🗣Bir kosago‘ja
♦️Bu voqea yaqin kunlarda,Ramazon oyi kezlari yuz berdi. Ishdan odatdagidan kechroq qaytar ekanman, kechgi iftorlikka biron taom hozirlashga ulgurolmasligim gumonig‘olib kela boshladi. Nima qilsam ekan? Shu payt do‘kondagi muzlatgichda kichik idishlarda turgan go‘jani ko‘rib qoldim. Anchadan beri go‘ja oshi ichmaganimdanmi, juda uni tanovul qilgim keldi. Ayni paytda uyda ikki kishigina bo‘lganimiz uchun ikkita idishdagi go‘jani sotib olib, uyga shoshildim. Kela solib soatga qaradim, iftor vaqti yaqinlashib qolibdi...
‼️Oshxonada choy-poylarni tayyorlab, dasturxonni tuzagunimcha ko‘cha eshikdan qo‘shnilar chaqirib qolishdi. Bemorlari bor ekan, ularni ko‘rikdan o‘tkazib, zarur muolajalarni tayinlagunimcha, orqasidan yana boshqa bemor kelib qoldi... Ular bilan ovoramanu, ko‘nglim oshxonadagi stol ustida turgan go‘jada... “Hozir bularni kuzataman-u, kirib iftor qilaman, og‘zimni ochishim bilan go‘jani yeyman... Ha-ya, avval shomni o‘qib olishim kerak...”
🔹Shu asnoda xo‘jayinim oshxonaga birrov kirib, bir narsa ko‘tarib chiqqandek ko‘rindi. E’tibor ham bermadim. Nihoyat bemorlarim ketib, bo‘shagach, oshxonaga chopdim. Kirsam, suzib qo‘ygan go‘jam yo‘q! Mehmonxonaga kirdim, xo‘jayinim oshnasi bilan hangomalashib, go‘ja ichib o‘tiribdilar. Yosh boladek ko‘nglim buzilib ketdi... “Mayli, nasib emas ekan-da...” dedim. Ammo, o‘sha payt rosa go‘ja ichgim kelgan ediki... asti qo‘yavering.
‼️Shu payt yana ko‘cha eshikdan birov chaqirdi. Chiqib qarasam, sal nariroqdagi bir qo‘shnim. Onalarining qon bosimlari ko‘tarilib ketgan ekan, chiqib ko‘rib bering, dedi. “Xo‘p”, dedimu qo‘shnimnikiga yo‘l oldim. Onaxonni ko‘rikdan o‘tkazdim, qon bosimlariyam me’yorida chiqdi. Keyin bilsam, ularning tonometrlari buzilib qolgan ekan. Shuni aytib, bosh og‘rig‘i boshqa sababdanligini aniqlab, muolajaga dorilar yozib berdim. O‘rnimdan turishga hozirlangan edimki, qo‘shnim dasturxonga taklif qildi. Noiloj o‘tirdim. Shu on, issiqqina bir kosa ovqatni menga uzatishdi. Ne ko‘z bilan ko‘rayki, sal oldin ko‘nglim juda tusab, icholmagan bir kosa go‘ja edi... Ovqatni ko‘rib, bir ajablanaman, bir kulaman. Holatimdan taajjublangan qo‘shnimga bo‘lib o‘tgan voqealarni aytib berdim. Qo‘shnim: “Rizqingiz biznikida ekan-da...”, dedi. Go‘jamni bismillah, deb maza qilib ichib oldim...
©️Feruza Obidova, shifokor
✈️ Oddiy odamlar | Ibratli dunyo
