اندیشه مخالف من

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @myopponentthought

۸۹۸ عضو

به‌روزرسانی شده: May 5, 2026 at 6:51 PM

اندیشه مخالف من

مصطفا آل‌احمد

@myopponentthought offers specialized information about سیاست for subscribers interested in سیاست

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (3 روز گذشته)

مجموع: 898

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

✒️
🔲 بی‌تفاوتی، همدستی پنهان با استبداد و جنایت

مصطفا آل‌احمد

دانته در آغاز کتاب دوزخ از گروهی سخن می‌گوید که نه در صف نیکی ایستاده‌اند و نه در جبههٔ شر؛ انسان‌هایی که «نه با ننگ زیسته‌اند و نه با افتخار». او آنان را حتی شایسته‌ی ورود به جهنم نمی‌داند و در پیش‌درگاه دوزخ رهایشان می‌کند و می‌گوید: «از آنان سخن مگو، بنگر و بگذر.» در منطق دانته، بی‌تفاوتی نه بی‌گناهی است و نه احتیاط؛ نوعی تعلیق انسانیت است، وضعیتی که فرد از مسئولیت اخلاقی می‌گریزد.

اگر استبداد می‌تواند به‌آسانی جنایت کند، اگر می‌تواند دهه‌ها انسان‌ها را بکشد و زندانی کند، اگر می‌تواند فقر را حاکم و ظلم را عادی کند، تداوم آن فقط در سرکوب موجود نیست، بلکه بخشی از آن در بی‌تفاوتی ما نهفته است؛ آن‌جا که هر یک از ما، خواسته و ناخواسته، همچون مورچه‌های کارگر، همه‌ی تلاش خود را صرف زیست غریزی می‌کنیم و از دیدن ظلم و رنج دیگران روی برمی‌گردانیم.

بی‌تفاوتی در این معنا، موتور بی‌صدای استبداد است. آلبر کامو در رمان طاعون جامعه‌ای را روایت می‌کند که ابتدا با انکار و سپس با عادت و بی‌اعتنایی با فاجعه روبه‌رو می‌شود. طاعون در اینجا فقط بیماری نیست؛ نماد وضعیتی است که انسان‌ها در آن به ظلم خو می‌گیرند. از نگاه کامو، اخلاق نه در قهرمانی‌های بزرگ، بلکه در «امتناع از عادت کردن به شر» آغاز می‌شود.
جورج اورول هشدار می‌دهد که پیش از آن‌که آزادی را بگیرند، انسان‌ها را به تماشاگر تبدیل می‌کنند. آن‌گاه که دروغ و خشونت عادی می‌شود، واژه‌ها از معنا تهی می‌شوند، جامعه کرخت و اهلی شده و قربانی جنایت‌کاران خواهد شد.

به این ترتیب بی‌تفاوتی همیشه از شرارت نیست؛ بلکه گاه از کاهلی، ترس و عادت زاده می‌شود. آن‌جا که زندگی آرام‌آرام به تکرار روزمرگی فروکاسته می‌شود، وقتی بیش از آن‌ که زندگی کنیم، کار می‌کنیم؛ می‌خوریم و می‌آشامیم بی‌ آن‌ که بپرسیم آیا بود و نبودمان اثری ماندگار بر سرنوشت دیگران دارد. ما به زندگی مکانیکی عادت می‌کنیم و زیستمان زیر عنوان‌هایی پرطمطراق چون استاد، هنرمند، پزشک، کارمند، دانشجو، مهندس و از این دست خلاصه می‌شود.
وقتی اخبار را می‌بینیم و می‌گوییم «خب، من که کاری نمی‌توانم بکنم» و به‌راحتی عبور می‌کنیم، یا آن گاه که دوستی پستی انتقادی می‌گذارد و ما بی‌تفاوت رد می‌شویم…

