مجاری ارتباط: @Kabioskbot
اینجا کَب. من، کِوین رضائیام.
داد نزنید. حوصله ی همو سر ببرید اما، سر همو نبرید.
فرض کنید هر روز چهارشنبست، چون چهارشنبه هارو دوست دارم. همشو خودم نوشتم. کپی نکن ابله.
بهترین چنلِ تاریخ تلگرام.
@SaloBaz offers specialized information about kabioskbot for subscribers interested in استریم و IPTV
خوش که نه والا، نگذشت، اما باز، جای تو خالی بود، یک خلا پیدا، بین آنهمه شلوغی، یک جای تا دیرین تهی از تو و دیواری شبیه بمن، که سایهات را گدایی میکرد بسپیدی پوستاش. نه نازنین نه، خوش نگذشت، هنوز هم نمیگذرد، اما تو نیستی و این ممتد نیستات، عادت نشده که هیچ، هنوز بخردی شیشهاست که بچشمم رفته، پلک میزنم و خون میگریم، از دست این آیندهی بیتو.
261
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
هنوز وجود دارم، وقیحانه.
249
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
مرا حتا عهدی به ریهام نیست بابت نفس، چطور ابدیت را بتو قول دهم عزیزکم؟
245
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
من عاشقات هستم و باین خاطر، از هردویمان، تنفّر دارم.
247
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
هنوز عاشقتام و این مسئله مشمئزم میکند.
306
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
فکر کنم افسردگی را از رو بردم و بمرحلهی بی حسی رسیدم. آخر، زخم میخورم، ولی دردی نمیکشم.
304
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
جوانیام شبیه آدامس جویده شده، هنوز وجودیت دارد، اما دیگر طعم و مزهای بهش نیست.
303
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
📷 Photo
شایستهاست که درین کرنای سختی و تحدید، مراقب هم باشیم، دستمان بخیر باشد، گر یاری برآید از هیبتمان، قد دریغ نکنیم از هم، نه فقط پیش هم، بلکه کنار هم بمانیم.💗
285
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
به سرداب خاطرهها، یک عاشقانه اضافه کن.
555
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱ خرداد ۱۴۰۵، ۲۱:۱۲
زیادی مردهام برای مال تو بودن، میشود جای تقلا برای همیشه داشتنم، گاها به سنگ قبرم سر بزنی و رو باسمم که حک شده بتن سنگ، درد و دل کنی خودت را. اینطوری، برای جفتمان، بهتر خواهد بود.
321
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
اگرکه من و تو، در انتها بما نمیرسیم، امیدوارم که حداقل، حین تلاش برای بهم رسیدن بمیریم.
370
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
مرا از خاورمیانه بیدار کنید خواهشا، دیگر نمیکشم این کابوس را.
386
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
گلایهایم اکثرا، برخیمان هم بغض. هرچیزی جز خوشحال، امیدوار، خندان، جوان حتا. شدهایم خرواری دغدغهی درشت، هزاران هزار گرهی کور، که هیچ یکیشان، بند به باز شدن نمیدهد. شدهایم ترس، شدهایم عقده.
557
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
حتا این نسبت باینترنت و سوشال مدیا بی اهمیت شدن هم، بمن تحمیل شده. دارد فرم و اساسهی زندگیام را، دگرگون میکند اینهمه تحمیل، اینهمه تحمل و تنها، بد و بدتر شدن شرایط.
399
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
📷 Photo
"زن" گذاردم نام این عکسام را،
"زن" نامش دادم، چرا که به زن برد یادم را، بمادر.
بهمزیستیِ درخت، رویش و ادامه، با دیوار، سیمان و حصر، خیره ماندم و زن تداعی شد در سرم، که میروید از مابین دیوارها، از بین افراطهای سیمانی، خفگیای که بگلویش، روا دیده شده.
مرا یاد زن انداخت این درخت ساقه تنیده بدل دیوار و حدود.
در پی قطعی اینترنت، کسب و کارهای بقول خودشان برخط، بکل ورشکسته شدند. چه بسیار زنان و دخترانِ خواهان استقلال، بواسطهی آنلاینشاپهایشان، ارتزاق نمیکردند و بقا پیش نمیبردند. زن ایرانی، همیشه سینهای سپرشکل داشته سمت بلایا، همیشه تیر اول را خورده و نمرده. کسر نشده، به پستوها، هل نخورده.
زن ایرانی، زیبا، زیباست.
زن ایرانی، درخت است.
ادامهاست، امید است.
زندگیاست، آزادیاست.
بتو تقدیم، زن.
کِوین رضائی.
۶ می ۲۰۲۶
359
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
صفایی ندارد زندگی همینطوری که هست، نبودِ بوسهات یادم میآید، بیصفا تر هم میشود.
304
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
عشق تو، شد یواشکیترین آزادیام.
303
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
خاورمیانه کلا ایدهی جالبی نبود، درش بدنیا آمدن هم چند پله، ناجالبتر.
300
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
یه شب از همینشبا، میام دنبالت. باهم فرار میکنیم بآسمون. بستارهها، بماه عزیزم، به ماه.
318
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۰:۵۲
من آدم زود شانه خالی کردن نیستم راستش، نازکنارنجی، لای پر قو قد انداخته و نازپرورده هم همینطور، سختیهای بسیاری کشیدم بوسع خود و بقولی، پوستم کلفت شده طی همین چندسال اندک زندگی. اینهمه شناسه از من دادم، تا اعلام بدارم بعنوان آدمی که، سختی و در ادامه، ریاضت برایش پدیدهای غریب نبود، بوحشت افتادم ازین شرایط که، بناچار، روزمره میخوانیم و زندگیاش میکنیم. مطلوب نیست که هیچ، انسانی هم نیست. شایستگیهای هیچ انسانی در قرن بیست و یک، در سال ۲۰۲۶، بقدری پست نیست که چنین فاجعهای را، بعنوان زندگی نفس بکشد. اوضاع دیوانهکننده بد شده، آنقدری که کلمات، خجالت بکشند از تلاش، برای حق مطلب را ادا کردن.
383
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
یادم میای دائم، بشکل خاطره نه، شکل دژاوو. که پیش میاد یهو و یادم میاره، چقدر میبایست باشی درین قاب زندگیام و حالا، نیستی.
421
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
من یاد گرفتم راز خوب زندگی کردن در ایران را. تنها یه راه داره، اونم اینه که کلا، نباید اینجا بدنیا بیای.
416
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
مگه قرار نبود که برای هم، هرچی بشیم، جز خاطره؟
428
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
خواندن اخبار را، مثل سیگار، تا بآخر عمر ترک کردم.
380
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
چی بگم والا. کونلقتان.💁🏽
382
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
هنوز گریهام باهات در میاد، انگار که، همچنان ماههای آخر رابطهایم و من، از مرتبهی عشق، به تو رو شیدایی کردن رسیدم. انگار همونجاست که بچه شده بودم دوباره، تو میگفتی پق و من، بلند بلند، گریه میکردم.
388
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
استارز را که همه میتوانند بدهند، تو اگر عاشق منی، بیا ستارهی شبم شو.
402
1
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
خیلی ببخشید، ولی ایرانی بودن، یک ملیت نیست. یک شکنجهاست.
360
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
سگ، کف و خون بریند باینترنتی، که منحصر بچهپولدارها، کانفیگسازان جقی و سیمکارتسپید های سه پدرهاست. ارزانی خودتان باد این اینترنت کثیف و بازاری شده.
357
0
0
سالن بازپروریِ کابینت نمناک.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳
چخبر عزیزم؟ چخبر میخواستی باشه؟ کسشر. کسشر. و کسشر.
