Oxbear

Public

نمی‌توانید بپیوندید؟ @oxbear_bourse

۶.۲k عضو

به‌روزرسانی شده: May 16, 2026 at 10:10 PM

Oxbear

سلب مسولیت:مخاطبین گرامی تمام پیام ها دیدگاه شخصی ادمین ها میباشد . حتما در تصمیمات نهایی بررسی لازم انجام گردد. ادمین های (حدودا ۳۰ نفر) این کانال از فعالین بازار سرمایه هستند. در بازار های مالی همیشه با دیدگاه منفی به تحلیل ها نگاه کنید

Follow @oxbear_bourse to stay updated with the latest بورس، ترید و سرمایه‌گذاری trends and news

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

مجموع: 6.2K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

#وبملت ⬇️

417

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

📷 Photo

429

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

42 نمادی که بازگشایی نخواهند شد مبین - نوری - پارس - آریا - جم - جم پیلن - شپدیس - زاگرس - بفجر - مارون - شکبیر - شگویا - اروند - بوعلی - شفن - شغدیر - شجم - شفارا - شیراز - شاوان - فخوز - فاهواز - فولاد - فافزا - توریل - فاذر - دروز - شگامرن - خصدرا - ساذری…

381

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

بازار امسال هم pe پایین تری میگیره به خاطر ریسک سیستماتیک فعلا (بعد تو موج صعودی داستان تغییر میکنه)
و هم خیلی از شرکت ها یا آسیب دیدند یا چرخه تولیدشون مختل شده و بازار سود از دست میده
اما از اون طرف دیدگاه حمایتی رو تابلو با اوراق اختیار فروش تبعی هست وام هم دارند میدن و احتمالا نقدینگی به صندوق تثبیت و توسعه
ضمن اینکه قبلا صندوق ها بازار رو اذیت میکردند الان خودشون در خطر هستند لذا منافع کلی صندوق ها و نهادهای مالی بازار رو به پایین نیست و باید بازار بالا بره تا از خطر دور بشن
همینا احتمالا بازار رو جمع میکنه و در یک بازه زمانی که فرصت بده موج صعودی بعد از تکمیل این موج نزولی خواهیم داشت

393

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

📷 Photo

414

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

📷 Photo

418

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

‏امشب، خبرهای فضای مجازی از ترامپ، درباره انتظار برای دریافت پیشنهاد جدید از سوی ایران، و همچنین خبر مربوط به برگزاری جلسه امنیتی در سه‌شنبه شب، باورش برایم دشوار است.

517

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

‏نفت برنت به محدوده ۱۱۲ دلار نزدیک شده است. در صورت بروز درگیری جدید، و با توجه به اینکه بیش از دو ماه و نیم از آغاز اختلال در صادرات نفت از مسیر تنگه هرمز می‌گذرد، رسیدن قیمت نفت در کوتاه‌مدت به محدوده ۱۳۰ تا ۱۳۵ دلار دور از انتظار نیست.

‏با این حال، پس از عبور از شوک اولیه، احتمال شکل‌گیری یک کف قیمتی سخت در بازه ۱۰۵ تا ۱۱۵ دلار برای مدتی خواهیم بود.

442

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

42 نمادی که بازگشایی نخواهند شد

مبین - نوری - پارس - آریا - جم - جم پیلن - شپدیس - زاگرس - بفجر - مارون - شکبیر - شگویا - اروند - بوعلی - شفن - شغدیر - شجم - شفارا - شیراز - شاوان - فخوز - فاهواز - فولاد - فافزا - توریل - فاذر - دروز - شگامرن - خصدرا - ساذری - حکشتی - شخارک - پترول - تاپیکو - پارسان - فارس - وپترو - وغدیر - نماد - مهرگان - وسکاب - وامین

374

Oxbear

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۹:۵۱

‏سه‌شنبه، آزمونی مهم برای سنجش میزان ریسک پنهان در ساختار بورس ایران خواهد بود.

‏✍️ عبداله باباخانی

‏اظهارات مدیر نظارت بر ناشران سازمان بورس نشان می‌دهد دامنه تعلیق نمادها می‌تواند بسیار فراتر از چند شرکت آسیب‌دیده باشد.

‏چهار سطح تعریف‌شده برای توقف نمادها شامل:
‏▪️ شرکت‌های مستقیم آسیب‌دیده
‏▪️ شرکت‌های وابسته به آن‌ها
‏▪️ هلدینگ‌های دارای وابستگی سودآوری
‏▪️ و شرکت‌های سرمایه‌گذاری دارای پرتفوی مرتبط

‏است؛ ساختاری که در اقتصاد هلدینگی ایران می‌تواند به تعلیق زنجیره‌ای بخش بزرگی از بازار منجر شود.

‏اگر این چهار بند با تفسیر گسترده اجرا شوند، برآوردها نشان می‌دهد سه‌شنبه شاید فقط حدود ۳۰ تا ۴۵ درصد ارزش بازار بورس و فرابورس قابلیت معامله داشته باشد؛ موضوعی که عملاً به معنای نیمه‌تعطیل شدن بازار سرمایه خواهد بود.

‏مسأله فقط توقف چند نماد نیست؛ بلکه پرسش اصلی این است که آیا بازار سرمایه ایران وارد مرحله «مدیریت بحران حاد » شده است یا خیر؟

‏در بازاری که پتروشیمی، پالایش، فلزات، حمل‌ونقل، انرژی و هلدینگ‌ها به‌شدت در هم تنیده‌اند، هر تعلیق می‌تواند به‌سرعت به سایر لایه‌های بازار سرایت کند.

‏اقتصاد بعد از جنگ به سه شنبه نگاه ویژه خواهد داشت.

534

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏بعد از امارات، چه کشورهایی در مسیر خروج از اوپک عربستانی قرار دارند؟

‏✍️ عبداله باباخانی

‏خروج رسمی امارات از OPEC را نباید صرفاً یک خبر تلقی کرد؛ این اتفاق، بیش از آنکه یک تصمیم تاکتیکی باشد، نشانه‌ای از تغییر تدریجی در منطق همکاری نفتی در جهان است.
‏در دورانی که هم‌زمان با گذار از انرژی‌های فسیلی، کشورها در پی آن هستند که منابع زیرزمینی خود را هرچه سریع‌تر نقد کرده و به ثروت، سرمایه و سرمایه‌گذاری در انرژی‌های روی‌زمینی تبدیل کنند.

‏نگاهی به سابقه نشان می‌دهد:

‏Qatar در سال ۲۰۱۹، با تمرکز بر گاز طبیعی، از اوپک خارج شد
‏Ecuador در سال ۲۰۲۰، به دلیل فشارهای مالی و نیاز به افزایش تولید
‏Angola در سال ۲۰۲۳، به دلیل اختلاف بر سر سهمیه تولید

‏در همه این موارد، یک عامل مشترک وجود داشت: «ناهمخوانی میان منافع ملی و محدودیت‌های جمعی اوپک.»

‏اما خروج امارات یک تفاوت اساسی دارد. این‌بار، یک تولیدکننده بزرگ، سرمایه‌گذار و آینده‌نگر تصمیم گرفته است خارج از چارچوب سهمیه‌بندی حرکت کند. این موضوع می‌تواند پیام روشنی برای سایر اعضا داشته باشد:
‏«در شرایط خاص، استقلال و آینده‌نگری ممکن است از همکاری جمعی سودمندتر باشد.»

‏در همین چارچوب، برخی کشورها بیش از دیگران در معرض چنین تصمیمی قرار دارند:

‏- نیجریه با محدودیت‌های ساختاری در تولید و نیاز شدید به درآمد، یکی از گزینه‌های جدی است.
‏- عراق نیز با برنامه‌های توسعه‌ای گسترده و سابقه عدم پایبندی به سهمیه‌ها، در موقعیتی مشابه قرار دارد.

‏خروج امارات را می‌توان از این زاویه یک «سیگنال» دانست، نه لزوماً آغاز یک موج فوری؛ سیگنالی که نشان می‌دهد بازار نفت در حال حرکت به سمت ساختاری انعطاف‌پذیرتر، رقابتی‌تر و کمتر متمرکز است و به‌نوعی می‌تواند نشانه‌ای از پایان تسلط بی‌چون‌وچرای سعودی ها در پنج دهه گذشته بر اوپک باشد.

‏در چنین شرایطی، پرسش اصلی دیگر این نیست که:
‏«چه کسی بعدی است؟»

‏بلکه این است که:
‏آیا اوپکِ عربستانی می‌تواند با تولیدکنندگان آزاد و بازارمحور مانند آمریکا، برزیل، مکزیک، کانادا، امارت و حتی روسیه رقابت کند؟

‏پرسش مهم برای نویسنده:

‏آیا ایران، با توجه به کاهش تقاضای جهانی و شتاب در گذار از انرژی‌های فسیلی، همچنان در سایه عربستان و با تکیه بر تفکر پنجاه سال پیش، با سهمیه محدود، قصد دارد به سراغ سرمایه‌گذاران برای دوران پساجنگ و پساتحریم برود؟ جواب سرمایه گذاران « نه» خواهد بود.

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏نتیجه مذاکرات ایران و آمریکا در حوزه ژئوپلیتیک انرژی، تصویری پیچیده و پرریسک از مسیر پیش‌روی بازار نفت ترسیم می‌کند:

‏ابهام در مسیر مذاکرات ایران–آمریکا

‏✍️ عبداله باباخانی

‏ترامپ در تازه‌ترین اظهارات خود درباره ایران:

‏- از تداوم مذاکرات خبر داده است
‏- ما نسبت به روند و نتایج آن ابراز نارضایتی کرده
‏- و همچنان از اعلام تصمیم نهایی خودداری می‌کند

‏در سوی مقابل، ایران نیز به‌طور مکرر پیشنهادهای جدیدی را مطرح می‌کند؛ رفتاری که می‌تواند نشانه‌ای از عدم انسجام در راهبرد مذاکراتی تلقی شود.

‏🔹پیامدها برای بازار انرژی

‏این وضعیت برای بازار انرژی به معنای:

‏تداوم ریسک‌های ژئوپلیتیک
‏تثبیت سطحی از عدم قطعیت در قیمت نفت

‏جمع‌بندی

‏بازار نفت در حال حرکت به‌سمت مدلی است که در آن:

‏«ریسک‌های سیاسی پابرجا می‌مانند، اما مسیرهای فیزیکی عرضه متنوع‌تر می‌شوند»

448

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏آزادسازی نفت از ذخایر استراتژیک آمریکا

‏✍️ عبداله باباخانی

‏در حدود ۶۰ روز گذشته (اوایل مارس تا اواخر آوریل ۲۰۲۶)، ایالات متحده در چارچوب سیاست کنترل بازار انرژی، بخشی از نفت ذخایر استراتژیک (SPR) خود را وارد بازار کرده است.

‏برآوردها نشان می‌دهد:

‏حدود ۵۵ میلیون بشکه نفت به‌صورت عملی آزاد و تحویل داده شده
‏با احتساب قراردادهای فروش و محموله‌های در حال تحویل، این رقم به حدود ۶۰ تا ۸۰ میلیون بشکه می‌رسد

‏این میزان آزادسازی معادل حدود ۱ تا ۱.۳ میلیون بشکه در روز طی این دوره بوده است.

‏جمع‌بندی

‏هدف از این اقدام، کاهش فشار قیمتی و ایجاد ثبات در بازار جهانی نفت بوده است؛ با این حال، در مقیاس بازار جهانی، این حجم بیشتر نقش مدیریت کوتاه‌مدت شوک‌ها را دارد و جایگزین پایدار برای اختلالات بزرگ عرضه محسوب نمی‌شود.

‏ذخایر استراتژیک نفت آمریکا در سال ۲۰۲۶ در حدود ۳۶۰ تا ۳۷۰ میلیون بشکه است.

458

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏پایان «اوپک عربستانی» از فردا اول مه ۲۰۲۶

‏✍️ عبداله باباخانی

‏از سه سال پیش بارها نوشته بودم که به پایان «اوپک عربستانی» نزدیک می‌شویم؛
‏تحولی که اکنون با خروج امارات متحده عربی وارد فاز عملیاتی شده است.

‏از اول مه ۲۰۲۶، امارات متحده عربی به‌طور رسمی از OPEC خارج می‌شود و عملاً دیگر ملزم به رعایت نظام سهمیه‌بندی تولید نخواهد بود.

‏امارات تا پیش از این، در چارچوب سهمیه اوپک‌پلاس، حدود ۳.۱ تا ۳.۲ میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کرد و از این میزان، حدود ۲.۵ تا ۲.۸ میلیون بشکه در روز را صادر می‌کرد.

‏در مقابل، ظرفیت نصب‌شده تولید این کشور که توسط ADNOC توسعه یافته، در حال حاضر حدود ۴.۵ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود و طبق برنامه‌ریزی رسمی، این رقم در افق کوتاه‌مدت به حدود ۵ میلیون بشکه در روز خواهد رسید.

‏این به معنای آن است که امارات، در صورت نبود محدودیت‌های ژئوپلیتیکی و لجستیکی، می‌تواند صادرات خود را به محدوده‌ای نزدیک به ۴٫۵ میلیون بشکه در روز افزایش دهد؛
‏سطحی که این کشور را به رقیبی جدی برای تولیدکنندگان بزرگی چون عربستان سعودی و عراق تبدیل خواهد کرد.

‏با این حال، باید توجه داشت که افزایش تولید و صادرات، فرآیندی تدریجی است و متأثر از ملاحظاتی چون مدیریت مخازن، زیرساخت‌های صادراتی و شرایط بازار جهانی خواهد بود.

‏در چنین شرایطی، این پرسش برای سیاست‌گذار ایرانی همچنان پابرجاست:
‏آیا زمان بازنگری در جایگاه ایران در اوپک عربستانی فرا نرسیده است؟

‏پیش‌تر نیز در یادداشت‌هایی، بر ضرورت بررسی گزینه خروج ایران از اوپک عربستانی تأکید شده بود؛
‏«گزینه‌ای که اکنون، با تغییر موازنه قدرت در بازار نفت، بیش از گذشته قابل تأمل به نظر می‌رسد».

448

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏برآورد سود اضافی آمریکا از بازار انرژی در ۶۰ روز جنگ (نفت، میعانات، فرآورده‌ها و گاز طبیعی) حدود ۵۰ میلیارد دلار میباشد که تقریبا ۲ برابر هزینه جنگی اعلامی پنتاگون تا کنون میباشد.

‏✍️ عبداله باباخانی

‏افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک در یک بازه حدوداً ۶۰ روزه، منجر به جهش قابل توجه قیمت نفت، گاز و فرآورده‌های نفتی شد. در چنین شرایطی، ساختار انرژی آمریکا، به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده ترکیبی نفت و گاز جهان، به‌گونه‌ای است که می‌تواند از این شوک قیمتی منتفع شود. برای سنجش این منفعت، تولید، واردات، صادرات و تبدیل انرژی (پالایش) هم‌زمان دیده می‌شود تا از خطای دوباره‌شماری جلوگیری شود.

‏در این برآورد، چند فرض کلیدی در نظر گرفته شده است:
‏- قیمت نفت خام به‌طور متوسط ۴۰ دلار به ازای هر بشکه افزایش یافته

‏- قیمت میعانات و مایعات گازی (NGL) حدود ۲۲ دلار در هر بشکه رشد داشته

‏- قیمت گاز طبیعی در بازارهای صادراتی حدود ۴ دلار به ازای هر MMBtu افزایش یافته و صادرات LNG آمریکا نیز حدود ۳۰ درصد بیشتر شده است.

‏دوره محاسبه نیز ۶۰ روز در نظر گرفته شده است.

‏بر اساس داده‌های عملیاتی، تولید نفت خام آمریکا در این دوره حدود ۱۳.۴ میلیون بشکه در روز بوده که در مجموع به حدود ۸۰۰ میلیون بشکه در ۶۰ روز می‌رسد. در همین بازه، واردات نفت حدود ۶.۲ میلیون بشکه در روز (معادل ۳۷۰ میلیون بشکه در ۶۰ روز) و صادرات نفت خام حدود ۴.۲ میلیون بشکه در روز (معادل ۲۵۰ میلیون بشکه) برآورد می‌شود.

‏در کنار نفت خام، تولید میعانات و مایعات گازی نیز حدود ۶.۵ میلیون بشکه در روز بوده که طی ۶۰ روز به حدود ۳۹۰ میلیون بشکه می‌رسد؛ از این میزان، حدود ۳ میلیون بشکه در روز (۱۸۰ میلیون بشکه در کل دوره) صادر شده است.

‏در بخش پالایش، خوراک ورودی پالایشگاه‌ها حدود ۱۷.۵ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود که طی ۶۰ روز به حدود ۱۰۵۰ میلیون بشکه می‌رسد. از این میزان، حدود ۹۹۰ میلیون بشکه فرآورده نفتی تولید شده و نزدیک به ۶ میلیون بشکه در روز (۳۶۰ میلیون بشکه در ۶۰ روز) به بازارهای جهانی صادر شده است.

‏در حوزه گاز طبیعی نیز صادرات پایه LNG آمریکا حدود ۱۲ میلیارد فوت مکعب در روز بوده که با رشد ۳۰ درصدی، افزایش محسوسی در حجم صادرات ایجاد کرده است.

‏بر مبنای این تراز کمی، اثر مالی افزایش قیمت‌ها قابل محاسبه است. افزایش ۴۰ دلاری قیمت نفت، بر کل تولید ۸۰۰ میلیون بشکه‌ای، حدود ۳۲ میلیارد دلار درآمد اضافی ایجاد می‌کند. در مقابل، همین افزایش قیمت برای واردات ۳۷۰ میلیون بشکه‌ای، حدود ۱۵ میلیارد دلار هزینه اضافی تحمیل می‌کند.

‏از سوی دیگر، صادرات ۲۵۰ میلیون بشکه نفت خام با همین افزایش قیمت، حدود ۱۰ میلیارد دلار درآمد بیشتر به همراه دارد.

‏در بخش میعانات و مایعات گازی، با فرض افزایش متوسط ۲۲ دلاری، تولید ۳۹۰ میلیون بشکه‌ای حدود ۸.۵ میلیارد دلار ارزش افزوده ایجاد می‌کند.

‏در حوزه فرآورده‌های نفتی نیز، علاوه بر افزایش قیمت نفت، رشد حاشیه سود پالایش (crack spread) در نظر گرفته شده و به‌صورت محافظه‌کارانه، اثر خالص ۲۰ دلار به ازای هر بشکه برای صادرات فرآورده فرض شده است؛ در نتیجه، صادرات ۳۶۰ میلیون بشکه‌ای فرآورده‌ها حدود ۷ میلیارد دلار سود اضافی ایجاد می‌کند.

‏در بخش گاز طبیعی، افزایش قیمت ۴ دلاری بر صادرات پایه LNG (۱۲ Bcf/d) طی ۶۰ روز، حدود ۲.۹ میلیارد دلار درآمد اضافی ایجاد می‌کند. همچنین افزایش ۳۰ درصدی حجم صادرات (۳.۶ Bcf/d) با قیمت‌های جدید، حدود ۲.۶ میلیارد دلار دیگر به این رقم می‌افزاید. بنابراین مجموع سود اضافی در بخش LNG حدود ۵.۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

‏با جمع‌بندی همه این اجزا و در نظر گرفتن اثر هم‌زمان تولید، واردات، صادرات و پالایش، سود خالص ناشی از شوک قیمتی انرژی برای آمریکا در این بازه ۶۰ روزه، در حدود ۴۵ تا ۵۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

‏این عدد صرفاً منعکس‌کننده اثر مستقیم افزایش قیمت و تغییر حجم تجارت است و شامل منافع ثانویه مانند رشد ارزش شرکت‌های انرژی، سود بازارهای مالی، یا قراردادهای بلندمدت صادراتی نمی‌شود.

‏آنچه از این برآورد برمی‌آید، نه فقط یک عدد، بلکه یک واقعیت ساختاری است: اقتصاد انرژی آمریکا به‌گونه‌ای تنظیم شده که در شرایط شوک قیمتی، علی‌رغم تداوم واردات نفت، تراز نهایی آن مثبت باقی می‌ماند. به بیان ساده، در حالی‌که بسیاری از کشورها در دوره‌های بحران انرژی با افزایش هزینه مواجه می‌شوند، ایالات متحده قادر است از همین بحران، ده‌ها میلیارد دلار درآمد اضافی ایجاد کند، ترکیبی از تولید بالا، صادرات قابل توجه و مزیت در بازارهای LNG و مایعات گازی.

‏📍 اعداد در این گزارش را از منابع مختلف جمع آوری و راستی آزمایی کرده ام.

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏گرما نمایان شد؛ هم‌زمانی بحران‌های انرژی قدیمی و آثار تخریب زیر ساخت ها در اثر حمله آمریکا به ایران

‏✍️ عبداله باباخانی

‏کشور در شرایطی پیچیده از نظر انرژی قرار دارد. فارغ از نوع نگاه به تحولات اخیر و ریشه‌های آن، آنچه اهمیت دارد، پذیرش واقعیت‌های عملیاتی و فنی موجود است؛ واقعیت‌هایی که در کوتاه‌مدت امکان نادیده گرفتن یا جایگزینی آن‌ها وجود ندارد.

‏در این چارچوب، چند نکته کلیدی قابل توجه است:

‏- بخش گاز کشور که پیش از این نیز با ناترازی فصلی قابل توجهی مواجه بود، اکنون تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل، از جمله محدودیت‌های عملیاتی و اختلال در برخی زیرساخت‌ها، با فشار مضاعف روبه‌رو شده است.
‏- تولید بنزین، که تا حدی متکی بر تأمین میعانات گازی و استفاده از ظرفیت‌های مکمل پتروشیمی‌ها است، با کاهش نسبی عرضه خوراک و محدودیت‌های فرآیندی، در معرض افت قرار گرفته و این موضوع به ناترازی پیشین افزوده است.

‏- در بخش برق، هم‌زمانی اوج مصرف تابستانی با محدودیت در تأمین سوخت و خروج احتمالی بخشی از ظرفیت نیروگاهی، می‌تواند منجر به تشدید شکاف عرضه و تقاضا شود.

‏- در حوزه تجارت انرژی نیز، دسترسی به برخی مسیرهای تأمین خارجی فرآورده با پیچیدگی‌ها و محدودیت‌هایی مواجه شده است.

‏🔹 برآیند این شرایط نشان می‌دهد که مدیریت تقاضا، بیش از هر زمان دیگری، به یک ضرورت عملی تبدیل شده است.

‏در چنین وضعیتی، مجموعه‌ای از اقدامات می‌تواند به کاهش فشار بر سیستم کمک کند:

‏- اجرای نظام‌های کنترل مصرف در بخش سوخت، از جمله سهمیه‌بندی هدفمند بنزین
‏تقویت و توسعه حمل‌ونقل عمومی، از طریق افزایش ساعات فعالیت و کاهش هزینه یا حتی رایگان کردن استفاده برای شهروندان

‏- تجهیز مراکز حیاتی مانند بیمارستان‌ها و نهادهای امدادی به منابع برق اضطراری پایدار

‏- استفاده از ظرفیت پنل‌های خورشیدی موجود برای تأمین بخشی از برق روز در مراکز حساس، حتی اگر دولت آنها را رایگان و فوری تقسیم و نصب کند

‏- اطلاع‌رسانی شفاف، منظم و قابل پیش‌بینی درباره برنامه‌های مدیریت بار (خاموشی‌ها) به‌صورت هفتگی و چرخشی

‏- انتقال فعالیت مراکز پرمصرف به ساعات غیرپیک، همراه با حمایت‌های لازم برای جبران هزینه‌های عملیاتی شیفت کار شبانه توسط دولت از محل معافیت مالیاتی

‏📍دو نکته کلیدی و مهم :

‏نخست، در چنین شرایطی، صداقت در اطلاع‌رسانی اهمیت بالایی دارد. مدیریت انتظارات عمومی، بدون اتکا به شعار یا ارائه برآوردهای غیرقابل اتکا، می‌تواند به جلب همراهی جامعه کمک کند. بیان واقعیت‌ها حتی اگر سخت باشند، در نهایت هزینه اجتماعی کمتری خواهد داشت.

‏دوم، باید توجه داشت که پایداری حداقلی شبکه انرژی، حاصل تلاش مستمر نیروهای عملیاتی و فرزندان همین مردم در نیروگاه‌ها، پالایشگاه‌ها و تأسیسات زیرساختی است. این بخش‌ها در شرایط پیچیده، نقش حیاتی در حفظ تداوم خدمات دارند و همکاری عمومی در مدیریت مصرف می‌تواند فشار بر این زنجیره را کاهش دهد.

‏جمع‌بندی

‏شرایط فعلی، بیش از آنکه صرفاً یک بحران مقطعی باشد، نشان‌دهنده هم‌پوشانی چند سال ها مدیریت اشتباه انرژی و حمله آمریکا به ایران است. در چنین وضعیتی، ترکیب نگاه واقع‌بینانه، شفافیت و مشارکت عمومی می‌تواند از تشدید بحران جلوگیری کرده و امکان خسارات کمتر را فراهم کند.

‏نکته: این یادداشت تخصصی و در حوزه انرژی و برای تابستان گرم پیش رو است.

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏چرا در چند سال گذشته، پیاپی به خروج ایران از اوپک اصرار داشتم. (بسیار مهم)

‏✍️ عبداله باباخانی

‏با تغییر ساختار بازار جهانی نفت، تشدید رقابت میان تولیدکنندگان و نزدیک شدن جهان به دوران گذار انرژی، این پرسش جدی‌تر شده است که آیا عضویت ایران در اوپک همچنان یک مزیت راهبردی است یا می‌تواند به مانعی برای بهره‌برداری سریع از فرصت‌های باقی‌مانده تبدیل شود.

‏واقعیت آن است که در دهه پیش‌رو، نفت همچنان مهم خواهد بود، اما زمان به نفع تولیدکنندگان پرهزینه، تحریمی یا کند حرکت نمی‌کند. هر بشکه‌ای که امروز فروخته نشود، ممکن است فردا با ارزش کمتر یا بازار محدودتر مواجه شود.

‏🔹 چرا خروج می‌تواند به نفع ایران باشد؟

‏۱-آزادی کامل در بازگشت سریع تولید پس از رفع تحریم‌ها

‏در صورت کاهش یا رفع تحریم‌ها، ایران نیاز دارد با حداکثر سرعت تولید و صادرات را بازیابی کند. عضویت در اوپک می‌تواند با بحث سهمیه، مذاکرات طولانی و محدودیت‌های سیاسی همراه شود.

‏خروج از اوپک یعنی:

‏بازگشت فوری به بازار
‏افزایش تولید بدون انتظار برای اجماع
‏استفاده از پنجره زمانی محدود بازار جهانی

‏۲-دوران گذار انرژی، زمان را محدود کرده است

‏جهان به سمت انرژی‌های پاک، خودروهای برقی و بهره‌وری بیشتر حرکت می‌کند. این یعنی پنجره طلایی فروش نفت برای بسیاری از تولیدکنندگان ابدی نیست.

‏برای ایران که سال‌ها تحت تحریم بوده، تأخیر بیشتر می‌تواند به معنای از دست دادن بخشی از ذخایر قابل monetization باشد.

‏نفتی که امروز فروخته نشود، شاید فردا فقط ذخیره زمین‌شناسی باشد.

‏۳- رقابت پسا‌تحریم بسیار شدید خواهد بود

‏در دوران پساتحریم، ایران با رقبایی روبه‌رو است که در سال‌های غیبت ایران بازارها را تصاحب کرده‌اند:

‏عربستان در آسیا
‏عراق در نفت سنگین و متوسط
‏امارات در بازارهای منعطف
‏روسیه با تخفیف‌های گسترده
‏آمریکا در صادرات فرآورده و میعانات

‏در چنین شرایطی ایران نیاز به سرعت، تخفیف، انعطاف و تصمیم مستقل دارد؛ نه محدودیت سهمیه‌ای.

‏۴- تمرکز بر سهم بازار به‌جای دفاع از قیمت

‏برای کشوری که سال‌ها سهم بازار از دست داده، اولویت منطقی می‌تواند بازپس‌گیری مشتریان باشد، نه صرفاً حمایت از قیمت‌های بالاتر.

‏گاهی فروش بیشتر با قیمت کمتر، از فروش کمتر با قیمت بالاتر سودمندتر است؛ به‌ویژه وقتی زیرساخت‌ها نیازمند نقدینگی هستند.

‏۵- جذب سرمایه با مدل مستقل تولید

‏سرمایه‌گذاران خارجی و شرکای جدید ترجیح می‌دهند بدانند پروژه‌ها محدود به تصمیمات اوپک نیست. خروج می‌تواند پیام روشنی بدهد که ایران برای توسعه میادین، افزایش تولید و قراردادهای منعطف آماده است.

‏🔹 منطق جدید بازار نفت

‏بازار نفت آینده احتمالاً بیش از آنکه تحت سلطه کارتل‌ها باشد، تحت سلطه این عوامل خواهد بود:

‏هزینه تولید پایین
‏سرعت عرضه
‏دسترسی به مشتری
‏ثبات قرارداد
‏توان تخفیف و لجستیک
‏تبدیل نفت خام به فرآورده و پتروشیمی

‏ایران باید خود را با این منطق تطبیق دهد.

‏🔹 جمع‌بندی

‏برای ایران پسا‌تحریم، مسئله اصلی ممکن است دیگر «قیمت نفت» نباشد، بلکه سرعت بازگشت به بازار و حفظ سهم در سال‌های پایانی عصر نفت باشد.

‏اگر اوپک نتواند این انعطاف را فراهم کند، خروج از آن می‌تواند به‌عنوان یک گزینه اقتصادی و راهبردی مطرح شود.

‏در دوران گذار انرژی، بزرگ‌ترین ریسک برای ایران شاید پایین بودن قیمت نفت نباشد؛ بلکه دیر رسیدن به بازار باشد

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏نوبت مهاجرت فرصت ها به پاکستان رسید؟

‏✍️ عبداله باباخانی

‏در اقتصاد منطقه، همیشه این‌گونه نیست که یک کشور صرفاً با سیاست‌های خود رشد کند؛ گاهی رشد، محصول فرصت‌هایی است که از جغرافیای دیگر کوچ می‌کنند. در سال‌های اخیر، تحولات مرتبط با اقتصاد ایران، نمونه‌ای از همین جابه‌جایی خاموش فرصت‌ها را به نمایش گذاشته است.

‏برخی برآوردها و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که محدودیت‌های اقتصادی و سیاست‌های ناپایدار، موجب شده بخشی از ظرفیت‌های تجاری، سرمایه‌ای و حتی انسانی، مسیر خود را به سمت کشورهای همسایه تغییر دهند؛ از برخی اقتصادهای حوزه خلیج فارس گرفته تا Turkey. این جابه‌جایی نه الزاماً به‌دلیل مزیت ذاتی آن کشورها، بلکه تا حدی نتیجه هزینه‌هایی است که در داخل تولید شده‌اند.

‏در این میان، کشورهایی مانند پاکستان نیز با دقت این تحولات را رصد می‌کنند. برای اقتصادی که با چالش‌های عمیق مواجه است، حتی بخش کوچکی از این جریان‌های سرمایه و تجارت می‌تواند به‌منزله یک «فرصت نجات‌بخش» تلقی شود. اما نکته قابل تأمل، نه تلاش دیگران برای بهره‌برداری، بلکه سهولت خروج فرصت از داخل است.

‏واقعیت آن است که اقتصاد ایران، به‌جای آن‌که به‌طور فعال برای جذب سرمایه و تثبیت مزیت‌های خود رقابت کند، در مواردی به‌گونه‌ای عمل کرده که رقبای منطقه‌ای را در موقعیت دریافت‌کننده فرصت قرار داده است. این روند، اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت چندان ملموس نباشد، اما در بلندمدت به معنای تضعیف تدریجی پایه‌های رشد داخلی است.

‏جمعبندی :

‏مسئله اصلی، نه رقابت دیگران، بلکه نحوه مواجهه ما با فرصت‌های خودمان است. تا زمانی که سیاست‌گذاری اقتصادی نتواند ثبات، پیش‌بینی‌پذیری و جذابیت لازم برای نگهداشت سرمایه و فعالیت اقتصادی را فراهم کند، این «مهاجرت فرصت‌ها» ادامه خواهد داشت و هر بار، اقتصادی دیگر، آماده است تا از آن بهره ببرد.

482

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

📷 Photo

‏سه سال پیش درباره احتمال خروج امارات از اوپک یادداشتی نوشتم؛ رخدادی که سرانجام به واقعیت پیوست.
‏واقعیت این است که دنیای پیچیده انرژی را نمی‌توان با تکیه بر تحلیل‌های غیرتخصصی یا اظهارنظرهای مقطعی و ناگهانی فهم و تبیین کرد.

498

Oxbear

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

‏شایعه اتمام بنزین؛ از دروغ تا واقعیت

‏✍️ عبداله باباخانی

‏واقعیت آن است که برخی نشانه‌ها از کاهش حدود ۱۱۵ هزار بشکه‌ای تولید میعانات گازی حکایت دارد؛ موضوعی که در صورت تداوم، می‌تواند بر تراز تولید بنزین اثرگذار باشد. میعانات گازی خوراک مهم برخی پالایشگاه‌های کشور است و هر افت پایدار در آن، حاشیه اطمینان شبکه تأمین سوخت را محدودتر می‌کند.

‏از سوی دیگر، کاهش فعالیت یا توقف بخشی از واحدهای پتروشیمی نیز مطرح است. در چنین وضعیتی، ظرفیت جبران کسری احتمالی از مسیر ترکیبات اختلاطی نیز ممکن است، محدود شود. بنابراین آرامش فعلی بازار بنزین، بیش از آنکه ناشی از وفور تولید باشد، می‌تواند حاصل مدیریت ذخایر، تنظیم توزیع و کنترل مصرف باشد.

‏به زبان ساده، ناترازی بنزین در ایران بیش از گذشته به پایداری زنجیره گاز، میعانات و پالایش وابسته شده است و هر اختلال در بخش بالادستی، در نهایت می‌تواند خود را در بخش عرضه نشان دهد.

‏اما از سمت دیگر، کاهش فعالیت بخشی از صنایع، افت تجارت و فشار اقتصادی بر سفرهای خانوار نیز به کاهش مصرف داخلی کمک می‌کند؛ عاملی که تا حدی فشار بر بازار سوخت را تعدیل می‌سازد.

‏از این رو، نمی‌توان صرفاً با یک محاسبه خطی و شتاب‌زده از «بحران فوری بنزین» سخن گفت. همان‌گونه که نمی‌توان ریسک‌های موجود را نادیده گرفت، بزرگنمایی نیز کمکی به تحلیل دقیق نمی‌کند.

‏ در شرایط خاص، معمولاً کاهش کیفیت، الگوی توزیع و نحوه مدیریت مصرف نیز بخشی از راه حل برای پاسخ به مشکل می‌شوند.

422

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

📷 Photo

حکومت حدود ۲ ماهه اینترنت رو بصورت سراسری قطع کرده تا طرح #اینترنت_طبقاتی رو جا بندازه. بعدشم با کیسه دوختن برای مردمی که دنبال حق طبیعیشون هستن، یه بازار سیاه برای فروش آیپی رانتی و #اینترنت_پرو راه انداختن.

قبل از اینکه روش تازه‌تری مثل «پرو-پرو» برای خالی‌کردن جیب ملت پیدا کنن، چندین کانال مختلف دارن هماهنگ (حتی توی رنج قیمت) همین اینترنت سفید رو به مردم میفروشن.

🔗 https://ircf.space/ • https://t.me/persianvpnhub • https://t.me/PersianGithubMirror
https://t.me/ircfspace

362

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

‏بازار سهام آمریکا سقوط جنگی را جبران و به رکورد تاریخی رسید.

‏✍️ عبداله باباخانی

‏در ۲۰ روز نخست جنگ که از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، بازار سهام United States تحت فشار شدید قرار گرفت و حدود ۵ تریلیون دلار از ارزش خود را از دست داد. در همان مقطع، بسیاری این افت را نشانه ورود اقتصاد آمریکا به بحران جنگی معرفی می‌کردند.

‏اما تنها چند هفته بعد، روند بازار به‌طور کامل معکوس شد. تا پایان آوریل ۲۰۲۶، ارزش بازار سهام آمریکا حدود ۸ تریلیون دلار از کف جنگی افزایش یافت؛ به این معنا که نه‌تنها افت اولیه جبران شد، بلکه حدود ۳ تریلیون دلار بالاتر از سطح آغاز جنگ قرار گرفت.

‏شاخص‌های اصلی وال‌استریت نیز این روند را تأیید کردند. شاخص S&P ۵۰۰ پس از افت حدود ۹ درصدی در هفته‌های ابتدایی، در ۲۴ آوریل ۲۰۲۶ با ثبت ۷,۱۶۵.۰۸ واحد به رکورد تاریخی تازه رسید. شاخص Nasdaq Composite نیز همزمان با ثبت ۲۴,۸۳۶.۶۰ واحد رکورد جدیدی بر جای گذاشت.

‏این بازگشت سریع نشان داد که بازارهای بزرگ مالی، جنگ را الزاماً بحران دائمی تلقی نمی‌کنند؛ بلکه پس از عبور از شوک اولیه، دوباره به متغیرهای بنیادین همچون سود شرکت‌ها، سیاست پولی، فناوری و چشم‌انداز رشد اقتصادی بازمی‌گردند.

‏در حوزه انرژی نیز آمریکا تا اینجای جنگ، برتری محسوسی ثبت کرده است؛ افزایش حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز در عرضه نفت و فرآورده‌ها، رشد حدود ۲۶ درصدی صادرات LNG داشته است. این رشد و ثبت رکورد تاریخی در شاخص‌های بورس، نشان می‌دهد واشنگتن توانسته بخش مهمی از مزیت‌های اقتصادی و انرژی این دوره را با فاصله قابل توجهی نسبت به رقبای اقتصادی خود به دست آورد.

328

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

‏فولاد مبارکه و گزینه هرمزگان

‏✍️ عبداله باباخانی

‏پیشنهاد می‌شود یک کارگروه تخصصی متشکل از کارشناسان صنعت، انرژی، برق، آب و محیط‌زیست، امکان‌سنجی انتقال یا توسعه بخشی از ظرفیت‌های فولاد مبارکه در استان هرمزگان را بررسی کند.

‏با توجه به آسیب‌های ناشی از جنگ و چالش‌های انباشته‌شده در سال‌های اخیر، اگر قرار بر بازسازی و نوسازی زیرساخت‌ها باشد، همزمان ارزیابی سناریوی جابه‌جایی یا تمرکز توسعه در مناطق ساحلی نیز می‌تواند اقدامی اقتصادی و آینده‌نگرانه تلقی شود.

‏دسترسی بهتر به آب، انرژی، حمل‌ونقل دریایی و بازارهای صادراتی، از جمله مزیت‌هایی است که این گزینه را قابل تأمل می‌کند.

‏اکنون باید دید آیا سیاست‌گذار آمادگی ورود به تصمیم‌های بلندمدت و ساختاری را دارد، یا همچنان ملاحظات کوتاه‌مدت بر تصمیم‌گیری‌ها غلبه خواهد داشت.

‏شاید اگر امروز آگاهانه برای این موضوع تصمیم‌گیری نشود، یک دهه دیگر این اقدام به‌صورت ناگزیر مطرح شود؛ و در آن صورت، جامعه بار دیگر هزینه معادل امروز و حتی بیشتر برای اشتباه مدیریتی را پرداخت خواهد کرد.

380

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

‏ایران در میانه بازی بزرگ انرژی و سیاست

‏✍️ عبداله باباخانی

‏با توجه به نشانه‌های منتشرشده درباره عدم پیشرفت گفت‌وگوهای مورد انتظار در پایان این هفته در پاکستان، می‌توان انتظار داشت که فشارهای آمریکا در حوزه تحریم، محدودیت‌های بانکی، بیمه‌ای و کنترل مسیرهای تجاری وارد مرحله‌ای تازه شود. در مقابل، اختلال در تردد در هرمز نیز با واکنش‌های سریع‌تر و پیچیده‌تری از سوی بازیگران بین‌المللی مواجه خواهد شد و رفتار قدرت‌های بزرگ ذینفع در هفته‌های آینده می‌تواند تعیین‌کننده‌تر از گذشته باشد.

‏اروپا؛ مدیریت بحران بدون ورود مستقیم

‏اروپا در ماه‌های اخیر بخشی از وابستگی خود به مسیر هرمز را از طریق تنوع‌بخشی به منابع واردات انرژی کاهش داده است. همچنین با توجه به فصل گرم، افت مصرف گاز و رشد تولید انرژی‌های تجدیدپذیر، در کوتاه‌مدت فرصت بیشتری برای مدیریت بازار دارد.

‏به همین دلیل انتظار می‌رود اروپا فعلاً از ورود مستقیم به تنش‌ها پرهیز کرده و بیشتر بر ثبات قیمت‌ها، پر کردن ذخایر و کنترل هزینه انرژی تمرکز کند. با این حال، هرگونه ناامنی طولانی‌مدت در منطقه می‌تواند هزینه انرژی، حمل‌ونقل و بیمه را برای اقتصادهای اروپایی افزایش دهد.

‏چین؛ بازیگری که همه نگاه‌ها به اوست

‏چین احتمالاً حساس‌ترین بازیگر این معادله است. به‌عنوان بزرگ‌ترین واردکننده انرژی جهان، هر اختلالی در خلیج فارس مستقیماً بر رشد اقتصادی، امنیت انرژی و برنامه‌ریزی صنعتی این کشور اثر می‌گذارد.

‏در عین حال، پکن روابط اقتصادی گسترده‌ای هم با تهران و هم با واشنگتن و کشورهای منطقه خلیج فارس درگیر با ایران دارد. به همین دلیل احتمال می‌رود تا زمان روشن شدن نتایج گفت‌وگوهای آتی با آمریکا ( دیدار دو رئیس جمهور)، سیاست احتیاط، خرید زمان و حفظ توازن را دنبال کند. اگر واشنگتن بتواند در قالب توافقات بزرگ‌تر تجاری و فناوری امتیازاتی ارائه دهد، ممکن است رفتار چین در قبال تجارت با ایران نیز محتاطانه‌تر شود.

‏منطقه؛ هزینه‌پذیر اما نگران

‏کشورهای منطقه اگرچه از افزایش قیمت نفت ممکن است در کوتاه‌مدت منتفع شوند، اما از منظر امنیتی و سرمایه‌گذاری، ادامه تنش به سود آنان نیست. سرمایه‌گذاران جهانی نسبت به مناطق پرریسک محتاط می‌شوند و پروژه‌های بلندمدت انرژی نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

‏ایران؛ میان فشار خارجی و فرسایش داخلی

‏برای ایران، تداوم وضعیت «نه جنگ و نه صلح» شاید پرهزینه‌ترین سناریو باشد. زیرا در چنین شرایطی نه مسیر دیپلماسی روشن می‌شود و نه فضای اقتصادی به ثبات می‌رسد. پروژها ی بزرگ بازسازی بخش انرژی و صنعت صدمه دیده در جنگ، فشار بر صادرات انرژی، دشواری مبادلات مالی، افزایش هزینه حمل‌ونقل، فرسودگی صنعتی و نااطمینانی سرمایه‌گذاری، همگی می‌توانند هم‌زمان تشدید شوند.

‏در واقع، مسئله امروز تنها تحریم یا تنش نظامی نیست؛ مسئله اصلی، زمان است. هرچه این وضعیت طولانی‌تر شود، هزینه بازسازی اقتصاد، صنعت و زیرساخت انرژی بیشتر خواهد شد.

‏جمع‌بندی

‏ایران اکنون در میانه بازی بزرگی قرار گرفته که سه محور اصلی آن انرژی، ژئوپلیتیک و رقابت قدرت‌های بزرگ است. در چنین صحنه‌ای، هر تصمیم داخلی یا خارجی می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزها داشته باشد.

‏اگر پنجره دیپلماسی کوچک‌تر شود، وزن اقتصاد و انرژی در تعیین آینده بحران بیشتر خواهد شد؛ و این همان جایی است که بازیگران بزرگ، بیش از میدان سیاست، با ماشین حساب تصمیم می‌گیرند.

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

‏صادرات نفت آمریکا ۲٫۵ میلیون بشکه افزایش یافت.

‏✍️ عبداله باباخانی

‏در حالی‌که بسیاری از کشورها درگیر نگرانی کمبود عرضه، افزایش قیمت و ریسک حمل‌ونقل انرژی هستند، آمریکا در حال ثبت یکی از کم‌سابقه‌ترین جهش‌های صادراتی تاریخ خود است.

‏طبق تازه‌ترین داده‌های بازار و گزارش‌های بین‌المللی، مجموع صادرات آمریکا در هفته‌های اخیر به حدود ۱۲/۹ میلیون بشکه در روز رسیده؛ شامل نفت خام و انواع فرآورده‌های نفتی. این رقم رکورد تاریخی جدیدی برای آمریکا محسوب می‌شود.

‏آمریکا دقیقاً چه میزان صادر می‌کند؟

‏۱. صادرات نفت خام:

‏حدود ۵/۴ تا ۵/۵ میلیون بشکه در روز

‏۲. صادرات فرآورده‌های نفتی:

‏حدود ۷/۳ تا ۷/۵ میلیون بشکه در روز

‏شامل: بنزین،گازوئیل،سوخت جت، ال پی جی، نفتا و خوراک پتروشیمی

‏واردات نفت خام آمریکا: حدود ۶ تا ۶/۵ میلیون بشکه در روز

‏عمدتاً از:

‏کانادا، مکزیک، برزیل و برخی گریدهای سنگین از آمریکای لاتین

‏علت این واردات آن است که بسیاری از پالایشگاه‌های آمریکا برای نفت سنگین طراحی شده‌اند، در حالی‌که تولید داخلی آمریکا عمدتاً نفت سبک شیل است.

‏🔹چرا این اتفاق مهم است؟

‏آمریکا امروز با یک مدل هوشمند کار می‌کند:

‏نفت سبک خود را صادر می‌کند. نفت سنگین وارد می‌کند، پالایش می‌کند، فرآورده گران‌تر صادر می‌کند. یعنی فقط فروشنده نفت نیست؛ ماشین پول‌سازی انرژی است.

‏🔹پیام برای کشورهای نفتی

‏در بازار جدید انرژی، فقط داشتن ذخایر کافی نیست. آنچه اهمیت دارد:

‏زیرساخت صادرات،ناوگان حمل‌ونقل، پالایشگاه، دسترسی بانکی، ثبات سیاسی و
‏سهم بازار است.

‏📍هر بشکه‌ای که کشوری نتواند صادر کند، الزاماً از بازار حذف نمی‌شود؛ معمولاً دیگری جای آن را می‌گیرد.

‏جمع‌بندی:
‏آمریکا امروز هم‌زمان از بحران جهانی انرژی، سود تجاری و ژئوپلیتیکی می‌برد.

‏این یعنی عصر جدید نفت، عصر «صادرکننده صرف» نیست؛ عصر صادرکننده هوشمند است.

433

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

‏جنگ روایت‌ها درباره نابودی مخازن نفتی

‏✍️ عبداله باباخانی

‏داده‌ها نشان می‌دهد شماری از نفتکش‌های غول‌پیکر در حال حرکت به‌سوی آب‌های ایران هستند.

‏تا اینجای کار، ورود نفتکش‌های خالی به خلیج فارس تقریباً بدون مشکل جدی انجام شده است. چالش اصلی، خروج محموله‌ها و تردد نفتکش‌های بارگیری‌شده است؛ موضوعی که تا حد زیادی به روند مذاکرات و شرایط پیش‌رو بستگی دارد.

‏ایران پیش از برجام، در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵، و بار دیگر پس از خروج دولت ترامپ از توافق، در بازه اواخر ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰، کاهش شدید صادرات را تجربه کرد؛ حتی در مقاطعی تا حدود ۳۰۰ هزار بشکه در روز.

‏با این حال، در آن دوره‌ها مسئله‌ای جدی از جنس از بین رفتن مخازن نفتی گزارش نشد و مجموعه‌ای از اقدامات فنی و عملیاتی برای مدیریت شرایط انجام گرفت.

‏نشانه‌های موجود نیز حاکی از آن است که امروز ظرفیت و آمادگی فنی بیشتری برای مدیریت این وضعیت وجود دارد.

‏آنچه این بار متفاوت به نظر می‌رسد، بزرگ‌نمایی گسترده درباره احتمال آسیب به مخازن نفتی است؛ موضوعی که می‌توان آن را بخشی از فضای روانی و جنگ روایت‌ها ارزیابی کرد. بخشی هم بخاطر سخنان غیر فنی کارشناسانی که بعد از آن دوران برای دیدن به فضای مجازی و بخش انرژی آمدند.

502

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

‏نزدیک به ده فروند ابرنفتکشِ خالی (Ballast Tankers) در حال حرکت به‌سوی تنگه هرمز و ورود به خلیج فارس هستند.

‏تا این لحظه، تقریبا عبور نفتکش‌های خالی از تنگه هرمز، نشانه‌ای از محاصره دریایی، محدودیت عملیاتی یا اخلال سازمان‌یافته از طرف آمریکا مواجه نبوده و از سوی ایران نیز تهدید مستقیمی متوجه شناورهای خالی گزارش نشده است.

399

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

‏آتش‌بس، اگر به سکون منتهی شود، می‌تواند از جنگ هم پرهزینه‌تر باشد؛ چرا؟

‏✍️ عبداله باباخانی

‏برای درک این یادداشت، بدون پیش داوری به چند واقعیت باید توجه کرد:

‏- آسیب‌های سنگین واردشده به بخش‌های مختلف انرژی، زیرساخت و صنعت کشور

‏- تداوم تحریم‌های سخت غرب علیه ایران؛ تحریم‌هایی که حتی شرکای شرقی را نیز برای همراهی از نظر فنی، تجهیزاتی و مالی با محدودیت جدی مواجه کرده است.

‏- محدودیت‌ها و مخاطرات فزاینده در حوزه حمل‌ونقل و تجارت دریایی و البته خیلی سخت تر اگر محاصره دریایی باقی بماند.

‏- دشواری انتقال پول و انجام مبادلات مالی پس از تنش با برخی کشورهای منطقه

‏ادامه این وضعیت به معنای آن است که بازسازی یا عملاً ممکن نخواهد بود، یا به فرایندی فرسایشی و پرهزینه تبدیل می‌شود که یک دهه زمان می‌برد.

‏این در حالی است که کشور هم‌اکنون با ابرچالش کسری برق، کمبود گاز، ناترازی بنزین و احتمال افزایش چند میلیونی بیکار جدید روبه‌رو است.

‏اگر آتش‌بس صرفاً به بازگشت ظاهری زندگی روزمره منجر شود و تصور شود که شرایط عادی شده است، می‌تواند خطایی راهبردی باشد؛ زیرا بدون صلح و حل مشکلات بین المللی، هم خطر بازگشت تنش خارجی باقی می‌ماند و هم نارضایتی داخلی تشدید خواهد شد.

‏شاید اگر برای منافع ملی با شرایط امروز اولویت بدهیم، صلح، جنگ و جایگاه سوم آتش بس باشد.

435

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

#دتوزیع
#گزارش فروش فروردين ماه 1405

✅ توزیع دارو پخش (دتوزیع) موفق به فروش 5381.48 میلیارد تومان در فروردين ماه 1405 شد. که نسبت به مشابه سال قبل 156.33 درصد افزایش داشت.

🔥رکورد فروش ماهانه شکسته شد.


❇️همچنین فروش کل شرکت در سال 1405به رقم 5381.48 میلیارد رسید که نسبت به مشابه سال قبل156.33 درصد افزایش یافت.

🔸تعداد سهام 30میلیارد
🔸پی / ای 4.88
🔸 پی / ای گروه7.83
🔸ارزش بازار 6,687 میلیارد تومان

🔻بررسی بازدهی سهام:

بازدهی 14 روز: -5%
بازدهی 28 روز: -12%
بازدهی 42 روز: -14%
بازدهی 56 روز: -3%

493

Oxbear

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۱۶

.

دوستان اپلیکیشن 💥 ویراستی 💥 را نصب کنید احتمالا اتاق برقرار کنیم

بعضی شب ها از ساعت ۷ با تایتل

🇮🇷🇮🇷 به وقت ایران 🇮🇷🇮🇷

لینک زیر 👇👇

https://virasty.com/r/wZsc

431

Showing 30 of 50 posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

Oxbear

Oxbear

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

در جستجوی روندها

HYIP RATE™

فیلتر شکن و پروکسی کامل

رویال بورس

The Golden Analyst

گروه املاک و سرمایه‌گذاری مهندس علیرضا عمویی

رهنمای معاملات هرات

ادارة عمليات السوق السوداء

کانال‌های تلگرام مرتبط

در جستجوی روندها

HYIP RATE™

فیلتر شکن و پروکسی کامل

رویال بورس

The Golden Analyst

گروه املاک و سرمایه‌گذاری مهندس علیرضا عمویی

رهنمای معاملات هرات

ادارة عمليات السوق السوداء

آخرین پست‌ها

نظرات کاربران (0)