اینجاست که سخن آنتونیو گرامشی معنا می‌یابد:
«بی‌تفاوتی کاهلی است، انگل‌وارگی است، بی‌جربزگی است. زندگی نیست؛ و از این روست که من از بی‌تفاوت‌ها بیزارم.»
بی‌تفاوتی فقط سکوت نیست؛ تداوم ظلم است. تنها کناره‌گیری نیست؛ مشارکت خاموش در جنایت است. آن‌جا که انسان چشم می‌بندد، جنایت دست باز می‌کند. از این‌رو بی‌تفاوت‌ها نه بیرون از فاجعه، بلکه در متن آن ایستاده‌اند. اگر از خود نپرسیم سهم ما کجاست، ناخواسته در دل فاجعه جای می‌گیریم.
استبداد با تفنگ زنده نمی‌ماند؛ با سکوت ما دوام می‌آورد.


#اندیشه_مخالف_من

594

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

✒️ 🔲 بی‌تفاوتی، همدستی پنهان با استبداد و جنایت مصطفا آل‌احمد دانته در آغاز کتاب دوزخ از گروهی سخن می‌گوید که نه در صف نیکی ایستاده‌اند و نه در جبههٔ شر؛ انسان‌هایی که «نه با ننگ زیسته‌اند و نه با افتخار». او آنان را حتی شایسته‌ی ورود به جهنم نمی‌داند و…

406

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

🎥 Video

ابراهیم اصغرزاده، فعال اصلاح‌طلب، در جریان تبلیغات انتخابات ریاست‌جمهوری (خرداد ۱۴۰۳):
پزشکیان کسی‌ است که اگر در خیابانی در تهران یک تیر یا یک ساچمه به چشم یک دختر یا پسر ایرانی شلیک شود، استعفا می‌دهد
https://t.me/hafezeye_tarikhi

389

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

✒️
🔲 از آرمان‌گرایی تا واقع‌گرایی

آرمان روشن‌فکران در تحولات ۵۷

قسمت نخست

مصطفا آل‌احمد

از جمله اشتباهات روشن‌فکران ایرانی در دهه پنجاه شمسی یکی این بود که چون به اروپا رفت‌وآمد داشتند و کم‌وبیش دموکراسی غرب را ایده‌آل می‌دیدند، بر این تصور شدند که ایران نیز می‌تواند به سرعت تبدیل به یک دموکراسی شبیه به فرانسه یا بریتانیا شود. همین پندار آرمان‌گرایانه باعث شد که روشنفکران از گروه‌های مختلف (لیبرال، چپ و حتی ایدئولوگ‌های اسلامی مانند علی شریعتی) به مخالفتی سلبی با رژیم پهلوی روی آورند، بدون این‌ که به اندازه کافی بیندیشند که آیا ایران می‌تواند به یک باره مسیری هزارساله را که غرب پیموده است، درنوردد؟!
انتقال الگوهای نهادی در غربِ پسامدرن به جامعه‌ای که هنوز نه طبقه‌ی متوسط نیرومند داشت، نه نهادهای مدنی پایدار و نه فرهنگ حل تعارض سیاسی، اشتباهی بنیادین بود. روشنفکران، شیفته‌ی «آرمان‌های غربی» شدند و به جای تمرکز بر هدف ایجابی، در پیمانی نانوشته روی هدفی سلبی که همان نابودی رژیم پهلوی بود، متحد شدند. آن‌ها دقیقا نمی‌دانستند چه می‌خواهند، اما باور داشتند، اگر این شاه نباشد، مشکلات حل می‌شود؛ با این حال پس از سقوط حکومت شاهنشاهی نه تنها مشکلاتی حل نشد، بلکه پس از نیم‌قرن، حکم‌رانی ذیل جمهوری اسلامی، کشور در بحران‌های عمیق اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، زیست‌محیطی و انرژی فرو رفته است.
دموکراسی در غرب، (آن‌گونه که امروز می‌بینیم)، فرآورده‌ای ناگهانی یا اجماع روشنفکرانه نبود. فرانسه مسیری طولانی از ترور، انقلاب، امپراتوری، بازگشت سلطنت، جمهوری‌های ناپایدار و جنگ‌های داخلی را پیمود. بریتانیا نیز با اصلاحات تدریجی، محدودسازی قدرت پادشاه، تثبیت پارلمان و گسترش آهسته‌ی حقوق سیاسی به جایگاه کنونی رسید.

