، و باعث شده ذهن ما به سمت انزوا عقب‌نشینی کند.

ما انسانها هم مثل پانچ کوچولو. برای ارتباط ساخته شده‌ایم. پانج کوچولو بالاخره عروسک نارنجی را کنار گذاشت و به دوستانش پیوست…

10,200

205

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

پانچ کوچولو، میمون شش‌ماههٔ ژاپنی، هنگام تولد توسط مادرش طرد شد. او که برای رشد نیازمند دلبستگی عاطفی بود، به عروسک نارنجی‌اش دل بست و در آغوش آن آرامش می‌یافت. با این‌حال، در عمق وجودش همچنان آرزومند تعلق به گروه میمون‌ها و دریافت توجه و حمایت واقعی از آن‌ها…

10,200

224

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

🎥 Video

شما یک باغبان هستید!
انتخاب شما نیست جوانه‌ای که مراقبت می‌کنید درخت سیب خواهد شد یا درخت سرو.
اما شما قدرت این را دارید که با دانش و مراقبت به جوانه‌تان کمک کنید رشد کند، ببالد، یا حتی از بین برود اگر شرایط مناسب نگیرد.
نقش شما تعیین نوع درخت نیست؛
نقش شما خلقِ بستری امن برای شکوفایی آن چیزی است که در ذاتش نهفته است.

ا تعیین نمی‌کنید که کودک‌تان «ذاتاً» چه ویژگی‌های ژنتیکی، خلقی، یا استعدادهایی داشته باشد. این بخشی از طبیعت اوست؛ مثل نوع درخت.
اما محیط حمایتی، پاسخ‌دهی هیجانی والد، تنظیم‌گری، ساختار و ثبات، همان عواملی هستند که تعیین می‌کنند این استعدادها فعال شوند، خام بمانند یا سرکوب شوند.
والد نقش باغبانی دارد که نمی‌تواند نوع بذر را عوض کند، اما می‌تواند کیفیت رشد را شکل دهد.

10,200

382

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

واقعیت‌ها را از بچه‌ها پنهان نکنید

ذهن بچه‌ها ذاتاً داستان‌ساز و معنا‌ساز است. اگر واقعیت‌ها را برای آن‌ها توضیح ندهیم، با ذهن کودکانه خود داستانی می‌سازند که ممکن است غیرواقعی باشد، اما به تجربه زیسته آن‌ها تبدیل می‌شود. آنچه گفته نمی‌شود، از بین نمی‌رود؛ بلکه در ذهن فرزندتان به شکلی دیگر معنا پیدا می‌کند.

با این حال، منظور این نیست که هر واقعیتی را بی‌فیلتر و بدون در نظر گرفتن سن و ظرفیت هیجانی فرزندتان بیان کنیم. زمانی که فرزندتان متوجه تغییری در خلق‌وخو، شرایط زندگی، نگرانی‌ها یا اتفاقات اطراف می‌شود، گفتن جملاتی مانند «هیچی نیست»، «تو کاری نداشته باش»، «نگران نباش، همه‌چیز خوبه»، یا «برو بازی‌تو بکن» به او کمکی نمی‌کند. سکوت یا انکار، ذهن فرزندتان را آرام نمی‌کند؛ بلکه آن را به سمت فرضیه‌سازی‌های نگران‌کننده سوق می‌دهد.

قدم اول: توضیح آنچه فرزندتان دیده است

برای فرزندتان روشن کنید که متوجه چه چیزی شده است. می‌توانید بگویید: «چند روزی هست که ذهنم مشغوله»، «دلم غمگینه»، «متوجه شدم بیشتر با موبایل سر و کار دارم»، «حوصله بازی کردن نداشتم»، یا «زودتر عصبانی شدم». سپس از او بپرسید: «فکر می‌کنم تو هم متوجه شدی، نه؟» این نوع بیان، به فرزندتان کمک می‌کند تجربه‌اش را اعتبارسنجی کند.

قدم دوم: بازتاب آنچه از فرزندتان دیده‌اید

به او بگویید شما هم تغییراتی را در او دیده‌اید. برای مثال: «فکر می‌کنم تو هم بیشتر پای تلویزیون بودی»، «زودتر ناراحت می‌شدی»، «بیشتر به من نیاز داشتی»، یا «سعی می‌کردی کنارم بمانی». این بازتاب، به ذهن فرزندتان کمک می‌کند میان اتفاق بیرونی و احساس درونی ارتباط برقرار کند.

قدم سوم: مشخص کردن مسیر کمک گرفتن

برای فرزندتان روشن کنید اگر دوباره چنین تجربه‌ای داشت، چگونه می‌تواند از شما کمک بگیرد. به او بگویید: «اگر چیزی نگرانت کرد، می‌تونی از من سؤال بپرسی»، «من مراقبتم حتی وقتی به نظر میاد حواسم بهت نیست»، «اگر ترسیدی یا دلت گرفت، بیا بهم بگو». این پیام‌ها به فرزندتان احساس امنیت و دسترسی هیجانی می‌دهد.

قدم چهارم: توضیح واقعیت به اندازه سن و تجربه فرزندتان

اتفاقات را متناسب با سن و تجربه‌ای که فرزندتان دارد توضیح دهید؛ بدون دروغ گفتن، بدون ترساندن، و بدون پیچیده کردن موضوع. برای مثال اگر در مدرسه دعوایی رخ داده، یا تغییری در خانواده اتفاق افتاده، واقعیت را ساده، کوتاه و روشن بیان کنید. حتی بزرگ‌ترها هم گاهی با اتفاقاتی روبه‌رو می‌شوند که ذهنشان را مشغول می‌کند. همان‌طور که وقتی در کارتون صحنه‌ای ترسناک می‌بینید، حواستان جمع می‌شود، در زندگی واقعی هم ذهن حساس می‌شود و نیاز به توضیح دارد.

ذهن فرزندتان اگر خلأ ببیند، خودش آن را پر می‌کند. معمولاً هم نتیجه‌گیری‌ها می‌تواند درباره خودش یا دنیا منفی باشد. بنابراین لازم است به او اطمینان دهید که شما ناراحت هستید، اما او مقصر نیست؛ او کار بدی نکرده؛ دوستش دارید؛ و خانواده قرار است روی رابطه‌شان کار کنند تا اوضاع بهتر شود.

حتماً بعد از توضیح، مکث کنید و اجازه بدهید فرزندتان هم صحبت کند. بپرسید: «تو چی فکر می‌کنی؟»، «چه حسی داری؟»، «سؤالی برات پیش اومده؟» گاهی فرزندتان سؤال مستقیم نمی‌پرسد، اما رفتارهایش سؤال هستند؛ تغییر در خواب، بازی، اشتها، چسبندگی یا گوشه‌گیری. این‌ها زبان ذهنی هستند که دنبال معنا می‌گردند.

در نهایت به یاد داشته باشید: امنیت با حذف کردن واقعیت به وجود نمی‌آید؛ بلکه با قابل‌پیش‌بینی کردن واقعیت شکل می‌گیرد

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

بحران‌های هیجانی فرزندتان؛ چگونه با گریه، جیغ و پرت کردن کنار بیاییم؟

وقتی فرزندتان به‌هم می‌ریزد، گریه می‌کند، جیغ می‌زند، وسایل را پرت می‌کند یا خودش را روی زمین می‌اندازد، اولین واکنش بسیاری از والدین نگرانی و دستپاچگی است. اما این رفتارها، به‌ویژه در سال‌های اولیه زندگی، بخشی طبیعی از رشد مغز و یادگیری تنظیم هیجان هستند. در ادامه، اصولی کاربردی برای مواجهه مؤثر با این بحران‌ها ارائه می‌شود.

۱. ابتدا خیالتان را راحت کنید: این بحران‌ها به‌تنهایی آسیب‌زا نیستند

مغز کودک در سال‌های ابتدایی زندگی هنوز به بلوغ کامل نرسیده است. بخش‌هایی که مسئول کنترل تکانه و مدیریت احساسات هستند، در حال رشدند. بنابراین کودک در مواجهه با ناکامی، خستگی یا محرومیت، احساساتش را از طریق رفتار تخلیه می‌کند. این بحران‌ها نشانه «بد بودن» یا «آسیب دیدن» کودک نیستند. نگران نباشید و نترسید.

۲. در لحظه بحران، منطقی رفتار نکنید؛ تنظیم را جایگزین توضیح کنید

در اوج بحران، تلاش برای توضیح دادن، نصیحت کردن، یا وادار کردن کودک به آرام شدن معمولاً نتیجه معکوس دارد. فشار بیشتر بر مغز در حال آشفتگی، بحران را طولانی‌تر می‌کند. کنار او بمانید، اما وارد بحث نشوید. اگر لازم است صحبت کنید، آرام و کوتاه، با صدایی زمزمه‌وار. هدف، بازگرداندن احساس امنیت است، نه آموزش دادن در آن لحظه.

۳. مراقب تقویت ناخواسته رفتار نباشید؛ گاهی صبر بهترین مداخله است

اگر هر بار با گریه یا جیغ، کودک به خواسته‌اش برسد، این الگو تقویت می‌شود. در موارد غیرضروری، از ابتدا کوتاه نیایید. اجازه دهید بحران طی شود، در حالی که شما حضور دارید اما تسلیم نمی‌شوید. گریه و فریاد، به‌خودی‌خود به مغز کودک آسیب نمی‌زنند؛ آنچه مهم است، تسلط شما بر احساسات خودتان است.

۴. مهم‌ترین بخش ماجرا شما هستید؛ هیجان خودتان را مدیریت کنید

تنها کاری که حتماً باید انجام دهید، تنظیم احساسات خودتان است. به‌جای تمرکز بر آرام کردن فوری کودک، بر آرام کردن خود تمرکز کنید. هرچه کنترل بیشتری بر خشم، اضطراب یا درماندگی خود داشته باشید، بحران زودتر پایان می‌یابد. کودک از سیستم عصبی شما الگو می‌گیرد؛ آرامش شما، به او منتقل می‌شود.

۵. بعد از پایان بحران، مهارت را تقویت کنید

پس از آرام شدن فضا، رفتار مطلوب را برجسته کنید:
«دیدی چطور تونستی آروم بشی؟»
«خیلی خوب تونستی احساست رو کنترل کنی.»

این بازخورد به کودک نشان می‌دهد که توانایی تنظیم هیجان در او وجود دارد و قابل رشد است. آموزش اصلی، بعد از بحران اتفاق می‌افتد، نه در اوج آن.

۶. به دنبال ریشه‌ها باشید؛ پیشگیری هوشمندانه عمل کنید

بسیاری از بحران‌ها دلایل ساده اما مهم دارند: خستگی، گرسنگی، کم‌خوابی، کم‌آبی، تماشای زیاد تلویزیون، تغییر برنامه روزانه یا حتی استرس والدین. یکی از شایع‌ترین دلایل، «دیده نشدن» نیازهای هیجانی کودک است. تا حد امکان پیشگیری کنید، اما بپذیرید که همیشه موفق نخواهید بود.

و به خاطر داشته باشید:
بین ۳ تا ۵ سالگی، کودکان به‌تدریج مهارت‌های اولیه مدیریت احساسات را به دست می‌آورند. پس از ۵ سالگی، معمولاً شدت و فراوانی این رفتارها کاهش می‌یابد، البته به شرط آن‌که والدین با ثبات، آرام و آگاه عمل کرده باشند.

بحران‌های هیجانی، میدان تمرین رشد مغز هستند. با مدیریت درست، این لحظات به فرصتی برای تقویت تنظیم هیجان، تاب‌آوری و ارتباط عمیق‌تر میان شما و فرزندتان تبدیل خواهند شد

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

سؤال درباره حال و احوال بچه‌ها

سلام، پسرم ۹ سالشه. بعضی وقت‌ها میگه احساس تنهایی می‌کنم، با اینکه کنارمی. نمی‌دونم دلیلش چیه. ممنون میشم راهنمایی کنید.

جواب:

اولین قدم: تشویق فرزندتون
او به‌درستی تونسته درک کنه که گاهی عزیزت کنارت هست، اما باز «احساس» تنهایی ممکنه به سراغت بیاد. بهش بگید چه هوش هیجانی بالایی داره.

ازش بخواید بگه احساس تنهاییش رو کجای بدنش حس می‌کنه؛ تو گلو؟ دست‌هاش؟ شکمش؟ مغزش، یعنی افکارش، بهش چی میگن؟ چه احساسات دیگه‌ای همراه تنهایی میان؟ غم؟ اضطراب؟ و معمولاً چه زمان‌هایی از روز این حس میاد؟ عصرها؟ موقع خواب؟

همین گفت‌وگوها کمک می‌کنه شدت احساس تنهایی خیلی کمتر بشه.

قدم بعدی اینه که با هم بررسی کنید چه وقت‌هایی این احساس رو نداره؛ موقع گوش دادن به موسیقی؟ کتاب خوندن؟ ورزش کردن؟

قدم سوم: معنا دادن به احساس
به او کمک کنید بفهمه «تنهایی» همیشه به معنی تنها بودن نیست. گاهی تنهایی یعنی دیده نشدن، فهمیده نشدن یا دلتنگی برای ارتباط عمیق‌تر.

می‌تونید بپرسید:
وقتی این حس میاد، دلت می‌خواد من چی کار کنم؟ کنارت بشینم؟ بغلت کنم؟ باهات حرف بزنم یا فقط آروم باشم؟

این سؤال به او حس کنترل و امنیت میده و توانایی تحمل احساس رو بالا می‌بره. خیلی مهمه بچه‌ها یاد بگیرن از احساسشون نترسن یا فرار نکنن، بلکه مدیریتش کنن.

و قدم مهم بعدی
مراقب خواب بچه‌ها باشید. کم‌خوابی یا دیر خوابیدن مستقیماً روی خلق‌وخو اثر می‌گذاره.

در مورد اتفاقات مدرسه و دوست‌هاش کنجکاوانه پرس‌وجو کنید و مطمئن باشید در مدرسه یا بین همسالان احساس طرد یا مشکل خاصی نداره.

می‌تونید براش یک جعبه امن احساسات درست کنید؛ هر حرفی که نمی‌تونه راحت بگه رو بنویسه و داخل جعبه بذاره. و قول بدید بدون رضایتش کاری نکنید. این کار بهش حس امنیت و اعتماد عمیق‌تری میده

14,900

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

🎥 Video

با این حرکتها احساسات خفته و گیر کرده در بدنتان را رها کنید

16,300

190

دکتر رویا نوری

۱۰ فروردین ۱۴۰۵، ۰۹:۳۸

همکاران روانشناس، رواندرمانگر، و دانشجویان روانشناسی

اگر مایل به تهیه وبینار رایگان درمان تراما و سوگواری هستید، به ادرس زیر مسیج دهید:

https://t.me/Drroyanouri

14,000

Showing 10 of 10 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

دکتر رویا نوری

About دکتر رویا نوری – یوگا و مدیتیشن Telegram Channel

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (3 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

مرکز مشاوره دانشگاه تهران

کانال یوگاآرامش

کانال شکرگزاری

باشگاه چاکرا پلاس

ترجمه اکنکار

نپتون‌ مدیا🫧

حسین جمالی پور /تفکر فلسفی

مركز ايواء مدرسة النصيرات المشتركة ب،د

کانال‌های تلگرام مرتبط

مرکز مشاوره دانشگاه تهران

کانال یوگاآرامش

کانال شکرگزاری

باشگاه چاکرا پلاس

ترجمه اکنکار

نپتون‌ مدیا🫧

حسین جمالی پور /تفکر فلسفی

مركز ايواء مدرسة النصيرات المشتركة ب،د

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها