Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

Public

Can't Join? @cocukkalbindeiman

0

1.5k Members

Updated: May 19, 2026 at 9:54 AM

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

بِسْــــــــــــــــــمِ اﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم Çocuklar için neşidler eşliğinde, müziksiz çizgi filmler,İslami içerikler 🦋🌸

@cocukkalbindeiman offers specialized information about mziksiz and ierikler for subscribers interested in Bollywood Movies

Ranking

Global Ranking

#456

+2

Language Ranking

#45

+1

Category Ranking

#23

-1

Participant Growth (Last 7 Days)

Total: 1.5K

24h growth: +0 0%

Loading posts...

Rating

Login required

Loading reviews...

Loading recommended channels...

Latest Posts

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

🎥 Video

Bayramımız mübarek olsun sevgili çocuklar
🌼🌸🍒🍭🧁🍡🍥🍧

1,720

22

0

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

🎥 Video

💥İBRAHİM ALEYHİSSELAM'IN Yapay Zeka ile Hazırlanmış Hayatı💥

1,120

8

0

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

🎥 Video

🎆MUSA ALEYHİSSELAM'IN Yapay Zeka ile Hazırlanmış Hayatı🎆

1,230

9

0

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

Selahaddin Rabbini tanımaya devam ediyordu.

Artık denize bakarken sadece dalgaları değil,
kalbine gelen dalgaları da fark ediyordu.


Okulda bir öğretmeni vardı.

Sertti.

Çoğu zaman Selahaddin’i haksız yere azarlardı.

Bir gün sınıfta herkesin içinde bağırdı:

— “Yine yanlış mı yaptın Selahaddin!”

Oysa yanlış yapan o değildi.
Hem yanlış yapsa bile kızılması gerekmezdi
Öğrenecekti elbet zamanla...

Kalbi sıkıştı.
Gözleri doldu.
İçinden bir ses yükseldi:

“Cevap ver! Kendini savun!”

Ama o an başka bir şey hatırladı.

“Rabbim… Sen Es-Semî’sin.”
Es-Semî’: Her şeyi işiten.
— “Beni kimse anlamasa da Sen duyuyorsun.”

Bir de şunu düşündü:

“Rabbim El-Adl’dir.”
El-Adl: Mutlak adalet sahibi.
O gün sustu.

Ama içine kin koymadı.
Akşam defterine şunu yazdı:

“Ya Adl, bana sabrı öğret.
Haksızlık karşısında kalbimi karartma.”

Ve o gece öğretmeni için dua etti.
İşte o an, Selahaddin büyüdü.


Mahallede bir çocuk ona lakap takıyordu.
Sesini taklit ediyor, arkasından gülüyordu.
Bir gün Selahaddin dayanamayıp bağırdı:

— “Kes artık!”

Sonra eve geldiğinde kalbi huzursuzdu.

Annesi sordu:

— “Ne oldu evladım?”

Başını eğdi.

— “Kızdım anne…”

Annesi yumuşakça dedi:

— “Rabbimiz El-Halîm’dir.”

El-Halîm: Cezayı geciktiren, yumuşak davranan.

Selahaddin düşündü
“Ben hemen öfkelendim…
Ama Rabbim bana her gün sabrediyor.”

Gözleri doldu.
Ellerini kaldırdı:

— “Ya Tevvâb, tövbemi kabul et.”
Et-Tevvâb: Tövbeleri çokça kabul eden.

Ertesi gün o çocuğa yaklaşıp şöyle dedi:
— “Sana kızdım ama kırmak istemem.
Bana istemediğim şekilde davranma
Ben de sana istemediğin şekilde davranmamalıyım”

Çocuk şaşırdı.

Belki ilk defa biri ona böyle davranmıştı.

Lakabı bıraktı.

Selahaddin o gün şunu öğrendi:

Yumuşaklık, bazen en güçlü cevaptır.


Bir akşam sokakta bir adamın küçük bir kediye bağırdığını, onu ittiğini gördü.

Kedi korkuyla titriyordu.

Selahaddin’in kalbi sızladı.

“Rabbim Er-Rahmân’dır.”
Er-Rahmân: Merhameti her şeyi kuşatan.

Koştu.
Yumuşak ama kararlı bir sesle dedi ki:

— “Amca, o da can taşıyor.”

Adam önce sert baktı.
Ama sonra sustu.
Selahaddin kediyi aldı.
Ona su verdi.

O gece defterine şunu yazdı:

“Ya Rahmân, kalbimi katılaştırma.
Güçlü olduğum yerde merhametli olayım.”
Çünkü Rabbini tanımak,
O’nun isimleriyle ahlaklanmaya çalışmaktı.


Ama Selahaddin her zaman doğruyu yapmıyordu.
Bir gün annesi ona:

— “Evladım, şimdi dersini yap,” dedi.

O ise denize gitmek istedi.

— “Sonra yaparım!” diye ters cevap verdi.

Annesinin yüzü hafifçe düştü.

O an kalbine bir ağırlık çöktü.

“Rabbim Er-Rakîb’dir.”
Er-Rakîb: Her an gözeten.
“Ben anneme böyle mi davranmalıydım?”

Hemen annesinin yanına gitti.
Ellerini tuttu.

— “Anne, özür dilerim.”
Annesi gülümsedi.

— “Rabbimiz El-Gafûr’dur.”
El-Gafûr: Çokça bağışlayan.
Selahaddin secdeye kapandı.
— “Ya Gafûr, beni affet.”

O gün şunu öğrendi:
Hata yapmak insanlıktan ve sonra hatadan vazgeçmek de...


Akşam sahile indi.
Gökyüzü kızıl renkteydi.
Ellerini açtı:
“Rabbim,
Ben seni fırtınada El-Hafîz olarak tanıdım.
Hastalıkta Eş-Şâfî olarak tanıdım.
Haksızlıkta El-Adl olarak tanıdım.
Öfkemde El-Halîm olarak tanıdım.
Günahımda Et-Tevvâb olarak tanıdım.
Anneme karşı hatamda El-Gafûr olarak tanıdım.
Zulüm karşısında Er-Rahmân olarak tanıdım.”
Sonra fısıldadı:

— “Rabbim…
Seni tanımak kolay değilmiş.
Ama Sensiz yaşamak daha zor.”
Defterine son bir cümle yazdı:

“Rabbimi tanıdıkça, nefsimi terbiye etmeyi öğreniyorum.”
Ve deniz sustu.
Ama Selahaddin’in kalbi artık susmuyordu.
Çünkü artık o,
Her olayda bir isim arıyordu.
Ve her isim,
Onu biraz daha Allah’a yaklaştırıyordu.

Masal burada bitmedi…
Çünkü Rabbini tanıyanın yolculuğu hiç bitmez.

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

🎨 Sticker

2,040

2

0

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

Ramazan'dan sonra masallarımıza ve müziksiz içerik paylaşımlarına devam edeceğim İnşaAllah

Şu günlerin kıymetini bilelim...

Hira'mıza çekilelim.
Ve bayrama bambaşka bir kalp ile çıkalım İnşaAllah 🫀
Rabbim günahlarımızdan arınmış şekilde bayrama ulaşmayı bizlere nasip etsin
Allahumma amin...


اَللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي

2,260

26

0

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

🎥 Video

Kâbe'de hacılar "hû" demez
Kâbe'de gerçek hacılar "Lebbeyk" der
Emret Allah'ım emret...
Ne istersen hazırım.
Ne söylersen,ne emredersen beni itaat eder şekilde bulacaksın.
Dinimi bulandıran küçük,büyük tüm bid'atlerden sana geldim...

Allah azze ve celle'nin bizim O'nu isimlendirmemize ihtiyacı olmadığını,
Bize daha iyi ve huşu'lu(!) hissettirse de bunun bid'at olduğunu bilelim

"Hû" diye bir zikir yoktur
Allah azze ve celle'nin "Hû" diye bir ismi yoktur

Çocuklarımıza Allah'ı tanıtırken Esma'ul Husna'dan yardım alalım lütfen.
Küçük, masum görünen bir söz demeyelim...
Dikkat edelim.

1,840

51

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

📷 Photo

Selahaddin Rabbini Tanıyor
2. bölüm

#masalsaati
🍒

1,760

9

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

Gece ağırdı.
Toprağın altı bile ısınmıştı.
Zalimler büyük bir hendek kazmış,
içini ateşle doldurmuştu.

Sebep neydi?

Neden mü'minleri ateşe atıyorlardı?

Sadece şunu dedikleri için:

“Rabbimiz Allah’tır.”

Alevler göğe yükseliyor,
duman karıncaların yuvasına kadar ulaşıyordu.

Karınca şehrinde bir telaş başladı.

— “Bu ateş neden böyle büyük?”

— “Kimi yakacaklar?”

— “İman edenleri…”

Sessizlik çöktü.

Bir karınca ürkekçe konuştu:

— “Bizim elimizden ne gelir ki?
Biz küçücüğüz…”

Bir başkası başını salladı:

— “Doğru. Ateş dev gibi.
Karışmayalım.”

Tam o sırada içlerinden biri öne çıktı.

Adı Ebrar’dı.

Sesi titremedi.

— “Zulme sessiz kalamayız.”

Herkes ona döndü.

— “Ne yapacaksın?”

— “Ateşi mi söndüreceksin?”

— “Kendine bak önce!”

Ebrar sakin konuştu:

— “Söndüremem belki.
Ama zalimlere meyletmeyeceğim.
Safım belli olacak.”

Gülüşmeler yükseldi.

— “Bir damla suyla mı?”
— “Git de rüzgârı da yanında götür!”

Ebrar cevap vermedi.
Gölete yürüdü.
Ağzına bir damla su aldı.
Ateşe doğru uzun bir yolculuğa çıktı.

Yol uzundu.

Toprak sıcaktı.

Duman göz yakıyordu.

Onu yolda gören böcekler sordu:

— “Nereye böyle acele?”

— “Ateşe su götürüyorum.”

— “O ateş dağ gibi! Sen dalga mı geçiyorsun?”

Ebrar durdu.

— “Ben ateşi söndürmeye değil,
Rabbimin huzuruna yüzüm ak çıkmaya gidiyorum.”

Kahkahalar yükseldi.

Ama o yürümeye devam etti.

Sonunda ateşin başına ulaştı.
Ve gördü…
İnsanlar zincirlenmişti.
Yüzleri sakindi.
Dillerinde tek söz vardı:

“Rabbimiz Allah’tır.”

Ve o söz yüzünden ateşe atılıyorlardı.

Ebrar’ın kalbi titredi.

Damlayı bıraktı.

Alev tısladı.

Ama sönmedi.

Geri döndü.

Bir damla daha almak için…

Yürürken dili dua ile doldu:

“Rabbim… yardımını gönder.
Ben çok küçüğüm.
Çok acizim.
Bir damla su bu koca ateşi söndürmeye yetmiyor…”

Tam o anda…

Bir rüzgâr yükseldi.

Önce hafifti.

Sonra güçlendi.

Alevler yön değiştirdi.

Duman zalimlerin üzerine savruldu.

Kıvılcımlar onların tarafına uçtu.

Ebrar şaşkınlıkla etrafına baktı.

Rüzgâr konuştu:

— “Korkma karınca kardeş.”

Ebrar titredi.

— “Sen… kimsin?”

Rüzgâr cevap verdi:

— “Ben Allah’ın askerlerinden biriyim.
O bana ne emrederse onu yaparım.”

Sonra yumuşak bir sesle devam etti:

— “Ama görüyorum ki sen de Allah’ın ordusunda yerini almışsın.
Allah senden kabul etsin.”

Ebrar şaşkındı.

— “Ben mi?
Ben sadece bir damla su taşıdım.
Onunla da ateşi söndüremedim…”

Rüzgâr güldü.

— “Öyle deme karınca kardeş.
Safını belli etmek en büyük mücadeledir.
Zalimlere meyletmemek cihaddır.
Sen artık bir mücahidsin.”

Ebrar’ın gözleri doldu.

— “Ben küçüğüm…”

— “Allah’ın askerleri büyüklükle ölçülmez.”

Rüzgâr daha da güçlendi.

— “Haydi,” dedi,
“Gidelim de bakalım şu hendekteki ateşler…
Sönmüş mü?”

Sabah olmak üzereydi.

Alevler artık eskisi gibi değildi.
Ve o gün, toprağın altında şu söz yayıldı:

“Bir damla su ateşi söndürmeyebilir.
Ama bir safı belirler.”

O günden sonra hiçbir karınca

“Bizim elimizden ne gelir?” demedi.

Çünkü öğrendiler:

Küçük olmak mazeret değildir.
Tarafsızlık diye bir yer yoktur.
Ve bazen en büyük mücadele…
Zalimlere meyletmemektir.

Masal da burada bitti...

Kıssadan hisseleri alalım bakalım, yorumlara💐

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

May 2, 2026, 04:47 PM

Mücahid Karınca

#masalsaati

1,610

11

0

Çocuklar için Müziksiz İçerikler🌻

Apr 16, 2026, 05:18 PM

🎥 Video

🌸

1,400

2

0

Showing 11 of 11 posts

No more posts