خردسرای فردوسی یزد

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @XeradsarayeFerdosiYazd

۲.۷k عضو

به‌روزرسانی شده: May 17, 2026 at 4:47 AM

خردسرای فردوسی یزد

جلوه گاه اندیشه و مهر ایران چو جوید کسی راه بایستگی هنر باید و شرم و شایستگی! @Cyrus_Hami : گرداننده تالار تلفن : 09013489990

@XeradsarayeFerdosiYazd offers specialized information about cyrus_hami and 09013489990 for subscribers interested in سیاست

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

مجموع: 2.7K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

📷 Photo

ز گیتی همه مرگ را زاده‌ایم
به بیچارگی دل بدو داده‌ایم
نباشد جهان بر کسی پایدار
همـه نام نیکـو بود یادگار

با اندوه بسیار آگاه شدیم که دیگر از چهره‌‌های یگانه و بی‌همتای شاهنامه‌پژوهی ایران، زنده‌یاد استاد #جلال_خالقی_مطلق روان به مینوی برین کشید.

کار بزرگ ایشان، تصحیح انتقادی شاهنامه که به یاری استاد #محمود_امیدسالار و زنده‌یاد استاد #ابوالفضل_خطیبی به انجام رساندند، گامی بزرگ در رسیدن به سرچشمه ناب سخن #فردوسی فرزانه بود و همواره نام آن بزرگمرد را زنده خواهد نگاه داشت!

روانش شاد.
راهش پر رهرو


https://t.me/ShahnamehToosi

741

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

🎥 Video

#نوای_ماندگار🎼

🎶 بهار من گذشته شاید
آهنگساز و خواننده: زنده‌یاد #عماد_رام
به بهانه زادروز عماد رام (۱۱ اسفند ۱۳۰۹ ساری)

ترانه : زنده‌یاد #معینی_کرمانشاهی

چرا تو جلو‌ه‌ساز این بهار من نمی‌شوی
چه بوده آن گناه من که یار من نمی‌شوی؟
بهار من گذشته شاید!

شب آرام

🆔

152

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

🎥 Video

بغض
✍️ بانو #هما_ارژنگی
نماهنگ: بانو #هایده_وزیری


بغضی گرفته راهِ گلویم را
این بغض را چگونه بمویانم؟
ابری سترون است و غبار آگین
این ابر را چگونه ببارانم !

ناباورانه می‌نگرم بر خاک
خاکی ز کشتگانِ وطن پر خون
کافورِ غم نشسته به رخسارش
از دشنه های اهرمنان گلگون

درسُربی سپیده دمانی سرد،
از شهرِ نا امیدی و ناشادی،
پروازِ خون چکانِ هزاران جان
تا بیکرانِ روشنِ آزادی

در آسمانِ باورِ غمبارم
سَد سار و سِهره به پروازند
گویی در این عروجِ اهورایی
با رفتگانِ خاک هم آوازند

آشفته حال و خسته و سرگردان،
با سینه ای از آتشِ غم سوزان،
دستِ نیاز سوی تو می آرم
سیمرغ، ای به دردِ دلم درمان !
**

بر روزگارِ تارِ وطن بنگر
ای واپسین امیدِ مرا باور
سامانِ این سرای پریشان باش
سیمرغ، ای دلاورِ یاریگر.
🔥


🆔

1,010

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

🎥 Video

‌#نوای_ماندگار🎼

🎶 گریه کن
زنده‌یاد استاد #غلامحسین_بنان
به بهانه سالروز درگذشت #بنان
( ۸ اسفند ۱۳۶۴ تهران)

آهنگ و ترانه : زنده‌یاد #عارف_قزوینی


گریه کن که گر سیل خون گری ثمر ندارد
ناله‌ای که ناید ز نای دل اثر ندارد
هرکسی که نیست اهل دل، ز دل خبر ندارد
دل ز دست غم مفر ندارد
دیده غیر اشک تر ندارد
این محرم و صفر ندارد
گر زنیم چاک
جیب جان چه باک
مَرد و جز هلاک
هیچ چارهٔ دگر ندارد
زندگی دگر ثمر ندارد


شب آرام


🆔

2,570

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

🎥 Video

قوی باش
#مه‌زاد_رازی

در قلبت اگر آتشِ غوغاست قوی باش
هرقدر تو را شعله‌ی غم کاست، قوی باش

ای بی خبر از قصه‌ی فردا اگر امروز
پیشِ نظرت آخرِ دنیاست، قوی باش

از همت فواره بیاموز که در خویش
صدبار فرو ریخت و برپاست، قوی باش

چون قاصدکِ خسته که هر بار زمین خورد
چنگی به نسیمی زد و برخاست، قوی باش

سنگ است دلِ خلق ولی چون گُلِ سرسخت
از سنگ شکفتن هنر ماست، قوی باش

ای ماهیِ افتاده لبِ ساحل اندوه
پایانِ تقلای تو دریاست، قوی باش...


🆔

1,180

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

موری

رسم موری. مویه بر عزا. زبان گرفتن در سوگ عزیز. گاه تنها. گاه جمعی. مادر، خواهر، مادربزرگ، دختر، زنان خویشاوند. هر کدام چیزی می‌گویند از عزیزِ از دست‌رفتهٔ خود. و معمولاً با ترجیعی از این نوع:
مادر بمیره… خواهر بمیره…
گاهی نیز ترجیع، نفرین است و آرزوی مرگ ظالم.

هرچه به متوفیٰ ربط دارد، بالقوه، مضمون موری است؛ از شمایل و اخلاق تا لباس و تحصیل و علایق. آرزوها. حسرت‌ها. جوانی و پیری. عروسی و فرزند. و گاه گزارش دقیق مرگ.
مثلا این موری عجیبِ مازندرانی، با ساختاری «مقتل»‌گونه:
ای نامرد! بچهٔ تو بمیرد (آ نامرد ته وچه بمیره)
ای نامرد! بچهٔ تو بمیرد
گناه بچهٔ من چی بود؟
ای نامرد! بچهٔ تو بمیرد
بچهٔ منو دنبال کردی
بچهٔ من فرار کرد
به نخاع بچهٔ من تیر زدی
در یک دقیقه بچهٔ منو از من گرفتی
بگو گناه بچهٔ من چی بود
ای نامرد! بچهٔ تو بمیرد آی
آی بچهٔ تو بمیرد

گاهی آنچه موضوع موری‌ است، سخنی عادی است. اما در آن فضای برافروخته از اندوه و عاطفه، همان جمله‌های معمولی، بلاغتی قاطع پیدا می‌کند و جان‌سوز می‌شود. اعجاز عزا، درون‌مایهٔ معمولی را نیز برای مخاطب موری، خاص و تکان‌دهنده می‌کند.
مثلاً مادری مازندرانی در خطاب به پسرش که در خاک یخ‌زده خفته، به زبان محلی گفته:
مامان فدای پسر خودش بشه.
مامااااان!
تو [اینجا] از سرما نمردی؟
گشنه‌ات نیست؟
پیام دادی: «مامان! غذا درست کن، شب میام».

و حتی نشان داده پسرش با او به فارسی حرف می‌زده است. اصلاً یکی از مضامین موری همین است: بازسازی صدا و تکیه‌کلام‌های متوفیٰ.

توان زنان در موری کردن یکسان نیست. بعضی موری‌گران سخت زبان‌آورند. موری از ایشان می‌جوشد. در لحظه جمله‌هایی خلق می‌کنند که مخاطب میخکوب می‌شود؛ ملموس، تیز و دل‌شکاف.
موری نوعی بداهه‌سرایی است. کلام در آن برهنه و ساده است. ایقاع دارد. آهنگ دارد. ترجیع و تکرار دارد. و بازی ظریفی با ضمیرها.
گاهی خطاب مستقیم است: مادر«ت» بمیره…
و گاهی مخاطب دیگران‌اند: مادر«ش» بمیره…
از «تو» به «او». از «او» به «شما» و گاهی همین رفت‌وآمد، ریتم سوگ را می‌سازد.

در موری رابطه‌ای زنده میان گوینده و شنونده شکل می‌گیرد؛ بارقه‌ای پرتاب می‌شود. مخاطب می‌قاپدش. نگه می‌داردش. می‌پروردش. با آن هم‌دلی می‌کند. و اینجاست که بلاغت موری تحقق می‌یابد؛ سردترین آدم‌ها را دیده‌ام که موری، آنان را لرزانده و به هق‌هق انداخته‌ است.

موری فقط کلام نیست. گاه موسیقی است. گاه نمایش؛ حرکات دست و چشم و سر. لحن و شیوهٔ ادای کلام.  فراز و فرود صدا. گیسوهای گشوده. رخساره‌های شخوده. شیون. سکوت. نگاه. بغض. مدهوش شدن؛ همهٔ این‌ها بلاغت تلخ موری را برّنده‌تر می‌کند.

موریِ یک مادر مازندرانی، اهل رستم‌کلا، را دیدم بر پسر جوانش. به زبان محلی. می‌گفت و مردم های‌های می‌گریستند:
بچه‌ام خسته‌تن داشت!
مادرش بمیره.
وقتی که کشتنش، لباس کار تنش بود.
مادرش بمیره.
می‌گفت:«مامان دیگه نمی‌خوام برای مردم کارگری کنم».
مادرش بمیره.
نگهبان ساختمون بود.
مادرش بمیره...


این موری می‌تواند ساعت‌ها ادامه پیدا کند؛ تا وقتی مادر از پا بیفتد. آن‌وقت دیگری ادامه می‌دهد. و این چرخه ادامه دارد. تا همه از پا بیفتند.
و بعد… بی‌ لب و دهان. بی‌ گفت و حرف و صوت؛ دل موری می‌کند. جان موری می‌کند. نگاه موری می‌کند. بغض موری می‌کند.
و راستی کدام سخن بود که  مادرِ کارگر جوانِ رستم‌کلایی، با موری‌اش نگفت؟ موری‌اش یک گواهی مظلومانه است. بیانی از رنج و حق.

گاهی یک کشور موری می‌کند. یک ملّت موری می‌کند. یک تاریخ موری می‌کند؛ از مجلس ایرج تا سوگ سیاوش تا نامهٔ رستم فرخ‌زاد.

به یک اعتبار، تاریخ ایران، حکایت موریِ مادران و زنان است؛ از مادر سهراب تا مادر رستم تا مادر اسفندیار. تا مادر... تا مادر.... موری است و موری است و موری. تاریخی که از دهلیز خون و موری می‌گذرد؛ رو به روشنای صبح.

https://t.me/n00re30yah

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

🎥 Video

#نوای_ماندگار🎼

🎶 وطن من
آواز : بانو #کوهسار_کلباسی
تار : بانو #تارا_رودگریان
تنبک: #کیهان_شریفی

اجرای اصلی : زنده‌یاد #ایرج_بسطامی
آهنگساز : زنده‌یاد #پرویز_مشکاتیان
شعر: زنده‌یاد #ملک‌الشعرا_بهار


ای خطّهٔ ایران مهین، ای وطن من
ای گشته به مهر تو عجین جان و تن من
دور از تو گل و لاله و سرو و سمنم نیست
ای باغِ گل و لاله و سرو و سمن من
تا هست کنار تو پر از لشکر دشمن
هرگز نشود خالی از دل محن من
دردا و دریغا که چنان گشتی بی‌برگ
کز بافتهٔ خویش نداری کفن من
و امروز همی گویم با محنت بسیار
دردا و دریغا وطن من، وطن من


شب آرام


🆔

2,430

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

http://axnegar.fahares.com/axnegar/3528fe0821b3f5567eb42d5cc272ada9AgACAgQAAxkBCMyWJWe_Flev9WaEBxPeUwtOCotA7kWSAAKcxzEbtlf4UeMqBGqytzzNAQADAgADbQADNgQ.jpg ۸ اسفند سالروز درگذشت #غلامحسین_بنان
(۱۵ اردیبهشت ۱۲۹۰ تهران - ۸ اسفند ۱۳۶۴ تهران)

خاطره‌ای از استاد غلامحسین بنان به نقل از خاطرات زنده‌یاد پرویز خطیبی روزنامه‌نگار، شاعر و فیلم‌ساز:

«در یک شب سرد زمستانی به یک مجلس جشن دعوت شدیم. مرد جوانی بین میهمانان نشسته بود. به اصرار یکی از دوستان همراه با آهنگ تار شروع به خواندن آواز کرد. ناگهان مجلس آرام گرفت. نفس‌ها در سینه‌ها حبس شد. صدای مرد جوان به زمزمه آرام جویباری می‌ماند که در قلب کوهستان‌ها آدم را به یک خواب شیرین بهاری دعوت می‌کند.

هنگام خواندن، چهره‌اش آرام و نگاهش ثابت و معمولی بود. تحریر و کشش خاصی در آن صدا وجود داشت که یک چیز دیگر بود. چیزی سوای آنچه تا به امروز شنیده بودم. پیش خود گفتم: کیست صاحب این صدا؟

مجلس که تمام شد، سعی کردم صاحب صدا را پیدا کنم؛ اما معلوم شد او زودتر از دیگران رفته. نزد یکی از دوستان رفتم و نام خواننده جوان را پرسیدم. او را این‌طور معرفی کرد: #غلامحسین_بنان».

به گفته استاد ابوالحسن صبا: «بعضی تحریرها را هیچ‌کس به جز بنان نمی‌تواند درست بخواند.»

بنا به گفته آهنگساز بزرگ مرحوم روح‌الله خالقی: «صوت بنان لطیف‌ترین صدایی است که من در عمر خود شنیده‌ام.»

این سخنان در وصف استاد بزرگ آواز ایران غلامحسین بنان، از زبان بزرگترین آهنگ‌سازان تاریخ موسیقی ایران است که خود آنها به تنهایی از گنجینه‌های عظیم در تاریخ هنر و موسیقی اصیل ایرانی بودند.

غلامحسین بنان در ۱۵ اردیبهشت ۱۲۹۰ در تهران، دیده به جهان گشود. ۶ساله بود که مادرش به او نواختن پیانو را آموخت و  از همان زمان مشق خوانندگی را شروع کرد.

وی در رابطه با نحوه ورودش به موسیقی و خوانندگی می‌گوید: «من قصدم خواننده‌شدن نبود. روی علاقه خودم و سفارش استادانم ـ چون ناصر سیف ـ گاهی می‌خواندم. تا ۳۰سالگی شروع نکردم. وقتی‌ که با خانواده کلنل وزیری وصلت کردم، او مرا به موسیقی کشاند و من پیشرفت خود را در موسیقی مرهون صبا و خالقی می‌دانم».

بنان در برنامه «گل‌های رنگارنگ» با استادان بنام موسیقی ایران روح‌الله خالقی، ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، احمد عبادی، حسین تهرانی و علی تجویدی همکاری و برنامه داشت.

سرانجام  بنان در غروب ۸ اسفند ۱۳۶۴ در بیمارستان ایران‌مهر تهران درگذشت. بنان وصیت کرده بود که در ظهیرالدوله کنار دیگر هنرمندان نامی ایران دفن شود؛ اما به دلایلی که معلوم نشد، او را در امام‌زاده طاهر کرج به خاک سپردند.

یادش گرامی

https://t.me/sazotabiat

🆔

🕊

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

🎥 Video

مسمط «یادآر زشمع مرده یادآر!»

پیشکش شادروان #علی‌اکبر_دهخدا به روان جاویدنام #میرزاجهانگیرخان_صوراسرافیل

آوا : زنده‌یاد #ایرج_گرگین
تار : زنده‌یاد #محمدرضا_لطفی

به بهانه سالگرد درگذشت زنده‌نام #علی‌اکبر_دهخدا
( ۷ اسفند ۱۳۳۴ تهران)

🆔

2,360

خردسرای فردوسی یزد

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۴:۵۹

📷 Photo

ای ایران! ...

من، #على‌اكبر_دهخدا، تو را نه به‌خاطر کوه‌هایت دوست دارم؛ نه به‌خاطر شاهان و افسانه‌هایت؛ بلکه چون در هر وجب خاکت، جانی خسته افتاده که صدایی ندارد...
و من، نوشتم تا صدای آن بی‌صدا باشم.
می‌گویند وطن را باید دوست داشت، اما من وطن را می‌فهمم و فهمیدن سخت‌تر از دوست‌داشتن است. فهمیدنِ وطنی که هزاران سال گریسته، بی‌آنکه اشکش دیده شود.

به بهانه سالگرد درگذشت زنده‌نام #علی‌اکبر_دهخدا
( ۷ اسفند ۱۳۳۴ تهران)


🆔

2,020

خردسرای فردوسی یزد

۱۹ فروردین ۱۴۰۵، ۱۸:۳۰

🎥 Video

#نوای_ماندگار🎼

🎶 برای وطن
#سالار_عقیلی

شعـر : #احسان_افشاری

در عزای یکدگر سر به هم آورده‌ایم
زیر این تابوت‌ها شانه کم آورده ایم

بغض‌های در گلو همچو قفلی بسته شد
خسته از دردیم، نه! درد از ما خسته شد!

شب آرام

🆔

2,390

Showing 11 of 11 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

خردسرای فردوسی یزد

خردسرای فردوسی یزد

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

Middle East Spectator — MES

RT Arabic - برنامج أبعاد روسية

Pax Iranica

Fotros Resistance

کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان

مردم بروجرد

ما برای رهایی میهن✊

وزير اسبق

کانال‌های تلگرام مرتبط

Middle East Spectator — MES

RT Arabic - برنامج أبعاد روسية

Pax Iranica

Fotros Resistance

کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان

مردم بروجرد

ما برای رهایی میهن✊

وزير اسبق

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها