عبدالله محمد

Public

نمی‌توانید بپیوندید؟ @akseMahtab

۹.۱k عضو

به‌روزرسانی شده: May 15, 2026 at 3:39 PM

عبدالله محمد

عبدالله شیخ آبادی | نظاره‌گر زمان و جهان اخبار و شخصی‌نویسی: @abdollah1400 یوتیوب: youtube.com/@abdollah1400 اینستاگرام: instagram.com/aksemahtab اولین پست کانال: https://t.me/akseMahtab/3

@akseMahtab is a dedicated channel for instagramcomaksemahtab and youtubecomabdollah1400 with regular updates in اخبار جهان

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (5 روز گذشته)

مجموع: 9.1K

رشد 24 ساعت: +3 0%

آخرین پست‌ها

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

یک جا خواندم که نوشته بود: «پادشاه به پادشاه حسودی می‌کند و همسایه به همسایه».

اینکه در این زندگی نگاه انسان به کیست و خود را با چه کسی مقایسه می‌کند تا حد زیادی توضیح می‌دهد که تلاش او در چه جهتی است حتی اگر ادعای چیز دیگری داشته باشد. «تو غبطهٔ چه کسی را می‌خوری» پاسخ به این پرسش است که واقعا در چه راهی در حال تلاش هستی.

1,650

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

بعضی نوشته‌ها آنقدر زیبا و درست هستند که بدون حسادت دوست داشتی تو نویسنده‌اش بودی.

1,260

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

📷 Photo

و صبر بیش از آنکه نشان دهندهٔ قوی بودن صابر باشد، نشانگر با ارزش بودن آن خواسته در دل اوست. صبر کار دل است.

1,210

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

آدم‌ها گاه ظرف را با محتوایش یکی می‌گیرند. نه این‌که ندانند، اما از نظر احساسی توانایی تفکیک را از دست می‌دهند. مثل شنیدن صدای قرآن در مصیبت، که باعث می‌شود بعدها شنیدن صدای آرام‌بخش قرآن باعث غم او شود.

این ناتوانی احساسی جاهای زیادی خودش را نشان می‌دهد. فرض کنید در جامعه‌ای ریاکاری زیاد شود و ریاکاران در ظاهر اهل صلاح صد جنایت کنند. آن وقت است که ملت چون ریاکاری را بد می‌دانند، ظاهر کارهای درستشان را هم بد ببینند. مثل این‌که فلانی پنج وقت در مسجد است و چهره‌ و لباس به ظاهر خوبی دارد، اما حق‌خوری می‌کند. بعد چه می‌شود؟ شاید عده‌ای برای مبارزه با ریاکاری به گناه علنی رو بیاورند. انسان‌های «درستکاری» که کل بدنشان خالکوبی شده. دزدهایی که از ثروتمندان می‌دزدند و به فقرا می‌بخشند. شراب نوشان یک روی دلسوز...

بخشی از ادبیات فارسی هم روایتگر همین دوران است. مثلا قرن شش و هفت. واکنش احساسی انسان‌ها را نباید دست کم گرفت. بیشتر کارهای آدمیان منطق ندارد، مخصوصا اگر جریان شود، که در آن صورت بسیاری را با خود می‌برد. اما اگر از روش درست و «منطقی» بپرسید، این است که نگاه به ظرف نباید حواس را از محتوا پرت کند. داروی ریاکاری، بی‌پروایی در گناه نیست. مشکل از محتوای آن ظرف زیبا است. ظرف‌ها را نشکنید.

مردم از سخن خوب هم خسته می‌شوند، چون چه بسا حرف‌های خوب را از علمای ترسو و مصلحتی و سیاست‌مداران دروغگو زیاد شنیده باشند، از این رو شاید به سخنان یک رَپِر که وسط «حق‌خواهی» و اعتراضش فحش ناموس می‌دهد توجه کنند.

فکر کنم همین‌قدر کافی است.

- عبدالله محمد

2,810

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

هرگاه چیزی را قطع کردی و ترک نمودی، عاجل و بلا فاصله به چیز دیگر نمیرسی. مجبور هستی که برزخی از هیچی و پوچی و دلگیری و تلخی را هم تجربی کنی. گاهی این برزخ یک دورهٔ زمانی طولانی است و گاهی هم کوتاه، تا آهسته آهسته آن جای خالی را با چیزی بهتر از قبل در دل انسان پر کند. و مهم‌ترین زمان صبر هم همین دوره است. که صبرِ بعد از آن، لذتی هم دارد و آگاهانه است. اما صبر این مرحله مانند رفتن در شب تاریک و سردی است که هیچ نمی‌دانی کی و کجا تمام می‌شود، مگر همینقدر که طلوع نزدیک است. در این مرحله یکی صبر می‌کند و به چیزی که می‌خواهد می‌رسد و دیگر تاب نمی‌آورد و دوباره به چیزی که بود برمی‌گردد.

2,010

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

خیلی وقت‌ها اول بودن جای بهتر بودن را می‌گیرد. هفتی که اول آمده بهتر از دهی است که دیر کرده باشد. گرفتار تلهٔ کمال نشو. خودت را برسان، با همان کمی که داری برسان.

1,880

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

تلاش برای به رسمیت شناخته شدن، امری حیاتی در مسیر زندگی انسان است؛ چرا که نبود نگاه معنوی دیگران به معنای فروپاشی خویشتن است، درست همان‌طور که نبود نگاه مادی آن‌ها چنین اثری دارد. نویسندهٔ مشهور، ژوزه ساراماگو (درگذشته ۲۰۱۰) می‌گوید: اگر در میان جهانی از…

2,480

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

اگر در راه‌های گوناگون دستیابی به پذیرش تأمل کنی، ناگزیر با آرون بالیک هم‌صدا خواهی شد که معتقد بود ارتباط دیجیتال بر پیچیدگیِ میل به پذیرفته شدن و مسیرهای تحقق آن می‌افزاید (Balick, 2014)؛ چرا که در این فضا، شاهد اصرار افراطی بر نمایش موفقیت‌ها و بزرگ‌نماییِ…

2,080

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

و گفت: من هم دنیا را دوست داشتم. ولی آخرت را بیشتر دوست داشتم. داستان من، داستان ترجیح بود، نه نخواستن. من معنای همهٔ زیبایی‌های زمین را می‌دانستم... من فقط ترجیح دادم.

2,000

عبدالله محمد

۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۰:۳۳

تلاش برای به رسمیت شناخته شدن، امری حیاتی در مسیر زندگی انسان است؛ چرا که نبود نگاه معنوی دیگران به معنای فروپاشی خویشتن است، درست همان‌طور که نبود نگاه مادی آن‌ها چنین اثری دارد.

نویسندهٔ مشهور، ژوزه ساراماگو (درگذشته ۲۰۱۰) می‌گوید: اگر در میان جهانی از نابینایان تنها یک نفر بینا باقی بماند، او نیز در واقع نابینا است؛ «زیرا کسی نیست که او را ببیند» (به‌واسطه: Roura, 2018).

انگیزه‌های برهنگی داوطلبانه، بخشی از کتاب «مرگ اسرار» اثر عبدالله الوهیبی

1,720

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

احتمالا در این باره اختلاف نظری نداریم که انسان میل دارد همه چیز را بیرون‌سپاری کند. یعنی اگر مشکلی پیش آمده بگوید دیگران چنین کردند و در حق من ظلم شد و این حرف‌ها. اصلا احساس مظلوم بودن لذت‌بخش است. اما نصوص به ما می‌گویند که انسان باید اول به خودش بازگردد.…

1,520

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

مسئلهٔ شیطان واضح است، اما مسئلهٔ خطر «نفس» برای بسیاری پوشیده است. نفس را می‌شود «خود» معنا کرد، یعنی خطر خود، خطر امیال و خواسته‌های نفس. مثلا این دعای نبوی ﷺ را که از دعاهای صبح و شام است، ببینید: «اللهمَّ فاطرَ السَّماواتِ والأرضِ عالمَ الغيبِ والشَّهادةِ،…

1,210

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

گمان می‌کنم - والله اعلم - که گام‌های آغاز هر کاری، یعنی همان دورهٔ گمنامی که کمتر کسی حرف آدم را می‌شنود و دیده نمی‌شود، همان گام‌ها و همان مراحل، نخستین امتحان صدق انسان باشد. البته که صدق یک مسئلهٔ ایستا نیست که همیشه باشد یا نباشد. برخی ممکن است تا جایی صادق باشند اما از پس صدق در مراحل بالا برنیاند. یعنی اینطور است که بعضی صادق هستند اما طاقت مراحل بالاتر را ندارند، بعضی هم از همان آغاز صادق نیستند. خیلی‌ها در این مرحله حذف می‌شوند، آن هم نه آنکه الزاما تنبیه یا خشم الهی باشد، نه! اتفاقا خیلی‌ها که خیری در وجودشان هست اما شهرت به سودشان نیست از بالانشینی و شهرت حذف می‌شوند تا همان سرباز صادق بمانند اما تبدیل به فرماندهانی با حظ نفس نشوند.

دستگیری الهی را با داستان‌های موفقیت اشتباه نگیرید. موفقیت در علم و دعوت در حقیقت خود بهرهٔ دنیا نیست بلکه بخشی از راه است. این ما نیستیم که راه را بر دوش می‌گیریم، این راه است که گام‌های ما را تحمل می‌کند. اما آنکه گمان می‌کند ریاستش - حتی اگر در امر دین و دعوت باشد - غنیمت است، راه را با همهٔ سنگینی بر دوش خود گذاشته و چه بسا از جایی به بعد این دیگر راه نباشد که راهنمای اوست،‌ بلکه او راهش را با خود به هر سو که ریاستش اقتضا می‌کند، ببرد.

به یاد داشته باشیم که: پاداش مؤمن به طور کامل در دنیا داده نمی‌شود و هرگونه پیروزی که با مرگ به پایان برسد پیروزی نیست و «آنکه در پایان می‌خندد، همیشه می‌خندد»:

{كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ مَتَاعُ الْغُرُورِ} [آل عمران: ۱۸۵] (هر جانداری چشندۀ [طعم‌] مرگ است و یقیناً روز قیامت پاداش‌هایتان را به صورت کامل دریافت خواهید کرد؛ پس هر كه را از آتش دور دارند و در بهشت درآورند، قطعاً پیروز شده ‌است؛ و زندگی دنیا چیزی جز مایۀ فریب نیست).

1,840

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

📷 Photo

اگر خداوند بر تو منت نهاد و در مواسم طاعت، خنکی مناجات را در دل خود احساس کردی، و لذتِ دوری از بستر [برای خلوت با او] را چشیدی، و در سجده‌های طولانی آرام گرفتی، و در خلوت با پروردگارت اُنس گرفتی، و آرامشی شگفت بر جانت نشست، به یاد بیاور که برخی این لذت را در طول سال تجربه می‌کنند... آنان شایستهٔ شرافت و مستحق غبطه‌اند!

تامور؛ شوق دل به آسمان
سلیمان العبودی

1,200

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

چرا بهشت حاصل رحمت است نه عوض مستقیم عمل؟ شاید برای این باشد که انسان با نگاه یک طلبکار بندگی نکند بلکه همه چیز را در پایان به رحمت الهی گره بزند. در ثانی، وقتی امیدت به رحمت باشد اسیر نومیدی نخواهی شد چون مؤمن گاه تلاش خود را می‌بیند و گاه گناهش را. گاه بهشت‌اندیش می‌شود و گاه دوزخ‌بین. انسان وقتی عمل‌بین می‌شود احتمال غره شدنش افزایش می‌یابد و وقتی به عظمت پروردگار فکر می‌کند و به گناهان گذشته، عمل خود را ناچیز می‌بیند و دچار نوعی خستگی می‌شود. این خستگی نه حاصل تلاش که حاصل این تصور است که من هرچه بروم نمی‌رسم، پس چرا بروم؟ امید رحمت این مشکل را حل می‌کند. رحمت می‌گوید به عملت مغرور نشو و از عملت مایوس هم نشو. مغرور نمی‌شوی چون می‌دانی عمل تو بها و عوض بهشت نیست اما با این حال سبب است.

و این را هم بدان که هرچه بیشتر در راه خداوند تلاش کنی، امیدت به رحمت او بیشتر می‌شود. هم تلاش، جلب کنندهٔ رحمت است، هم اگر رحمت بخواهی تلاش بیشتری خواهی کرد. (بقره: ۲۱۸)

2,440

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

انسانِ غافل یا در حال نالیدن است یا در حال جوک ساختن، و حد وسطش نادر است. چقدر عبرت کم است. کمی لرزش زمین یا هشدار نزدیک بودن یک جنگ بزرگ به ما می‌گوید که این لرزش می‌توانست ادامه یابد. می‌توانست شروع یک لرزهٔ بزرگتر باشد و می‌توانست زندگی‌ات را - اگر زنده می‌ماندی - به قبل و بعد از خودش تقسیم کند. اما چه فایده... چه فایده که انسان به وقت رفاه به حباب لذت خصوصی‌اش می‌خزد و به وقت فاجعه، هراسان به کنجی امن. جزوع (نالان) است و منوع (دست نگه‌دار) است... البته، به جز نمازگزاران. (معارج: ۱۹ به بعد).

1,770

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

احتمالا در این باره اختلاف نظری نداریم که انسان میل دارد همه چیز را بیرون‌سپاری کند. یعنی اگر مشکلی پیش آمده بگوید دیگران چنین کردند و در حق من ظلم شد و این حرف‌ها. اصلا احساس مظلوم بودن لذت‌بخش است. اما نصوص به ما می‌گویند که انسان باید اول به خودش بازگردد. (آل عمران: ۱۶۵) حتی از سلف نقل شده که اگر اسبشان چموشی می‌کرد خود را مقصر می‌دانستند که این ناشی از گناه من است.

برخلاف آنچه به نظر می‌رسد، برداشتن تقصیر از بیرون، به آرامش منجر می‌شود. دلیلش هم این است که نکوهش بیرون یک جادهٔ باز بی‌انتهاست، چاهی است که اگر سنگی به درونش بیندازی هرگز صدای افتادن آن سنگ را نخواهی شنید. نکوهش بیرون به نتیجه‌ای منجر نمی‌شود. این را با دادخواهی اشتباه نگیرید. مگر ما چند بار در زندگی‌مان از دیگران «دادخواهی» می‌کنیم؟ بسیار نادر. بیشترش غر بی‌فایده است. بیشتر این غر زدن‌ها را هم شخص مورد نظر نخواهد شنید چون هدفش این نیست که مشکلی حل شود بلکه هدفش آرام کردن بی‌هزینهٔ خود است.

اما متوجه کردن نکوهش به خود اصلا بی‌هزینه نیست. اولا که برگشتن به خود همان اول آرامت می‌کند. آدم که نمی‌تواند بر سر خودش داد بزند. نمی‌تواند در لحظه دو تا شود و خودش، خود دیگرش را بکوبد. متوجه خود شدن حتی چاله نیست. زمین است، در لحظه آرام می‌شوی و «استغفر الله» می‌گویی.

#خودنصیحتی

2,090

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

یکی از نشانه‌های اخلاص، فعال‌تر شدن در شرایطی است که هیچ نشانه‌ای از پیروزی دیده نمی‌شود.

1,500

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

📷 Photo

اگر توفیق دعا یافته‌ای و دست از دعا نمی‌کشی مژده‌ات می‌دهم. که توفیق دعا، نشان از اجابت است. و اصلا دعا از اجابت عزیزتر است.

اما این را بدان که اگر کسی کاری را یک بار یا دو- سه بار یا تک و توک انجام دهد، به آن کار نسبت داده نمی‌شود. ورزشکار کسی است که کارش این است، منظم و بی‌فاصله. آهنگر آن نیست که یک بار، چکشی بر آهنی زده باشد. دعاگو نیز آن نیست که فاصلهٔ دعاهایش از فاصلهٔ ستارگان بیشتر باشد.

بیشتر مردم از عدم اجابت می‌ترسند حال آنکه دعا نکردن ترسناک است! چنانکه تابعی جلیل، سلمة بن دینار می‌فرماید: «اینکه از [توفیق] دعا محروم شوم، برای من ترسناکتر از آن است که از اجابت آن محروم گردم».

و این همان سخن امیرالمؤمنین، عمر بن الخطاب است که می‌فرماید: «من دغدغهٔ اجابت ندارم بلکه دغدغهٔ دعا را دارم؛ زیرا اگر توفیقِ دعا یابم، بی‌گمان اجابت نیز با آن همراه است».

فقه سلف را می‌بینی؟ آنان غم درخت را داشتند، چه اگر درخت باشد، میوه هم هست. پس بیا و از خود این را بپرس: چگونه اهل سرزمین دعا باشم، نه صرفا یک رهگذر؟

3,080

عبدالله محمد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۹:۴۹

📷 Photo

نیاز تو به خداوند در روشنایی، کمتر از نیازت به او در تاریکی نیست؛ اما دعای روشنایی، نور شرایط تاریک است.

پروردگار متعال در اجابت دعای یونس نبی می‌فرماید: {فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ (۱۴۳) لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ} [صافات: ۱۴۳-۱۴۴] (اگر در زمرۀ تسبیح‌گویان نبود (۱۴۳) یقیناً تا روزی که [مردم] برانگیخته می‌شوند، در شکم آن [ماهی] باقی می‌ماند).

تنی چند از مفسران سلف این آیه را چنین تفسیر کرده‌اند که منظور از این تسبیح، تسبیح و اعمال نیک و نماز یونس در گذشته و شرایط رفاه بوده است. امام طبری این تفسیر را برگزیده است. گروهی نیز آن را این دعا و مناجات یونس در شکم ماهی دانسته‌اند که فرمود: {لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ}. با در نظر گرفتن هر دو قول می‌توان گفت که این تسبیحِ سختی، یک تسبیح یتیم و ناگهانی نیست، بلکه ادامهٔ یک روند است. یونس ناگهان تسبیح‌گو نشده. او از مُسَبّحین بود.

یا اینطور بگویم: صدای یونس آشنا بود! چنانکه از انس رضی الله عنه روایت شده که ملائکه صدای یونس را شنیدند و گفتند: پروردگارا، این صدای ضعیف آشنایی است از سرزمینی دور و غریب! خداوند آنان را آگاه ساخت که این صدای آشنا، صدای یونس است! ملائکه گفتند: پروردگارا، برای آنچه در شرایط گشایش انجام می‌داد بر او رحمت نمی‌آوری و در بلا نجاتش نمی‌دهی؟ فرمود: آری... (تفسیر ابن کثیر).

و این همان توصیهٔ نبوی ﷺ خطاب به ابن عباسِ نوجوان است که: «تعرَّفْ إلى اللهِ في الرَّخاءِ يعرِفُك في الشِدَّةِ» (در گشایش الله را بشناس، تا در سختی تو را بشناسد). (ترمذی) صدای محبوب، آشناست.

می‌بینی که صدای آشنای تسبیح‌گو را در سرزمین غریبِ بلا می‌شنوند. پس قضیه، قضیهٔ آشنا شدن است. این است که صدای تو غریب نباشد، وگرنه جهان را که می‌بینی... سراسر غربت است. تاریکی در تاریکی در تاریکی است.

عبدالله محمد

۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۰۹

📷 Photo

غرق شدن معنایش افتادن در آب نیست. کسی ماهیِ در آب را غریق نمی‌گوید؛ ماهی در هوا غرق می‌شود. بنابراین معنای واقعیِ غرق شدن، افتادن در جایی است که جای تو نیست.

ـ احمد خالد توفیق
#ترجمه

2,270

عبدالله محمد

۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۰۹

در دعای خود عجله نکن، ثنا مهمتر از درخواست است و بلکه الله تعالی اگر بخواهد دعایی را بپذیرد، دروازهٔ ثنا را بر بنده می‌گشاید.

در حدیث شفاعت آمده که رسول الله ﷺ فرمودند: «پس [در روز قیامت] به زیر عرش می‌روم و برای پروردگارم سجده می‌برم؛ سپس الله دروازه‌های حمد و ثنایش را به روی من می‌گشاید به گونه‌ای که پیشتر برای هیچکس نگشوده است، آنگاه گفته می‌شود: ای محمد! سرت را بلند کن و بخواه...» (بخاری و مسلم)

ستایش، ثنا، حمد... اینها بخش گم شدهٔ رابطهٔ بسیاری از ما با پروردگار است.

1,860

عبدالله محمد

۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۰۹

📎 File

🎧 امت پایدار

⬜️ اینجا در این باره حرف می‌زنیم که «ابتلا» بخش جدایی‌ناپذیر خلقت است و نباید آن را بهانهٔ کوتاهی در عمل قرار داد. می‌گوییم که عبادت و اعمال نیک باید در میانهٔ این سختی‌ها و وسط همین فتنه‌ها انجام شود. اما بخش زیبای ماجرا اینجاست که پایداری بر حق در دوران فتنه‌ها، پاداشی همچون هجرت به سوی پیامبر ﷺ دارد؛ مسیری برای آنان که می‌خواهند جزئی از «امت قائمه» باشند. (برگرفته از درس https://t.me/HusseinAhmed1983)

🎙 ارائه و توضیح: عبدالله شیخ آبادی

2,180

عبدالله محمد

۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۰۰

📷 Photo

در حدیث فاطمه رضی الله عنها از پدرشان ﷺ آمده است: «ایشان به او خبر داد که جبریل علیه السلام هر سال یک بار قرآن را بر وی عرضه می‌کرد و در سال وفاتشان، آن را دو بار بر ایشان عرضه کرد».

همچنین در حدیث ابن‌عباس آمده است: «مدارسه [و بازخوانی قرآن] میان او و جبریل شب‌هنگام بود».

این موضوع بر مستحب بودنِ تلاوت بسیار در شب‌های رمضان دلالت دارد؛ چرا که در شب، مشغله‌ها قطع می‌شود، همت‌ها گرد می‌آید و دل و زبان برای تدبر [در آیات] با یکدیگر هماهنگ می‌گردند.

همان‌گونه که خداوند متعال می‌فرماید: {إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِيلًا} [مزمل: ۶] (بی‌گمان [نماز و عبادتی] که در ساعات شب [پس از خواب] پدید می‌آید، [در هماهنگی قلب و زبان] مؤثرتر است و از نظر سخن [و قرائت، برای فهم معانی و دوری از مشاغل دنیا] استوارتر است).

(لطائف المعارف، ابن‌رجب حنبلی)

2,290

عبدالله محمد

۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۰۰

📷 Photo

امام تابعی، قَتاده بن دِعامه سَدوسی رحمه الله می‌فرماید:

ای فرزند آدم، اگر بخواهی کارهای نیک را تنها هنگام شادابی و نشاط انجام دهی [و طاعت را مشروط به حالِ خوش کنی]، بدان که نفست به ملالت، سستی و درماندگی نزدیک‌تر است؛ اما مؤمن کسی است که [در پیشگاه پروردگار] بسیار تضرع می‌کند [و اهل فریادخواهی است]، پرهیزگار است و [بر نفس خویش] سخت‌گیر است. مؤمنان کسانی هستند که شب و روز به درگاه الله عزوجل تضرع می‌کنند [و با پافشاری به او پناه می‌برند]. به الله سوگند، مؤمنان همواره در نهان و آشکار، «ربنا، ربنا» گفتند [و بر این خواسته پافشاری کردند] تا اینکه خداوند دعایشان را اجابت کرد.

(أدب النفوس، الآجری)

3,010

عبدالله محمد

۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۰۰

یکی از محورهای اندیشهٔ مسلمان، نجات خویش است. نجات خویش، پیش و بیش از هر کس دیگر و به خطر نینداختن آخرت خود نه برای دنیای دیگران و نه حتی برای آخرتشان!

نقل است که تابعی بزرگوار، ‌ابن سیرین، شنید که مردی حَجّاج را دشنام می‌دهد. رو به او کرد و گفت: «دست نگه دار ای مرد! در آخرت، کوچکترین گناهی که خودت کرده‌ای برای تو بزرگتر از بزرگترین گناهی خواهد بود که حجاج مرتکب شده و این را بدان که الله، داور عدل است؛ اگر از حجاج حق کسانی که در حقشان ستم کرده را بگیرد، از کسانی که در حق حجاج بد کرده‌اند هم حقش را خواهد گرفت!» (حلية الأولیاء).

مؤمن از گناه خودش بیشتر از گناه دیگران می‌ترسد. اما آنکه نگاهِ صرف دنیوی دارد تنها تاثیر گناهِ دیگران بر دنیای خود را می‌بیند. ظلم ستمگران واضح است، اما خسارت بزرگ، ظلم مظلومان است.

مورد دیگری که خیلی پیش می‌آید، به خطر انداختن آخرت خود به زعم نجات آخرت دیگران است. برخی فکر می‌کنند هدف دعوت این است که «به هر قیمتی» دیگران را به اسلام فرا خوانند یا از الحاد و انحراف نجات دهند و برای همین دست به تحریف می‌زنند. این هم خسارت بزرگی است. آخرتِ تو برای تو باید از نجات هر کس دیگری مهمتر باشد. از پاسخ «من قانع نشدم» آنان نترس. بگو و برو.

غم گمراهی دیگران همواره یکی از دغدغه‌های تو خواهد ماند، اما: {فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ} [فاطر: ۸] (پس جانت به خاطر حسرت‌هایی که بر [گمراهیِ] آنان می‌خوری، از بین نرود). در امر آخرت، خودخواهی بد نیست.

5,250

عبدالله محمد

۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۰۰

📷 Photo

آخرتِ تو برای تو باید از نجات هر کس دیگری مهمتر باشد

3,720

عبدالله محمد

۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۰۰

حلول ماه رمضان مبارک همه شما عزیزان باشد.

2,570

عبدالله محمد

۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۰۰

استراحتِ اهل تلاش، تلاشِ اهل استراحت است.

4,390

عبدالله محمد

۱۷ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۰۰

بسم الله والصلاة والسلام علی رسول الله وعلی آله وصحبه أجمعین

السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

این کانال به هدف تجدید و بیداری مردم نسبت به مفهوم زهد و دوری از دنیاپرستی ایجاد شده است. امید است با یاری و توفیق الهی بتوانیم در این مسیر، اثری هرچند اندک و تلاشی مؤثر در جامعه بر جای بگذاریم.

2,030

Showing 30 of 33 posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

عبدالله محمد

عبدالله محمد

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (5 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

Press TV Français

مجريات الحروب | warLeaks

کانال خبری بگانیوز بگا نیوز

قناة أخبار الكتب السلفية لنشر تراث دماج وغيرها من الكتب العلمية

اسپانیا چه خبر !؟

شوگریاب جهان

الحشد نيوز

الخزانة العصيمية

کانال‌های تلگرام مرتبط

Press TV Français

مجريات الحروب | warLeaks

کانال خبری بگانیوز بگا نیوز

قناة أخبار الكتب السلفية لنشر تراث دماج وغيرها من الكتب العلمية

اسپانیا چه خبر !؟

شوگریاب جهان

الحشد نيوز

الخزانة العصيمية

آخرین پست‌ها

نظرات کاربران (0)