Amirhesam Zonoubi

Public

نمی‌توانید بپیوندید؟ @Finance_Alchemist_1

۵.۴k عضو

به‌روزرسانی شده: September 9, 2026 at 4:48 AM

Amirhesam Zonoubi

سرمایه‌گذار و کیمیاگر فعال حوزه خدمات و بازارهای مالی هم-بنیانگذار گروه مالی ICEBERG قائم مقام خانه اقتصاد ارائه بینش و روایاتی ناگفته از اقتصاد و بازارهای مالی

@Finance_Alchemist_1 is a growing community focused on iceberg and related topics

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#7152

-95

رتبه‌بندی زبان

#891

-25

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#92

-1

رشد مشترکان (12 روز گذشته)

مجموع: 5.4K

رشد 24 ساعت: -136 2%

آخرین پست‌ها

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

ادامه مذاکرات ادامه دعواهای داخلی ادامه تحویل جنگ به کشورهای عربی ادامه نارضایتی اقتصادی شروع بحران اجتماعی به هم ریختن داخل و خارج به صورت همزمان آخرین پرده از تنش !

3,600

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

ویدیوکست پله آهنی
با موضوع مستند سازی بازار طلای ایران
تولید شده در خانه اقتصاد

با تهیه کنندگی بنده

منتشر شد

تو این قسمت متوجه میشید که مثلا ۵۰ سال پیش قیمت طلا در بازار ایران چه شکلی شکل میگرفته و از کجا اعلام میشده، چه اتفاقاتی براش افتاده تا به شکل امروزش رسیده

https://www.aparat.com/v/kjypuq6
پله‌آهنی _قسمت اول _ مرام نامه

3,800

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

📷 Photo

به یاد قدیم ...

2,950

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

اگه از سقوط می‌ترسی، تنها راهِ امن… اینه که خودت بپری.


بیشتر آدما فکر می‌کنن امنیت یعنی صبر کردن.
یعنی بیشتر آماده شدن.
یعنی یک روزی که «دیگه نترسم» از راه برسه.
ولی اون روز، تقریباً هیچ‌وقت نمیاد.
ترس، قبل از هر حرکت مهمی هست.
قبل از شروع کسب‌وکار، قبل از ساختن چیزی که بهش باور داری، قبل از دیده شدن.
بعضیا تمام عمرشون رو صرف فرار از ترس می‌کنن.
بعضیای دیگه، مستقیم می‌رن توی دلش.
نه چون شجاع‌ترن.
چون فهمیدن ترس، همیشه نگهبانِ درهای مهمه.

اگه کاری هست که ازش می‌ترسی، احتمالاً دقیقاً همون چیزیه که باید سمتش بری.
با ترس نجنگ.
در آغوشش بگیر

11,300

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

📷 Photo

🔻 چرا کارخونه‌های بیت‌کوین دارن بیت‌کوین‌هاشونو می‌فروشن؟ یه اتفاقِ عجیب داره تو دنیای بیت‌کوین می‌افته که یه درسِ اقتصادیِ بزرگ توشه. شرکت‌هایی که کارِ اصلی‌شون ساختِ بیت‌کوین بود (بهشون می‌گن «ماینر»)، حالا دارن بیت‌کوین‌هاشونو می‌فروشن و می‌رن سراغِ یه…

3,690

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

نمودار میزان هزینه ماین یه بیتکوین در شرکت های بزرگ ماینینگ هست برای اونایی که معتقدن من چرت میگم و بیتکوین با ۴۰ هزار دلار ماین میشه نکته ای که کریپتو فن های نکبت در نظر نمیگیرن اینه که هزینه های ماین بیتکوین مشمول مالیات، دستمزد، تعمیرات و توسعه هم میشه…

3,760

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

ممکنه بزرگ‌ترین خطای زندگی‌ات این باشه که فکر می‌کنی هنوز وقت هست.

ما معمولاً فاجعه رو فقط وقتی باور می‌کنیم که گرفتارش می‌شیم.
وقتی همه‌چیز فرو بریزه.
وقتی آسمون تیره بشه.
وقتی آدم‌ها دیگه به داد هم نرسن.
وقتی که خیلی دیره ...

همه ما با حواس محدودمون زندگی می‌کنیم.
با تقویم، با سن، با برنامه ماه بعد.
ولی حقیقت، منتظر ما نمی‌مونه.

«اگر‌چیزی که بقیه دور می‌بیننش، ما نزدیک ببینیم.»

ما رستگار میشیم

4,100

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

Bulltrap or rally?

3,330

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

دوستان این کانال در حال کلاهبرداری از طریق جعل یوزرنیم تلگرام و هویت بنده هست ...

لطفا ریپورتش کنید به تلگرام

ممنون میشم

https://t.me/ICEBERG_Support_Team

2,530

Amirhesam Zonoubi

۱۶ شهریور ۱۴۰۵، ۰۱:۴۸

🔻 چرا کارخونه‌های بیت‌کوین دارن بیت‌کوین‌هاشونو می‌فروشن؟

یه اتفاقِ عجیب داره تو دنیای بیت‌کوین می‌افته که یه درسِ اقتصادیِ بزرگ توشه. شرکت‌هایی که کارِ اصلی‌شون ساختِ بیت‌کوین بود (بهشون می‌گن «ماینر»)، حالا دارن بیت‌کوین‌هاشونو می‌فروشن و می‌رن سراغِ یه کارِ دیگه. بذارین ساده باز کنم.

⛏ اول، ماینر کیه و چیکار می‌کنه؟
ماینینگ رو این‌طوری تصور کن: یه اتاقِ پُر از کامپیوترهای خیلی قوی که شبانه‌روز کار می‌کنن، برقِ زیادی می‌خورن، و در ازاش بیت‌کوینِ نو تولید می‌کنن. یعنی ماینرها سه‌تا چیزِ گرون‌قیمت دارن: زمینِ بزرگ، دسترسی به برقِ ارزون و فراوان، و سیستمِ خنک‌کننده برای این‌همه کامپیوتر.

📉 چی عوض شد؟
مشکل اینه که ساختِ بیت‌کوین دیگه براشون صرف نمی‌کنه.
طبق داده‌ها، هزینهٔ کاملِ تولیدِ یه بیت‌کوین برای این شرکت‌ها در ژانویهٔ ۲۰۲۶ به‌طور میانگین حدود ۷۴٬۳۰۰ دلار بوده [منبع: KuCoin]. یعنی برای ساختِ چیزی که ۷۴ هزار دلار خرج داره، اگه قیمتِ بازارش کمتر از این باشه، دارن رو هر واحد ضرر می‌دن.
اینجاست که یه فرصتِ جدید از راه رسید.

🤖 ربطش به هوش مصنوعی چیه؟
هوش مصنوعی (AI) برای هر کاری که می‌کنه — از جواب‌دادن به سؤال تا ساختِ عکس — به «پردازش» نیاز داره. و پردازش یعنی دقیقاً همون چیزی که ماینرها ازش پُرن: کامپیوترِ قوی، برقِ زیاد، و فضا.
پس شرکت‌های AI حاضرن پولِ خوبی بدن که از این زیرساخت استفاده کنن. و ماینرها فهمیدن به‌جای اینکه با ضرر بیت‌کوین بسازن، می‌تونن همون برق و فضا رو به شرکت‌های AI «اجاره» بدن.

💰 این چرخش چقدر بزرگه؟
خیلی بزرگ‌تر از چیزی که فکرشو بکنی.
تا اوایلِ ۲۰۲۶، ارزیابی‌های بازار نشون داد که ماینرهای بیت‌کوین بالای ۷۰ میلیارد دلار قرارداد برای خدماتِ AI و پردازشِ سنگین (HPC) امضا کردن [منبع: CoinDesk / CoinShares]. و پیش‌بینی می‌شه بعضی از این شرکت‌ها که این چرخشو کامل انجام بدن، تا پایانِ ۲۰۲۶، حدود ۷۰٪ درآمدشون از AI باشه، نه از بیت‌کوین [منبع: CoinDesk].
یعنی عملاً دارن از «کارخانهٔ بیت‌کوین» تبدیل می‌شن به «مرکزِ دادهٔ هوش مصنوعی که یه گوشه‌شم بیت‌کوین می‌سازه».

🧠 چرا AI رو ترجیح دادن؟ (اینجا درسِ اصلیه)
سؤالِ کلیدی اینه: چرا یه شرکت، کارِ سال‌هاشو ول می‌کنه؟
جواب تو یه کلمه‌ست: قطعیت.

▪️ درآمدِ ماینینگ یه قماره. وابسته‌ست به قیمتِ بیت‌کوین که بالا و پایین می‌پره، و به «سختیِ» شبکه که مدام بیشتر می‌شه.
▪️ ولی قراردادِ اجارهٔ پردازش به یه شرکتِ AI، یه درآمدِ ثابت و دلاریه؛ چند سال، مبلغِ مشخص، بدونِ ریسکِ قیمتِ بیت‌کوین.
هر شرکتی وقتی بینِ یه درآمدِ پُرنوسان و یه درآمدِ ثابت با ریسکِ کمتر مجبور به انتخاب شه، عقلایی‌ترین کار اینه که سراغِ دومی بره. این دقیقاً همون تصمیمیه که هیئت‌مدیره‌های این شرکت‌ها گرفتن [منبع: Blockchain-Council].

⚠️ ولی یه هزینهٔ پنهان هم داره
هرچی این شرکت‌ها بیشتر بیت‌کوین بفروشن (که پولِ این چرخشو دربیارن) و از ماینینگ فاصله بگیرن، قدرتِ پردازشیِ کلِ شبکهٔ بیت‌کوین کمتر می‌شه. به این قدرت می‌گن «هش‌ریت»، و هرچی بالاتر باشه، شبکه امن‌تره.
طبق داده‌ها، هش‌ریتِ جهانی در سه‌ماههٔ دومِ ۲۰۲۶ حدود ۵.۸٪ افت کرد [منبع: KuCoin]. یعنی این چرخش، در بلندمدت می‌تونه رو امنیتِ خودِ بیت‌کوین اثر بذاره.

📌 جمع‌بندی
اینجا یه چیزِ بزرگ‌تر از بیت‌کوین داره اتفاق می‌افته: «پردازش» داره تبدیل می‌شه به یه دارایی. مثلِ نفت، مثلِ برق. یه چیزِ فیزیکی و کمیاب که همه براش می‌جنگن.
شاید سؤالِ آیندهٔ نزدیک این نباشه که «چند تا بیت‌کوین داری»، بلکه این باشه که «چقدر پردازش کنترل می‌کنی».

📚 منابع
• https://www.coindesk.com/markets/2026/03/27/bitcoin-miners-are-becoming-ai-companies-and-selling-their-btc-to-fund-the-transition
• CoinShares Research — برآوردِ قراردادهای AI/HPC
• https://www.kucoin.com/blog/Why-BTC-Miners-are-Pivoting-to-AI-Data-Centers-in-2026)
• https://www.blockchain-council.org/news/bitcoin-miners-pivot-to-ai-data-centers/
نکته: رقمِ «۷۰٪ درآمد» یه پیش‌بینیه برای پایانِ ۲۰۲۶، نه یه واقعیتِ محقق‌شده. بقیهٔ ارقام (۷۰ میلیارد دلار قرارداد، هزینهٔ ۷۴٬۳۰۰ دلاری، افتِ ۵.۸٪) داده‌های گزارش‌شده تا اوایلِ ۲۰۲۶ هستن.

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

چرا «پولم رو کجا بذارم؟» سؤال اشتباهیه؟

بیشتر تصمیم‌های بد سرمایه‌گذاری، از انتخاب یک دارایی بد شروع نمی‌شن؛ از تعریف اشتباه مسئله شروع می‌شن.

سؤال رایج اینه:

«۵۰۰ میلیون دارم، کجا بذارمش؟»

اما قبل از انتخاب دارایی باید بفهمی چقدر ریسک می‌تونی بپذیری.

برای یک تخمین ساده از ظرفیت ریسک، می‌تونیم از این چارچوب استفاده کنیم:

ظرفیت ریسک ≈ سرمایه × درصد زیان قابل‌تحمل

مثلاً اگر ۵۰۰ میلیون سرمایه داری و حداکثر افتی که بدون آسیب جدی به زندگی‌ات می‌تونی تحمل کنی ۲۰٪ باشه:

۵۰۰ × ۲۰٪ = ۱۰۰ میلیون

یعنی ظرفیت تحمل زیان تو در این مثال حدود ۱۰۰ میلیون تومان است.

اما این فقط بخش اول ماجراست.

درصد زیان قابل‌تحمل خودش تابع چند متغیره:

درصد زیان قابل‌تحمل = f(افق زمانی، ثبات درآمد، نقدینگی، تعهدات مالی، اهمیت سرمایه)

هرچه افق سرمایه‌گذاری کوتاه‌تر، درآمد ناپایدارتر و نیاز به نقدینگی بیشتر باشد، ظرفیت ریسک معمولاً پایین‌تر می‌آید.

بعد از این مرحله، تازه می‌رسیم به Asset Allocation؛ یعنی اینکه سرمایه را بین دارایی‌های مختلف چطور توزیع کنیم.

نکته مهم:

بازده آینده تحت کنترل تو نیست؛ میزان ریسکی که وارد سبدت می‌کنی تا حد زیادی تحت کنترل توست.

مثلاً اگر یک سبد در بدترین سناریو ۴۰٪ افت کند، برای جبران آن باید:

۴۰٪− → ۶۶.۷٪+

بازده بگیری تا فقط به نقطه اول برگردی.

این همان چیزی است که خیلی‌ها در زمان ساختن سبد نادیده می‌گیرند.

پس سؤال حرفه‌ای‌تر این نیست که:

«کدوم دارایی بیشتر سود می‌ده؟»

بلکه:

«چقدر زیان می‌تونم تحمل کنم و چه سبدی با این محدودیت سازگاره؟»

و به همین دلیل، سبد مناسب یک نفر الزاماً سبد مناسب نفر دیگری نیست؛ حتی اگر سرمایه، سن و درآمدشان مشابه باشد.

2,210

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

چرا وقتی از خطای تکنیکی حرف می‌زنم، حس می‌کنی بهت حمله شده

دو تا پستِ آخر اینستا که مربوط به دو پست آخر همینجا هم هست کلی کامنت گرفت، و یه الگوی جالب توش دیدم که خودش یه درسِ علوم رفتاریِ کامله. بذار روراست باشم، چون این پست برای همون آدم‌هاست که رنجیدن.

خیلی از کامنت‌ها این بود: «اشتباه می‌کنی، طلا بالا می‌ره، نمی‌فهمی». ولی حرفِ من هیچ‌وقت «طلا بالا نمی‌ره» یا «طلا نخر» نبود. حرف دربارهٔ دلیلِ خرید بود، نه خودِ خرید. و اینکه چرا این دو تا با هم قاطی شد، خودش کلِ ماجراست.

چه اتفاقی افتاد؟
وقتی یه نفر طلا می‌خره، اون تصمیم دیگه یه انتخابِ ساده نیست؛ تبدیل می‌شه به بخشی از هویتش. «من درست تصمیم گرفتم». حالا وقتی یکی میاد می‌گه «روشِ تصمیم‌گیریت ایراد داشت»، مغز این جمله رو این‌طوری نمی‌شنوه: «یه نکتهٔ تکنیکی دربارهٔ روشم». این‌طوری می‌شنوه: «تو آدمِ احمقی هستی».
این اسم داره. یه آمیزه از سوگیریِ تأییدی و تهدیدِ هویته. مغزِ ما بین «کاری که کردم» و «آدمی که هستم» مرز نمی‌ذاره. برای همین نقدِ روش رو مثلِ توهینِ شخصی پردازش می‌کنه.

نکته‌ای که گم شد!
هر دو پست دربارهٔ یه چیز بود: فرآیندِ تصمیم، نه نتیجه‌ش.

یه نفر می‌تونه طلا بخره و سود کنه، ولی با روشِ کاملاً غلط، یعنی صرفاً چون شانس آورده. یه نفرِ دیگه می‌تونه دقیقاً همون طلا رو با یه منطقِ درست بخره. از بیرون هر دو یه کارو کردن و شاید هر دو سود کنن. ولی این دو تا زمین تا آسمون فرق دارن، چون اولی دفعهٔ بعد که شانس نیاره، نابود می‌شه.

حرفِ من این بود: به نتیجهٔ خوب، اعتماد نکن؛ به فرآیندِ خوب اعتماد کن. چون نتیجه رو گاهی شانس می‌سازه، ولی فرآیند رو تو کنترل می‌کنی.

چرا این اصلاً مهمه؟
اگه کسی طلا بخره چون «پارسال بالا رفت» و امسال هم سود کنه، یه درسِ غلط یاد می‌گیره: «پس روشم درست بود». همین درسِ غلط، دفعهٔ بعد که همین منطق رو روی یه دارایی دیگه پیاده کنه، پول‌سوزش می‌کنه. سودِ امروز، با یه فرآیندِ غلط، بذرِ ضررِ فرداست.

برای همین رو «روش» تأکید می‌کنم، نه «انتخاب». نه چون فکر می‌کنم طلاتون بد بود؛ چون می‌خوام فرآیندی داشته باشین که دفعهٔ بعد هم، بدونِ شانس، جواب بده.

جمع‌بندی
اگه از پستِ قبلی رنجیدی، حق داشتی که اون حس بهت دست بده؛ مغزِ همه همین‌طوری کار می‌کنه. ولی روی صحبت هیچ‌وقت با تو نبود، با روشِ رایجی بود که همه‌مون، از جمله خودم، توش می‌افتیم.
نقدِ فرآیند، حمله به آدم نیست. در واقع برعکسشه: کسی که به روشت کار داره، تو رو جدی گرفته. کسی که فقط می‌خواد خوشحالت کنه، بهت «آفرین» می‌گه و می‌ذاره با فرآیندِ غلط جلو بری تا روزی که گرون تموم شه.

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

🔻 چرا «طلا پارسال ۱۴۷٪ داد» بدترین دلیل برای خریدنشه

بذار با یه عدد شروع کنم. سال ۱۴۰۴، صندوق‌های طلا همگی بالای ۱۳۰٪ بازده دادن؛ صدرنشین، صندوق زروان، ۱۴۷٪. رقمی که الان توی هر گروه و هر ریلز داره تکرار می‌شه و پیامش یکیه: «برو طلا بخر».
مشکل اینجاست که این استدلال، از پایه معیوبه.
▪️ خطای recency مغز ما یه میان‌بر داره: چیزی که تازگی اتفاق افتاده رو مهم‌تر و محتمل‌تر از چیزی که قدیمی‌تره فرض می‌کنه. توی بازار، این یعنی ما فکر می‌کنیم روندی که تازه دیدیم ادامه پیدا می‌کنه. ولی قیمت دارایی، انعکاسِ انتظاراتِ آینده‌ست، نه تکرارِ گذشته.
▪️ بازده مالِ کیه؟ اون ۱۴۷٪ پاداشِ ریسکیه که یه نفر پارسال، در نقطه‌ی عدم‌قطعیت، پذیرفت. وقتی یه دارایی به تیتر اول تبدیل می‌شه، یعنی بخش بزرگی از اون بازده قبلاً محقق شده و تو داری در گران‌ترین نقطه‌ی روایت وارد می‌شی.
▪️ فرق «قیمت» و «ارزش» خرید درست بر پایه‌ی این سؤاله: «آیا این دارایی از این‌جا به بعد هم منطق رشد داره؟» نه «چقدر تا الان رشد کرده؟». اگه جوابت به سؤال اول بله‌ست، بخر — ولی به‌خاطر آینده، نه به‌خاطر نمودارِ گذشته.
جمع‌بندی: طلا می‌تونه بخشی از سبد هر کسی باشه. حرف این پست «طلا نخر» نیست. حرف اینه که تصمیمت رو روی آینه‌ی عقب نساز. بازده گذشته، تضمینِ آینده نیست — این تنها جمله‌ایه که در تمام بازارهای دنیا، بدون استثنا، صادقه.

2,190

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

🔻 تنوعِ توهمی؛ چرا سبدِ «طلا+دلار+بورس» یک شرطِبندی روی یک دارایی واحده

مفهومِ تنوع (diversification) رو معمولاً اشتباه می‌فهمن. تصور رایج اینه که «چند نوع دارایی مختلف بخر». ولی تعریفِ دقیقش اینه: دارایی‌هایی بخر که هم‌بستگی‌شون پایینه؛ یعنی وقتی یکی افت می‌کنه، اون یکی لزوماً افت نمی‌کنه.
نکته‌ی مارکوویتزی اینجاست: چیزی که ریسکِ سبد رو کم می‌کنه، تعدادِ دارایی‌ها نیست، هم‌بستگیِ پایینِ بینِ اون‌هاست.
حالا سبدِ رایجِ ایرانی رو با این معیار بسنجیم:

▪️ طلا (و صندوق طلا): ارزشش تابعِ قیمتِ جهانیِ طلا × نرخِ دلاره. سهمِ بزرگی از نوسانش داخلی، از دلار میاد.
▪️ دلار: خودش متغیرِ پایه‌ست.
▪️ بورس: بخشِ بزرگِ ارزشِ بازار، شرکت‌های صادرات‌محورن (فلزات، پتروشیمی، معدن) که درآمدشون دلاریه؛ پس با رشدِ دلار، سودشون و قیمتشون بالا می‌ره.

نتیجه: هر سه، درجاتی، به یک متغیر حساسن؛ نرخِ دلار. این یعنی هم‌بستگیِ بالا، نه پایین. در یک شوکِ کاهشیِ دلار، احتمالِ ریزشِ هم‌زمانِ هر سه وجود داره. این «تنوع» نیست؛ یک شرطِ بزرگ روی دلاره که به سه بخش تقسیم شده.
پس چی واقعاً کم‌هم‌بستگیه؟ اینجاست که بحث ظریف می‌شه و بستگی به شرایط داره؛ ابزارهای درآمدثابتِ ریالی، یا دارایی‌هایی با منطقِ قیمتیِ متفاوت. هدفِ این پست دادنِ نسخه نیست؛ هدفش اینه که معیارِ درستِ سنجشِ تنوع رو بهت بده: نه «چندتا دارایی دارم»، بلکه «این‌ها واقعاً از هم مستقل‌ان؟».

2,040

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

ف.ن.ج.م

2,480

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

ف.ن.ج.م

2,110

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

🔻 لنگر ۸۷ هزار تومانی؛
وقتی یک عدد، کل بازار را قیمت‌گذاری می‌کند

بنزین ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومانی در کرمان یک ساعت بعد از اجرا متوقف شد و رسماً «آزمایشی» اعلام شد. در ریلز گفتم چرا این یک اشتباه نبود، بلکه یک لنگر ذهنی بود. این‌جا یک قدم جلوتر می‌رویم: فرض کنیم این عدد — یا هر عددی نزدیک به آن — روزی واقعاً اجرایی شود. تبعاتش دقیقاً کجا خودش را نشان می‌دهد؟

قبل از هر چیز یک تفکیک لازم است. بنزین در این طرح چهار نرخ داشت: ۶۰ لیتر اول ۱۵۰۰ تومان، ۵۰ لیتر بعد ۳۰۰۰ تومان، ۴۰ لیتر سهمیهٔ استانی ۵۰۰۰ تومان، و مازاد ۸۷٬۲۰۰ تومان. یعنی نرخ آزاد برای مصرف خارج از سهمیه است، نه کل بنزین کشور. اما اقتصاد با «نرخ نهایی» تصمیم می‌گیرد، نه با «نرخ متوسط». و این تمایز، کل ماجراست.

چرا «نرخ حاشیه‌ای» مهم‌تر از «نرخ متوسط» است
یک راننده که روزانه کار می‌کند خیلی زود از سهمیهٔ یارانه‌ای عبور می‌کند. برای او لیتر بعدی بنزین ۱۵۰۰ تومان نیست، ۸۷ هزار تومان است. تصمیم اقتصادی آدم‌ها را همین هزینهٔ لیتر بعدی (نرخ حاشیه‌ای) می‌سازد، نه میانگین قشنگی که در آمار می‌آید.
این همان تلهٔ آماری میانگین در برابر واقعیت است: دولت می‌تواند بگوید «میانگین قیمت بنزین پایین است»، در حالی که برای هر کسی که واقعاً زیاد رانندگی می‌کند، قیمت مؤثر چند ده‌برابر شده. پس وقتی تبعات را حساب می‌کنیم، باید با نرخ حاشیه‌ای حساب کنیم.

اسنپ و تپسی؛ جایی که ضربه اول می‌خورد
اقتصاد پلتفرم‌های حمل‌ونقل روی یک فرض ساده ساخته شده: بنزین تقریباً مجانی است. کل مدل درآمدی راننده‌ها بر پایهٔ بنزین یارانه‌ای بنا شده.
راننده‌ای که روزی ۲۰۰ کیلومتر کار می‌کند خیلی سریع وارد نرخ آزاد می‌شود. هزینهٔ سوختش می‌تواند از روزی چند ده هزار تومان به چند صد هزار تومان بپرد. این هزینه از یکی از این سه جا باید جبران شود:

▪️ از جیب راننده → خروج انبوه راننده‌ها از پلتفرم، چون صرف نمی‌کند
▪️ از مسافر → جهش کرایه‌ها
▪️ از پلتفرم → بلعیدن حاشیهٔ سود اسنپ و تپسی، که در بلندمدت ناممکن است

در عمل هر سه اتفاق می‌افتد، ولی وزن اصلی روی مسافر می‌افتد. نتیجه: کرایه‌ها بازقیمت‌گذاری می‌شوند و این پلتفرم‌ها که خودشان به یک زیرساخت حمل‌ونقل عمومی غیررسمی تبدیل شده‌اند، گران‌تر می‌شوند. یعنی فشار مستقیم روی طبقهٔ متوسط شهری که به این سرویس‌ها وابسته است.

نکتهٔ ظریف‌تر: بخش بزرگی از راننده‌های اسنپ و تپسی این کار را به‌عنوان شغل دوم یا سپر تورم انتخاب کرده‌اند. اگر صرفهٔ اقتصادی این سپر از بین برود، یک کانال درآمدی مهم برای خانوارها بسته می‌شود — درست وسط تورم.

اثر تورمی؛ چرا بنزین «قیمت پایه» است
بنزین یک کالای معمولی نیست، یک قیمت پایه است؛ یعنی در هزینهٔ تولید و توزیع تقریباً هر چیز دیگری وارد می‌شود.

مسیر انتقال ساده است: حمل بار گران می‌شود ← رساندن کالا از مبدأ تا قفسهٔ مغازه گران می‌شود ← قیمت نهایی کالا بالا می‌رود. این اثر روی مواد غذایی، که بیشترین وزن را در سبد خانوارهای کم‌درآمد دارد، شدیدتر است.

اما مهم‌تر از اثر مستقیم، اثر انتظاراتی است. در اقتصادی که مردم سال‌هاست با تورم بالا زندگی کرده‌اند، صرفِ اعلام یک عدد بزرگ مثل ۸۷ هزار — حتی اگر اجرا نشود — می‌تواند موج پیش‌دستانهٔ گران‌کردن را راه بیندازد. فروشنده‌ها روی «چیزی که قرار است بشود» قیمت می‌گذارند، نه روی «چیزی که هست». این‌جاست که لنگر ذهنی از یک پدیدهٔ روانی تبدیل به یک نیروی تورمی واقعی می‌شود.
ناترازی؛ ریشه‌ای که هیچ‌کس دوست ندارد نگاهش کند

چرا اصلاً دولت سراغ چنین طرحی می‌رود؟ چون شکاف بین قیمت یارانه‌ای و قیمت واقعی به جایی رسیده که دیگر قابل تحمل نیست.

وقتی بنزینی که هزینهٔ تمام‌شده‌اش ۸۷ هزار تومان است ۱۵۰۰ تومان فروخته می‌شود، این اختلاف را یک نفر باید بپردازد. آن یک نفر، بودجهٔ دولت است — که با کسری، با استقراض، و در نهایت با چاپ پول پُر می‌شود. و چاپ پول یعنی همان تورمی که از جیب همه، از جمله همان راننده و همان مسافر، برداشته می‌شود.

این تلهٔ کلاسیک یارانهٔ انرژی است: یارانه‌ای که ظاهراً به نفع مردم است، از کانال تورم دوباره از خودشان گرفته می‌شود — فقط نامرئی‌تر و ناعادلانه‌تر، چون پُرمصرف‌ترین‌ها (که معمولاً پُردرآمدترها هم هستند) بیشترین یارانه را می‌برند.

📌 جمع‌بندی
عدد ۸۷ هزار تومان شاید هرگز اجرایی نشود. اما کاری که کرد اجرا شدنش نبود؛ جابه‌جا کردن سقف انتظارات بود. حالا هر عدد کوچیک‌تری که بیاید، «تخفیف» به‌نظر می‌رسد.
اما زنجیرهٔ واقعی تبعات — از کرایهٔ اسنپ تا قیمت نان — به عددِ اعلام‌شده وابسته نیست، به شکاف ساختاری بین قیمت رسمی و قیمت واقعی وابسته است. تا آن شکاف با اصلاح تدریجی و شفاف پر نشود، هر بار با یک شوک، یک لنگر و یک موج تورمی روبه‌رو خواهیم بود.

سؤال درست این نیست که «بنزین چند شد؟»
سؤال این است: این شکاف را قرار است تورم پر کند، یا یک اصلاح واقعی؟

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

قیمت ملک تو یکی از زشت ترین، بد بو ترین، به هم ریخته ترین، ناهمگون ترین شهرهای دنیا (تهران) رسیده تو بهشت نیاتوس فرشته به متری یک میلیارد و هشتصد میلیون، امشب جلوی درش دست فروش بساط کرده بود، از همه جای ایران هم یه تیکه میان دور دور و یه وضع مزخرفی ، شبیه بمبئی با بوی فاضلاب و متکدی و ...

قیمت بنزین در کشوری که کسری بودجه قابل توجه داره، از آب ارزونتره، لااقل تا فردا صبح ...

قیمت دیه آدم از درخت کمتره

دستمزد یه ماه اکثر مردم از یه وعده نهار تو برج خلیفه کمتره

قیمت خودرو کارکرده وارداتی با ۱۵ سال سن ۳ تا ۴ برابر نسخه روز ۲۰۲۶ صفر کیلومتر همون ماشینه

آدمهایی در جاهایی سر کارن که هویتشون هیچ تناسبی با جایگاهشون نداره

ارزش کل بورسش اندازه یک شرکت میان رده بورس امریکا نیست

و صد مثال دیگه ...

معتقدم همه این ناترازی‌ها در تحولاتی که از فردا رقم میخوره و امشب اولین خبرش اومد در ماه‌های آتی به سمت تراز شدن می‌ره!

ریبالانس شروه شده

2,490

Amirhesam Zonoubi

۳۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۸:۳۱

قیمت ملک تو یکی از زشت ترین، بد بو ترین، به هم ریخته ترین، ناهمگون ترین شهرهای دنیا (تهران) رسیده تو بهشت نیاتوس فرشته به متری یک میلیارد و هشتصد میلیون، امشب جلوی درش دست فروش بساط کرده بود، از همه جای ایران هم یه تیکه میان دور دور و یه وضع مزخرفی ، شبیه…

2,300

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

📷 Photo

اگر خواستید اهمیت جنگ ایران رو بفهمید
به این شاخص نگاه کنید

این شاخص جهانی عدم قطعیته!

از هر جنگی بالاتر
از کرونا بالاتر
از بحران های مالی بالاتر

و این یک نقطه خاص در تاریخ جهانه ...

1,560

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

تا آخر تیر ماه هیچ تحریمی باقی نمی‌مونه!

یا به زور ، یا به زر یا به تزویر ...

849

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

یکی از سناریوهایی که بهش فکر می‌کنم اینه ... با امریکا صلح و رفع خصومت میشه با امارات درگیری ادامه پیدا میکنه ! هر قراردادی بر سر تنگه بین ایران و امریکا موجودیت امارات رو تهدید میکنه

1,500

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

یه قانون مخفی تو بازی قدرت هست که خیلی‌ها دوست دارن یادت بره:
سربازی که حاضر نیست بمیره، آخر بازی وزیر می‌شه.
نتفلیکس این قانون رو فهمید. بلاک‌باستر نه.

سال ۲۰۰۰، نتفلیکس هنوز یه مهره کوچیک بود.
پول کم آورده بود و رفت پیش بلاک‌باستر با یه پیشنهاد ساده:
کل شرکت رو با ۵۰ میلیون دلار بخرید.

اون طرف میز، بلاک‌باستر نشسته بود.
۹۰۰۰ فروشگاه.
۶ میلیارد دلار درآمد.
یه غول واقعی.
و واکنشش چی بود؟
به نتفلیکس خندید.

همون‌جا خیلی‌ها بازی رو تموم‌شده می‌دیدن.
ولی مهره‌ای که نمی‌میره، با تحقیر نابود نمی‌شه.
نتفلیکس نجنگید.
فقط ادامه داد.

نه با سر و صدا.
نه با حمله مستقیم.
فقط هر روز یه خونه جلوتر.
آروم، بی‌حاشیه، بی‌جلب توجه.
درست مثل سرباز پیاده‌ای که کسی جدی‌ش نمی‌گیره.

اشتباه بلاک‌باستر این بود که فکر می‌کرد قدرت یعنی اندازه.
ولی تو بازی قدرت، بقا از ابهت مهم‌تره.
کسی که دوام میاره، قوانین آخر بازی رو عوض می‌کنه.

تا وقتی مهره وزیر بفهمه این سرباز پیاده داره به خط آخر نزدیک می‌شه،
دیگه دیر شده.
سال ۲۰۱۰ بلاک‌باستر ورشکست شد.
و نتفلیکس رفت جایی که هیچ‌کس فکرش رو نمی‌کرد.

امروز نتفلیکس ارزشی حدود ۳۰۰ میلیارد دلار داره.
درس ماجرا این نیست که از اول مثل غول‌ها رفتار کنی.
درس اینه که اون‌قدر زنده بمونی تا نوبت قدرت تو برسه.


اگه امروز جایگاه خوبی نداری، وظیفه‌ات این نیست که با بزرگ‌های بازارت رقابت کنی.
وظیفه‌ات اینه:
تو سایه کار کنی،
آروم جلو بری،
اعتبار بسازی،
و بی‌خطر به نظر برسی.
چون توجه، همیشه با خودش آسیب‌پذیری میاره.

1,980

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

جنگ کی تموم میشه ؟ قبلا گفتم سر ۴۰ روز تموم میشه که شد اگر هم اتفاقی حادث بشه نهایتا ۲ ۳ روز زد و خورد و گردوخاک خواهد بود از نظر من، چیزی که اسمش رو من میگذارم عملیات نظامی نه جنگ به معنای کلمه ... به نظرم تا اواسط تیر ماه تمام معضلات بین المللی ایران از…

1,540

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

صلح حدیبیه

1,550

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

🎥 Video

هر آنچه در دنیای سیاست می‌بینید فیلمه !

فیلمی که جامعه باور می‌کنه ... بازیگرهایی که سناریوی فیلمشون به زندگی روزمره ما گره خورده

فیلمی که قراره آنقدر باور پذیر باشه که با گوشت و پوست و استخون جامعه باورش کنه تا راحت بشه کنترلش کرد

1,740

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

هر آنچه در دنیای سیاست می‌بینید فیلمه ! فیلمی که جامعه باور می‌کنه ... بازیگرهایی که سناریوی فیلمشون به زندگی روزمره ما گره خورده فیلمی که قراره آنقدر باور پذیر باشه که با گوشت و پوست و استخون جامعه باورش کنه تا راحت بشه کنترلش کرد

1,640

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

اگه فکر می‌کنی مهاجرت فقط از روی فقر و بدبختیه، داری نصفه قضاوت می‌کنی

خیلی وقت‌ها آدم‌ها فقط از جنگ یا فقر فرار نمی‌کنن.
اونا یه تصویر از یه زندگی متفاوت رپ می‌بینن.
تصویر زندگی بهتر.
خونه بهتر، امنیت بیشتر، امکانات بیشتر، آینده روشن‌تر.
و وقتی این تصویر هر روز توی گوشی موبایلشون جلوی چشمشون تکرار می‌شه، کم‌کم یه حس دیگه هم بیدار می‌شه:
حس حسادت، حس اینکه «چرا اونا دارن و من ندارم؟»

اینجا دیگه محرک فقط امید نیست.
یه جور طمع هم وارد بازی می‌شه.
یه میل جدی برای اینکه برن و سهمی از اون زندگی به دست بیارن.

مسئله اینه که دنیا دیجیتال، این حس رو چند برابر کرده.
الگوریتم‌ها فقط محتوا پخش نمی‌کنن؛ میل تولید می‌کنن.
میل به جابه‌جایی.
میل به دسترسی.
میل به ورود به جایی که انگار زندگی، آ اون طرفش بهتره.

مشکل کجاست؟

مردم بر اساس تصویر حرکت می‌کنن و تصمیم میگیرن نه اطلاعات و آمار واقعی ...

1,480

Amirhesam Zonoubi

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۳

جنگ کی تموم میشه ؟

قبلا گفتم سر ۴۰ روز تموم میشه که شد
اگر هم اتفاقی حادث بشه نهایتا ۲ ۳ روز زد و خورد و گردوخاک خواهد بود از نظر من، چیزی که اسمش رو من میگذارم عملیات نظامی نه جنگ به معنای کلمه ...

به نظرم تا اواسط تیر ماه تمام معضلات بین المللی ایران از جمله تحریم‌ها یا حل شده، یا در مسیر مرتفع شدنه

اما این ها فقط میتونه به صورت مقطعی شاید حتی با هیجان موجب ریزش قیمت ارز و طلا بشه، در نهایت و در میان مدت روند رشد قیمت ارز مشخصا صعودی هست و تغییر این روند نیازمند پیشرفت اقتصادی قابل توجهه

توجه داشته باشید در چند سال گذشته رشد اقتصادی با توجه به جنگ صفر و یا حتی منفی شده !

1,740

Amirhesam Zonoubi

۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۰:۲۶

موبایل و ماشین و ... رو نگاه کن

قیمتارو ببین ...

قیمت واقعی دلار رو محاسبه کن !

۲۱۰ تومن

بازار براش مهم نیست ، علت چیه ! قیمت روز نون رو پرداخت میکنه و میگیره

965

Showing 30 of 68 posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

Amirhesam Zonoubi

Amirhesam Zonoubi

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (12 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

فرنیا تریدر | farnia trader

سرمایه گذاری طلا

مدرس مدیریت و افزایش سرمایه | investment coach

روبوتات Trader pro

Nero360 💹⚡

جمعه بازار

TradeFai | تریدفای

AHMAD FX 🥇

کانال‌های تلگرام مرتبط

فرنیا تریدر | farnia trader

سرمایه گذاری طلا

مدرس مدیریت و افزایش سرمایه | investment coach

روبوتات Trader pro

Nero360 💹⚡

جمعه بازار

TradeFai | تریدفای

AHMAD FX 🥇

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها