فرامتنی

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @faramatni

۳.۶k عضو

به‌روزرسانی شده: May 16, 2026 at 7:07 AM

فرامتنی

این کانال به شما امکان می دهد که به سوژه ها و رویدادها از منطری فراتر نگاه کنید و برای شکوفایی استعدادها و رضایت از زندگی ، سبکی تازه در پیش بگیرید. لطفا نظرات ، پیشنهادات و سوالات خود را از طریق آی دی @metatextural با مدیریت کانال در میان بگذارید.

@faramatni is a growing community focused on metatextural and related topics

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (5 روز گذشته)

مجموع: 3.6K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

نصف شب است،
و من مثل عاشق های آخرشب
بی خوابی به سرم زده است.

شهر در سکوتی ابدی رفته و
مردم در خوابی سنگین.

راست می گویند در سکوت آخر شب ، آدم صداهایی را می شنود که در طول روز توان شنیدنش نیست.

دارد صدای پای جنگ می آید ،
سنج و دهل می زنند ،
صداهایی عجیب افتاده اند در سرم این آخر شب،
صدای کل کشیدنهای مادران عزادار
صدای مویه های غریبانه در کوچه ای متروک ،
صدای پای مرگ

من سیاستمدار نیستم ،
و نمی دانم چگونه سیاستمداران عاشق خون می شوند ،
اما خوب می دانم که در جنگها
همیشه آن که ماشه اول را می کشد ،
پایان جنگ را انتخاب نخواهد کرد.

دارد صدای پای مرگ می آید،
پنجره ها را ببند هستی!
بگذار ما زندگی را انتخاب کنیم.
#انوش

🐬

640

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

حالم خوب است
به لطف تمام زیبایی هایی که تو
برایم هدیه داده ای، هستی!

و من مسئولم که جهان را
زیباتر از آنچه گرفته ام
به آیندگانم تحویل دهم:
حتی شده است به اندازه یک نظریه
یک ایده
یک کتاب

یک شعر
یک ترانه

یک باغ
یک درخت

حتی شده است به اندازه یک گل
یک واژه.

ما هستیم
که "هستی" را زیباتر کنیم،
درست مثل نام ناز تو
که زیباترین نام جهان است
به وقت صدا کردن
در نهایت دلتنگی.
#انوش
از کتاب: نامه های عاشقانه یک انسان فرامتن

🐬

668

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

زیباترین انسان ها آنهایی هستند که:
شکست خورده اند،
رنج برده اند،
کشمکش ها تجربه کرده اند،
ازدست داده اند،
و بالاخره راه زندگی خود را از اعماق فرا گرفته اند.

این اشخاص، احساسی از قدردانی و درک از زندگی دارند که آنها را پراز شفقت و مهربانی و عشقی عمیق می کند.

انسان های زیبا، اتفاقی نیستند.

🐬

655

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

اگر منازعه «وجودی» باشد، مصالحهٔ تحت فشار، «خیانت وجودی» است. این همان الگویی است که دو دهه تحلیلگران را سردرگم کرده: ایران مذاکره می‌کند، توافق امضا می‌کند، فشار را تحمل می‌کند، اما «تسلیم دائمی» را نمی‌پذیرد. حتی برجام نیز به‌عنوان «نرمش قهرمانانه» روایت شد—نه عقب‌نشینی. «نرمش» ممکن است؛ «تسلیم» نه.

به همین دلیل منطق بازدارندگی نظامی کار نمی‌کند. از منظر هزینه‌ـ‌فایده، برنامهٔ هسته‌ای هزینهٔ عظیم اقتصادی و تهدید نظامی سنگین ایجاد کرده است. اما «هویت» قابل‌معامله نیست. در گفتمان آیت‌الله خامنه‌ای، غنی‌سازی بارها «مسئلهٔ عزت و استقلال» تعریف شده است.

نتیجه آنکه تصور اینکه «ایران تحت هیچ شرایطی توافق نمی‌کند» غلط است. تحریم‌ها اقتصاد را فرسوده کرده، حملات نظامی آسیب‌پذیری‌ها را آشکار کرده، و بحران داخلی اعتماد را متزلزل ساخته است. و حالا که پروژهٔ هسته‌ای ایران ثبات نیاورده و محور مقاومت نیز فروپاشیده، این فشارها ممکن است آیت‌الله خامنه‌ای را به «انعطاف‌پذیری ممکن» سوق دهند.

اما تصور اینکه افزایش فشار، نهایتاً «تسلیمِ بدون قید و شرط» می‌آورد نیز به همان اندازه خطاست—چون محل منازعه «اورانیوم» نیست؛ «هویت» است. نوشیدن جام زهر نه یک سیاست، بلکه انکار خود است. بنابراین جام، دست‌نخورده خواهد ماند.

در نهایت، معضل واشنگتن فقط ژئوپولیتیکی نیست؛ روان‌شناختی است. به همین دلیل مطالبهٔ «تسلیم کامل» از اساس با «زمینهٔ روانی» ناسازگار است. آمریکا با رهبری مواجه است که مصالحهٔ اجباری را «مرگ هویتی» می‌بیند—و حتی ممکن است خطر مرگ را از «تسلیم» ترجیح دهد.

🖌 پی نوشت:
این یادداشت از معدود یادداشتهایی است که دقیقا از زاویه دید آیت الله خامنه ای به جهان نگاه کرده است و از این منظر بسیار ارزشمند است. در مورد جهان بینی رهبر انقلاب، در فرصتی مناسب یادداشتی خواهم نوشت.

🐬

731

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

این حرف بنده را نه یکبار که چندبار بخوانید و تا می توانید منتشر بفرمایید ، چون بسیار این روزها به این آگاهی بخشی نیاز است:

دیکتاتوری ظرف نیست ، مظروف است.
دیکتاتوری یک سیستم ثابت یا نوع حکومت نیست ، بلکه در طی زمان ایجاد می شود ، آن هم نه توسط خود دیکتاتور ، بلکه توسط مردم.
دیکتاتوری از ابتدا وجود ندارد بلکه بتدریج ایجاد می شود.
نتیجه: این، نوع سیستمهای حکومتی نیست که به دیکتاتوری ختم می شود بلکه این، فرهنگ مردم است که از یک فرد دیکتاتور می سازند.
نگاهی به نحوه بروز تمام دیکتاتوری های مشهور تاریخ نشان می دهد که هر نوع حکومتی، هم می تواند به دیکتاتوری منجر شود و هم به دموکراسی. آنچه تعیین کننده است نه نوع حکومت ( که امروز سر آن دعواست) ، بلکه فرهنگ دیکتاتورپرور واستبدادپرور است.

شوربختانه بایدبگویم فرهنگ مردم ایران هنوز هم دیکتاتور پرور است. فرقی هم نمی کند سیستم حکومتش پادشاهی باشد یا جمهوری یا جمهوری اسلامی.
کشورهای اروپایی از فرهنگ دیکتاتورپرور عبور کرده اند و به همین دلیل هم نه سیستمهای جمهوری شان و نه سیستمهای پادشاهی شان به استبداد منجر نمی شود. اما تقریبا تمام جمهوری های خاورمیانه و حتی جهان سوم ، به ریاست جمهوری های مادام العمر ختم می شود.
#انوش

🐬

1,260

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

سیاست شهادت آیت‌الله خامنه‌ای

رهبر ایران به‌احتمال بسیار زیاد هرگز تسلیم ایالات متحده نخواهد شد.

نویسنده: آرش ریسی‌نژاد

در واشنگتن یک فرض آشنا همچنان پابرجاست: اینکه فشار—به‌اندازه کافی تحریم، به‌اندازه کافی انزوا، و به‌اندازه کافی تهدید نظامی—در نهایت رهبر جمهوری اسلامی، آیت‌الله علی خامنه‌ای، را وادار به عقب‌نشینی خواهد کرد. شاید نه فوراً. شاید نه علنی. اما در نهایت. این فرض مردی را که در مرکز نظام سیاسی ایران قرار دارد، به‌درستی نمی‌فهمد.

آیت‌الله خامنه‌ای «تسلیمِ بدون قید و شرط» را نه از آن‌رو که موازنهٔ قدرت را غلط می‌خواند و نه به این دلیل که خسارت اقتصادی واردشده بر کشورش را کوچک می‌شمرد، رد می‌کند. او تسلیم نمی‌شود چون در جهان‌بینی‌اش، تسلیم یک «نتیجهٔ سیاستی» نیست. پذیرفتن خواسته‌ای حداکثری تحت فشار، صرفاً یک تعدیل تاکتیکی نیست؛ بلکه گسستی وجودی از قدرت و هویت اوست. برای فهم این امر، باید بحث را نه از سانتریفیوژ و موشک، بلکه از هویت آغاز کرد.

آیت‌الله خامنه‌ای انقلاب ۱۳۵۷ را یک رویداد پایان‌یافته نمی‌بیند؛ او آن را یک وضعیت ناتمام می‌داند—مبارزه‌ای که تنها شکل عوض کرده است. «مقاومت» در واژگان او یک تاکتیک نیست؛ هویت شخصی اوست.

این نگرش یک شعار نیست؛ در زندگی او ریشه دارد. هویت سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای در مخالفت با شاه شکل گرفت، در زندان و مبارزه قوام یافت، و در جنگ ایران و عراق تثبیت شد. در روایت او، «رنج همراه مبارزه» یک بدشانسی نیست؛ تأیید اخلاقی است.

علایق ادبی او نیز همین ذهنیت را بازتاب می‌دهد. از جمله آثاری که او علناً تحسین کرده، رمان «و دُن آرام می‌گذرد» نوشتهٔ میخائیل شولوخوف است؛ رمانی که در آن گریگوری ملکیوف در میان جنگ جهانی اول، انقلاب روسیه، و جنگ داخلی، با حس شخصی از شرافت و استقامت زیست می‌کند. در جهان شولوخوف، آشوب یک استثناء نیست؛ «سازندهٔ انسان» است. قهرمان داستان بر آشوب غلبه نمی‌کند؛ در آن «ساخته» می‌شود. این رمان جشن پیروزی نیست؛ مراقبه‌ای است بر بقا در میانهٔ بحران. آیت‌الله خامنه‌ای جذب نویسندگانی است که «زادهٔ انقلاب»‌اند، نه ناظران از دور. برای او مقاومت تحت فشار، لجاجت غیرعقلانی نیست؛ وفاداری به خویشتن است.

این مسئله پیامد سیاسی دارد: رهبرانی که مصالحه را تاکتیکی می‌فهمند، قابل‌فشارند—اما رهبرانی که «تسلیم» را «فروپاشی هویتی» می‌دانند، نه.
برای آیت‌الله خامنه‌ای، جمهوری اسلامی در یک «کورهٔ دائمی» قرار دارد. تحریم، خرابکاری، و تقابل، چیزهای غیرعادی نیستند؛ نشانهٔ زنده بودن انقلاب‌اند. در ذهن او، تسلیم شدن تحت فشار، ثبات نمی‌آورد؛ «تداوم انقلاب» را انکار می‌کند.
....

بُعد دیگری که در بحث‌های غربی معمولاً نادیده گرفته می‌شود، سیاست شهادت است. اغلب سیاست‌گذاران آمریکایی تصور می‌کنند که تهدید نظامی معتبر، باعث اعتدال می‌شود. این فرض بر این مبناست که «بقا» مهم‌ترین ارزش است.

اما در جهان مفهومی آیت‌الله خامنه‌ای، «شهادت» پیروزی اخلاقی است. مرگ در مسیر مقاومت شکست نیست؛ تقدّس است. در چنین دستگاه معنایی، امکان ترور یا حملهٔ هدفمند الزاماً بازدارنده نیست؛ ممکن است «قدسی‌سازی» ایجاد کند.

این بدان معنا نیست که آیت‌الله خامنه‌ای مرگ را می‌طلبد؛ اما سرمایهٔ نمادین شهادت را به‌خوبی می‌شناسد. اگر او در تقابل با آمریکا یا اسرائیل کشته شود، میراثش محتمل است که بازسازی شود: از یک رهبر پرچالش به یک «نگهبان شهیدِ کرامت». در چنین روایتی، ناکامی‌های دوران او—رکود اقتصادی، نارضایتی اجتماعی، انسداد سیاسی، و فروپاشی «محور مقاومت»—در یک روایت ساده‌تر فشرده می‌شود: «ایستادگی تا لحظهٔ آخر».

این نوع «شهادت»، حتی می‌تواند فضای مانور جانشینان را گسترده‌تر کند. چون تقدّس یافتن آیت‌الله خامنه‌ای می‌تواند امکان انعطافِ بیشتر در سیاست داخلی، هسته‌ای، یا منطقه‌ای را برای رهبران بعدی فراهم کند—بدون اینکه «ضعیف» جلوه کنند. بنابراین امتناع او از تسلیم امروز، به معنای عدم امکان تغییر در فردا نیست؛ تنها به تعویق انداختن آن است.

برای آیت الله خامنه ای، جمهوری اسلامی تنها یک دولتِ در پیِ بقا نیست؛ یک «پروژهٔ انقلابی» است که مشروعیتش از «مقاومت در برابر سلطهٔ آمریکا» می‌آید. بنابراین برنامهٔ هسته‌ای نه در وهلهٔ اول دربارهٔ بقاست و نه دربارهٔ بمب؛ بلکه دربارهٔ انقلابی ماندن است.

در سخنانش، فشار غرب هرگز اختلاف بر سر یک «موضوع» نیست؛ بلکه خصومت با «وجود» جمهوری اسلامی است. تسلیم شدن در برابر مطالبهٔ حداکثری، «تحقیر» قلمداد می‌شود—و تحقیر در دستگاه مفهومی او، خطرناک‌تر از فقر و تحریم است.

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🎥 Video

خونه باهار
شعری از زنده‌یاد عمران صلاحی
اجرا: فریدون فرح‌اندوز
آمیختن دکلمه با موزیک‌ویدئو: شاپور

کلیپ برگرفته از اثر خونه باهار
آهنگساز: پیمان سلطانی
تک‌نواز سنتور: نکیسا علی‌حیدری

خوانندگان:
زرگل اولیائی
پارسا حسندخت
دانیال عباسی
نگار گرجیان
پدیده نادری

نوازندگان:
ویلن:
علی جعفری پویان، حامد کرمانی، میلاد عالمی
ویولا:
سهراب برهمندی، امین غفاری
ویلنسل:
مجید اسماعیلی، مهرداد عالمی
کنترباس:
عادل اصغرزاده
فلوت:
ناصر رحیمی
تار:
پیمان سلطانی
کمانچه:
علیرضا دریایی
قانون:
مژگان حسینی

https://t.me/FereidounFarahandouz

1,110

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

تحلیل مذاکرات از منظر تخصصی برند شخصی.

یک سوال ساده این روزها ذهن خیلی ها را مشغول کرده است و آن این است:
وقتی در نظریه ولایت فقیه حفظ نظام اوجب واجبات است و هیچ فریضه ای واجب تر از این کار نیست ( چنان که حتی ولی ففیه بخاطر حفظ نظام می تواند اصول دین را تقیه و فروع دین را تعطیل کند و حتی جان امام زمانش را فدای حفظ نظام کند) و نیز با توجه به وجود مفهومی به نام تقیه در فقه شیعه (که شیعیان می توانند در لحظاتی که جان خود یا نظامشان در خطر باشد دروغ بگویند و عقاید خود را تقیه کنند)، چرا در شرایط حساس این روزها که آمریکا و اسرائیل برای نابودی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران برنامه ریخته و لشکرکشی کرده اند، و ترامپ خودشیفته فقط یک تعهد از ایران برای اعلام تعطیلی کامل غنی سازی، موشکی و محور مقاومت می خواهد که خود را قهرمان توافق جا بزند، چرا رهبر انقلاب تقیه نمی کند و به دروغ نمی گوید که کل برنامه های غنی سازی، موشکی و محور مقاومت را تعطیل می کنیم تا خطر حمله به جمهوری اسلامی خنثی شود و بعد از پایان دوره ترامپ و نتانیاهو دوباره برگردد به مسیر فعلی غنی سازی و تقویت محور مقاومت و موشک سازی و غیره و غیره؟

این سوالی است بسیار اساسی و فقط زمانی می توان بدان پاسخ داد که از منظری فرامتنیک به موضوع نگاه شود.

در تمامی این ۳۷ سال که آیت الله خامنه ای رهبری نظام جمهوری اسلامی را بر عهده داشته است، نظام دقیقا معادل رهبر بوده است. یعنی مصالح و منافع نظام دقیقا منطبق بر مصالح و منافع رهبری بوده است و خود ایشان هم بارها در سخنانشان این تصور را که رهبر عین نظام است تقویت کرده است.
اگر همین امروز هم چنین بود ، شک نکنید که با یک اعلام عمومی مبتنی بر تقیه درخصوص تعطیلی هسته ای و موشکی و محور مقاومت، شر ترامپ و نتانیاهو را برای همیشه از سر نظام وا می کرد. اما حقیقت این است که برای اولین بار پس از ۳۷ سال مصالح و منافع شخصی رهبری با مصالح و منافع نظام متفاوت و حتی متعارض است.
در شرایط فعلی، مصالح نظام در همان تقیه و تعهد کتبی است که بر آن اشاره شد، اما این کار اگرچه به مصلحت نظام است ، به شدت به برند شخصی آیت الله خامنه ای ضربه می زند.
چه درست و چه نادرست، ایشان در حال حاضر قهرمان مبارزه با استکبارند و تنها رهبر واقعی و عینی اسلام سیاسی و حتی چپ های مبارز و افراطی در تمام جهان. تمامی برنامه های این ۳۷ سال شان در توسعه صنایع موشکی و هسته ای و ایجاد محور مقاومت در منطقه در راستای همین تقویت برند شخصی ضدامپریالیستی، ضداسرائیلی و استکبارستیزی بوده است. و به همین دلیل کوچکترین کوتاه آمدنی از آرمانهایش ( حتی با درک مساله تقیه فقهی) به شدت به برند شخصی ایشان خدشه وارد می کند.

حالا شاید خوانندگان متوجه شده باشند که چرا رهبر انقلاب ، علیرغم فرستادن نمایندگانش برای مذاکره ، همان روز مذاکره به شدت به آمریکا و اسرائیل حمله می کند و بر انقلابی بودن خود تاکید می کند.

اینکه آینده چگونه رقم خواهد خورد را نمی دانم ، چون پیشگو نیستم ، اما بسیار بعید می دانم که ایشان کاری را انجام دهند که به برند ضدآمریکایی و ضد اسرائیلی خود ( که نماد اسلام سیاسی و چپ های افراطی است) خدشه وارد شود.

آرمان ایشان این است که در تاریخ، نامشان فراتر از تمام مبارزان ضدامپریالیسم و ضدکاپیتالیسم بدرخشد، فراتر از کاسترو، چگوارا، کم ایل سونگ و حتی لنین و مائو.
وشهادت اوج این آرمان و اوج برندشخصی یک رهبر ضدامپریالیسم است، حتی اگر به ضعف نظام بینجامد.

از نظر من بزرگترین دغدغه این روزهای رهبری این است:
"حفظ نظام و همزمان حفظ برند شخصی ضداستکباری رهبر انقلاب."
#انوش

🐬

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

چند کار ساده فرامتنیک برای حال خوبتان در این روزها:

۱- هر روز چند دقیقه یا ساعاتی موسیقی سنتی گوش کنید. از هر خواننده و نوازنده و دستگاهی که حالتان را خوب می کند. (من گلهای رنگارنگ و کلیه آلبومهای محمدرضا شجریان را توصیه می کنم). حتی برای نسل جدید هم با توجه به کارکرد آرامش بخش این موسیقی ها ، این توصیه کارکرد دارد.

۲- کارتون ها و فیلمهایی با داستان هایی که در متن طبیعت می گذرند را نگاه کنید.

۳- برعکس بعضی توصیه ها ، از مشاهده فیلمهای وقایع اخیر پرهیز نکنید. آنها را نگاه کنید، احساساتتان را بروز دهید، اشک بریزید و با قربانیان همدردی کنید.

۴- پرسش هایی مثل : "پس خدا کجاست؟ عدالت کو؟ و ظالمان پس کی تاوان اعمالشان را می بینند؟" را از ذهن خود دور بریزید. خدا، عدالت، تاوان، سرنوشت و مفاهیمی نظیر این مفاهیمی پارادایمیک اند در حالیکه قوانین هستی فرامتنی و فراپارادایمیک اند و فارغ از باورهای انسانی عمل می کنند. برای آگاهی از قوانین هستی شناختی به یادداشتهای کانال فرامتنی مراجعه کنید و بخش :آشنایی زدایی از واژه ها" را مطالعه بفرمایید.

۵- و درنهایت:
نمی گویم اخبار گوش نکنید. اما یکبار برای همیشه از پیگیری و اعتماد و اتکا به حرفهای ترامپ و نتانیاهو و آکسیوس و وال استریت ژورنال و کانال های مختلف اسرائیل و عراقچی و لاریجانی و شمخانی و این وزیر و آن وکیل قطع امید کنید. این دست خبرها امروز جز اینکه روانتان را آزرده کند هیچ کارکرد دیگری ندارند.
چه جنگ بشود ، چه توافق ، چه این برود و آن بیاید یا این یماند و آن حذف بشود ، در نهایت چون خارج از اراده و اختیار ما هستند ، توجه به آنها بی فایده و بیهوده است.

به جای اینها وقت بگذارید و سیر این رنسانس دینی درحال وقوع را که اتفاقا نقش اصلی آن را یکایک مردم ایران و از جمله خود شما برعهده دارید، پیگیری، ثبت و روایت کنید.

آرزوی بهترین ها را برایتان دارم. لطفا این یادداشت را برای تمامی آنانی که این روزها نیازمند حال خوبند بفرستید.
#انوش

🐬

1,370

فرامتنی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۰:۲۷

🐬

زیستنی فرامتنیک در دل بحران ها

سفارشاتی فرامتنیک برای زیستنی رضایتبخش در دل این روزها:

سبک زندگی انسان فرامتن کاملا متفاوت از سبک زندگی آدمهای معمولی است، پس طبیعی است که نگاهش به بحران ها هم متفاوت از سفارشات روانشناختی رایج باشد. این را کسانی که در این سالها با نگرش فرامتنی آشنا شده اند، خوب می دانند. کافی است فرامتن فکر کنید تا به جای احساس سوگ یا استرس و اضطراب از اتفاقات اخیر، این روزها را تبدیل به فرصتی ایده آل برای تجاربی کنید که ممکن است هر هزارسال یکبار اتفاق بیفتند.

۱- انسان یک ارگانیسم است، درست مثل تمامی ارگانیسم های حیات. روزی به اتفاق زاده می شود و روزی به اتفاق می میرد و صد سال بعد، انگار هیچوقت نبوده است. دقیقا مثل یک مورچه، یک مگس، یک ماهی، مثل چرنده ای و پرنده ای در دل طبیعت. نقش و جایگاهش و آمد و رفتش در هستی هم هیچ تفاوتی با جانداران دیگر ندارد. به همین دلیل تمام ارزش ذاتی اش به تجربیاتی است که از سر می گذراند. پس بدون اینکه نگران "چه می شود" ها و "چه خواهد شد" ها باشید، از تجربه اتفاقاتی که بسیاری از آدمیان حتی در طول عمرشان از تجربه آنها محرومند و شما قرار است طی کمتر از یک سال تجربه اش کنید، لذت ببرید.

۲- این دنیا همین است ، دقیقا همین. تمام باورهای خرافه ای در مورد عدالت و تاوان را از ذهن تان دور بریزید. کسی جایی در جهانی دیگر ننشسته برای حساب و کتاب کرده ها و ناکرده های آدمیان. به همین دلیل هم حاکمان و فاتحان در طول تاریخ، کرور کرور آدم کشته اند و به ریش اخلاق مداران خندیده و رفته اند.
به جای مغشوش کردن فکرتان با چراهای عدالتی که در هستی نیست، سعی کنید سرافراز زندگی کنید و به جای مردن در بستر عافیت، ایستاده بمیرید. صدای بی صدایان و جاویدنامان باشید و ادامه زندگی آنان در جایی دیگر و جانی دیگر. این ارزشمندترین شکل زیستن در فرامتنی است. انسان های فرامتن چنین فرصتی را ازدست نمی دهند.

۳- تمام آنچه از هنر "زیستن در زمان حال" گفته بودند و گفته بودم، دقیقا برای چنین روزهایی بود. روزهایی که به معنی واقعی،از فردایمان خبرنداریم. از اینکه بخشی از تغییر بزرگ تاریخی هستید، به خود افتخار کنید. تاکنون همواره تاریخ را فاتحان نوشته اند. این نخستین بار است که تاریخ را ما آدمهای  صدر ننشسته و قدر نادیده می نویسیم.  به کشتگانتان، به خودتان، به خانواده های داغدار و به تمامی آنهایی که دارند تاریخ را تغییر می دهند، افتخار کنید. اینکه به جای مرگی آرام و بی حاشیه در بستر عافیت، در بلندای تاریخ ایستاده می میرید به خودتان افتخار کنید. بر هر کدام ماست که اگر هم شجاعت مرگی چنین جاودانه نداریم، شجاعت زیستنی را داشته باشیم که حاصلش هویدا کردن اسرار است و روایت برگ هایی جدید در دل تاریخ.

۴- از منظری فرامتن آنچه من از رویدادهای تلخ دی ماه ۴۰۴ برداشت می کنم، نه اعتراض، نه اغتشاش، نه آشوب، نه شورش، نه جنبش و نه حتی انقلاب است. آنچه من از ورای قرن ها دارم می بینم یک رنسانس است. رنسانسی ایرانی بر علیه بیش از ۱۷ قرن سیطره دین بر متن سیاست. تحلیل گران هنوز هم دارند از افقی پایین تر رویدادها را تحلیل می کنند و نتایج اشتباه می گیرند. اینکه بخشی از این رنسانس عظیم هستید به خویش ببالید.

۵- و در نهایت:
اخبار را رها کنید، بازی حاکمان را وابگذارید برای کوتاه اندیشان و محدودنگاهان. اینکه دلار و طلا بالا می رود یا پایین می آید را بگذارید برای کسانی که می خواهند در سرای سالمندان ها یا بر اثربیماری های جسمی در تخت بیمارستان ها بمیرند. و اینکه ترامپ چکار می کند یا نتانیاهو چه می گوید یا نظام مقدس جمهوری اسلامی توافق می کند یا نمی کند، را بگذارید برای مردان سیاست که به قول سهراب سپهری: جایشان درخت بنشانید تا هوا تازه شود.

شما چنان پرندگانی که هنگام وقوع طوفان، نه در دل طوفان ها که بر فراز طوفان ها زندگی می کنند زندگی کنید. فرامتن زیستن و ایستاده مردن. به کسانی که دوستشان می دارید عشقی چنان بورزید که شایسته ی شان است.۰ در کوچه ها و خیابان ها چنان لحظه هایی را حس کنید که نکرده اید که اگر مردید بیهوده نمرده باشید و اگر ماندید بتوانید اسرار هویدا کنید برای آیندگان.

به قول حافظ:
گفت آن یار کزو گشت  سر دار،  بلند
جرمش آن بود که اسرار هویدا می کرد.
#انوش

🐬

Showing 10 of 10 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

فرامتنی

فرامتنی

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (5 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

Reza Pahlavi | رضا پهلوی

Net Account | نت اكانت

مسلسل الاسيرة مدبلج

⚀بیـــماریهای زنان⚀

کانال دوازدهم | کنکور ۱۴۰۵

متجر MODRIĊ

جوهرة القصر

مسلسلات هندية مترجمة

کانال‌های تلگرام مرتبط

Reza Pahlavi | رضا پهلوی

Net Account | نت اكانت

مسلسل الاسيرة مدبلج

⚀بیـــماریهای زنان⚀

کانال دوازدهم | کنکور ۱۴۰۵

متجر MODRIĊ

جوهرة القصر

مسلسلات هندية مترجمة

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها