ห้องลับนิยายรัก✍🏻

Public

Xem kênh

Không thể tham gia? @th_readbook

16.6k Thành viên

Cập nhật: September 10, 2026 at 2:21 AM

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

ที่นี่คือแหล่งรวม “นิยายหลายแนว” สำหรับคนรักการอ่าน 📖✨ ไม่ว่าจะเป็น ❤️ โรแมนซ์ 🖤 ดราม่าเข้มข้น 🔮 แฟนตาซีเหนือจินตนาการ 🔍 สืบสวนลึกลับ 👻 เรื่องหลอนชวนขนลุก หรือแม้แต่ นิยายสั้นอ่านง่ายในไม่กี่นาที อัปเดตตอนใหม่เป็นประจำ อ่านฟรี และมีหลายเรื่องให้เลือ

Join @th_readbook for exclusive Tiểu thuyết content and discussions in 15

Xếp hạng

Xếp hạng toàn cầu

#26002

+30

Xếp hạng ngôn ngữ

#662

Xếp hạng danh mục

#220Không thay đổi

Tăng trưởng người đăng ký (Trong 8 ngày qua)

Tổng cộng: 16.6K

Tăng trưởng 24 giờ: +41 0%

Bài đăng gần đây

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

“ตาแก่นี่ฟื้นคืนชีพอีกแล้ว!”

เมื่อมองศาลาไว้ทุกข์ที่ว่างเปล่า แม้แต่อาจารย์สวีผู้สุขุมมาตลอดก็ยังรู้สึกเหนื่อยหน่ายเต็มที

แต่ฉินอวี่กลับมีปฏิกิริยาตรงกันข้าม เขาถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ท่านผู้เฒ่ายังฟื้นคืนชีพได้ก็ดีแล้ว

จนถึงตอนนี้ ทุกครั้งที่เขาฟื้นขึ้นมา เขาไม่เคยทำร้ายผู้บริสุทธิ์ กลับนำเบาะแสมาให้พวกเราเสียมากกว่า”

ความจริงแล้ว ก่อนจะตามเหล่าหยางไปกินอาหารเย็น ฉินอวี่เคยคิดว่าจะให้ใครสักคนอยู่เฝ้าศาลาไว้ทุกข์ดีหรือไม่

แต่ไม่นาน เขาก็ล้มเลิกความคิดนั้น

เขาคิดว่าทุกคนออกไปพร้อมกันน่าจะดีกว่า

บางทีหัวหน้าหมู่บ้านหูอาจลุกขึ้นจากพื้นอีกครั้ง และทำบางอย่างเพื่อนำทางพวกเขาไปหาคำตอบ

ผลปรากฏว่าเป็นไปตามที่เขาคาดไว้จริง ๆ

เมื่อได้ยินฉินอวี่พูดเช่นนั้น อารมณ์หงุดหงิดของอาจารย์สวีก็สงบลงไม่น้อย

หลี่จื่อชี้ไปทางสวนหลังบ้าน

“ไปดูรูสุนัขในสวนหลังบ้านอีกครั้งดีไหม? ทุกครั้งที่ตาแก่ฟื้นขึ้นมา เขาจะคลานออกไปทางนั้น”

“ไม่ ข้าว่าครั้งนี้เขาไม่ได้ออกจากบ้าน”

ฉินอวี่ชี้ไปยังรอยเท้าเปื้อนโคลนในทางเดิน

หัวหน้าหมู่บ้านหูคลานออกมาจากหลุมศพ และยังเดินผ่านเส้นทางภูเขามาอีก

เท้าของเขาจึงเต็มไปด้วยโคลน ทุกก้าวทิ้งรอยเท้าเป็นทางยาว

แต่เวลานี้ รอยเท้าเปื้อนโคลนสดใหม่ไม่ได้มุ่งไปทางประตูบ้าน

กลับทอดยาวลึกเข้าไปยังส่วนหน้าของคฤหาสน์

ฉินอวี่และคนอื่น ๆ เดินตามรอยเท้าไป

ก่อนจะพบว่าชายชราน่าจะขึ้นไปชั้นบน

พวกเขารีบขึ้นไปยังชั้นสอง

เดินตามรอยเท้าจนมาถึงหน้าห้องหนึ่งที่ปิดประตูไว้ไม่สนิท

ฉินอวี่ค่อย ๆ ผลักประตูเปิดอย่างระมัดระวัง

ภายในห้องมีร่างหนึ่งยืนหันหลังให้อย่างไม่ไหวติง อยู่หน้าตู้เรียงเป็นแถว

นั่นคือหัวหน้าหมู่บ้านหูที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา

เมื่อเห็นเช่นนั้น ทุกคนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอกพร้อมกัน

ก่อนจะกวาดตามองสภาพภายในห้อง

กลางห้องมีโต๊ะตัวหนึ่งตั้งอยู่

รอบด้านเต็มไปด้วยตู้ที่อัดแน่นไปด้วยหนังสือหลากหลายประเภท

“ที่นี่คือห้องหนังสือ”

อาจารย์สวีกล่าว

ก่อนหน้านี้ ตอนที่เปี้ยนซานค้นหาเบาะแส เขาเองก็เคยเข้ามาในห้องนี้

แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ

ไม่รู้ว่าตอนนี้หัวหน้าหมู่บ้านหูเข้ามาที่นี่เพื่ออะไร

ขณะที่ทุกคนกำลังจะก้าวเข้าไปในห้อง

ทันใดนั้น ไฟทั้งหมดทั้งภายในและภายนอกบ้านก็ดับลงอย่างไร้เสียง

ความมืดปกคลุมลงมาราวกับม่านขนาดใหญ่

ฉินอวี่รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดไฟฉาย

อาจารย์สวีและคนอื่น ๆ ก็ทำเช่นเดียวกัน

โชคดีที่ก่อนหน้านี้ ทุกครั้งที่พวกเขาตกอยู่ในความมืด โทรศัพท์มือถือจะไม่สามารถใช้งานได้เลย

แต่ครั้งนี้ โทรศัพท์ของทุกคนกลับส่องแสงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“ทุกคนไม่เป็นไรใช่ไหม?”

อาจารย์สวีถาม

“ไม่เป็นไร”

“ผมก็ไม่เป็นไรครับ”

มีเพียงสองเสียงตอบกลับมา—

เสียงของฉินอวี่กับเฉียนตัว

“หลี่จื่อ? หลี่จื่ออยู่ไหน?!”

อาจารย์สวีรีบยกโทรศัพท์ส่องไปด้านหลัง

ก่อนที่ไฟจะดับเพียงเสี้ยววินาที หลี่จื่อยังยืนอยู่ในทางเดินด้านหลังเขา

แต่เวลานี้ บริเวณนั้นกลับว่างเปล่า

ไม่มีแม้แต่เงาของคน

ฉินอวี่กับเฉียนตัวรีบใช้โทรศัพท์ส่องไปรอบ ๆ เช่นกัน

แต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ก็ไม่เห็นหลี่จื่อเลย

“เกิดเรื่องแล้ว!”

ฉินอวี่รู้สึกหนาววาบไปทั้งร่าง

ท่ามกลางความมืดที่ไม่ทราบที่มา หลี่จื่อไม่มีทางวิ่งไปไหนเพียงลำพัง

เธอต้องเผชิญอันตรายแน่นอน!

พวกเขาทั้งสี่คนอยู่รวมกัน

ตั้งแต่ไฟดับจนกระทั่งไฟฉายจากโทรศัพท์สว่างขึ้น ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาทีด้วยซ้ำ

การลักพาตัวคนเป็น ๆ ไปอย่างไร้เสียงภายในเวลาสั้นขนาดนี้

คนธรรมดาไม่มีทางทำได้

ดังนั้นจึงเหลือความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว—

ภายในบ้านหลังนี้มีภูตผีปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

“ทุกคนระวังตัวให้ดี!”

ฉินอวี่ยังไม่มีเวลาสนใจหัวหน้าหมู่บ้านหูในห้องหนังสือ

จึงรีบเตือนเพื่อนร่วมทีมที่เหลืออีกสองคนให้ระมัดระวัง

พวกเขาค่อย ๆ เดินค้นหาไปตามทางเดินอย่างระวัง

เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เฉียนตัวก็อดร้องออกมาไม่ได้

“พี่ฉิน อาจารย์สวี ดูข้างล่างสิครับ!!”

ฉินอวี่กับอาจารย์สวีมองตามทิศทางที่เขาชี้

ผ่านหน้าต่างทางเดินลงไปด้านล่าง

สีหน้าของทั้งคู่เปลี่ยนไปทันที

บนลานโล่งด้านหน้าบ้านชั้นล่าง

มี “คน” สี่คนกำลังเดินอย่างไร้เสียง

“คน” เหล่านั้นหันหลังให้ตัวบ้าน และหันหน้าไปทางประตูใหญ่

เสื้อผ้าทั่วร่างขาดรุ่งริ่ง

พวกมันกำลังใช้เชือกเส้นใหญ่ช่วยกันลากโลงศพใบหนึ่ง

ภายใต้แสงจันทร์อ่อน ๆ โลงศพสะท้อนประกายมืดเย็นเยียบ

มันดูไม่เหมือนสร้างจากไม้

แต่เหมือนทำจากสำริดมากกว่า

ตัวโลงหนักอึ้ง กระแทกพื้นจนเกิดเสียงทึบต่ำเป็นระยะ

“ผีลากโลงศพ!”

ฉินอวี่กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

ภาพตรงหน้าเหมือนกับสิ่งที่อวี๋กวงเคยเล่าไว้ทุกประการ!

“หลี่จื่อ... คงไม่ได้อยู่ในโลงศพใบนั้นหรอกนะ?”

จากนั้น ฉินอวี่ก็พูดข้อสันนิษฐานอันน่ากลัวออกมา

อาจารย์สวีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

ฉินอวี่รีบชักมีดสังหารผีออกมา และวิ่งลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็ว

มีดสั้นเล่มนี้สามารถฆ่าอสูรงูได้

บางทีอาจใช้ขับไล่ภูตผีทั้งสี่ตน และช่วยหลี่จื่อออกมาได้เช่นกัน

อาจารย์สวีกับเฉียนตัวรีบตามหลังไป

แต่เมื่อทั้งสามวิ่งออกจากบ้าน

ผีทั้งสี่ตนก็ลากโลงศพออกจากประตูลานบ้านไปแล้ว

พวกเขารีบวิ่งตามออกไปนอกประตู

แต่ถนนด้านนอกกลับโล่งและเงียบสงัด

ไม่เหลือแม้แต่เงาของผีหรือโลงศพ

“หายไปแล้วหรือ?”

ฉินอวี่ทำได้เพียงหยุดฝีเท้า

ทันใดนั้น แสงสว่างก็กลับคืนมา

ขับไล่ความมืดที่ปกคลุมบ้านตระกูลหูออกไป

ไฟทุกดวงที่ดับลงก่อนหน้านี้กลับมาใช้งานได้ตามปกติ

อาจารย์สวียกมือเช็ดเหงื่อเย็น

กล่าวด้วยเสียงแหบแห้งและเจ็บปวด

“พวกเรา... ช่วยหลี่จื่อไม่ได้แล้ว”

ในเวลาเดียวกัน

หลี่จื่อกำลังติดอยู่ในพื้นที่แคบมากแห่งหนึ่ง

เธอดิ้นรนอย่างสุดชีวิต

แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าเข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

เมื่อไม่นานก่อน เธอยังเดินตามหลังอาจารย์สวีและคนอื่น ๆ

ยืนอยู่บนทางเดินชั้นสอง และมองเข้าไปในห้องหนังสือ

เมื่อเห็นหัวหน้าหมู่บ้านหูยืนอยู่หน้าตู้หนังสือ

ทุกคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

แต่หลี่จื่อยังหายใจออกไม่ทันสุด

ภาพตรงหน้าก็พลันมืดสนิท และอุณหภูมิลดต่ำลงอย่างฉับพลัน

เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในภารกิจครั้งนี้

เธอจึงไม่ได้ตกใจจนเสียสติ

แต่รีบล้วงโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋า เพื่อเปิดไฟฉาย

ทว่าในเวลานั้นเอง

มือเย็นจัดข้างหนึ่งพลันคว้าแขนของเธอจากความมืด

เธอกำลังจะกรีดร้อง

แต่แทบจะในเวลาเดียวกัน

มืออีกข้างที่เย็นเยียบราวกับก้อนน้ำแข็งก็ตะปบปิดปากเธอไว้

จากนั้น มืออีกหลายข้างก็ปรากฏขึ้นบนร่างของเธอ

บางมือบีบลำคอ

บางมือกดแขนขาเอาไว้แน่น

ภายใต้ความรู้สึกขาดอากาศหายใจ เธอก็หมดสติไป

เมื่อเปิดตาขึ้นมาอีกครั้ง

สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าเน่าเปื่อยสี่ใบ ซึ่งเนื้อหนังหลุดลุ่ยจนเห็นกระดูกสีขาว

กำลังลอยอยู่เหนือศีรษะของเธอพร้อมกัน!

หลังจากหมดสติไปชั่วครู่

เธอพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่ภายในสิ่งของบางอย่าง

ภูตผีน่าสะพรึงกลัวทั้งสี่ตนกำลังเกาะอยู่ตรงปากของสิ่งนั้น

และจ้องเธอเขม็ง

ใบหน้าซีดขาวของพวกมันคือสิ่งเดียวที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนในความมืด

“ที่นี่ที่ไหน? ช่วยด้วย!!”

เธอตะโกนพลางใช้มือคลำไปรอบ ๆ

สัมผัสที่ส่งกลับมาจากฝ่ามือ

ทำให้เธอเข้าใจความจริงที่น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง—

เธอเหมือนถูกขังอยู่ในตู้โลหะแคบ ๆ ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า

และรูปร่างของตู้นี้ช่างคล้ายกับ—

โลงศพ!!

ผีลากโลงศพ...

นี่ไม่ใช่ภาพประหลาดที่อวี๋กวงและหูฉางจี๋เคยเห็นมาก่อนหรือ?

แต่เธอกลับโชคร้ายยิ่งกว่าพวกเขา

เพราะกลายเป็นเหยื่อของเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้โดยตรง!

ทันทีที่หลี่จื่อตระหนักถึงเรื่องนี้

ผีทั้งสี่ตนก็ลากสิ่งของบางอย่างเข้ามา

ก่อนจะใช้แรงปิดลงเหนือศีรษะของเธอ

ทุกอย่างตรงหน้ากลายเป็นความมืดสนิททันที

พระเจ้า!

หลี่จื่อตกใจแทบเสียสติ

พวกมันปิดฝาโลงศพ

ขังเธอเอาไว้ภายใน!

เธอดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง

ใช้มือทุบ ร้องไห้ ตะโกน และขอความช่วยเหลือ

แต่ทั้งหมดไร้ประโยชน์

โลงสำริดใบนี้แข็งแรงอย่างยิ่ง

ส่วนฝาที่อยู่เหนือศีรษะก็หนักเกินกว่าจะขยับได้

เธอไม่มีทางหนีออกไปได้เลย

ทำได้เพียงปล่อยให้เหล่าผีลากโลงศพ

พาตัวเธอมุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของความมืดที่ไม่รู้จัก...

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

หูเหวินหรงยืนอยู่หน้าศาลาไว้ทุกข์ มองศพของพ่อแท้ ๆ ที่นอนอยู่บนพื้นอย่างตาค้าง

หลังจากจัดการเรื่องให้ชาวบ้านช่วยกันเปิดทางอุโมงค์เรียบร้อยแล้ว เขาก็หาเวลากลับบ้านมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปื้อน ก่อนจะไปหารือเรื่องต่าง ๆ กับผู้อาวุโสหลี่ต่อ

แต่ทันทีที่ก้าวเข้าประตูบ้าน กลิ่นเหม็นเน่าก็พุ่งเข้าปะทะใบหน้า

เขาเดินตามกลิ่นเหม็นไปยังบริเวณที่เดิมใช้เป็นศาลาไว้ทุกข์

เพียงมองแวบแรกก็เห็นศพที่นอนอยู่บนพื้น รวมถึงเฉียนตัวและคนอื่น ๆ ที่กำลังทำหน้ากลัดกลุ้ม

เขารู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าในทันที

“นี่... นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!”

“หัวหน้าหมู่บ้านหูคนใหม่ เกรงว่าเรื่องนี้จะยังไม่จบค่ะ”

หลี่จื่อกล่าวอย่างจนใจ

พอดีกับที่ฉินอวี่และอาจารย์สวีเดินเข้าประตูมา

“ทุกท่าน ทำไมเรื่องนี้ยังไม่จบอีก?”

หูเหวินหรงแทบจะร้องไห้ออกมา

“อสูรงูไม่ได้ถูกฆ่าตายไปแล้วหรือ?”

“อสูรงูตายแล้วก็จริง แต่ตอนนี้พวกเราสงสัยว่า สิ่งที่ก่อเรื่องอยู่ในภูเขาแห่งนี้อาจไม่ได้มีแค่มันตัวเดียว”

ฉินอวี่ตอบอย่างตรงไปตรงมา

“หา?”

หูเหวินหรงถึงกับอึ้ง

ต่อจากนี้ พวกเขาคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องขอความช่วยเหลือจากหัวหน้าหมู่บ้านคนใหม่ผู้นี้

ดังนั้น ฉินอวี่จึงเล่าเรื่อง “ผีลากโลงศพ” ที่เพิ่งได้ยินมาจากอวี๋กวงให้หูเหวินหรงฟัง

ยิ่งฟัง สีหน้าของหูเหวินหรงก็ยิ่งเปลี่ยนไปมาอย่างคาดเดาไม่ได้

เดี๋ยวประหลาดใจ เดี๋ยวครุ่นคิด เดี๋ยวเบิกตากว้าง

อาจารย์สวีมองออกว่ามีบางอย่าง จึงรีบถามว่า

“หัวหน้าหมู่บ้านหู เกี่ยวกับผีลากโลงศพ เจ้ารู้อะไรบางอย่างใช่ไหม?”

“เรื่องนี้...”

หูเหวินหรงเกาหลังศีรษะอย่างกลุ้มใจ ราวกับกำลังพยายามเค้นความทรงจำอย่างหนัก

“เดี๋ยวก่อน ขอข้าคิดดูก่อน

เหมือนว่าเรื่องนี้ นอกจากอวี๋กวงแล้ว ข้ายังเคยได้ยินใครบางคนพูดถึงอีก

โอ๊ย ทำไมถึงนึกไม่ออกสักทีนะ?”

“นอกจากอวี๋กวงแล้ว ยังมีคนอื่นในหมู่บ้านเคยได้ยินเรื่องนี้อีกหรือ?”

ฉินอวี่อดก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วถามไล่ต่อไม่ได้

“ขอคิดก่อน... เฮ้อ สมองของข้านี่นะ พอถึงเวลาสำคัญกลับนึกอะไรไม่ออก

ทั้งหมดเป็นเพราะอสูรงูนั่น มันลบความทรงจำของพวกเรา

ทำเอาข้าแทบกลายเป็นคนปัญญาอ่อนไปแล้ว”

หูเหวินหรงยกมือทุบศีรษะตัวเองแรง ๆ

หลี่จื่อกับอาจารย์สวีที่อยู่ด้านข้างต่างแอบส่ายหน้า

คิดในใจว่า

ต่อให้ไม่มีอสูรงู สมองของเจ้าก็ไม่ได้ดีอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?

ในที่สุด ดวงตาของหูเหวินหรงก็เป็นประกาย เขาหยุดทุบศีรษะทันที

“ข้านึกออกแล้ว!

พี่ชายของข้าเคยเล่าเรื่องหนึ่งให้ฟัง”

เมื่อเอ่ยถึงหูฉางจี๋ สีหน้าของหูเหวินหรงก็หดหู่ลงทันที

ดวงตาเริ่มแดงก่ำ

แต่เขาสูดลมหายใจลึก พยายามควบคุมอารมณ์ ก่อนจะเล่าต่อ

“น่าจะเมื่อหกหรือเจ็ดปีก่อน พี่ชายของข้าไปดื่มเหล้าที่บ้านเพื่อนคนหนึ่งในหมู่บ้าน

ดื่มกันจนดึกดื่นค่อนคืนจึงกลับบ้าน

คืนนั้นเขาดื่มมากเกินไป เดินสะเปะสะปะจนหลงทาง

สุดท้ายก็เดินไปถึงบริเวณวิหาร

พอไปถึงที่นั่น ฤทธิ์เหล้าก็กำเริบ

เขาล้มตัวลงนอนหลับอยู่ในพุ่มหญ้าข้างทาง

จากนั้นก็ฝันไปว่า

มีคนหลายคนกำลังลากโลงศพ เดินไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก

ตอนนั้นพี่ชายของข้าไม่รู้ว่าตนเองกำลังฝัน

ยังคิดว่ามีคนในหมู่บ้านเสียชีวิต และครอบครัวกำลังช่วยกันขนโลงศพ

เขาเป็นคนมีน้ำใจมาโดยตลอด จึงลุกขึ้นเดินเข้าไปหา

ถามคนเหล่านั้นว่าต้องการให้ช่วยหรือไม่

แต่คนพวกนั้นเพียงก้มหน้าลากโลงศพเดินไปข้างหน้า

ไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย

พี่ชายของข้ารู้สึกแปลก จึงเดินเข้าไปตบไหล่หนึ่งในนั้น

แต่ทันทีที่มือสัมผัสลงไป เขาก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เสื้อผ้าของคนผู้นั้นขาดรุ่งริ่ง

ตรงหัวไหล่มีรอยฉีกขนาดใหญ่ เผยให้เห็นเนื้อเน่าและกระดูกสีขาว

ในเวลาเดียวกัน ‘คน’ เหล่านั้นก็หันศีรษะกลับมาพร้อมกัน

แล้วจ้องเขม็งมาที่พี่ชายของข้า

ทำเอาเขาตกใจจนแทบวิญญาณหลุดออกจากร่าง

ใบหน้าของคนพวกนั้นเหมือนกับร่างกาย

ล้วนมีแต่เนื้อเน่าและกระดูกที่โผล่ออกมา

นี่จะเป็นคนเป็นได้อย่างไร

เห็นได้ชัดว่าเป็นฝูงผี!

พี่ชายของข้าตกใจจนหันหลังวิ่งหนี

แต่ไม่รู้ว่าสะดุดอะไรเข้า จึงล้มลงและหมดสติไปทันที

ต่อมา เขาไม่กลับบ้านเสียที

พ่อของเขา ซึ่งก็คือลุงใหญ่ของข้า จึงออกไปตามหา

สุดท้ายก็พบว่า เขานอนอยู่ในพุ่มหญ้าไม่ไกลจากวิหาร

ตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้า และกำลังหลับสนิทอย่างสบายใจ

ดังนั้น ภาพผีลากโลงศพนั่นคงเป็นเพียงความฝันตอนที่เขาหลับไป

อาจเป็นเพราะนานมาแล้ว เขาเคยได้ยินอวี๋กวงเล่าเรื่องนี้

คืนนั้นพอดื่มมากเกินไป ไม่รู้ทำไมจึงฝันถึงมันขึ้นมา”

เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ หูเหวินหรงก็โบกมือ

“เฮ้อ ก็แค่ความฝันเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องสนใจมากหรอก”

แต่ฉินอวี่กลับไม่คิดเช่นนั้น

“แล้วถ้ามันไม่ใช่ความฝันล่ะ?”

“อะไรนะ?”

หูเหวินหรงชะงักไป

“ถ้าไม่ใช่ความฝันแล้วจะเป็นอะไรได้ หรือว่าจะมีผีจริง ๆ?

คงไม่หรอกกระมัง?”

ฉินอวี่และคนอื่น ๆ ไม่ได้ตอบเขาทันที

แต่ในใจแทบจะมั่นใจแล้วว่า

มีโอกาสสูงมากที่หูฉางจี๋จะเห็นผีจริง ๆ

และยังเป็นผีกลุ่มเดียวกับที่อวี๋กวงเคยเห็นอีกด้วย

ผีลากโลงศพ...

ตกลงมันคือเรื่องอะไรกันแน่?

หลายคนมองหน้ากัน

ไม่มีใครเข้าใจความลับที่ซ่อนอยู่ในเรื่องนี้

หูเหวินหรงในฐานะหัวหน้าหมู่บ้านคนใหม่ ยุ่งจนแทบไม่มีเวลาพัก

พูดกันได้ไม่กี่ประโยค เขาก็ต้องออกไปอีก

ก่อนออกจากบ้าน เขาจับมือฉินอวี่ไว้ และวิงวอนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ขอร้องล่ะ

แม้แต่อสูรงูที่น่ากลัวขนาดนั้น อาจารย์ฉินอวี่ยังจัดการได้

แสดงว่าท่านต้องเป็นผู้มีวิชาความสามารถจริง ๆ

ไม่ว่าจะอย่างไร ได้โปรดหาทางทำให้พ่อของข้าไปสู่สุคติด้วยเถอะ”

หลังจากหูเหวินหรงจากไป

ฉินอวี่และคนอื่น ๆ ก็เริ่มหารือกัน

“หูฉางจี๋เห็นผีอยู่ใกล้วิหาร

ผีพวกนั้นคงไม่ได้ลากโลงศพมาจากลู่เจี่ยวอ้าว แล้วนำไปซ่อนไว้ในวิหารหรอกนะ?”

อาจารย์สวีคาดเดา

“พวกเราไปดูที่นั่นดีไหม?”

หลี่จื่อเสนอ

เฉียนตัวกางมือออก

“วิหารไม่ได้ถูกเผาจนหมดแล้วหรือ?

หากมีโลงศพซ่อนอยู่ข้างในจริง ๆ เกรงว่าคงถูกเผาจนไม่เหลือซากไปแล้ว”

“นั่นก็ไม่แน่”

ฉินอวี่กล่าว

“ก่อนวิหารถูกเผา ข้าเคยเห็นทั้งด้านในและด้านนอกมาแล้ว

พื้นที่มีอยู่เพียงเท่านั้น

ไม่มีห้องข้างเคียงหรืออาคารอื่นเลย

ไม่มีทางซ่อนโลงศพไว้ได้”

อาจารย์สวีเข้าใจความหมายของเขาทันที

“หากผีพวกนั้นลากโลงศพเข้ามาในวิหารจริง

ย่อมไม่โง่พอจะวางมันไว้บนพื้นอย่างเปิดเผย

หลังจากวิหารถูกเผา ก็ไม่พบอะไรอยู่ในกำแพงที่พังถล่มเช่นกัน

ดังนั้น หากโลงศพอยู่ในนั้นจริง

ก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว

นั่นคือมันถูกซ่อนไว้ใต้ดิน!”

ในภารกิจแดนประหลาดหลายครั้งที่ผ่านมา

สถานการณ์ที่มีการซ่อนสิ่งของไว้ในห้องใต้ดินเคยเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว

รวมถึงมีดสังหารผีที่ฉินอวี่พกติดตัวอยู่ในตอนนี้

หัวหน้าหมู่บ้านหูก็ซ่อนมันไว้ในห้องใต้ดินของบ้านตนเองเช่นกัน

“อาจารย์สวีพูดถูก

พวกเราไปที่วิหาร ดูว่ามีประตูลับใต้ดินหรือสถานที่ทำนองนั้นหรือไม่”

ฉินอวี่เพิ่งตัดสินใจ

ก็มีเสียงแหบพร่าดังขึ้นจากด้านหลัง

ทำเอาทุกคนสะดุ้งตกใจ

“ทุกท่าน ได้เวลากินอาหารเย็นแล้ว”

เหล่าหยางปรากฏตัวอยู่หน้าศาลาไว้ทุกข์ราวกับภูตผี

ใบหน้าแก่เหี่ยวย่นเหมือนเปลือกไม้แห้ง

ดูเหมือนจะแก่ชรากว่าเดิมเสียอีก

มืดเร็วขนาดนี้อีกแล้วหรือ?

คนหลายคนหันมองออกไปด้านนอก

ปรากฏว่าท้องฟ้ามืดลงแล้วจริง ๆ

ดูเหมือนพวกเขาจะไม่มีทางเลือกอื่น

นอกจากต้องค้างคืนอยู่ที่นี่ต่อไป

ทุกคนเดินไปยังห้องน้ำชาด้วยกัน

ทันทีที่เข้าประตู ก็ได้กลิ่นหอมน้ำแกงเนื้ออันคุ้นเคยอีกครั้ง

มู่เฟยหางเคลื่อนไหวไม่สะดวก

จึงนอนพักอยู่บนเก้าอี้ในห้องน้ำชามาตลอด

เมื่อเห็นพวกเขาเดินเข้ามา เขาก็อดพูดเสียงเบาไม่ได้ว่า

“น้ำแกงนี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริง ๆ

ไม่น่าแปลกใจที่ภารกิจครั้งนี้ยังจบไม่ได้

สถานที่แห่งนี้ยังมีเรื่องประหลาดซ่อนอยู่อีกมากจริง ๆ”

ยังคงใช้วิธีเดิม

ทุกคนเทน้ำแกงของตนเองลงในโถส้วม แล้วกดน้ำทิ้ง

“ข้าว่านอกจากเรื่องผีลากโลงศพแล้ว

พวกเรายังต้องระวังเหล่าหยางให้มากด้วย”

หลี่จื่ออดพูดไม่ได้

“ดูเขาสิ น่ากลัวยิ่งกว่าผีเสียอีก”

“เหล่าหยางดูมีปัญหาไม่น้อยจริง ๆ

นับเป็นตัวปัญหาคนหนึ่ง”

อาจารย์สวีเห็นด้วยกับเธอ

ทว่า ปัญหาที่พวกเขาจะต้องเผชิญต่อจากนี้

ยังมีมากกว่านั้นมาก

หลังจากพวกเขารีบกินอาหารไปเพียงไม่กี่คำอย่างลวก ๆ

แล้วกลับไปยังศาลาไว้ทุกข์

ก็พบว่า...

หัวหน้าหมู่บ้านหูหายตัวไปอีกแล้ว!

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

🏆 บอลโลกนัดชิงชนะเลิศ 🌍
พิสูจน์ว่าคุณคือกูรูฟุตบอลตัวจริง

รับ 50 เเต้มง่ายๆเเค่ทายให้เป๊ะ🎉

เข้าทายผล 👉 https://t.me/ygmission_bot

106

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

📷 Photo

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

📷 Photo

170

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

ฟ้ามืดแล้วยังมาเจอหมีอีก!

เด็กหนุ่มสาวทั้งสามต่างหวาดกลัวจนแทบขวัญหนีดีฝ่อ

“รีบหนี!”

สวี่เมียนตะโกนขึ้น ก่อนจะเป็นคนแรกที่เร่งฝีเท้าวิ่งสุดแรง

“ระวังทางใต้เท้าด้วย!”

อวี๋กวงรีบตะโกนเตือน

นอกจากหมีแล้ว ทางหินที่ระเกะระกะ รวมถึงแนวลาดชันและหน้าผาที่อาจโผล่ขึ้นได้ทุกเมื่อในลู่เจี่ยวอ้าว ก็อันตรายถึงชีวิตเช่นกัน

“โฮก—โฮกกก!!”

ทันใดนั้น เสียงคำรามของหมีก็ดังชัดขึ้นจากด้านหลัง

ทั้งสามหันกลับไปมอง

ก็พบเงาดำขนาดมหึมากำลังเคลื่อนไหวอยู่บนก้อนหิน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากด้านหลังของพวกเขา

“หมีตามมาแล้ว!”

หวังจิ้งที่วิ่งอยู่ท้ายสุดตกใจจนหน้าซีด รีบผลักสองคนที่อยู่ข้างหน้า

“รีบวิ่ง! รีบวิ่งเร็วเข้า!!”

อันตรายไล่จี้อยู่ข้างหลังแล้ว

เวลานี้ อวี๋กวงไม่มีเวลาคิดมาก เขาวิ่งสุดแรงตามหลังสวี่เมียนไป

ทั้งตกใจ ทั้งเส้นทางเดินยากลำบาก

ระหว่างทาง เขาสะดุดก้อนหิน ลื่นตกลงไปจากแนวลาดชันด้านข้าง

กลิ้งลงไปหลายตลบ ก่อนจะกระแทกอย่างแรงลงในแอ่งลึกแห่งหนึ่ง

โชคดีท่ามกลางความโชคร้าย

ในระหว่างที่กลิ้งตกลงไป สัญชาตญาณเอาตัวรอดทำให้เขาพยายามยื่นมือคว้าไปทั่วอย่างบ้าคลั่ง

ท้ายที่สุด เขาก็คว้ากิ่งต้นสนที่งอกออกมาจากร่องหินบนหน้าผาได้

หลังจากกิ่งไม้หัก เขาจึงตกลงไปในแอ่งลึกด้านล่าง

ด้วยแรงชะลอครั้งนี้

แม้เขาจะศีรษะแตก เลือดไหลทั่วตัว มีบาดแผลถลอกเต็มไปหมด และแขนข้างหนึ่งหัก

แต่ก็ยังไม่ถึงแก่ชีวิต

เขาเจ็บจนร้องไห้น้ำตาน้ำมูกไหล นอนอยู่บนพื้น ก่อนจะหมดสติไป

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร เขาจึงค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา

เวลานั้น พระจันทร์ปรากฏอยู่เหนือศีรษะ

แสงสีเงินสาดส่องทั่วภูเขา

และเผยให้เห็นเงาดำหลายเงาที่กำลังเคลื่อนไหวช้า ๆ อยู่ในระยะไกล

แม้อวี๋กวงจะตกลงมาจนมึนงงไปหมด

แต่เขาเติบโตในภูเขามาตั้งแต่เด็ก จึงพอรู้สถานการณ์ในป่าดี

เงาเหล่านั้นไม่มีทางเป็นครอบครัวที่เข้าเขามาตามหาพวกเขา

หากเป็นคนในครอบครัว พวกเขาย่อมต้องถือไฟฉายหรือจุดคบเพลิงมาด้วย

นอกจากใช้แสงไฟไล่สัตว์ป่าแล้ว

ยังช่วยดึงดูดความสนใจให้พวกเด็ก ๆ สังเกตเห็นได้อีกด้วย

หรือว่าหมีจะตามมาแล้ว?

แถมยังมีมากกว่าหนึ่งตัว?

อวี๋กวงรู้สึกขนลุกไปทั้งร่าง

เขาฝืนทนความเจ็บปวดรุนแรงที่แขน รีบคลานไปซ่อนหลังโขดหินก้อนใหญ่

โผล่ศีรษะออกมาเพียงเล็กน้อย เพื่อสังเกตเงาดำเหล่านั้น

เงาดำกำลังเดินมาทางที่เขาอยู่

ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

อวี๋กวงจึงพบด้วยความตกตะลึงว่า

เงาดำเหล่านั้นล้วนมีรูปร่างเหมือนมนุษย์

ด้านหลังเหมือนกำลังลากของหนักบางอย่าง

ของนั้นกระแทกไปตามทางภูเขา ส่งเสียงทึบหนักดังเป็นระยะ

เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้มากขึ้น

อวี๋กวงรีบใช้มือปิดปากตนเอง

จึงไม่เผลอกรีดร้องออกมา

เงาดำเหล่านั้นต่างสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง

ผิวหนังและเนื้อเน่าเปื่อย

หลายจุดมองเห็นกระดูกสีขาวโผล่ออกมาอย่างชัดเจน

ด้านหลังของพวกมันกำลังลากสิ่งของทรงยาว

ดูเหมือนว่าจะเป็นโลงศพใบหนึ่ง

พวกมันไม่มีทางเป็นคนมีชีวิต

แต่เป็นผี!

อวี๋กวงตกใจจนร่างกายชาไปหมด

กลัวว่าจะถูกเหล่าผีพบเข้า จึงรีบหดตัวกลับไปซ่อนหลังโขดหิน

ไม่กล้ามองต่ออีก

เขาทนอยู่เช่นนั้นอย่างทรมาน ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร

เสียงที่เหล่าผีลากโลงศพอยู่ด้านนอกก็ค่อย ๆ เบาลง

ถึงตอนนั้น เขาจึงกล้าโผล่ศีรษะออกไปอีกครั้ง

ก็พบว่าทั้งผีและโลงศพหายไปแล้ว

ดูเหมือนว่าพวกมันน่าจะมุ่งหน้าเข้าไปในส่วนลึกของหุบเขา

เมื่อเห็นเช่นนั้น อวี๋กวงก็รวบรวมความกล้า รีบหนีออกจากที่ซ่อนอย่างลนลาน

เพราะตื่นตระหนกมากเกินไป

หลังวิ่งออกไปได้ระยะหนึ่ง เขาก็ล้มลงอีกครั้ง

คราวนี้เขาหมดสติไปอย่างสมบูรณ์

จนกระทั่งรุ่งเช้า คนในครอบครัวที่เข้ามาตามหาได้พบตัวและนำส่งโรงพยาบาล

เขาจึงรอดพ้นจากอันตรายถึงชีวิต

แต่สวี่เมียนกับหวังจิ้งไม่ได้โชคดีเท่าเขา

คนหนึ่งถูกก้อนหินกระแทกศีรษะจนเสียชีวิต

อีกคนหายตัวไป และจนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่ทราบชะตากรรม

หลังอวี๋กวงเล่าเหตุการณ์ในปีนั้นจบในคราวเดียว

เขาก็อดถอนหายใจยาวไม่ได้

ฉินอวี่ตบไหล่เขาเบา ๆ เป็นเชิงปลอบใจ ก่อนถามว่า

“เจ้ายังจำตำแหน่งที่เห็นผีลากโลงศพในตอนนั้นได้หรือไม่?”

อวี๋กวงพยายามนึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้าด้วยความรู้สึกผิด

“เรื่องผ่านมานานเกินไปแล้ว ข้าจำไม่ได้”

ฉินอวี่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ขณะที่กำลังจะถามต่อ

ก็ได้ยินเสียงโวยวายดังมาจากด้านนอก

ยังมีคนตะโกนเรียกชื่ออวี๋กวงอย่างไม่เกรงใจอีกด้วย

อวี๋กวงรีบลุกขึ้น

“มีคนมาหาข้า ข้าจะออกไปดูหน่อย”

พูดจบ เขาก็รีบเดินออกจากห้องรับแขก ไปยังลานบ้านด้านนอก

ฉินอวี่กับอาจารย์สวีเดินตามไปที่ประตูห้องรับแขกด้วยความสงสัย ก่อนจะมองออกไปด้านนอก

พวกเขาเห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งพาชายร่างกำยำกลุ่มใหญ่มาด้วย

อีกฝ่ายกำลังพูดกับอวี๋กวง พร้อมออกท่าทางประกอบ

“เรื่องการค้าลั่วชิงเหมย ต่อไปนี้พวกเจ้าหยุดไว้ก่อน

ทางผู้อาวุโสหลี่จะเป็นผู้จัดการเอง

จากนี้หมู่บ้านของเราจะไม่ปิดกั้นตัวเองอีกต่อไป และจะติดต่อกับโลกภายนอกให้มากขึ้น

การค้าประเภทนี้จะต้องขยายใหญ่ขึ้นอย่างแน่นอน

ดังนั้น ทุกคนต้องทำตามการจัดการของผู้อาวุโสหลี่ให้เป็นหนึ่งเดียว

จึงจะสามารถทำให้กิจการเติบโตและดำเนินต่อไปได้ในระยะยาว

เจ้าเข้าใจหรือไม่?”

“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว”

อวี๋กวงพยักหน้า

แต่บนใบหน้ามีความจนใจซ่อนอยู่

“เข้าใจก็ดี”

ชายวัยกลางคนเห็นเช่นนั้นก็ยกมือตบไหล่เขา ก่อนจะยิ้มอย่างพึงพอใจ

“ผู้อาวุโสหลี่กับหัวหน้าหมู่บ้านหูคนใหม่ปรึกษากันแล้ว

ช่วงนี้เกิดเรื่องมากมายในหมู่บ้าน

ชื่อหมู่บ้านหิมะเป็นชื่ออัปมงคล

ต่อไปจะเปลี่ยนชื่อ กลับไปใช้ชื่อเดิม

เมื่อสามารถเชื่อมต่อกับโลกภายนอกได้

บางทีที่นี่อาจกลับไปเป็นเมืองการค้าที่รุ่งเรืองเหมือนในอดีต

ดังนั้น ขอเพียงพวกเจ้าทำตามการจัดการของผู้อาวุโสหลี่อย่างดี

ตั้งใจทำมาหากิน

ต่อไปย่อมมีชีวิตที่ดีอย่างแน่นอน!”

“ครับ ครับ”

อวี๋กวงตอบรับอย่างซื่อ ๆ

“อืม เจ้ายังนับว่าเป็นคนรู้ความ

ไม่เหมือนคนตระกูลอวี๋สายหลักพวกนั้น

เอาล่ะ พวกเราไปก่อน

ส่วนพื้นที่ปลูกลั่วชิงเหมยหลายหมู่ของครอบครัวเจ้า

ภายหลังผู้อาวุโสหลี่จะส่งคนมารับช่วงต่อ”

พูดจบ ชายวัยกลางคนก็พาคนกลุ่มนั้นเดินจากไปอย่างสง่าผ่าเผย

ส่วนอวี๋กวงถอนหายใจ ส่ายหน้า ก่อนกลับเข้าไปในห้องรับแขก

“คนพวกนั้นเป็นคนของผู้อาวุโสหลี่หรือ?”

ฉินอวี่ถาม

“ใช่”

อวี๋กวงยิ้มขื่น

“เรื่องดี ๆ ที่อวี๋เจิ้งก่อเอาไว้ ทำให้คนแซ่อวี๋อย่างพวกเราซวยกันหมด

ตอนนี้พวกเรากลายเป็นหนูข้างถนนในหมู่บ้าน

ใครเห็นก็อยากตี

กิจการที่ทำมาหลายปี

พวกเขาบอกว่าจะยึด ก็ยึดไปได้ทันที

หากอยู่ต่อไม่ไหวจริง ๆ

คงต้องจากที่นี่ไปเสียแล้ว เฮ้อ...”

“ผู้อาวุโสหลี่คนนี้จริง ๆ เลย!”

อาจารย์สวีรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

“อวี๋เจิ้งชั่วร้ายก็จริง

แต่ผู้อาวุโสหลี่ใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างยึดของคนอื่น ก็ไม่ใช่เรื่องถูกต้องเช่นกัน

ว่าแต่ ลั่วชิงเหมยคืออะไร?”

อวี๋กวงตอบว่า

“เป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งที่มีเฉพาะในพื้นที่ของเรา

ช่วยบำรุงร่างกายและยืดอายุ

สรรพคุณดีกว่าเห็ดหลินจือกับถั่งเช่าเสียอีก

เมื่อเกือบร้อยปีก่อน

พื้นที่ของเรามีชื่อเสียง เพราะมีลั่วชิงเหมยขึ้นเป็นจำนวนมาก

ทุกครั้งที่ถึงฤดูลั่วชิงเหมยสุก

พ่อค้าสมุนไพรจากทั่วประเทศจะเดินทางมารับซื้อ

ผู้คนเดินทางเข้าออกอย่างคึกคัก

มีชีวิตชีวามากจริง ๆ

แต่ภายหลัง ที่นี่เกิดภัยพิบัติขึ้น

มีโรคประหลาดชนิดหนึ่งระบาด ทำให้ลั่วชิงเหมยเน่าและตาย

จนผลผลิตลดลงอย่างรวดเร็ว

ต่อมาหมู่บ้านยังถูกปิดกั้นจากภายนอกอีก

คนที่รู้จักลั่วชิงเหมยจึงยิ่งน้อยลงเรื่อย ๆ

โชคดีที่หลายปีมานี้

พวกเราหาวิธีควบคุมโรคประหลาดนั้นได้แล้ว

และเริ่มปลูกลั่วชิงเหมยใหม่อีกครั้ง

ครอบครัวของข้ามีอยู่หลายหมู่

อีกไม่นานก็กำลังจะสุกแล้ว

เดิมทีคิดว่าหลังจากหมู่บ้านไม่ปิดกั้นตัวเองอีก

ลั่วชิงเหมยน่าจะขายได้ดีกว่าเดิม

แต่กลับมาเกิดเรื่องเช่นนี้เสียก่อน เฮ้อ...”

อวี๋กวงถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกครั้ง

ฉินอวี่กับอาจารย์สวีต่างรู้สึกเห็นใจชายหนุ่มผู้ซื่อสัตย์คนนี้

แต่เรื่องนี้เป็นปัญหาภายในของหมู่บ้านหิมะ

พวกเขาไม่สะดวกเข้าไปแทรกแซงตามใจ

และไม่มีเวลาพอจะเข้าไปยุ่งด้วย

หลังกล่าวลาอวี๋กวง

ทั้งสองก็เดินกลับไปตามเส้นทางมุ่งหน้าสู่บ้านตระกูลหู

“ผีลากโลงศพ...

ตกลงมันคือเรื่องอะไรกันแน่?”

อาจารย์สวีนวดหว่างคิ้ว

รู้สึกสับสนอย่างยิ่ง

เมื่อทั้งสองเดินมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลหู

ก็ได้ยินเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นของหูเหวินหรงดังมาจากด้านใน

“เฮ้ ๆ ๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!”

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

📷 Photo

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

“ลุงเปา นึกอะไรขึ้นมาได้หรือครับ?”

ฉินอวี่รีบถาม

อาจารย์สวีเองก็มองเขาด้วยความหวังเช่นกัน

เหล่าหลาวเปาเกาหลังศีรษะแรง ๆ ราวกับกำลังพยายามนึกย้อนความทรงจำอย่างสุดความสามารถ

“เดิมทีข้าลืมเรื่องนี้ไปแล้ว

แต่พอพวกเจ้าพูดขึ้นมา

ข้าก็นึกถึงเรื่องหนึ่งได้

เรื่องนี้ผ่านมานานมากแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่”

“ไม่เป็นไรครับ ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ ลุงเล่าให้พวกเราฟังก่อนเถอะ”

ฉินอวี่กล่าวให้กำลังใจ

“ได้ ๆ”

เหล่าหลาวเปานึกทบทวนอย่างละเอียดอีกครั้ง จัดระเบียบความคิด แล้วจึงเริ่มเล่า

“เรื่องนี้น่าจะเกิดขึ้นเมื่อสิบกว่าปีก่อน เฮ้อ...”

เขายังเล่าไปได้ไม่เท่าไร ก็ถอนหายใจลึก ก่อนจะกล่าวต่อ

“เด็กสาวสวี่เมียนก็ประสบเหตุที่ลู่เจี่ยวอ้าวนั่นแหละ”

ฉินอวี่เคยได้ยินหูฉางจี๋เล่าเรื่องการตายของสวี่เมียนมาก่อน

แต่เขารู้เพียงว่า ตอนที่เธอเข้าไปเก็บสมุนไพรในภูเขา ถูกก้อนหินตกใส่จนเสียชีวิต

ไม่รู้ว่าสถานที่เกิดเหตุคือลู่เจี่ยวอ้าว

จากนั้นเหล่าหลาวเปาก็เริ่มเล่ารายละเอียดทั้งหมด

เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ

หมู่บ้านและตำบลหลายแห่งที่อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านหิมะ เกิดการระบาดของไข้หวัดใหญ่อย่างกะทันหัน

ไม่นานก็มีพ่อค้าสมุนไพรเดินทางมายังหมู่บ้านหิมะ เพื่อรับซื้อหญ้าหิมะเงิน

หญ้าหิมะเงินเป็นพืชชนิดหนึ่งที่เติบโตแนบติดกับพื้นดิน

เมื่อนำมาต้มดื่ม จะช่วยลดไข้และขับพิษ สามารถใช้บรรเทาอาการไข้หวัดใหญ่ได้

เด็ก ๆ ในหมู่บ้านหิมะส่วนใหญ่มักช่วยครอบครัวทำงานมาตั้งแต่ยังเล็ก

สวี่เมียนเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

วันนั้น เธอเดินทางเข้าไปในภูเขากับเพื่อนอีกสองคนในหมู่บ้าน

เพื่อขุดหญ้าหิมะเงินไปขาย ช่วยแบ่งเบาภาระของครอบครัว

ช่วงนั้นพ่อค้าสมุนไพรกำลังต้องการสมุนไพรชนิดนี้อย่างเร่งด่วน

พื้นที่ที่มองเห็นได้ง่ายในภูเขา จึงถูกคนขุดจนแทบไม่เหลือ

สวี่เมียนกับเพื่อนอีกสองคนไม่อยากกลับบ้านมือเปล่า

จึงเดินมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก จนมาถึงลู่เจี่ยวอ้าว

ลู่เจี่ยวอ้าวเต็มไปด้วยก้อนหินระเกะระกะ

ไม่เหมาะกับการเติบโตของพืชสมุนไพร

ปกติแล้วชาวบ้านจึงแทบไม่มีใครมาที่นี่

แต่สวี่เมียนกับเพื่อนกลับพบหญ้าหิมะเงินขึ้นเป็นพุ่มใหญ่ในบริเวณนั้น

ทั้งสามดีใจมาก

มัวแต่ก้มหน้าขุดสมุนไพร จนลืมเวลาไปเสียสนิท

กว่าพวกเขาจะขุดหญ้าหิมะเงินบริเวณนั้นจนหมด

ท้องฟ้าก็ใกล้มืดแล้ว

ในภูเขามีสัตว์ป่า และหลังพระอาทิตย์ตกยิ่งอันตรายเป็นพิเศษ

เมื่อทั้งสามรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดี จึงรีบสะพายตะกร้าสมุนไพรแล้วเดินกลับอย่างร้อนรน

แต่เพราะท้องฟ้ามืดเกินไป

ไม่เพียงเดินหลงทาง

พวกเขายังเผชิญหน้ากับหมี

และท้ายที่สุดก็พลัดหลงจากกัน

เมื่อถึงเวลาประมาณหนึ่งถึงสองทุ่ม

ครอบครัวของทั้งสามพบว่าเด็ก ๆ ยังไม่กลับบ้าน จึงรู้ว่าต้องเกิดเรื่อง

พวกผู้ใหญ่รีบพากันเข้าไปในภูเขาเพื่อตามหา

แต่สุดท้าย ในบรรดาทั้งสามคน มีเพียงคนเดียวที่กลับมาได้อย่างมีชีวิต

ตอนที่พบสวี่เมียน

เธอนอนขดตัวอยู่บนพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่งในภูเขา

บนศีรษะมีรูขนาดใหญ่

ข้างกายมีก้อนหินก้อนใหญ่ที่เปื้อนเส้นผมและคราบเลือดตกอยู่

ส่วนเด็กหนุ่มอีกคนที่ชื่ออวี๋กวง

ถูกพบว่านอนหมดสติอยู่ในพื้นที่แอ่งลึก ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งกิโลเมตร

ส่วนเด็กสาวอีกคนชื่อหวังจิ้ง

กลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

สภาพของสวี่เมียนดูเหมือนถูกเศษหินที่ตกลงมากระแทกศีรษะจนเสียชีวิต

ภูเขาที่โอบล้อมหมู่บ้านหิมะมีภูมิประเทศซับซ้อน และเต็มไปด้วยอันตรายนานาชนิด—

อาจเผชิญหน้ากับสัตว์ป่า หลงทางจนร่างกายเสียความร้อนหรือสูญหาย

พลัดตกหน้าผา ถูกก้อนหินที่กลิ้งลงมาทับจนตาย หรือถูกฝังอยู่ใต้กองหิน...

แม้เหตุการณ์ของสวี่เมียนจะน่าเศร้า

แต่ก็ไม่ถือว่าแปลกประหลาดนัก

ใครจะคิดว่า หลังจากเด็กหนุ่มที่ชื่ออวี๋กวงถูกช่วยจนฟื้นขึ้นมา

เขากลับมีอาการสติเลื่อนลอย

เอาแต่ร้องตะโกนว่าลู่เจี่ยวอ้าวมีผี

และยืนยันว่าตนเองเห็นผีสี่ตนกำลังลากโลงศพขนาดใหญ่ด้วยตาตนเอง

แต่คำพูดของอวี๋กวงถูกชาวบ้านปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

หมู่บ้านหิมะมีเทพชางหลิงคอยปกป้องอยู่

จะมีภูตผีตนใดใจกล้าขนาดกล้าก่อเรื่องต่อหน้าต่อตาเทพชางหลิงได้?

ชาวบ้านเชื่อว่า

ตอนนั้นเขาคงตื่นตระหนกเกินไปท่ามกลางความมืด

จนมองก้อนหินหรือพุ่มไม้ผิดเป็นเงาผีและโลงศพ

อย่างไรก็ตาม

สวี่เหยาและครอบครัวของหวังจิ้งก็ยังเดินทางไปตรวจสอบลู่เจี่ยวอ้าวอีกครั้ง

พวกเขาเดินสำรวจสถานที่นั้นไปมาหลายรอบ

แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ

ทำให้ชาวบ้านยิ่งเชื่อว่าคำพูดของอวี๋กวงไม่น่าเชื่อถือ

ต่อมา ภรรยาของสวี่เมียนไปขอยาวิเศษจากวิหาร

ซึ่งแท้จริงแล้วคือไข่แมลง

และทำให้สวี่เมียน “ฟื้นคืนชีพ”

ความทรงจำของชาวบ้านเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ถูกอสูรงูแก้ไข

ทุกคนจึงลืมเรื่องนี้ไปจนหมด

จนกระทั่งตอนนี้

เมื่ออสูรงูตาย และความทรงจำที่สูญหายค่อย ๆ ฟื้นคืน

เหล่าหลาวเปาจึงนึกถึงเรื่องราวเมื่อหลายปีก่อนนี้ขึ้นมาได้

“แน่นอนว่า เรื่องนี้จริงหรือไม่ก็ยังไม่รู้

บางทีอวี๋กวงอาจตื่นตระหนกเกินไป แล้วมองผิดจริง ๆ ก็ได้”

เหล่าหลาวเปากลัวว่าตนเองจะทำให้ฉินอวี่กับคนอื่น ๆ เข้าใจผิด

จึงรีบบอกเอาไว้ก่อน

แต่ฉินอวี่กลับไม่คิดเช่นนั้น

“อสูรงูถูกผนึกอยู่ในโลงสำริด

ส่วนอวี๋กวงเห็นผีกำลังลากโลงศพ

ทั้งสองเหตุการณ์ต่างมีโลงศพปรากฏขึ้น

ข้าไม่เชื่อว่านี่เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ

ลุงเปา อวี๋กวงยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

พวกเราอยากไปหาเขา แล้วสอบถามรายละเอียดให้ชัดเจนกว่านี้”

“ยังอยู่ ยังมีชีวิตอยู่”

เหล่าหลาวเปาพยักหน้า

“เขาเป็นคนในตระกูลของอวี๋เจิ้ง

แต่มีความสัมพันธ์กันค่อนข้างห่าง

ครั้งนี้จึงไม่ถูกอวี๋เจิ้งลากเข้าไปเกี่ยวข้อง

บ้านของเขาอยู่ข้างพื้นที่นา ทางเหนือของหมู่บ้าน”

เหล่าหลาวเปาบอกตำแหน่งบ้านของอวี๋กวงให้พวกเขาฟังอย่างละเอียด

“จริงสิ แล้วเด็กสาวชื่อหวังจิ้งคนนั้น ภายหลังหาเจอหรือไม่?”

อาจารย์สวีถามอย่างสงสัย

“ไม่เจอ”

เหล่าหลาวเปาถอนหายใจ

“ครอบครัวของเธอไม่ได้ไปขอร้องเทพชางหลิงตัวปลอมที่อสูรงูแปลงเป็นหรือ?”

อาจารย์สวีถามด้วยความไม่เข้าใจ

“น่าจะเคยไปขอร้องนะ”

เหล่าหลาวเปาเองก็ไม่แน่ใจ

“หลายปีมานี้ หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในหมู่บ้าน ทุกคนก็จะไปขอพรที่วิหาร

แต่สิ่งที่แปลกก็คือ

หวังจิ้งกลับไม่เคยกลับมา

แม้อสูรงูจะมีพลังมาก

แต่มันคงไม่ได้ทำได้ทุกอย่างกระมัง”

ฉินอวี่ครุ่นคิด ก่อนคาดเดาว่า

“หรือหวังจิ้งอาจยังมีชีวิตอยู่

เพียงแต่ติดอยู่ที่ใดสักแห่งในภูเขา จึงกลับบ้านไม่ได้”

แต่เหล่าหลาวเปากลับรู้สึกว่าความเป็นไปได้นี้ต่ำมาก

“อากาศในภูเขาเปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน

กลางวันยังร้อนจนเหงื่อไหล

แต่กลางคืนอาจหนาวจนคนแข็งตายได้

ยังมีลมแรงและฝนตกบ่อยครั้ง

ไม่ต้องพูดถึงสัตว์ป่ากินคนเลย

หวังจิ้งเป็นเพียงเด็กสาวรูปร่างผอมเล็ก

การมีชีวิตอยู่เพียงลำพังในสภาพแวดล้อมเลวร้ายเช่นนี้เป็นเวลาหลายปี

ยากยิ่งกว่าการปีนขึ้นสวรรค์เสียอีก”

ฉินอวี่กับอาจารย์สวีกล่าวลาเหล่าหลาวเปา

แล้วรีบเดินทางไปยังบ้านของอวี๋กวงทันที

โชคของพวกเขาไม่เลว

อวี๋กวงได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากความวุ่นวายเมื่อคืน

เวลานี้จึงกำลังพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน

เขาจำได้ว่าฉินอวี่คือวีรบุรุษผู้ฆ่าอสูรงู

เมื่อเห็นอีกฝ่ายมาหาถึงบ้าน จึงต้อนรับอย่างกระตือรือร้นมาก

“เหตุใดท่านอาจารย์ทั้งสองถึงมาถามเรื่องที่เกิดขึ้นเกือบสิบปีก่อนหรือ?”

เมื่อรู้จุดประสงค์ที่ฉินอวี่กับอาจารย์สวีมา

อวี๋กวงก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

“เรื่องอสูรงูยังมีปัญหาบางส่วนที่ยังจัดการไม่จบ

พวกเราจึงอยากตรวจสอบให้ชัดเจน”

ฉินอวี่ไม่อยากพูดชัดเจนเกินไป

เพื่อไม่ให้เกิดความหวาดกลัวขึ้นในหมู่บ้านอีกครั้ง

จึงอธิบายอย่างคลุมเครือ

“รังของอสูรงูอยู่ที่ลู่เจี่ยวอ้าว

พวกเราได้ยินว่าเจ้าเคยพบเหตุการณ์ประหลาดที่นั่น

จึงตั้งใจมาสอบถาม”

อวี๋กวงเป็นคนซื่อตรงและคิดไม่ซับซ้อน

เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้ถามมาก

แต่กลับเกาศีรษะด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย

“เรื่องในปีนั้นผ่านมานานมากแล้ว

ตอนเพิ่งเกิดเหตุ ข้ากลัวมากจริง ๆ

แต่ตอนนี้ความทรงจำเริ่มเลือนราง

แม้แต่ตัวข้าเองก็ไม่กล้ายืนยันว่า

มันเป็นเรื่องจริง

หรือเหมือนที่ชาวบ้านพูดกัน

ว่าตอนนั้นข้าตื่นตระหนกเกินไป จนมองผิด”

“ไม่เป็นไร

เจ้าบอกสิ่งที่ยังจำได้ให้พวกเราฟังก็พอ

ส่วนจะจริงหรือไม่ พวกเราจะตัดสินเอง”

ฉินอวี่กล่าวให้กำลังใจ

“ได้ ข้าขอนึกดูก่อน”

อวี๋กวงพยักหน้า ก่อนจะจมเข้าสู่ความทรงจำ

ครู่ต่อมา

เขาก็เริ่มเล่าเหตุการณ์ในคืนนั้นตามที่นึกออก

คืนนั้น เขา สวี่เมียน และหวังจิ้ง

สะพายตะกร้าที่ใส่หญ้าหิมะเงิน

ถือไฟฉาย และเดินไปตามเส้นทางบนภูเขา

ลู่เจี่ยวอ้าวเต็มไปด้วยก้อนหินระเกะระกะ

มีรอยแยกและทางลาดเอียงจำนวนมาก

เดินทางลำบากอย่างยิ่ง

พวกเขาจึงต้องเดินอย่างระมัดระวัง

เวลาผ่านไปนาน แต่ก็ยังไม่สามารถออกจากบริเวณนั้นได้

“พวกเจ้าได้ยินไหม นั่นเสียงอะไร?”

ทันใดนั้น หวังจิ้งที่เดินอยู่ด้านหลังดึงเสื้อของเขาเบา ๆ

เขากับสวี่เมียนที่เดินนำอยู่ด้านหน้าสุดจึงหยุดฝีเท้า

ตอนนั้นเอง

ทั้งสามก็ได้ยินเสียงคำรามต่ำและหนักดังขึ้น

“หมี!”

อวี๋กวงรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งร่าง

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

🏆 บอลโลกรอบนัดชิงอันดับ 3 🌍
พิสูจน์ว่าคุณคือกูรูฟุตบอลตัวจริง

รับ 50 เเต้มง่ายๆเเค่ทายให้เป๊ะ🎉

เข้าทายผล 👉 https://t.me/ygmission_bot

110

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

17:26 5 thg 9, 2026

📷 Photo

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

📷 Photo

แดนหลอนมรณะ：เริ่มนับถอยหลังสู่ความตายแล้ว!
บทที่ 177 【ฆาตกรถลกหนังค่ายฤดูร้อน】กลายเป็นว่าเป็นเธอ?!

ฉินอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดกับเจียงข่ายว่า

“บ่ายนี้ ครูหลี่จะออกไปกับพวกเรา ตอนนั้นนายอาจหาทางไปดูห้องทำงานกับที่พักของเธอก็ได้

ไม่ว่าจะเป็นข้อกำหนดในตัวอักษรเลือด หรือคำเตือนข้อห้ามจาก NPC

ก็ไม่เคยบอกว่าเราห้ามไปสองที่นั้น”

พอได้ยินแบบนั้น เจียงข่ายก็กำหมัดด้วยความฮึกเหิม พยักหน้าอย่างตื่นเต้น

“ต่อให้นายไม่พูด ฉันก็คิดไว้แล้วล่ะ

โอเค ฉันจะหาทางไปดูให้ได้”

เขาพูดความจริง

เมื่อเห็นว่าเส้นตายใกล้เข้ามาทุกที แต่พวกเขายังจนปัญญา คืนก่อนเขาก็นึกถึงวิธีนี้แล้ว

เดิมทีเขายังคิดจะลองเค้นคำพูดจากครูหลี่

แต่พอมาคิดดี ๆ แล้ว โอกาสสำเร็จคงต่ำมาก

สู้บุกตรง ๆ ไปที่รังของเธอแล้วเสี่ยงดูเลยยังจะดีกว่า

“แต่นายก็ยังต้องระวังให้มาก” ฉินอวี่เตือน

“ถึงในข้อห้ามจะไม่ได้บอกว่าห้องทำงานกับที่พักของครูหลี่ห้ามเข้า

แต่ในฐานะ NPC สำคัญของภารกิจครั้งนี้ ฉันว่าดินแดนประหลาดคงไม่ยอมให้พวกเราสอดรู้ความลับของเธอง่าย ๆ แน่ ต้องมีอุปสรรควางไว้แน่”

เดิมทีเจียงข่ายเกือบเผลอตอบโต้ตามนิสัย ด้วยคำจำพวก “เรื่องแค่นี้ต้องให้นายเตือนด้วยเหรอ” หรือ “ฉันจะคิดไม่ถึงรึไง”

แต่พอคำพูดวนอยู่ที่ริมฝีปาก สุดท้ายก็กดมันกลับลงคอไป

เวลาเหลือน้อย ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย

จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่า การแข่งกับฉินอวี่หรือคอยเถียงคอยแขวะกัน มันไม่ค่อยมีความหมายอะไรแล้ว

การร่วมมือกัน แล้วหาทางรอดให้ได้ต่างหาก คือเรื่องสำคัญที่สุด

ฉินอวี่ ก็เป็นแค่คู่แข่งที่เขานึกคึกอยากเอาชนะขึ้นมาในช่วงหนึ่งเท่านั้น

เป้าหมายที่แท้จริงของเขา คือการแซงหน้าพี่ชายของตัวเอง

ไม่นานมานี้ พี่ชายของเขาเพิ่งผ่านแดนประหลาดระดับ 4 มาได้สำเร็จ

แต่ถ้าเขามาจบชีวิตอยู่แค่ในแดนประหลาดระดับ 2 แบบนี้ ก็คงกลายเป็นตัวตลกของจริง

สุดท้าย เขาจึงตอบอย่างว่าง่ายเสียที

“โอเค ฉันรู้แล้ว”

ฉินอวี่อดเหลือบมองเขาไม่ได้ รู้สึกไม่ค่อยชินกับการที่เจียงข่ายพูดง่ายขนาดนี้

ช่วงเช้าของค่ายฤดูร้อนเริ่มต้นขึ้นแล้ว

ครั้งนี้ ทั้งสามห้องเรียนอบอวลไปด้วยพลังวิญญาณที่หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม

เหล่าผีเด็กยิ่งกระสับกระส่ายและควบคุมตัวเองไม่ได้มากขึ้น

ตรงกันข้าม เด็กธรรมดาเหล่านั้นกลับตอบสนองเชื่องช้าลง ราวกับถูกพลังประหลาดบางอย่างสะกด จนกลายเป็นหุ่นเชิดไร้วิญญาณ

ในห้องเด็กเล็กที่ฉินอวี่รับผิดชอบ เพราะเด็กอายุน้อยกว่า

ผีเด็กหลายตัวจึงยิ่งอดทนไม่ไหว

พวกมันพากันร้องไห้โฮขึ้นมาพร้อมกัน

บรรยากาศช่างเหมือนผีร้องคร่ำครวญไปทั่ว เต็มไปด้วยอาถรรพ์

ฉินอวี่ที่อยู่ท่ามกลางนั้น ขนลุกเกรียวไปทั้งตัว

ส่วนกู้เจียวที่เป็นคู่ทำงานของเขา กลับหงุดหงิดกระสับกระส่าย เดินเข้าไปดึงผีเด็กพวกนั้นไม่หยุด

“หยุดร้องได้แล้ว!

หนวกหูจะตาย!! เงียบซะ!”

ฉินอวี่มองเธออย่างแปลกใจ

เด็กสาวคนนี้ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ เธอเงียบขรึม พูดน้อย และขยันทำงานมาตลอด

แต่วันนี้กลับผิดปกติอย่างมาก

หรือว่าถูกเสียงร้องของผีเด็กทำให้หงุดหงิดจนคุมตัวเองไม่อยู่?

“ครูกู้ คุณไม่เป็นไรนะ?” เขาเดินเร็วเข้าไปขวางระหว่างเธอกับผีเด็กพวกนั้น

จนถึงตอนนี้ พวกเขายืนยันได้แล้วว่าครูหลี่ต้องมีปัญหาแน่

แต่ยังไม่รู้ว่ากู้เจียวมีบทบาทอะไรในภารกิจนี้กันแน่

เธอเป็นแค่ NPC ธรรมดา ที่ถูกครูหลี่จ้างมาทำงานในเล่อซือหยวนโดยไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ?

หรือว่าเธอมีบทบาทลึกซึ้งบางอย่างที่ไม่มีใครรู้?

ขณะที่ฉินอวี่กำลังคิดแบบนั้น

ทันใดนั้น ผีเด็กตัวหนึ่งก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่ มันอ้อมผ่านฉินอวี่ไป แล้วกัดหลังมือของกู้เจียวอย่างแรง!

“อ๊า! เจ็บจะตายแล้ว ปล่อยนะ!”

กู้เจียวร้องกรีดเสียงแหลมด้วยความเจ็บ อารมณ์พลุ่งพล่าน

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ไอ้เด็กน่าตาย!!”

เสียงกรีดร้องแหลมบิดเบี้ยวนี้ทำให้ผีเด็กที่กัดเธอตกใจ รีบปล่อยเขี้ยวแล้วถอยหลังอย่างลนลาน

กู้เจียวกุมมือไว้ ดูเหมือนยังไม่หายแค้น จึงด่าออกมาอย่างโกรธจัดอีกพักใหญ่

คราวนี้ ไม่ใช่แค่ผีเด็กตัวนั้น แม้แต่ผีเด็กตัวอื่นที่ก่อนหน้านี้ยังวุ่นวายไม่หยุด ก็หยุดร้องทั้งหมด เบิกตากว้าง มองเธอด้วยความหวาดผวา สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัวที่ปิดไม่อยู่

ห้องเรียนที่เดิมเต็มไปด้วยเสียงร้องและความวุ่นวาย

พลันเงียบลงเหมือนมีใครกดปุ่มปิดเสียง

สงัดราวสุสาน

ฉินอวี่มองกู้เจียวที่สีหน้าบิดเบี้ยว ราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน แล้วเริ่มรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง

“ฉิน… ฉินอวี่!”

มีคนเรียกชื่อเขาจากตรงประตู

เป็นสวี่เหมียวที่ยืนอยู่ตรงนั้น โบกมือเรียกเขาอย่างร้อนรน

เห็นดังนั้น ฉินอวี่จึงรีบเดินไปหา

สวี่เหมียวดึงแขนเขาไว้ รีบเหลือบมองกู้เจียวอย่างลนลาน แล้วลากเขาออกมานอกห้อง

“เป็นเธอ! เป็นเธอจริง ๆ!

เธอกรีดเสียงดังขนาดนั้น ฉันยังได้ยินจากห้องมัธยมเลย!”

“เธอจะพูดอะไร เป็นเธออะไร?”

เพราะสวี่เหมียวทั้งกลัวทั้งตื่นเต้นจนพูดสับสน ฉินอวี่เลยไม่เข้าใจในทันที

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

📷 Photo

⭐ ถ้ารู้เเบบนี้ตอบไปนานเเล้ว 👏
ถาม-ตอบ ประจำวันจันทร์
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
⭐ทายสิ่ ประเทศไทยอยู่ทวีปอะไร ❓
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
⭐ในช่อง 🥅 https://t.me/footballfansth👆
นักเตะคนใดได้รับ "รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมประจำเดือนเมษายน" ของลาลีกา ❓คำตอบอยุ่ในโพสต์วันที่ 26 เม.ย นะ
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
⭐ในช่อง https://t.me/jackpotgoth 👆
ไพ่ใบไหนหมายถึง “ความสำเร็จครั้งใหญ่และการเปลี่ยนแปลงชีวิต”❓คำตอบอยุ่ในโพสต์วันที่ 26 เม.ย นะ
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
ตอบใน https://t.me/ygmission_bot 👆 เท่านั้น
🚫 ตอบใต้โพสต์ = ไม่ได้รับเเต้ม
⭐ ปิดรับคำตอบวันพฤหัสที่ 30 เม.ย 15:00 น.
⭐ มาใหม่คลิ๊กที่นี้ https://t.me/yumgamethai

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

📷 Photo

🎫 ทายเลขท้าย 🍓ตัวก่อนใคร
ทายให้เป๊ะ รับทันที 🍓🍓🍓🍓
(ประจำงวดที่ 1พ.ค. 2569)
หมายเหตุ :
✅ ทายได้ทุกวัน วันละ 1 ครั้ง
✅ เฉลยผลเเละเเจกคะเเนน
หลังประกาศผลสลากกินแบ่งรัฐบาล
⚠️ทายผลใน https://t.me/ygmission_bot เท่านั้น
🚫 ทายผลใต้โพสต์ = ไม่ได้รับเเต้ม

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

📣 วันจันทร์เราไม่บลู
กิจกรรม “ถาม–ตอบ”
ตอบให้ได้ ตอบให้เป๊ะ ก็รับเเต้มทันที 🎉

คำถามอยู่ในนี้👉 https://t.me/ygmission_bot

📌ตอบให้เเป๊ะเเล้วกด ส่ง เลย

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

หลังผ่านการทรมานมาตลอดหลายวัน เธอก็มองอะไรได้ชัดขึ้นไม่น้อย

สามคนที่เหลืออยู่ ต่อให้เรื่องอื่นจะยังไม่พูดถึง

อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่เสแสร้ง และไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายใคร

ไม่เหมือนครอบครัวแท้ ๆ ของเธอ หรือคนบางคนที่เธอเคยเจอในภายหลัง อย่างเช่นหลิวหรู ที่เต็มไปด้วยแผนการและเจตนาร้าย

ดังนั้น ในเวลานี้

เธอจึงยอมวางการระวังตัว เก็บหนามแหลมคมรอบกายลง

และเป็นครั้งแรกที่มีความคิดจะร่วมมือกับคนอื่นอย่างจริงใจ

หลังฟังเรื่องราวน่าหวาดผวาของเธอจบ

ทั้งสามคนต่างก็เงียบกันไปครู่หนึ่ง เพื่อย่อยข้อมูลอันน่าสะพรึงเหล่านี้

ผ่านไปสักพัก ฉินอวี่ก็เป็นคนแรกที่เอ่ยขึ้น

“ผีผู้หญิงคนนั้นชื่อจู้เซียวเซียว นี่เป็นเบาะแสสำคัญมาก

บ่ายนี้พอเข้าเมือง พวกเราต้องหาทางสืบเรื่องของจู้เซียวเซียวให้ได้

บางทีอาจสาวไปถึงตัวตนที่แท้จริงของปีศาจได้”

ถังเยี่ยนพยักหน้าเห็นด้วย

“หลังจากเมื่อคืน ฉันมั่นใจได้แล้วว่า สิ่งที่เราต้องรับมือคือปีศาจจริง ๆ ไม่ใช่มนุษย์มีชีวิต

คนเป็นไม่มีทางทำให้ผีผู้หญิงต้องกลับไปทนความเจ็บปวดจากการถูกถลกหนังอีกครั้งได้เพียงเพราะภารกิจล้มเหลว

มีแต่ปีศาจเท่านั้นที่ทำได้ แล้วยังเป็นปีศาจที่แข็งแกร่งมากด้วย

ถึงจะกดข่มและควบคุมวิญญาณอาฆาตได้มากขนาดนั้น

อยากจะจัดการมัน ไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ”

เมื่อเห็นว่าทุกคนเริ่มหมดกำลังใจ ฉินอวี่จึงพูดปลอบ

“ภารกิจไม่มีทางวางทางตันแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ไว้ให้เรา

ถ้ามีปัญหา ก็ต้องมีวิธีแก้ปัญหานั้นถูกจัดไว้ด้วยเหมือนกัน

แค่เรายังหาไม่เจอเท่านั้น”

“แล้วทำไมในห้อง 101 ถึงมีเครื่องมือที่ปีศาจใช้ถลกหนังคนอยู่ รวมถึงถังน้ำที่ใช้ฆ่าคนนั่นอีก ใครเป็นคนเอามาวางไว้กันแน่?” สวี่เหมียวถาม

“เรื่องนั้นต้องถามด้วยเหรอ?” เจียงข่ายตอบ

“เจ้าของเล่อซือหยวนก็คือครูหลี่ ของพวกนั้นจะเป็นใครวางไว้ได้นอกจากเธอ?

ส่วนเธอมีของพวกนี้ได้ยังไง แล้วเกี่ยวข้องอะไรกับปีศาจที่ฆ่าคน

คงมีแต่ตัวเธอเองเท่านั้นที่รู้!”

“ถ้าจนปัญญาจริง ๆ เราก็จับครูหลี่ไว้ แล้วบีบให้เธอพูดความจริงออกมา!” สวี่เหมียวพูดอย่างฮึดขึ้นมา

ฮั่นเสี่ยวเหวินยอมสละตัวเองเพื่อช่วยเธอ ต่อให้ต้องเอาชีวิตเข้าแลก เธอก็อยากสู้กับปีศาจ ไม่เพียงเพื่อแก้แค้นให้ฮั่นเสี่ยวเหวิน แต่ยังเพื่อทำตามความปรารถนาของเด็กคนนั้น ให้เด็ก ๆ และผู้หญิงที่ถูกกักขังอยู่ได้กลับบ้าน

“เธอคิดว่าเธอจะยอมบอกเรางั้นเหรอ?” ถังเยี่ยนส่ายหน้า

“ถ้ามันง่ายขนาดนั้น ทุกครั้งที่ทำภารกิจ เราก็แค่จับ NPC สำคัญมาซ้อมแล้วเค้นเอาความจริงก็พอสิ

มันจะมีเรื่องดี ๆ แบบนั้นได้ยังไง”

สวี่เหมียวชะงักไป รู้ดีว่าคำเสนอของตัวเองไม่น่าเป็นไปได้

“จะลองไปดูห้อง 102 ไหม?” จู่ ๆ เจียงข่ายก็เอ่ยขึ้น

“ในห้อง 101 มีเครื่องมือฆ่าคนของปีศาจอยู่

งั้นในห้อง 102 จะซ่อนข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของมันไว้หรือเปล่า?”

ทั้งหลายคนมองหน้ากันไปมา สุดท้ายอีกสามคนก็พากันส่ายหน้า

“บ่ายนี้เรายังมีโอกาสเข้าเมืองอีกไม่ใช่เหรอ? ถ้ายังไม่ถึงขั้นจนมุมจริง ๆ ก็อย่าเพิ่งไปแตะเขตต้องห้ามนั้นเลย” ถังเยี่ยนพูด

“โอกาสที่สองห้องนั้นจะซ่อนเบาะแสสำหรับไขปริศนาไว้ทั้งคู่มีมากแค่ไหนกัน?

ตอนนี้ยังอย่าเพิ่งเสี่ยงเลย

ถ้าบ่ายนี้เรายังหาหนทางรอดไม่เจอ พองานเลี้ยงเริ่มขึ้น แล้วหมดหนทางจริง ๆ ค่อยไปที่ห้องนั้น”

ข้อเสนอของเธอได้รับความเห็นชอบจากทุกคน

“เดี๋ยวกู้เจียวคงมาเรียกเราไปกินข้าวเช้าแล้ว รีบตกลงกันก่อนดีกว่าว่าบ่ายนี้ใครจะเข้าเมือง” ฉินอวี่พูด

“ครั้งนี้ ฉันอยากไป!”

กับคำขอนี้ ไม่มีใครคัดค้าน

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา พวกเขาเห็นกับตาแล้วว่า ไม่ว่าจะเป็นสมองหรือสภาพจิตใจ

ฉินอวี่ถือว่าโดดเด่นที่สุดในหมู่พวกเขา

ให้เขาเข้าเมืองไป บางทีอาจมีโอกาสพบเบาะแสมากกว่าคนอื่น

แม้เจียงข่ายจะไม่ยอมรับด้วยปาก แต่ในใจก็รู้ดีถึงข้อนี้

“ฉันก็อยากไป!” สวี่เหมียวยกมือขึ้น

“ฮั่นเสี่ยวเหวินทิ้งเบาะแสไว้ให้ฉัน ฉันอยากลองเสี่ยงดูในเมือง เผื่อจะพบอะไรบ้าง”

เจียงข่ายเคยไปมาแล้ว ส่วนถังเยี่ยนก็ไหล่บาดเจ็บ เสียเลือด การเคลื่อนไหวไม่สะดวก

ดังนั้น ทั้งสี่คนจึงตกลงกันเช่นนี้

บ่ายวันนี้ ฉินหยูและซู่เหมี่ยวจะเดินทางเข้าเมืองด้วยกัน

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

😇 สายหวยยกมือขึ้น
ทายให้เป๊ะรับ 50 เเต้ม

ทาย เลขท้าย 2 ตัว ในใจคุณ
ประจำงวดวันที่ 1 พ.ค. 2569 🎉

💡ทายได้ทุกวัน ทายมาก มีสิทธิ์มาก

เข้าทายเลย👉 https://t.me/ygmission_bot

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

📷 Photo

แดนหลอนมรณะ：เริ่มนับถอยหลังสู่ความตายแล้ว!
บทที่ 176 【ฆาตกรถลกหนังค่ายฤดูร้อน】รอดชีวิตมาได้แล้ว!

หลังรอดตายมาได้ ถังเยี่ยนมีสติปลอดโปร่งชัดเจนกว่าที่เคยเป็นมา

เธอรู้ดีว่า ไม่ว่าจะเป็นผีเด็กในห้องเรียนเหล่านั้น หรือผีผู้หญิงตรงหน้า

ล้วนไม่ใช่ความน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริงที่พวกเขาต้องเผชิญ

ไม่ว่าจะเป็นผีผู้หญิงหรือผีเด็ก พูดให้ตรงก็คือพวกเขาล้วนเป็นผู้เคราะห์ร้ายที่น่าสงสาร

เป็นเพียงหุ่นเชิดและเครื่องมือของปีศาจตัวจริงที่ทำร้ายผู้คนเท่านั้น

ฉินอวี่พูดถูก

คืนสุดท้ายของงานเลี้ยงรอบกองไฟต่างหาก ถึงจะเป็นช่วงที่อันตรายที่สุด

ต่อให้เธอฝ่าคืนนี้ไปได้

ก็ยังมีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะไปล้มเอาที่ด่านสุดท้าย

ดังนั้น จะต้องหาตัวปีศาจให้เจอ และหาทางกำจัดมันให้ได้

นี่คือหนทางรอดเพียงทางเดียวที่พวกเขามีอยู่ในตอนนี้!

แต่สิ่งที่ทำให้ถังเยี่ยนผิดหวังก็คือ

ไม่ว่าเธอจะซักถามอย่างไร

ผีผู้หญิงก็ได้แต่ร่ำไห้อย่างน่าเวทนา แล้วค่อย ๆ… ค่อย ๆ… ถอยออกจากห้องไป

ไม่นานนัก ข้างนอกก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนสุดขีดดังขึ้น!

ถังเยี่ยนสะดุ้งเฮือก กำมีดไว้แน่น แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง ก่อนจะแง้มผ้าม่านที่ปิดสนิทอยู่เดิมออกเล็กน้อย

จากนั้นเธอก็เห็นว่า

ผีผู้หญิงกำลังร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด กลิ้งเกลือกอยู่บนพื้นโล่งหน้าห้อง ร่างทั้งร่างเปื้อนไปด้วยเลือด

“ขอร้องล่ะ! ปล่อยฉันไป!! อย่านะ!!”

ถังเยี่ยนขนลุกไปทั้งตัว

ไม่นาน เธอก็ตระหนักได้ว่า

ดูเหมือนผีผู้หญิงกำลังถูกบังคับให้หวนกลับไปเผชิญช่วงเวลาที่ตัวเองถูกฆ่าอีกครั้ง

ต้องทนทุกข์ราวตกนรกจากการถูกถลกหนังทั้งเป็น!

ร่างกายของถังเยี่ยนสั่นสะท้าน และค่อย ๆ เข้าใจว่า

นี่คือบทลงโทษที่ปีศาจลงกับผีผู้หญิง!

เดิมที คืนนี้ผีผู้หญิงควรจะจับเธอไปส่งให้ปีศาจ

ถ้าเป็นเช่นนั้น วิญญาณของผีผู้หญิงก็คงได้รับการปลดปล่อย

พรุ่งนี้ ภาพ “สวนวารี” ในห้องประชุม

คงจะมีดอกไม้สวยงามหายไปอีกหนึ่งดอก

ส่วนเธอ ถังเยี่ยน วิญญาณของเธอก็จะเข้าไปแทนที่ผีผู้หญิงตนนั้น ถูกขังอยู่ในสวนวารี กลายเป็นพืชหรือสัตว์ชนิดใดชนิดหนึ่ง…

แต่ในเวลานี้

ผีผู้หญิงล้มเหลวแล้ว ดังนั้นปีศาจจึงลงโทษเธอ

บังคับให้เธอรับรู้ความทรมานจากการถูกถลกหนังอีกครั้ง!

เมื่อเข้าใจทุกอย่างนี้ น้ำตาของถังเยี่ยนก็ไหลเต็มหน้า ความโกรธและความหวาดกลัวโหมกระหน่ำใส่ทุกเซลล์ประสาทในร่างเธอ

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน

บททรมานที่ผีผู้หญิงได้รับข้างนอกใกล้ถึงจุดสิ้นสุด

ขณะเดียวกัน ร่างของเธอก็เริ่มอ่อนแรงและเลือนบางลง

ราวกับว่าอีกไม่นานก็จะสลายหายไปทั้งวิญญาณ

“ฮือ ๆ… กลับบ้าน… ฉันอยากกลับบ้าน…”

ผีผู้หญิงคร่ำครวญอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนจะค่อย ๆ กลายเป็นควันเขียวจาง ๆ

ในวินาทีก่อนสลายไปกับสายลม

เธอรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่ ตะโกนสุดเสียงมายังห้องที่ถังเยี่ยนอยู่

“ฉันชื่อ จู้เซียวเซียว!”

สิ้นเสียงนั้น ก็สลายเป็นเถ้าธุลี ไม่เหลือร่องรอยใด ๆ อีก

ถังเยี่ยนทรุดลงกับพื้น เลือดจากหัวไหล่ไหลไม่หยุด จนย้อมร่างเกือบครึ่งซีกเป็นสีแดง ความเวียนศีรษะถาโถมเข้าใส่ และในที่สุดเธอก็ฝืนไม่ไหว หมดสติล้มลงกับพื้น…

วันถัดมา

เมื่อถังเยี่ยนลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงแดดกำลังงดงามพอดี

เมื่อมองไปรอบ ๆ เธอก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในห้อง 107 ที่คุ้นเคยแล้ว บาดแผลที่หัวไหล่เองก็ถูกทำแผลพันไว้เรียบร้อย

เธอรอดแล้ว!

รอดมาจริง ๆ ด้วย!!

“เธอฟื้นแล้ว เป็นยังไงบ้าง?” สวี่เหมียวที่นั่งอยู่ข้างเตียงมองเธออยู่

ถังเยี่ยนฝืนพยุงตัวลุกขึ้น แต่กลับไปกระทบแผลที่หัวไหล่ จนต้องสูดลมหายใจเพราะความเจ็บ

“เธอเป็นคนช่วยฉันเหรอ?” เธอถามสวี่เหมียวทั้งที่ยังกลั้นความเจ็บไว้

สวี่เหมียวส่ายหน้า แล้วชี้ไปทางฉินอวี่ที่ยืนอยู่หน้าประตู

“เขาต่างหากที่แบกเธอกลับมาจากห้อง 101”

พอรู้ว่าเธอฟื้นแล้ว ฉินอวี่ก็เดินเข้ามาจากหน้าประตู โดยมีเจียงข่ายเดินตามมาด้วย

“สุดยอดจริง ๆ นะ ถังเยี่ยน ที่ยังฝืนรอดกลับมาจากทางตันแบบนั้นได้” เจียงข่ายยกนิ้วโป้งให้เธอด้วยความนับถือ

“แค่โชคดีเท่านั้นเอง” ถังเยี่ยนตอบเรียบ ๆ

เธอไม่ได้ถ่อมตัว

แต่พูดความจริง

เมื่อคืน ในวินาทีเป็นวินาทีตาย เธอเลือกห้องต้องห้ามสองห้องอย่างส่ง ๆ

แต่ไม่คิดเลยว่าจะเลือกถูกจริง ๆ

ในห้อง 101 มีเครื่องมือที่ปีศาจใช้ถลกหนังฆ่าคนอยู่ เธอจึงใช้มันข่มให้ผีผู้หญิงถอยหนีไปได้

“เล่าให้พวกเราฟังได้ไหมว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง?” เจียงข่ายถามอย่างลองเชิง

เพราะก่อนหน้านี้ถังเยี่ยนเคยมีประวัติปิดบังรายละเอียดสำคัญ อีกทั้งเมื่อคืนเธอเป็นคนดิ้นรนหาทางรอดด้วยตัวเอง พวกเขาคนอื่นไม่ได้ช่วยอะไรเลย

ดังนั้นกับคำขอนี้ เขาจริง ๆ แล้วก็ไม่ได้คาดหวังมากนัก

“ได้” แต่ครั้งนี้ ถังเยี่ยนกลับตอบรับคำขอของเขาอย่างง่ายดาย เธอเล่าทุกอย่างที่ตัวเองเผชิญเมื่อคืน รวมถึงชะตากรรมสุดท้ายของผีผู้หญิงอย่างละเอียดไม่ตกหล่น

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

มาแล้ว! ภารกิจคีเวิร์ดเริมทำงานเเล้ว
มาดูกันว่าตัวเลขคีเวิร์ดถูกซ่อนอยู่ที่นี้หรือเปล่าน้า
ใครหาเจอก่อน เก็บ 5 คะแนน

อุ๊ย～เกือบแล้ว!
คีเวิร์ดยังไม่ได้อยู่ที่นี่น้า😥

อย่าพึ่งท้อค้นหาต่อไปนะ
บางทีอาจอยู่ช่องถัดไปก็ได้นะ 👇
• 🥅ข่าวฟุตบอลทั่วโลก（ https://t.me/footballfansth）
• อัปเดตวาฬสายเทรด📈（ https://t.me/whale_hunterZ）
• จับตาเทรนด์คริปโตจากออนเชน💵（ https://t.me/on_chaintrend）
• ALTCOIN | โอกาสทำกำไรคริปโต 🪙（ https://t.me/altcointh）
• FreeBonus Th💰โบนัสอัปเดตทุกวัน（ https://t.me/dailybonusth）
• 🎥 โรงหนังออนไลน์（ https://t.me/movieshareth）
• YUMGAME 🎰 สล็อตแจกฟรีเเจกจริง（ https://t.me/yumgamethai）
• YG💵ฟรีเเบบไม่หยุด（ https://t.me/YGfreecredit）
• Sonic Journey（ https://t.me/SonicJourneyLo）
• โลก Formula 1（ https://t.me/f1thai）
• Football Focus | เจาะลึกฟุตบอล（ https://t.me/footballfocus_th）
• Thai Jackpot Hub เเจคพอตใหญ่ทุกวัน（ https://t.me/ThaiJackpotHub）
• สูตรอาหารทั่วโลก | ทำง่าย อร่อยจริง🥘（ https://t.me/delicousfoodrecipes）
• นิยายรักรายวัน（ https://t.me/DailyRomanceStory）
• Car Trend TH | รถใหม่มาแรง🏎（ https://t.me/RideXauto）
• โลกนี้โคตรสวย🌍（ https://t.me/amazingview_th）
• เพื่อนคริปโต💎 แนวโน้มตลาด（ https://t.me/gameyumcrypto）
• 🎰 JackpotGo 🎉 จุดเช็กเกมแตกวันนี้ 💰💸（ https://t.me/jackpotgoth）
• บิวตี้ & เล็บสวยทุกวัน 💅（ https://t.me/makeup_th）
• สัตว์น่ารักประจำวัน🐶🐱（ https://t.me/th_cuteworld）
• ⚽️ศูนย์รวมข่าวบอล（ https://t.me/footballnewsth）
• ห้องลับนิยายรัก✍🏻（）
• WinPro🃏เเตกหนักสุด💥（ https://t.me/winprothai）
• 🌙 คืนนี้มีผี（ https://t.me/ghoststoryth）
• ช็อตเด็ดแบดมินตัน🏸Badminton（ https://t.me/SmashBadmintonX）

📌ถ้าคุณเจอเเล้วรีบไปที่👉 https://t.me/ygmission_bot

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

📢 โปรดทราบ โปรดทราบ
ตัวเลขคีเวิร์ด ถูกส่งไปแล้ว

ใครที่ยังไม่ได้หา ไปหาสิคะรออะไร
5 คะแนนรอคุณอยู่!

👉ไปที่ช่องที่กำหนด
👉หาตัวเลขที่ถูกซ่อนไว้

⚠️ เเต่ถ้าใครพึ่งมา
📌 https://t.me/yumgamethai

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

15:55 28 thg 4, 2026

📢 โปรดทราบ

กำลังจะมี “ตัวเลขลึกลับ”
โผล่ขึ้นมาในหนึ่งในช่องใดช่องหนึ่ง

หาเจอแล้วกลับไปใส่ใน https://t.me/ygmission_bot
ก็รับ 5 คะแนนทันที

คุณพร้อมแล้วหรือยัง?

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

🔍 ตอนนี้มี ชุดตัวเลข ถูกซ่อนอยู่ในช่องที่กำหนด

ถ้าคุณหาเจอ
ก็รับ 5 คะแนนได้ทันที

ลองเข้าไปเช็กดูสิ 👀

📌 https://t.me/yumgamethai

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

👀คีย์เวิร์ดมาแล้ว!
ตัวเลขคีเวิร์ดถูกซ่อนอยู่หนึ่งในช่องที่กำหนด
รับเน้นๆ 5 เเต้ม

อุ๊ย～เกือบแล้ว!
คีเวิร์ดยังไม่ได้อยู่ที่นี่น้า😥

ลองไปดูช่องอื่นที่กำหนดอีกครั้ง
บางทีอาจอยู่ช่องถัดไปก็ได้นะ 👇
• 🥅ข่าวฟุตบอลทั่วโลก（ https://t.me/footballfansth）
• อัปเดตวาฬสายเทรด📈（ https://t.me/whale_hunterZ）
• จับตาเทรนด์คริปโตจากออนเชน💵（ https://t.me/on_chaintrend）
• ALTCOIN | โอกาสทำกำไรคริปโต 🪙（ https://t.me/altcointh）
• FreeBonus Th💰โบนัสอัปเดตทุกวัน（ https://t.me/dailybonusth）
• 🎥 โรงหนังออนไลน์（ https://t.me/movieshareth）
• YUMGAME 🎰 สล็อตแจกฟรีเเจกจริง（ https://t.me/yumgamethai）
• YG💵ฟรีเเบบไม่หยุด（ https://t.me/YGfreecredit）
• Sonic Journey（ https://t.me/SonicJourneyLo）
• โลก Formula 1（ https://t.me/f1thai）
• Football Focus | เจาะลึกฟุตบอล（ https://t.me/footballfocus_th）
• Thai Jackpot Hub เเจคพอตใหญ่ทุกวัน（ https://t.me/ThaiJackpotHub）
• สูตรอาหารทั่วโลก | ทำง่าย อร่อยจริง🥘（ https://t.me/delicousfoodrecipes）
• นิยายรักรายวัน（ https://t.me/DailyRomanceStory）
• Car Trend TH | รถใหม่มาแรง🏎（ https://t.me/RideXauto）
• โลกนี้โคตรสวย🌍（ https://t.me/amazingview_th）
• เพื่อนคริปโต💎 แนวโน้มตลาด（ https://t.me/gameyumcrypto）
• 🎰 JackpotGo 🎉 จุดเช็กเกมแตกวันนี้ 💰💸（ https://t.me/jackpotgoth）
• บิวตี้ & เล็บสวยทุกวัน 💅（ https://t.me/makeup_th）
• สัตว์น่ารักประจำวัน🐶🐱（ https://t.me/th_cuteworld）
• ⚽️ศูนย์รวมข่าวบอล（ https://t.me/footballnewsth）
• ห้องลับนิยายรัก✍🏻（）
• WinPro🃏เเตกหนักสุด💥（ https://t.me/winprothai）
• 🌙 คืนนี้มีผี（ https://t.me/ghoststoryth）
• ช็อตเด็ดแบดมินตัน🏸Badminton（ https://t.me/SmashBadmintonX）

📌ถ้าคุณเจอเเล้วรีบไปที่👉 https://t.me/ygmission_bot

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

เพียงแค่ช่วงชั่วครู่นั้นเอง ความสนใจของเสิ่นอ้ายก็ถูกบางอย่างในถังน้ำดึงดูดไป

สิ่งนั้นลอยวับ ๆ แวม ๆ อยู่ในน้ำ มีสีแดง ๆ ราวกับดาวที่กำลังกะพริบแสง

เธอเดินเข้าไปใกล้อย่างสงสัย ใช้มือทั้งสองเกาะขอบถังไว้ อยากดูให้แน่ชัดว่านั่นคืออะไร

สิ่งสีแดงนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากก้นถังลึก แล้วคืบเข้ามาใกล้เธอ...

มันคือดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่ง!

เสิ่นอ้ายยังไม่ทันได้กลัว ดวงตาคู่นั้นก็หายวับไปแล้ว

ขณะที่เธอกำลังสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า

น้ำใสสะอาดในถังก็พลันเปลี่ยนเป็นหลากสีอย่างประหลาด

ดอกไม้สีสดใสราวกับผุดบานขึ้นมาบนผิวน้ำด้วยเวทมนตร์

ปลาหลากสีหลายตัวแหวกว่ายอย่างร่าเริงอยู่ในน้ำ

เสิ่นอ้ายมองจนเหมือนต้องมนตร์ เธอเอนตัวเข้าไปอีก แล้วสอดมือลงไปในถัง อยากจับปลาสวยงามเหล่านั้น

ในเวลานั้นเอง

ลึกลงไปใต้ก้นถัง มีใบหน้าซีดขาวใบหนึ่งปรากฏขึ้น ดวงตาสีแดงเลือดจับจ้องเธอบนผิวน้ำอย่างโลภกระหาย

วินาทีต่อมา “คน” ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้น้ำนั้น

ก็ยกมีดคมวาวขึ้น เตรียมจะแทงใส่เสิ่นอ้ายที่กำลังเหม่อลอย...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน ถังเยี่ยนบังเอิญเหลือบไปเห็นเสิ่นอ้ายตัวเล็กเขย่งปลายเท้า เอาตัวเกินครึ่งยื่นเข้าไปในถังน้ำ

“เสิ่น...” ตามสัญชาตญาณ เธอกำลังจะเรียกชื่อเสิ่นอ้าย แล้วปล่อยมือจากจูฉี ตั้งใจจะไปดึงอีกฝ่ายไว้ ไม่ให้เผลอตกลงไปในถัง

แต่แล้ว

ในชั่วพริบตา คำถามที่เธอครุ่นคิดมาตลอดทั้งเช้าก็ผุดขึ้นมาในหัว—

ตกลงเจี่ยเสี่ยวนเหนียนทำอะไร ถึงดึงความตายเข้ามาหาตัวเอง?

คำถามนี้ รวมถึงรายละเอียดบางอย่างที่ฮวาเซินหลินเคยเล่าไว้ พอมาเชื่อมกับภาพตรงหน้าแล้ว

ถังเยี่ยนก็พลันตระหนักอะไรบางอย่าง เธอตัวสั่นวูบ แล้วกลืนคำที่เหลือกลับลงคออย่างฝืน ๆ ก่อนจะเปลี่ยนไปพูดกับหลิวหรูว่า

“พี่หลิว ดูนั่นสิ!”

หลิวหรูมองตามที่เธอชี้ ก็เห็นเสิ่นอ้ายกำลังเกาะอยู่ตรงขอบถังน้ำ เท้าทั้งสองลอยพ้นพื้นไปแล้ว ครึ่งตัวบนแทบจะพุ่งเข้าไปในถัง

“เสิ่นอ้าย เธอกำลังทำอะไรอยู่?!” หลิวหรูตกใจ กลัวว่าอีกฝ่ายจะตกลงไปจมน้ำ เธอจึงไม่ทันคิดอะไร รีบวิ่งเข้าไปแล้วกระชากตัวเด็กออกมาจากถังทันที

“เธอทำอะไรอยู่เนี่ย? ถังมันลึกขนาดนี้ แถมยังมีน้ำอยู่ด้วย ถ้าหัวทิ่มลงไปจะจมน้ำตาย รู้ไหม?!” เธอถามเสิ่นอ้ายอย่างโมโห

หวุดหวิดจริง ๆ!

ยังดีที่เธอดึงเจ้าหนูน้อยออกมาได้ทัน

ไม่อย่างนั้น ถ้าเด็กหัวทิ่มลงไปจริง ๆ ก็มีโอกาสสูงที่จะขาดอากาศหายใจเพราะน้ำ

แบบนั้นคงแย่จริง ๆ!

แววตาของถังเยี่ยนหม่นลง ในชั่วขณะนั้นเธอไม่กล้าเข้าใกล้ถังน้ำอีกแล้ว และรีบถามเสิ่นอ้ายอย่างเร่งร้อนว่า

“ทำไมเธอถึงเอาตัวมุดเข้าไปในถังน้ำ?”

คำตอบนี้สำคัญมาก มันอาจซ่อนทั้งความลับของภารกิจครั้งนี้ หรือแม้แต่ทางรอดก็ได้!

เสิ่นอ้ายกะพริบตาปริบ ๆ อย่างงุนงง

เมื่อครู่แค่เกือบอีกนิดเดียว ใบหน้าของเธอก็จะแตะผิวน้ำแล้ว หน้าม้าที่ตกลงมาชุ่มเปียกจนหยดน้ำยังหยดติ๋ง ๆ

ใช่สิ ทำไมฉันถึงพุ่งเข้าไปในถังน้ำล่ะ? แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร

ราวกับว่าความทรงจำเมื่อครู่เป็นช่องว่างว่างเปล่าไปหมด เธอจำได้เพียงลาง ๆ ว่า เหมือนในน้ำจะมีอะไรบางอย่างดึงดูดเธออยู่...

แต่จะเป็นอะไรนั้น เธอกลับนึกไม่ออกเลยสักนิด

ดังนั้น เธอจึงส่ายหน้าให้ถังเยี่ยน

“มะ...ไม่มีอะไรค่ะ หนูแค่อยาก...อยากล้างมือ”

“ล้างมือต้องเอาตัวทั้งตัวมุดเข้าไปแบบนั้นด้วยเหรอ? ถ้าตกลงไปจมน้ำตายจะทำยังไง? เด็กอะไรไม่ระวังตัวเอาเสียเลย!” หลิวหรูโมโหจนแทบอยากจิ้มหน้าผากเธอ พลางด่าในใจว่า สมองหมูจริง ๆ!

ถังเยี่ยนก้มตาลง พลางคิดในใจว่า เด็กคนนี้ไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด

ในตอนนั้นเอง จูฉีก็ก้าวเข้ามาข้างหน้า แล้วแตะแผ่นหลังของหลิวหรูเบา ๆ

“เธอมาตบหลังฉันทำไม?” หลิวหรูหันกลับไป จ้องเธออย่างหงุดหงิดเต็มหน้า
“เมื่อกี้ไม่ใช่ว่าปวดท้องมากหรือไง? ตอนนี้ไม่ปวดแล้วเหรอ?”

จูฉีส่ายหน้า สีหน้าซึมเซา ใบหน้าดูแย่มาก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเมื่อครู่ปวดท้อง หรือเพราะเหตุผลอื่นกันแน่...

หัวใจของถังเยี่ยนบีบรัดขึ้นมาทันที

หลิวหรูหันหลังให้จูฉีอยู่ จึงมองไม่เห็นชัด แต่เธอนั้นเห็นอย่างเต็มตา

ตอนที่เด็กคนนี้แตะแผ่นหลังของหลิวหรู บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความเคียดแค้นอาฆาต...

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

🔎 ภารกิจค้นหาคีย์เวิร์ดเริ่มแล้ว!

คีเวิร์ดตัวเลข จะโผล่หนึ่งในช่องที่กำหนด
หาเจอแล้วใส่ใน https://t.me/ygmission_bot รับ 5 คะแนนทันที👍

⏰ใช้เวลาไม่ถึง 1 นาที เตรียมตัวให้พร้อม!

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

📷 Photo

แดนหลอนมรณะ：เริ่มนับถอยหลังสู่ความตายแล้ว!
บทที่ 153 【ฆาตกรถลกหนังค่ายฤดูร้อน】ถังน้ำประหลาด

ในชั้นเล็ก มีเด็กคนหนึ่งอุจจาระรดกางเกง

กลิ่นเหม็นฟุ้งไปทั่ว

แต่นี่ยังไม่ใช่เรื่องเลวร้ายที่สุด

สิ่งที่แย่ที่สุดก็คือ

เด็กผู้หญิงคนนี้ชื่อจูฉี หลังจากอุจจาระรดกางเกง ด้วยความตกใจเธอจึงลื่นล้ม แล้วพุ่งไปชนเด็กอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ชื่อเสิ่นอ้าย ของสกปรกในกางเกงของเธอไหลซึมออกมา เปื้อนเสื้อผ้าของอีกฝ่าย

พอเสิ่นอ้ายเห็นเข้า ก็ร้องไห้โฮด้วยความรังเกียจ

หลังจากจูฉีลุกขึ้นมาได้ เธอก็ร้องไห้ตามไปด้วย

หลิวหรูรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะบ้า ต้องใช้ความพยายามอย่างหนักมากกว่าจะฝืนไม่ตบไอ้เด็กกะโปโลสองคนนั้นคนละฉาดได้

โตจนเรียนประถมแล้วแท้ ๆ ยังมาถ่ายใส่กางเกงอีก ไอ้หมูโง่! เธอด่าอย่างคลุ้มคลั่งอยู่ในใจ

ถังเยี่ยนรีบเดินเข้าไป นั่งยองลงแล้วปลอบทั้งสองคนว่า

“ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ไม่ร้องแล้วนะ”

กู้เจียวเอาเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด ผ้าเช็ดตัว และสบู่มาให้ แล้วส่งให้หลิวหรูที่อยู่ใกล้ที่สุด

“คุณครูหลิว คุณครูถัง รบกวนพาเด็กสองคนนี้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วล้างตัวที่ห้องน้ำหน่อยนะคะ”

พอหลิวหรูได้ยินเข้า ก็ปวดหัวหนักกว่าเดิม

ปกติเธอเป็นคนค่อนข้างรักความสะอาด การให้เธอไปล้างก้นเปื้อนอึให้เด็กบ้านคนอื่น มันแทบไม่ต่างจากการทรมานสิบประการสมัยราชวงศ์ชิง

“คุณครูกู้...” เธอทนไม่ไหวแล้ว อยากถามกู้เจียวว่าทำไมเจ้าตัวถึงไม่ไปเอง

ในโลกเดิม ด้วยอายุอย่างกู้เจียว แม้แต่จะมาเป็นลูกมือให้เธอยังไม่ถึงขั้นด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้กลับมาคอยสั่งโน่นสั่งนี่ ใช้เธอให้ไปทำงานสกปรกและเหนื่อยยาก

หลิวหรูยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

แต่ยังพูดไม่ทันจบ ก็มีคนดึงแขนเธอไว้ พอหันกลับไปดูก็เห็นว่าเป็นถังเยี่ยน

ถังเยี่ยนส่ายหน้าให้เธออย่างประหม่า แล้วขยับปากเงียบ ๆ เป็นสามคำว่า: ไม่ได้

ทันใดนั้น หลิวหรูก็เหมือนเพิ่งตื่นจากฝัน

เธอแทบลืมไปว่านี่ไม่ใช่โลกเดิม แต่เป็นโลกพิศวงสำริดที่เต็มไปด้วยอันตราย จะใช้อารมณ์ตามใจตัวเองได้ยังไง?

ในฐานะ NPC สำคัญรองจากอาจารย์หลี่ คำพูดของกู้เจียวไม่อาจไม่ฟังได้

ถ้าเธอไม่ทำตามที่กู้เจียวจัดการไว้ บางทีมันอาจจะเท่ากับละเมิดกฎก็ได้

เหงื่อเย็นของหลิวหรูผุดออกมาไม่หยุด ในที่สุดสมองก็เริ่มมีสติขึ้นมาบ้าง ต่อให้ในใจทั้งรังเกียจทั้งไม่เต็มใจแค่ไหน เธอก็ยังต้องยอมพาเด็กสองคนไปห้องน้ำพร้อมกับถังเยี่ยนอย่างว่าง่าย

ภายในห้องน้ำเงียบสงัดอย่างมาก

นอกจากพวกเธอสี่คนแล้ว ก็ไม่มีใครอื่นอีก

“พี่หลิว ระวังค่ะ!” ถังเยี่ยนร้องเตือนหลิวหรู

หลังเข้าประตูมา หลิวหรูไม่ทันมองทาง เกือบสะดุดถังน้ำใบใหญ่จนล้ม

เธอโกรธจนด่าออกมาทันทีว่า

“ใครเอาถังมาวางไว้ตรงนี้ อยากให้คนตายหรือไง?!”

ถังเยี่ยนมองถังน้ำที่สูงเกือบถึงเอวใบนั้น แล้วตกอยู่ในภวังค์ความคิด

ตอนเช้า ตอนที่เธอพาเด็กป.1คนหนึ่งมาห้องน้ำ ยังไม่มีของแบบนี้อยู่เลย

ในถังเต็มไปด้วยน้ำสะอาด

ใครเอามันวางไว้?

อาจารย์หลี่ หรือกู้เจียว?

ทำไมถึงต้องเอาถังที่ใส่น้ำเต็มแบบนี้มาวางไว้ตรงนี้?

ไม่นาน เธอก็รู้คำตอบ

ตอนที่เธอบิดก๊อกน้ำบนอ่างล้างมือ ตั้งใจจะปล่อยน้ำมาช่วยล้างตัวให้เด็กสองคน

กลับไม่มีน้ำออกมาจากก๊อกแม้แต่หยดเดียว

ไม่รู้ว่าห้องน้ำนี้น้ำหยุดไหลไปตั้งแต่เมื่อไร

เพราะอย่างนี้เอง ถึงมีคนเตรียมน้ำสะอาดใส่ถังใหญ่ไว้ เพื่อใช้ชำระล้างและล้างมือ

ยังดีที่ตอนนี้เป็นหน้าร้อน อากาศอบอ้าว ใช้น้ำเย็นล้างตัวก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

“ซวยชะมัด! สกปรกสุด ๆ!” หลิวหรูบ่นงึมงำเสียงเบา

แต่ความจริงแล้ว คนที่ลงมือทำอยู่มีแค่ถังเยี่ยนคนเดียว

ส่วนเธอมีแต่ปาก แต่ไม่ยอมขยับมือ

“เหม็นจะตายอยู่แล้ว ถังเยี่ยน เอาเสื้อผ้าสกปรกไปไว้ไกล ๆ หน่อย เร็วเข้า!”

ถังเยี่ยนไม่ปริปากบ่นเลยสักคำ เธอคนเดียวจัดการถอดเสื้อผ้าสกปรกของเด็กสองคน ล้างตัวให้สะอาด แล้วเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าชุดใหม่ให้

พอทำทุกอย่างเสร็จ เธอก็เหนื่อยจนเหงื่อท่วมศีรษะ ปวดเอวปวดหลังไปหมด กำลังจะล้างหน้าตัวเองบ้าง

ทันใดนั้น

จูฉีก็กุมท้องล้มลงกับพื้น แล้วร้องไห้เสียงแหลมว่า

“ปวดท้อง เจ็บมากเลย! ฮือ ๆ ...”

เห็นเธอเจ็บจนขาเตะสะเปะสะปะ กลิ้งไปบนพื้น ถังเยี่ยนกับหลิวหรูก็รีบเข้าไปหมายจะพยุงเธอขึ้นมา

“นี่ไปกินของสกปรกอะไรเข้า? อาหารกลางวันก็เล่อซือหยวนเป็นคนจัดให้ ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรานะ!”

คราวนี้หลิวหรูร้อนใจจริง ๆ เธอกลัวว่าเด็กคนนี้จะเกิดปัญหาขึ้นมาจริง ๆ แล้วโลกพิศวงจะตัดสินว่าเธอทำภารกิจผิดพลาด

ก่อนหน้านี้ เธอยังเคยเยาะเย้ยกระทบกระแทกกลุ่มของฉินอวี่กับฮวาเซินหลิน ว่าดูแลเด็กในห้องไม่ดี มีหวังต้องซวยแน่

ใครจะคิดว่า หันกลับมา ห้องของตัวเองก็เกิดเรื่องขึ้นเหมือนกัน

เธอร้อนใจแทบไฟไหม้ ใช้แรงร่วมกับถังเยี่ยนอยู่ตั้งนานกว่าจะคว้าตัวจูฉีไว้ได้ แล้วช่วยพยุงเธอขึ้นมาจากพื้นสกปรก

ในตอนนั้น ความสนใจของทั้งสองคนล้วนจดจ่ออยู่กับจูฉี จนลืมเด็กอีกคนอย่างเสิ่นอ้ายไปชั่วขณะ

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

📷 Photo

สงกรานต์วันสุดท้ายแล้วว 🔫💦
มาทายกัน ใครไว ใครแม่น มาดู 👀
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
💦 + 🙏 + 👵 = ❓
คือกิจกรรมอะไรในวันสงกรานต์ ❓
ตอบใน https://t.me/ygmission_bot 👆
🚫 ตอบใต้โพสต์ = ไม่ได้รับเเต้ม

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

📷 Photo

🔫💦 ภารกิจถาม-ตอบ มาเเล้ว
รับวันสงกรานต์ วันสุดท้าย 💦
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
1️⃣น้ำที่ใช้สรงพระ 💦 ในวันสงกรานต์ควรเป็นน้ำ ❓
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
2️⃣ สิ่งที่คนไทยนิยมทำช่วงสงกรานต์คือ❓
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
3️⃣ ในช่อง https://t.me/winprothai 👆
เกม "Fortune Horse " สัญลักษณ์อะไปรากฏเพื่อสร้างโอกาสโบนัส❓ คำตอบอยู่ในโพสต์วันที่ 14 เม.ย.นะ
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
ตอบใน https://t.me/ygmission_bot 👆
🚫 ตอบใต้โพสต์ = ไม่ได้รับเเต้ม
⭐ ปิดรับคำตอบวันพฤ 16 เม.ย.15:00 น.
⭐ มาใหม่คลิ๊ก https://t.me/yumgamethai

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

☀️ สงกรานต์นี้ใครตาดีมาดู ☀️
📌 ตอบให้เป๊ะรับเเต้มฟรีฟรี

คำถามอยู่ในนี้👉 https://t.me/ygmission_bot

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

📷 Photo

📣 ภารกิจใหม่จากเรา
สายหวยห้ามพลาด บอกเลย ‼️
⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
🎫 ทายเลขท้าย 🍓ตัวก่อนใคร
ทายให้เป๊ะ รับทันที 🍓🍓🍓🍓
(ประจำงวดที่ 16 เม.ย. 2569)
หมายเหตุ :
✅ ทายได้ทุกวัน วันละ 1 ครั้ง
ถึงวันที่ 16 เม.ย. 2569 ( ⭐ เที่ยงตรง)
✅ เฉลยผลเเละเเจกคะเเนน
หลังประกาศผลสลากกินแบ่งรัฐบาล
⚠️ทายผลใน https://t.me/ygmission_bot เท่านั้น
🚫 ทายผลใต้โพสต์ = ไม่ได้รับเเต้ม

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

22:35 16 thg 4, 2026

⏰ พร้อมยัง “ถามมา–ตอบไป”
☀️ สงกรานต์วันสุดท้าย ใครเซียนสงกรานต์ลุย

เข้าเชคคำถามได้ที่นี่ 👉 https://t.me/ygmission_bot

Showing 30 of 30 posts

No more posts

Xếp hạng

Yêu cầu đăng nhập

Đánh giá của người dùng (0)

Chưa có đánh giá nào. Hãy là người đầu tiên chia sẻ trải nghiệm của bạn!

Kênh Telegram liên quan

Loading recommended channels...

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

ห้องลับนิยายรัก✍🏻

Xếp hạng

Tăng trưởng người đăng ký (Trong 8 ngày qua)

Bài đăng gần đây

Xếp hạng

Đánh giá của người dùng (0)

Kênh Telegram liên quan

បញ្ចីរឿង BY AI Drama

အပြာစာပေ(ရုပ်ပြ)

သတိရရင်စာဖတ်ပါ🙂

မြိုပြရဲ့သံသယအရိပ် ( 2026 )

ဒုတိယမြောက်လက်ထက်ခွင့် စဆုံး မဟာ မြန်မာဇာတ်လမ်းတွဲ

Love Beyond The Grave (2026) မရဏမြေမှ မေတ္တာရိပ်မြုံ

မာယာ မာရာ စဆုံး မြန်မာဇာတ်လမ်းတွဲ

ManHwa Myanmar

Kênh Telegram liên quan

បញ្ចីរឿង BY AI Drama

အပြာစာပေ(ရုပ်ပြ)

သတိရရင်စာဖတ်ပါ🙂

မြိုပြရဲ့သံသယအရိပ် ( 2026 )

ဒုတိယမြောက်လက်ထက်ခွင့် စဆုံး မဟာ မြန်မာဇာတ်လမ်းတွဲ

Love Beyond The Grave (2026) မရဏမြေမှ မေတ္တာရိပ်မြုံ

မာယာ မာရာ စဆုံး မြန်မာဇာတ်လမ်းတွဲ

ManHwa Myanmar

Bài đăng gần đây

Đánh giá của người dùng (0)