ادامه دارد...

#اندیشه_مخالف_من

467

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

درود بر مخاطبان عزیز کانال "اندیشه مخالف من"

برای این که پیوند ما یک سویه نباشد، شما می‌توانید در زیر هر پست کامنت بگذارید و در بحث گروهی به گروه "اندیشه مخالف من" بپیوندید.

347

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

✒️
🔲 رقص با شیطان

چپ در دامِ مفهوم دولت
تأملی بر بحران چپ‌گرایی در ایران

مصطفا آل‌احمد

می‌توان بخشی از فجایع امروز ایران را نتیجه‌ی عملکرد نسل‌هایی دانست که همچنان زیست مبتنی بر ایدئولوژی دارند. سلطه‌ی ایدئولوژی‌ از هر نوع که باشد، انسان را در مسیر تعصب و آگاهی کاذب قرار می‌دهد. یکی از صورت‌های این زیست مبتنی بر ایدئولوژی‌ در ایران، گونه‌ای چپ‌گرایی با محوریت سلطه‌ی دولت است.

در یک دوره‌ی تاریخی، جریان چپ در اروپا و بسیاری از کشورها ژستی روشنفکری بود. چپ، همه‌ی مشکلات بشری را در سرمایه‌داری خلاصه می‌کند، اما ایده‌ای که خود به نام عدالت و آزادی آغاز شده بود، هنگامی‌ که در عمل در برخی کشورها به ویژه در شرق قدرت را به دست گرفت، پذیرای سلطه‌ی "دولت" شد، همان دولتی که در سنت کلاسیک مارکسی نه فرجام الگوی حکومتی، بلکه مرحله‌ی گذار فرض شده بود. کارل مارکس در «نقد برنامه گوتا»، «دیکتاتوری انقلابی پرولتاریا» را صرفا دوره‌ای انتقالی برای گذار به جامعه‌ای می‌داند که هدف نهایی آن محو تدریجی دولت (withering away of the state) است و نه تثبیت ابدی و اقتدار دولتی. با این حال ایدئولوژی چپ، در شرق چنان تبدیل به کینه‌ از غرب شد که «دولت» در سنت لنینی، استالینی به رکنی ابدی، مقدس و تمامیت‌خواه تبدیل شد.

اگرچه اندیشه‌های مارکس و انگلس نیز قابل نقد هستند، اما فقر ترجمه در گذشته و جزوه‌خوانی در احزاب چپ ایرانی و جریان‌های چریکی به جای بررسی ژرف آثار مارکس کار را به برداشت‌های پرخطا کشانید.
روشن است سلطه‌ی دولت و هر قدرت دیگری نمی‌تواند به سعادت جامعه ختم شود، با این همه، بخشی از چپ‌ها در شرق به جای کنار گذاشتن هژمونی دولت، رفاه، آزادی‌های مدنی و عدالت نسبی را در غرب از نشانه‌‌های فساد و امپریالیسم برشمردند، اما مگر آرزوی مارکس، آزادی و عدالت اجتماعی نبود؟ آن چه امروز در غرب می‌بینیم تا حدود زیادی با نقدهای مارکس و دیگران شکل گرفته است. اما چپ در شرق به جای نقد، به این موفقیت نسبی غرب تا آن جا کینه و حسادت کرد که مارکسیست بی‌اعتقاد به مذهب، حاضر شد در پیمانی نانوشته با استبداد دینی نیز شریک شود.
در حالی که مارکس گفته بود: «مذهب افیون توده‌هاست»، و لنین بارها آن را به اشکال مختلف تکرار کرده بود، اما چپ‌ ایرانی با دستاوردهای غرب و به ویژه آمریکا تا آن جا دشمنی کرد که همکاری با بنیادگرایی دینی را جذاب‌تر دید. هنگامی که حکومت‌های توتالیتر فریاد «مرگ بر آمریکا» سر می‌دهند، دل آن چپی که در فقر زاده شده، اما اکنون در کافه‌ای در غرب نشسته، لیوانی آبجو در دست و سیگار برگی بر لب دارد، خُنک می‌شود. اما تناقض همین‌جاست، چپ‌های عاشق فیدل و چگوارا از ترس استبداد توتالیتر و برای یک زندگی آرام به کشورهای کمونیستی نمی‌روند، جلوی سفارت‌خانه‌‌‌های روسیه و کوبا در صف نمی‌ایستند، بلکه رفاه سرمایه‌داری، امنیت بازار آزاد و آزادی بیانِ غرب را انتخاب می‌کنند و در غرب یا کشورهایی با الگوی غربی زندگی می‌گذرانند. با این همه رفقا از غرب متنفرند‌. رابطه‌ی چپ ایرانی با غرب، رابطه‌ی عشق و نفرت است، همچنان که آزادی غربی را می‌خواهد، آن را استکبار و استعمار می‌خواند، اما استعمار چین و روسیه را که اقمار خود را فقیر و نابود کردند، میلیون‌ها انسان را در اردوگاه‌های مرگ، شکنجه کردند و کشتند، نادیده می‌گیرد. این سطح از چپ‌بازی، سرانجام متحد حکومت‌هایی شد که به ظاهر دشمن آمریکا و غرب هستند، اما در واقعیت، همه‌ی سازوکارهایشان به نفع غرب و سرمایه‌داری پایان می‌گیرد. حاکمیت استبدادی به همه‌ی قدرت‌های بزرگ و کوچک باج می‌دهد، اما مردم خود را از رفاه و آزادی‌ محروم می‌کند.
بخشی از همان نیروهای انقلابی که در گذشته با شعارهای ضد امپریالیستی، هوادارانشان را بسیج می‌کردند، امروز یا سهام‌دار کمپانی‌ها و بانک‌های وابسته به قدرت‌اند یا در مدل فرهنگی، ستون‌نویس روزنامه‌ها و رسانه‌هایی هستند که از شبکه‌ی رانت‌های دولتی تغذیه می‌کنند و در عین حال ژست اپوزیسیون می‌گیرند. این «اپوزیسیون درون‌ساختاری» را می‌توان هنر بقا در سیستم‌های فاسد دانست، ژستی اصلاح‌طلبانه‌ که نانش را از رانت حکومتی می‌گیرد، در خارج از کشور، برایش مقبولیت می‌خرد و هم‌زمان در نقش مخالف و قربانی ظاهر می‌شود و سرانجام هم رای به رفراندوم حکومتی می‌دهد تا در پوست‌اندازی جدید، صندلی خود را رزرو کند.

آری، فاجعه‌‌ی امروز فقط محصول سرکوب نیست، محصول این هم‌کاری و هم‌زیستی دوگانه‌ی نخبگان و روشنفکری با قدرت شر است.

هنگامی که نخبگان و روشنفکران به جای ایستادن در برابر شر، صرفا به واسطه‌ی دشمنی با غرب با جهل و شر معامله کردند، چنان به آن قدرت بخشیدند که اکنون دیگر به سادگی نمی‌توان از این چنبره‌ی شیطان رها شد، به ویژه وقتی چپ‌، ترجیح می‌دهد با شیطان برقصد تا با آزادی.

#اندیشه_مخالف_من

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

داوود عباسی فیلمساز و فیلمبردار، فیلم کوتاه همچنان در بازداشت است.

داوود عباسی در تاریخ ٢٠ دی‌ماه ۱۴۰۴ در حالی که سوار بر تاکسی بوده در کرج بازداشت شده است. ماموران بدون هیچ دلیلی صرفا به دلیل اعتراضش نسبت به برخورد خشن ماموران در هنگام بازرسی، او را به شدت کتک زدند و به زندان برده‌اند.

با این که از همان روز اول بازداشت، پیگیری دوستان، خانواده، انجمن فیلم کوتاه، وکیل و تیم حقوقی خانه سینما آغاز شد، اما این عضو ایسفا همچنان در زندان قزل‌الحصار است و از حق دسترسی به وکیل نیز محروم بوده است.
شدت آسیب‌های جسمی او به اندازه‌ای‌ است که همچنان برای تحمل درد از داروهای ضد درد استفاده می‌کند.
ما به تحقیق، بازداشت این عضو فعال خود را که بدون دلایل موجه دستگیر شده است و بیش از یک ماه از دستگیریش می‌گذرد، محکوم می‌کنیم و خواهان آزادی فوری ایشان و دیگر هنرمندان و فیلمسازان هستیم.

https://iranianshortfilm.com/داوود-عباسی-فیلمساز-در-بازداشت-است/

454

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

📷 Photo

579

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

⬛️
زمستان خونین ایران

برای همه‌ی جان‌های آزاد

اکنون بر پیکر ایران، زخمی عمیق بر جای مانده است، زخمی که بر حافظه‌ی جمعی جامعه‌ نشست کرده است. درد و غمی جان‌کاه که با گذر زمان و سکوت، هرگز از بین نمی‌رود. خیابان‌ها به قتل‌گاه مردم تبدیل شدند، هر اعتراضی با گلوله‌های سربی پاسخ گرفت. هر حنجره‌ای تبدیل به خون شد. تصاویر حکایت می‌کند که هر بدنی هدف به شمار رفته است. این نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت در تاریخ یگانه است.

اکنون با اعداد بزرگ روبرو هستیم، هزاران زندگی که دیگر نیست. هزاران بدن زخم‌ خورده، مادرانی که دیگر صدایی آن‌ها را "مادر" خطاب نخواهد کرد، پدرانی که گویی تا ابدیت میان اجساد، نام فرزندانشان را صدا می‌کنند. خواهری که دیگر به خانه باز نمی‌گردد و آینده‌‌هایی که ناتمام ماندند. چه جان‌ها که در خون غلطتیدند. سپیده‌دم شنبه خیابان‌ها جویبار خون بودند.
همه چیز روشن است و نیاز به شعار و تحلیل‌های پیچیده نیست، یک تراژدی بزرگ و باورنکردنی شکل گرفت، زیرا ایدئولوژیِ جهل را جدی نگرفتیم.
اگر این ایدئولوژی موفق به راستی و درستی می‌شد، باید همه‌ی تاریخ علم و تجربیات تمدنی را دور می ریختیم و به این دشمنی با علوم انسانی و جهل تعظیم می‌کردیم.

جامعه‌ای که مطالباتش و کرامتش با خشونت پاسخ داده شود، نه آرام می‌‌گیرد و نه فراموش می‌کند؛ فقط زخمش عمیق‌تر، حافظه‌اش سنگین‌تر و خشمش صبورتر می‌شود.
شاید این جنایت بی‌رحمانه، صداها را موقتاً خاموش کند، اما درد و رنج انسان‌ها همراه با پیکرها دفن نمی‌شود. دی‌ماه یادآور این حقیقت است که آن چه ما با آن سروکار داریم ابتذال شر نیست؛ بلکه شر مطلقی است که دشمن انسان است.

#دیماه_۱۴۰۴

898

اندیشه مخالف من

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۰۵

🎥 Video

میهن یک جغرافیا یا هویت فرهنگی

یادداشتی از مصطفا آل‌احمد

ای ایران

رهبر ارکستر آرش فولادوند

740

Showing 10 of 10 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

اندیشه مخالف من

اندیشه مخالف من

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (3 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

Middle East Spectator — MES

RT Arabic - برنامج أبعاد روسية

Pax Iranica

Fotros Resistance

کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان

مردم بروجرد

ما برای رهایی میهن✊

وزير اسبق

کانال‌های تلگرام مرتبط

Middle East Spectator — MES

RT Arabic - برنامج أبعاد روسية

Pax Iranica

Fotros Resistance

کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان

مردم بروجرد

ما برای رهایی میهن✊

وزير اسبق

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها