مهرپویا علا

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @alamehrpouia

۳.۹k عضو

به‌روزرسانی شده: May 16, 2026 at 6:39 AM

مهرپویا علا

وبلاگ شخصی

@alamehrpouia offers specialized information about میم (Memes) for subscribers interested in میم (Memes)

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

مجموع: 3.9K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

دیزنی‌لندِ قاجاری و نوستالژیِ وبا؛ تلنگری بر یک رمانتیسیسمِ تاریخی خواندن مرثیه‌ پرشور مهرپویا علا برای دوران قاجار و فتح تهران، بیش از آنکه شبیه به قرائت تاریخ باشد، یادآور تماشای یک فیلم ابرقهرمانی از هالیوود است؛ جایی که گروهی از دلاورانِ رنگارنگ (از…

1,970

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

دیزنی‌لندِ قاجاری و نوستالژیِ وبا؛ تلنگری بر یک رمانتیسیسمِ تاریخی خواندن مرثیه‌ پرشور مهرپویا علا برای دوران قاجار و فتح تهران، بیش از آنکه شبیه به قرائت تاریخ باشد، یادآور تماشای یک فیلم ابرقهرمانی از هالیوود است؛ جایی که گروهی از دلاورانِ رنگارنگ (از…

2,680

105

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

دیزنی‌لندِ قاجاری و نوستالژیِ وبا؛
تلنگری بر یک رمانتیسیسمِ تاریخی


خواندن مرثیه‌ پرشور مهرپویا علا برای دوران قاجار و فتح تهران، بیش از آنکه شبیه به قرائت تاریخ باشد، یادآور تماشای یک فیلم ابرقهرمانی از هالیوود است؛ جایی که گروهی از دلاورانِ رنگارنگ (از چپِ سوسیالیست تا راستِ مذهبی، از گیلک تا بختیاری، دوشادوشِ زنانِ تفنگدار) دست در دست هم، خرامان‌خرامان وارد تهران می‌شوند، به هم لبخند می‌زنند، کلاه از سر برمی‌دارند و یک «سیستمِ دموکراتیکِ سوئیسی آن هم در قرن ۲۱» برپا می‌کنند!
نویسنده‌ی این متن چنان در خیال‌پردازیِ رمانتیکِ خود غرق شده که گویی تاریخ مشروطه را نه از روی اسناد و تلگراف‌ها، که از روی قصه‌های شبانه‌ی کودکان خوانده است.

می‌خواهن قلم را به سوی گروتسک ببرم، البته با تیغِ بُرنده‌ی واقعیت، و با این ابزار به کالبدشکافیِ این «روایتِ فانتزی» بپردازم:

۱. سندیکای فرشتگانِ فاتح تهران و معجزه‌ی «پارک اتابک»!
نویسنده با افتخار می‌نویسد: «پس از فتح تهران، فاتحان انتقام‌گیری نکردند… ملی نگاه می‌کردند… تشخیص سیاسی داشتند.»
جل‌الخالق!
ظاهراً در تاریخِ موازیِ ذهنِ نویسنده، رویدادی به نام «واقعه‌ی پارک اتابک» هرگز رخ نداده است. همان فاتحانِ متمدنی که ایشان می‌ستاید (یعنی یپرم‌خانِ ارمنی و بختیاری‌ها)، تنها چند ماه پس از فتح تهران، ستارخان (سردار ملی) و مجاهدین تبریز را در پارک اتابک به توپ بستند، خلع سلاح کردند و پای ستارخان را خرد کردند که در نهایت به مرگ او انجامید. آیا به توپ بستنِ همرزمانِ دیروز، همان «درکِ دیپلماسی و نگاهِ ملی» است که نویسنده برای ما موعظه می‌کند؟
آن تنوعِ قومی و ایدئولوژیکی که نویسنده با آب‌وتاپ از آن یاد می‌کند، در عمل به یک جنگِ قدرتِ خونین، ترورهای خیابانی (مانند ترور سید عبدالله بهبهانی) و هرج‌ومرجی کشیده شد که بوی باروتش تمام تهران را برداشته بود.
این‌ها فرشته نبودند؛ جنگ‌سالارانی بودند که پس از سرنگونیِ دشمنِ مشترک، به جانِ هم افتادند.
وا عجبا!
۲. احمدشاه: نمادِ «نظم سیاسی» یا دلالِ غلات در قحطی؟
بامزه‌ترین بخش متن آنجاست که نویسنده، بی‌کفایتیِ مطلقِ احمدشاه را به عنوان «تلاش برای سیستم‌سازی در پادشاهی مشروطه» قالب می‌کند! وی چنان می‌نویسد: «امور کشور لنگ مرد مقتدری نباشد…»
دوستِ عزیز! کشوری که در زمانِ همان پادشاهِ «مشروطه‌خواه و دموکراتِ» شما درگیر جنگ جهانی اول شد، از شمال و جنوب به اشغال روس و انگلیس درآمد و در «قحطی بزرگ» میلیون‌ها نفر از مردمانش از گرسنگی و وبا تلف شدند، اصلاً «اموری» نداشت که بخواهد لنگِ کسی باشد یا نباشد! کشوری وجود نداشت.
احمدشاه در همان زمان که رعایایش در خیابان‌های تهران از گرسنگی علف می‌خوردند، انبارهای غله‌ی خود را احتکار کرده بود تا به قیمتِ خونِ پدرش به دولتِ خودش بفروشد!

بگذریم که ماهانه هم مقرری از انگلستان می‌گرفت!
کمی از ایدئولوژی قجرتارین لیبرتارینیسم فاصله بگیرید؛ می‌فهمیدکه نامِ این کار «احترام به نهادِ مشروطه» نیست؛ نامش «فقدانِ شرفِ ملی و میهن پرستی» است.
نویسنده طوری از «سیستم» حرف می‌زند که گویی احمدشاه در کاخ باکینگهامِ لندن نشسته بود، نه در تهرانی که حتی یک ارتش صد نفره برای دفاع از دروازه‌هایش نداشت. چنن از قجار سخن می‌گوید که گویی همیلتون، جفرسون جان آدامز چنان سیستمی درست کرده بودند که متکی به شخص نباشد!
ترهات ترجمه‌ای
۳. مرثیه‌ای برای ملوک‌الطوایفی و راهزنانِ مسلح
نویسنده با اندوهی عمیق از این می‌نالد که دولت مدرن (پس از سوم اسفند)، «
ایالت‌های تاریخی را از بین برد، انحصار سلاح را در دست گرفت، و مستشاران نظامی و مالیِ خارجی را اخراج کرد…»
باید از ایشان پرسید:
آیا شما الفبای «علوم سیاسی» و مفهوم «دولت-ملت» (Nation-State) را می‌دانید؟
اولین و ابتدایی‌ترین شرطِ وجودِ یک دولتِ مدرن به گفته‌ی ماکس وبر، «انحصارِ مشروعِ خشونت فیزیکی» است.
نویسنده محترم البته قائل به دولت و ملت نیست و سینه چاک وضعیت آنارشی است. سلیقه است و سلیقه تا وقتی در حوزه شخصی است به ما هم مرتبط نیست اما وقتی سلیقه ای تیشه به ریشه ملک و ملت بزند، سکوت کار شرافتمندانه‌ای نیست؛
نویسنده ظاهراً دلتنگِ روزهایی است که
هر خانِ محلی برای خودش یک ارتشِ خصوصی داشت، به دارایی و جان و ناموس باشندگان محل به سهولت تعرض می‌کرد و در گردنه‌ها، گمانم آن گردنها که می‌خواهد که مال و جان و ماتحت به یغمای حرامیان می‌رفت. نویسنده بی التفات به خوزستان (شیخ خزعل) و گیلان (جنگلی‌ها) و کردستان (سیمیتقو) که هر کس پرچم خودش را برافراشته بود و با سفارتخانه‌های خارجی قراردادِ نفتی و مرزی می‌بست را عین آزادی می‌داند.

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

اینکه دولت مرکزی تفنگ را از دستِ ایلات و طوایف بگیرد و به ارتشِ ملی بدهد، اینکه بانک شاهیِ انگلیس را تعطیل کند و حقِ چاپِ پول را به «بانک ملی ایران» بسپارد، برده‌داری نیست؛ این دقیقاً همان فرآیندی است که فرانسه، آلمان و ژاپن قرن‌ها پیش طی کردند تا به تمدن رسیدند. نویسنده به نامِ «آزادی»، در حالِ تطهیرِ «خان‌خانی» و «خر تو خری »است.
نتایج شیرین

نویسنده در پاراگراف‌های پایانی، از قدرتِ سرکوبِ دولتِ امروزی می‌نالد و آن را نتیجه‌ی مستقیمِ «دولت‌سازیِ سوم اسفندی» می‌داند. نمی‌خواهم بگویم ولی مرغ پخته از این نتیجه بندری برقصد تعحب نمی‌کنم.
مشکلِ امروزِ جامعه‌ی ایران این نیست که نهادِ دولت، ابزارِ قدرت (مانند بانک مرکزی، ارتش یکپارچه و دانشگاه) دارد. مشکل این است که این ابزارها تحتِ کنترلِ یک «حاکمیتِ قانون» نیستند.
راهِ حلِ استبدادِ یک دولتِ متمرکز، بازگشت به دورانِ بی‌دولتی، چندپاره شدنِ کشور، دادنِ تفنگ به دستِ طوایف و سپردنِ اقتصاد به بانک‌های روس و انگلیس (مدلِ قاجاری) نیست. راهِ حل، دموکراتیزه کردنِ همان ساختارِ مدرن است.


نسلِ «سوم اسفند ۱۲۹۹، روشنفکران، حقوق‌دانان و میهن‌پرستانی (امثال علی‌اکبر داور، تیمورتاش، فروغی و بهار) بودند که دیدند ایران در حالِ تکه‌تکه شدن و محو شدن از روی نقشه‌ی جغرافیاست. آن‌ها دریافتند که با «رؤیاپردازیِ مشروطه‌خواهانه» در کشوری که ۹۰ درصد آن بی‌سوادند و راه‌هایش در دستِ راهزنان است، نمی‌توان مدرنیته ساخت. آن‌ها تصمیم گرفتند ابتدا «کالبدِ ایران» را با مشتِ آهنین از مرگ نجات دهند، تا بعداً بتوان به مسائل مورد علاقه آقای مهرپویا و دوستانش هم پرداخت.

دوست محترم آزاد است که همچنان در خیالِ شیرین خود، زیر سایه‌ی احمدشاهِ دلال و خان‌های مسلحِ محلی، از آزادیِ خیالی‌اش لذت ببرد. اما تاریخ، با نوستالژیِ وبا و هرج‌ومرج، نوشته نمی‌شود.

1,700

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

دیزنی‌لندِ قاجاری و نوستالژیِ وبا؛ تلنگری بر یک رمانتیسیسمِ تاریخی خواندن مرثیه‌ پرشور مهرپویا علا برای دوران قاجار و فتح تهران، بیش از آنکه شبیه به قرائت تاریخ باشد، یادآور تماشای یک فیلم ابرقهرمانی از هالیوود است؛ جایی که گروهی از دلاورانِ رنگارنگ (از…

2,070

126

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

همکار محترم، جناب مهر پویا علا، در باب سوم اسفند منشأتی نوشته‌اند که بد نیست نقدی بر آن بنویسم.

1,930

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

📷 Photo

تابلوی فتح تهران، کاخ صاحبقرانیه

2,520

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

تابلوی فتح تهران، کاخ صاحبقرانیه

12,900

208

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

یک موضوع بسیار مهم که در مقایسه با اهمیت و تأثیر آن در زندگی روزمره، بسیار کم به آن پرداخته شده، تاریخ اقتصادی معاصر ایران است. غیر از تاریخ سیاسی، برای مثال تاریخ روشنفکری، تاریخ شعر و رمان یا حتی تاریخ هنرهای تجسمی معاصر ایران، در مقایسه با تاریخ اقتصادی معاصر ایران، منابع جامع‌تر و فراوان‌تری دارند؛ یا از تاریخ سینمای ایران کار تحقیقی بسیار مفصلی می‌شناسم که البته تنها یک جلد آن به فارسی ترجمه شده است و کتابی در تاریخ اقتصادی که با آن قابل‌مقایسه باشد نداریم. در این چهار یادداشت، چهار نمونه از منابعی که می‌توانند برای بررسی و تحلیل تاریخ اقتصادی ایران مورد استفاده قرار بگیرند، معرفی شده‌اند. هم کتاب محمدرضا سوداگرِ مارکسیست در اینجا بررسی شده است و هم مصاحبهٔ بنیاد مطالعات ایرانِ پادشاهی‌خواه با علی‌نقی عالی‌خانی. هم ابتهاج، دیوان‌سالارِ ملی‌گرا و هم مک‌لئود، دیوان‌سالارِ گلوبالیست (از نظر من هر چهار نفر بسیار دولت‌گرا و تا حد زیادی سوسیالیست بودند). فکر می‌کنم ارزش یک نگاه اجمالی را داشته باشد.

منابع تاریخ اقتصادی معاصر ایران (بخش ۱)
ابوالحسن ابتهاج؛ دیوان‌سالار سخت‌گیر

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-118536

منابع تاریخ اقتصادی معاصر ایران (بخش ۲)
علینقی عالیخانی؛ بینش‌ها و خطاهای اقتصادی
https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119154

منابع تاریخ اقتصادی معاصر ایران (بخش ۳)
برنامه‌ریزان هارواردی در ایران و تناقضات ذاتی برنامه‌ریزی اقتصادی
https://ecoiran.com/fa/tiny/news-118754

منابع تاریخ اقتصادی معاصر ایران (بخش ۴)
محمدرضا سوداگر؛ مورخ ناشناخته و پرتلاش
https://ecoiran.com/fa/tiny/news-118529

7,920

مهرپویا علا

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۱:۱۵

فرانسه چگونه جمهوری شد؟ روایتی از جمهوری اول فرانسه

این بخش یکم از یادداشتی سه قسمتی است که به تجربهٔ جمهوری اول فرانسه می‌پردازد. در بخش دوم، جمهوری دوم فرانسه و در بخش سوم، جمهوری سوم فرانسه را بررسی خواهیم کرد. پس از جمهوری سوم به این طرف دیگر نوع حکومت فرانسه تغییری نکرد. جمهوری سوم را آلمان نازی سرنگون کرد و پس از سقوط دولت ویشی جمهوری چهارم تأسیس شد و پس از آن هم جمهوری پنجم که تا امروز باقی است.

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-123140

3,660

مهرپویا علا

۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۰۲

📄 https://ecoiran.com/fa/tiny/news-122639

👤

چگونه می‌توان یک ساختار دمکراتیک پایدار را در کشوری مستقر کرد؟
این پرسش یک پیش‌فرض درون خود دارد: اینکه استقرار دمکراسی در یک کشور غالباً امری مطلوب است. چنین پیش‌فرضی اما بدیهی نیست و اگر کسی موافق آن باشد، چنان‌که ما هستیم، منطقاً موظف است برای آن استدلال بیاورد.

پاسخ به پرسش ابتدای بحث هم تا حد زیادی درون این استدلال روشن خواهد گشت. پس از آن به پرسش اصلی یادداشت می‌پردازیم: آیا جنبش بسیار باسابقه‌ی «سوسیال‌دمکراسی» می‌تواند به تثبیت دمکراسی در یک کشور کمک کند یا برعکس آن را دچار بی‌ثباتی می‌سازد؟

◼️
◽️ https://t.me/utfinance◽️

3,280

مهرپویا علا

۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۰۲

یادداشت‌های «انقلاب» هانا آرنت (بخش یکم)
انقلاب؛ گردش به نظم کهن یا زایش نظم نوین؟ مروری بر کتاب «انقلاب» اثر هانا آرنت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-121521

یادداشت‌های «انقلاب» هانا آرنت (بخش دوم)
انقلاب برای معیشت یا انقلاب برای آزادی؟ مروری بر تمایز مشهور آرنت میان دو انقلاب فرانسه و آمریکا

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-122293

یادداشت‌های «انقلاب» هانا آرنت (بخش سوم)
انقلاب‌ها و نقش شرایط پیش از انقلاب در مسیر آینده‌ی آنان

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-122297

2,660

مهرپویا علا

۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۰۲

📄 بانکداری آزاد (بخش یکم)

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-122956

👤

مدتی پیش ترجمه‌ی فارسی کتاب «تئوری بانکداری آزاد» اثر کلاسیک جرج سلجین، اقتصاددان و نظریه‌پرداز پولی هوادار بانکداری آزاد و نظام مالی غیرانحصاری، منتشر شد (1). این کتاب تکمیل‌شده‌ی رساله‌ی دکترای سلجین است و در آن نظریه‌ای مطرح می‌شود که در شرایط کنونی حاکم بر نظام مالی جهان بسیار رادیکال به شمار می‌آید، هرچند، چنان‌که در ادامه توضیح داده خواهد شد، بی‌سابقه نیست: مطابق این نظریه، همان‌گونه که بازار می‌تواند در ارائه‌ی هر کالایی بهتر از نظام برنامه‌ریزی متمرکز و انحصاری عمل کند، در زمینه‌ی پول و بانکداری هم نیازی به بانک‌های مرکزی نیست و یک نظام بانکداری و انتشار پول نامتمرکز، آزاد و غیرانحصاری می‌تواند به‌مراتب بهتر به ثبات بازار و جلوگیری از بروز بحران‌های مالی کمک کند.

ما قصد داریم در یک سلسله یادداشت، شماری از مباحث این کتاب را مورد بررسی و ارزیابی قرار دهیم. در اینجا تمرکز ما به‌ویژه بر مقایسه‌ی این اثر با اثر کلاسیک دیگری در زمینه‌ی نظام پولی و بانکداری است که هرچند در مخالفت با بانک‌های مرکزی با اثر سلجین هم‌راستا است، اما برخلاف سلجین، از استاندارد اجباری طلا دفاع می‌کند. منظور ما کتاب «پول، اعتبار بانکی و چرخه‌های اقتصادی» (2) اثر خسوس هوئرتا د سوتو است. مطالعه‌ی این دو اثر و بررسی وجوه اشتراک یا افتراق آن‌ها بسیار می‌تواند در درک عملکرد پول و بانکداری در جهان کنونی مفید واقع گردد.

◼️
◽️ https://t.me/utfinance◽️

2,300

مهرپویا علا

۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۰۲

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش یکم)
دویست‌وپنجاه سالگی ثروت ملل آدام اسمیت؛ آیا هنوز باید ثروت ملل را خواند؟

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119272

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش دوم)
تقسیم کار؛ اصل اساسی ثروت ملل از نگاه اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119413

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش سوم)
آدام اسمیت؛ پدر سرمایه‌داری یا پدر سوسیالیسم؟

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119671

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش چهارم)
قیمت کالاها و سود سرمایه از نگاه اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119767

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش پنجم)
سرمایه، پول و بانکداری در ثروت ملل آدام اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-120015

یکی از دوستان گرامی هم مطلبی از مارک تورنتون دربارهٔ ثروت ملل اسمیت ترجمه کرده است:

بنیان‌های تقسیم کار و بد‌فهمی آدام اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-122307

4,500

مهرپویا علا

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۲:۱۹

انقلاب برای معیشت یا انقلاب برای آزادی؟ مروری بر تمایز مشهور آرنت میان دو انقلاب فرانسه و آمریکا

از متن: آرنت با تبیین این واقعیت که انقلاب با هدف رفع فقر و نابرابری، به استبداد و وحشت می‌انجامد و تنها انقلابی را می‌توان پیروز دانست که منتهی به ایجاد نهادهای پاسدار آزادی گردد، بینش بسیار ژرفی را به دست می‌دهد: «تاریخ انقلاب‌های گذشته بی‌هیچ شبهه ثابت می‌کند که هر کوششی که با وسایل سیاسی برای حل مسئله‌ی اجتماعی انجام گرفته به حکومت وحشت انجامیده...» (آرنت، ۱۵۶) یا «امروز می‌توان گفت که هیچ فکری منسوخ‌تر و بی‌فایده‌تر و خطرناک‌تر از فکر استفاده از وسایل سیاسی برای رهانیدن بشر از چنگال فقر نیست.» (آرنت، ۱۵۸)

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-122293

3,490

مهرپویا علا

۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۲:۱۹

دمکراسی به‌سان ابزار صلح؛ دفاعی آزادی‌خواهانه از نظام سیاسی دمکراتیک

از متن: بیایید فرض کنیم هشتاد درصد اعضای جامعه‌ای به دلایل واهی مانند رنگ پوست، خواستار نسل‌کشی یک گروه اقلیت باشند. دمکراسی «محض» البته رأی به انجام چنین کاری می‌دهد؛ اما اگر قرار بر ذکر مثال‌های این‌چنینی باشد، می‌توان همین مثال را به شیوه‌ای دیگر هم ذکر کرد: اگر تنها بیست درصد از اعضای یک جامعه مدافع نسل‌کشی باشند و اتفاقاً حاکم یا هیئت حاکمه جزو همان بیست درصد باشند، آیا ریختن جان و مال خود به‌پای تحقق دمکراسی ارزشش را ندارد؟

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-121345

4,030

مهرپویا علا

۳۱ فروردین ۱۴۰۵، ۱۱:۰۳

«راست» آمریکایی و اروپایی نظرش دربارۀ مردم خاورمیانه و کلاً «شرق» این است که - و می‌توانم نشان دهم همیشه همین بود - اینها یک گله گوسفند هستند که خودشان نمی‌توانند خودشان را اداره کنند و رهایشان کنید گله از هم می‌پاشد و می‌آیند خودشان را میان ما منفجر می‌کنند.…

3,280

مهرپویا علا

۳۱ فروردین ۱۴۰۵، ۱۱:۰۳

برای بحث نظری و این چیزها که در این شرایط جایی نیست و من حرف دیگری بلد نیستم بگویم. بلد هم باشم، زور این کانال فکسنی و امثال من به ایران‌اینترنشنال و رویاهایی که می‌فروشد نمی‌رسد؛ وگرنه می‌شد بیشتر حرف زد و مثلاً توضیح داد که ناو آبراهام لینکلن برای انقلاب کردن و انجام کارهایی که مدعیان باید انجام می‌دادند و انجام ندادند، ساخته نشده است. این بیان یک واقعیت است و ربطی ندارد که نظر امثال ما دربارهٔ چیزی که هیچ‌کس نظرمان را بابت وقوع یا عدم وقوعش جویا نمی‌شود، چیست. تا این ساعت اتفاقی که افتاده این است که ده‌ها هزار نفر انسان ابزار امتیازگیریِ بیشترِ یک دولت دیگر در مذاکره شده‌اند. البته هیچ‌چیزی را نمی‌توان با قاطعیت پیش‌بینی کرد. شاید تمام این حرف‌ها اشتباه از آب در بیایند. شاید اتفاقات شگفتی بیفتد که هیچ‌کس حتی فکرش را نمی‌کرد. اصلاً یک دلیل اینکه چیزی نمی‌نویسم همین است که هرچه بگویی، کاملاً محتمل است که یک ساعت دیگرش نقض شود. این ویژگی دوران‌هایی است که دور رویدادها تند می‌شوند. در این دوران‌ها نظاره‌گر رویدادها بودن بهتر از حرف زدن دربارهٔ رویدادهاست.

فقط می‌دانم که خسته‌ایم و زندگی‌هایمان به حالت تعلیق در آمده است. هدف خاصی ندارد. من خودم واقعاً نمی‌دانم می‌خواهم با این زندگی چه کنم. فقط داریم می‌گذرانیم تا ببینیم چه می‌شود.

عملاً در این کانال فقط دارم خودم را سرگرم می‌کنم. البته اینجا را تعطیل نمی‌کنم. سرگرمی هم باشد باز ضرری برای کسی ندارد. وقتی حرف‌هایت اثری ندارند، لااقل خوبی‌اش این است که مسئولیت کمتری داری و کمتر با تو کار دارند. هر اتفاقی هم که افتاده باشد، باز همه ناچاریم روزی به زندگی روزمره بازگردیم. راستش همین الان هم خارج از مجازی بازگشتیم یا حتی هیچ‌وقت از آن خارج نشده بودیم. اینجا قدری نمایش می‌دهیم. می‌توان نامش را ادای احترام هم گذاشت و اشکالی ندارد. امیدوارم ایرانی‌ها هم روزی روزهای خوب ببینند.

5,380

مهرپویا علا

۱۸ فروردین ۱۴۰۵، ۰۶:۳۹

📷 Photo

📝 بیانیه: مسعود یوسف‌ حصیرچین را آزاد کنید

جمعی از نویسندگان، پژوهشگران، مترجمان و روزنامه‌نگاران در بیانیه‌ای خواستار آزادی مسعود یوسف‌حصیرچین، مترجم و نویسنده، شدند.

◽️ به گزارش اکوایران، در این بیانیه آمده است:

«ما امضاکنندگان این بیانیه، با ابراز نگرانی از بازداشت مسعود یوسف حصیرچین، مترجم و نویسنده، امیدوار و خواستار آزادی این پژوهشگر هستیم. آنچه ما می‌دانیم و دیده‌ایم فعالیت‌های این پژوهشگر همواره ماهیتی فرهنگی و علمی داشته و در راستای گسترش آگاهی و گفت‌وگوی فرهنگی بوده است. حمایت از آزادی اهل قلم، حمایت از فرهنگ و آینده‌ای انسانی‌تر برای جامعه ایران است».

امضا کنندگان:

موسی غنی‌نژاد، محمدمهدی بهکیش، ابراهیم صحافی، علی فرحبخش، محمد طاهری، مرتضی کاظمی، پویا جبل‌عاملی، محمدحسین شاوردی، مصطفی صادق، مهدی نوروزیان، مهدی تدینی و...

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119751

📺 https://t.me/ecoiran_webtv

4,110

Showing 19 of 19 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

مهرپویا علا

مهرپویا علا

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

Paradox meme

WIN MEME

موسسه تام لند

ملصقات متحركات - GIF

MILITA CAMP

𝐕𝐢𝐜𝐭𝐨𝐫𝐢𝐚.

الاستاذ ادم جمال الصراف

آی توییت

کانال‌های تلگرام مرتبط

Paradox meme

WIN MEME

موسسه تام لند

ملصقات متحركات - GIF

MILITA CAMP

𝐕𝐢𝐜𝐭𝐨𝐫𝐢𝐚.

الاستاذ ادم جمال الصراف

آی توییت

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها