ကိုလူပျို

Public

Xem kênh

Không thể tham gia? @kolupho26

507 Thành viên

Cập nhật: September 10, 2026 at 1:26 PM

ကိုလူပျို

သုတ/ရသ နှင့် ဘဝထဲက ဖြစ်ရပ်မှန်များကို ရေးသားတင်ဆက်ပေးမည်ဖြစ်ပါသည်...

@kolupho26 is a growing community focused on Bài học cuộc sống and related topics

Xếp hạng

Xếp hạng toàn cầu

#37654

-233

Xếp hạng ngôn ngữ

#980

-16

Xếp hạng danh mục

#210

-4

Tăng trưởng người đăng ký (Trong 7 ngày qua)

Tổng cộng: 507

Tăng trưởng 24 giờ: +1 0%

Bài đăng gần đây

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

လူတိုင်းမှာ အပူရှိတာမှန်ပေမယ့် ဒီတစ်ခါပူပန်နေရသည်က မမြနှင်းတစ်ယောက်သာ ဖြစ် လိမ့်မည်။ ထိုအပူသည်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့်မျှ တူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ မမြနှင်း၏ သားနှင့်အတူ ကိုဝင်းအောင်၏ သားအကြီးကောင်လည်း ပါသွားသည်။ ကိုဝင်းအောင်ကတော့ ရှင်း သည်။ သူ့စကားနားမထောင်ဘဲ သူ့လမ်းသူ လျှောက်သွားသည့် သူ့သားကို သူနှင့်မဆိုင်တော့ကြောင်း အစကတည်းက အမွေပြတ်ကြေညာသည်။ ရပ်ရွာပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း လုပ်ဆောင်လာကြ သည့်အခါ ကိုဝင်းအောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က ပို၍ပင် ခိုင်မာလာပါသည်။ နဂိုကတည်းက သွေးဆိုး သည့် ကိုဝင်းအောင်၏သားက မမြနှင်းသားထက် နာမည်ဆိုးနှင့် ပို၍ပင် ကျော်ကြားပါသေးသည်။ သို့တိုင် ပြတ်သားသည့် ကိုဝင်းအောင်ကို ရပ်ရွာက ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်ဆံကြသည်။ မပြတ်သားသည့် မမြနှင်းကိုတော့ သားကြီး၏လုပ်ရပ်များနှင့်အမျှ အပြစ်ဆိုခံရတော့သည်သာ။

“နင့်ခံစားချက်ကို ငါ နားလည်ပါတယ်၊ ကိုယ်ချင်းမစာလို့ ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ လူဆိုတာ ကိုယ်ပြုခဲ့တာ ကိုယ်ပြန်ခံစားရတာပဲ၊ ဒီအဖွဲ့တွေ လုပ်ခဲ့တာ ဘာကောင်းတာရှိသလဲ၊ အစကတည်းက ငါပြောခဲ့ပါတယ်၊ ဒီကောင်တွေ တစ်နေ့ ပြေးပေါက်ပိတ်လိမ့်မယ်လို့၊ အဲဒီလို ပြောလို့ပဲ နင့်သားက ငါ့ကို ရန်သူလို အောက်မေ့ခဲ့သေးတာ မဟုတ်လား”

အစကတည်းက လမ်းမှန်ပြဖို့ ကြိုးစားခဲ့သူ ဘကြီးစံမင်းကတော့ သူ့ဝသီအတိုင်း တွေးတွေး ဆဆ ပြောပါသည်။ နားမထောင်ခဲ့သည့် သားကြီးတို့တစ်တွေ ခုချိန်မှာ နောင်တရနေကြမည်လား မပြောတတ်။

“ပူတာလဲ ပူပေါ့၊ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကိုလဲ ဂရုစိုက်၊ အထိခိုက်မခံနဲ့၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ လမ်းပြခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ နားမထောင်တာကတော့ သူတို့အပိုင်းပဲလေ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ၊ ဟော… အိုးစည် ဒိုးပတ်သံတွေ ကြားတယ်၊ စစ်ကြောင်းတွေ ရွာထဲ ဝင်လာပြီ ထင်တယ်၊ ငါ သွားဦးမယ်၊ နင် လိုက်ဦးမလား”

ဘကြီးစံမင်းတစ်ယောက် ထိုင်ရာမှ ချက်ချင်းထကာ ထွက်သွားဟန်ပြင်ပြီးမှ မမြနှင်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။ မမြနှင်း ဖြေးဖြေးသာသာ ခေါင်းခါပြလိုက်လေမှ ဘကြီးစံမင်း ထွက် သွားလေသည်။ တောင်ဝှေးလေး ထောက်ကာ လျှောက်လှမ်းသွားသည့် ဘကြီးစံမင်း၏ ခြေလှမ်းတွေ က ပို၍ပင် သွက်လက်နေသယောင် ထင်ရသည်။

“အမေရေ… သမီး ရွာထဲ သွားလိုက်ဦးမယ်နော်”

သမီး၏ အလှတရားက အရင်နေ့ရက်များထက်ပင် ပြင်ဆင်လိမ်းခြယ်ထားသယောင် ထင်ရ သည်။ မမြနှင်း ခေါင်းညိတ်၊ ခေါင်းခါ မပြုရသေးခင်မှာပင် သမီး၏ခြေလှမ်းများက အိမ်ပေါက်ဝကို ကျော်လွန်၍ သွားသည်။ တခြားသော အိမ်များဆီကနေလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက် သွားကြသည်ကို မမြနှင်း တွေ့နေရသည်။ အိမ်လုံးကျွတ်တွေများ သွားကြလေသလား။ သွားနိုင်သူ တွေ သွားကြပေါ့။ ကြိုနိုင်သူတွေ ကြိုကြပေါ့။ မမြနှင်း အာရုံစိုက်၍မရတော့သည့်အဆုံး စိပ်ပုတီးကို အသာချထားလိုက်တော့သည်။

တဖြည်းဖြည်း သေနတ်သံတို့ တိတ်ဆိတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ကြိုကြား ကြိုကြား ကြားနေရသည့် သေနတ်သံတို့သည်လည်း ရွာကလေးနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေး၍ ဝေး၍ သွားပါတော့ ၏။

(၂-၉-၂၀၂၆)

130

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

ရုတ်တရက် ထရယ်လိုက်သံကြောင့် သူ့ဒေါသဟာ ငယ်ထိပ်ရောက်ခဲ့ပေါ့။ စူးစူးဝါးဝါးနဲ့ ထိုသူ ထံ ကြည့်လိုက်ချိန် ထိုသူကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ။ မြေကြီးကို တုတ်တိုတစ်ချောင်းနဲ့ ခေါက်နေ ရင်း သီချင်းလေးတောင် ခပ်အေးအေး ညည်းနေပါရဲ့လေ။ လူတကာ အေးနေတဲ့အချိန်မှာ ထိုသူဟာ အပေါ်ပိုင်းအဝတ်ဗလာနဲ့။ သူ့ဘေးက တစ်ယောက်က တုတ်တိုတစ်ချောင်းကို ဂစ်တာသဖွယ် တီးပေး နေသေးတာ။

“ဘယ်လိုကောင်တွေလဲကွာ၊ ဒီလောက် အမှုပေါင်းတစ်ထောင် ရင်ဆိုင်နေရတာကို… တောက်”

သူ့ရဲ့ ဘဝင်မကျဟန် ပြောဆိုသံကိုလဲ ထိုသူတွေဟာ ဂရုစိုက်နေဟန်မတူဘူး။ သက်ပြင်းမော တစ်ချက်ကို ခပ်လေးလေး မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဘေးဘီကို အကြည့်လွှဲလိုက် တော့ မြေပြင်မှာ ကွေးကွေးလေး ထိုင်ပြီး ငေးနေတဲ့တစ်ယောက်က ဆီးကြိုလို့နေပြန်တယ်။ မျက်လုံး တွေ စင်းနေတာများ စိတ်ဆင်းရဲစရာ ကောင်းလိုက်တာ။

“ကျုပ်တို့ တစ်ခုခုတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချက်မှ ရလိမ့်မယ်၊ ဟိုဘက် အမျိုးသမီးအုပ်စုက အခုလို အဓမ္မပြုကျင့်တာကို ဘယ်လိုမှ ကျေအေးမပေးနိုင်ဘူးလို့ ပြောနေကြတယ်”

ဒီအမှုတွေဟာ သူ့တစ်သက် ရှင်းလို့မပြီးနိုင်ခဲ့လေဘူး။ အရင်တုန်းကတော့ သူ တစ်ခွန်းဆို တစ်ခွန်း ငြိမ်ကျသွားတတ်ပေမယ့် အခုနောက်ပိုင်းမှာတော့ သူ့စကားဟာလဲ အရာမထင်တော့လေ ဘူး။ အခါခါ အနိုင်ကျင့်ခံရတော့ ဘယ်ငြိမ်ခံနေကြတော့မလဲလေ။

“ငါလဲ မကြံတတ်တော့ဘူးကွာ၊ ဒီကောင်တွေကွာ… မဟုတ်တဲ့နေရာကျတော့ အားထည့်ကြ တယ်၊ တိုက်ကြခိုက်ကြဆိုရင် ဘယ်ပျောက်နေမှန်း မသိဘူး၊ အလှူငွေရအောင် လုပ်လားဆိုတော့လဲ ကိုယ့်ဖာသာ ဆေးသုံးဖို့တောင် ရအောင် မရှာနိုင်ကြဘူး၊ အလကား သုံးစားမရတဲ့ ဆေးသမားတွေ”

တစ်စုံတစ်ရာ ကြံမရတဲ့အဆုံး ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကိုသာ သူ လုပ်ဆောင်နိုင်လေတယ်။ သူ့ဘေးက ကောင်တွေကလဲ အကြံဉာဏ်ပေးဖို့မပြောနဲ့၊ ငိုက်စိုက်ကျနေတဲ့ ခေါင်းတွေတောင် ပြန်ထောင်မတ်လာတာမျိုး မရှိဘူးရယ်။

“မင်းတို့ကလဲ ဘယ်လိုကောင်တွေ ခေါ်လာမှန်းမသိဘူး”

သူ့စကားအဆုံးမှာ ငိုက်စိုက်ကျနေတဲ့ ဦးခေါင်းတွေ တစ်ပြိုင်တည်း ထောင်မတ်လာကြတယ်။

“ကျုပ်တို့လဲ ရတဲ့လူ ခေါ်လာရတာပဲ”

“ဒါတောင် မပြေးနိုင်၊ မလွှားနိုင် သောက်စားမူးရူး ခိုးဆိုးလုဝှက် ဆေးစွဲနေတဲ့သူတွေမို့လို့ ခေါ်လာလို့ရတာ”

“ခင်ဗျားက ပြောတော့ လွယ်လွယ်လေး၊ ကိုယ်တိုင်လဲ လုပ်ကြည့်ပါဦး”

တန်ပြန်လာတဲ့ အသံပေါင်းစုံကြားမှာ သူ့ခေါင်းဟာ ပြန်ဖော်မလာနိုင်အောင် ငိုက်စိုက်ကျသွား ရတယ်။ စီတန်းနေတဲ့ ပြဿနာပေါင်းစုံကိုလဲ ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမှန်း မသိသေးဘူး။ ဒီလိုကောင်တွေနဲ့ ဘယ်လိုရှေ့ဆက်သွားရမလဲဆိုတာလဲ သူ မစဉ်းစားချင်တော့ပါဘူးလေ။

(၃၁-၈-၂၀၂၆)

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

📷 Photo

စိတ်ထောင်ချောက် ( ၁၁ )
================

မိုးမလင်းခင်ကတည်းက တစ်ရွာလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ဆူဆူညံညံ ဖြစ်နေကြ သည်။ တီးတိုးတီးတိုး စကားထိုးနေကြသည်။ မမြနှင်းတစ်ယောက် အိပ်ရာမှ နိုးလျှင် နိုးချင်း အိမ် အောက်ဆင်းလာလိုက်ကာ ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို အကဲခတ်ကြည့်သည်။ သို့သော် သဘော မပေါက်။ သဘောပေါက်နိုင်သည့် အရိပ်အခြေကို တွေ့မှမတွေ့ရဘဲလေ။ သမီးငယ်ကတော့ သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားပုံမပေါ်၊ မီးဖိုခန်းဝင်ကာ ချက်ပြုတ်နေပါသည်။

“မအေးမာ… ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲဟင်”

ဘေးအိမ်မှ မအေးမာကို မမြနှင်း လှမ်းမေးလိုက်သည်။

“စစ်ကြောင်းတွေ ဝင်လာလို့တဲ့”

မမြနှင်းစကားပင် ကောင်းကောင်းမဆုံးသေး၊ မအေးမာက ဝမ်းသာအားရ ဖြေဆိုလာပါသည်။ မအေးမာသည် အင်မတန်ပျော်ရွှင်ကျေနပ်နေသယောင်၊ မျက်နှာတစ်ခွင် ပြုံးရွှင်နေပါ၏။

“ဝင်လာတာမှ အင်အားအများကြီးတဲ့၊ ရွာနီးတစ်ဝိုက် ပိုက်စိပ်တိုက်ပြီး ရှင်းနေတာများ ဟိုအဖွဲ့တွေ နေစရာတောင် ရှိမယ်မထင်ဘူး၊ ဝမ်းသာချက်၊ အဲဒါကြောင့် တစ်ညလုံး သေနတ်သံတွေ ဆူညံနေတာပေါ့၊ ဟိုသေနာတွေ ပြေးပေါက်မရှိပါစေနဲ့လို့တောင် ဆုတောင်းမိတယ်… တကယ်”

1,110

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

မအေးမာက ရင်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းကြီး ဆိုလိုက်လေသည်။ မမြနှင်း ရင်ထဲမှာ တော့ နင့်ခနဲ ဖြစ်သွားရပါ၏။ ညတုန်းက သေနတ်သံတွေကိုတော့ မမြနှင်း ကြားမိသည်။ ယခင်ည များထက် ခပ်စိပ်စိပ် ကြားမိသည်ကိုလည်း သတိပြုမိပါ၏။ သို့သော် ဒီလောက်ကြီး ဖြစ်သွားလိမ့် မည်ဟုတော့ တွေးထင်မထားမိခဲ့ပါချေ။ မမြနှင်း စိတ်တွေက သားကြီးဆီသို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိသွား သည်။ မအေးမာ၏ ဆုတောင်းတွေ မပြည့်ပါစေနှင့်ဟုလည်း ပြုခဲ့ဖူးသည့် ကုသိုလ်ထူးများကို တိုင်တည်ပြီး တောင်းဆုပြုမိရပြန်သည်။

“ဒါ.. ဒါဆို တစ်ရွာလုံး ဆူညံနေတာ အဲဒါကြောင့်ပေါ့”

“ဆူညံနေတာ မဟုတ်ပါဘူး မမြနှင်းရဲ့၊ ပျော်နေကြတာပါ”

မအေးမာသည် သူ၏ရင်တွင်းအပျော်များကို ဖုံးနိုင်ဖိနိုင်စွမ်းရှိဟန်မတူပါချေ။ မမြနှင်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေးပင် ဆိုလိုက်ပါသေးသည်။ မမြနှင်း ရင်ထဲမှာတော့ မီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲ သွားသည့်နှယ်။

“အဲဒီအကောင်တွေ မရှိမှ ကျုပ်တို့ရွာလေး အေးချမ်းမှာ မဟုတ်လား မမြနှင်းရဲ့၊ ဒီတော့မှပဲ အရင်လို အေးအေးချမ်းချမ်း လုပ်ကိုင်စားသောက်လို့ရတော့မှာပေါ့၊ အခုတော့ဖြင့် အဲဒီအကောင်တွေ ကို ကြောက်နေ လန့်နေရတာနဲ့ ဘယ်မှကို မထွက်ရဲကြဘူး၊ ဒီကောင်တွေ ဘယ်လိုဖြစ်ပျက်နေကြလဲ သိချင်လိုက်တာ၊ ကျုပ်တို့ကို ပေးခဲ့သမျှ အကုသိုလ်တွေ ခံကြဦးပေါ့လေ၊ ကဲကဲ… စစ်သားတွေ ရွာထဲဝင်လာရင် လှလှလေး ကြိုလို့ရအောင် သွားပြင်လိုက်ဦးမယ် မမြနှင်းရေ”

ပြောဆိုပြီး ကော့ကော့လေး ထွက်သွားသော မအေးမာ၏ ကျောပြင်ကို မမြနှင်း ငေးမောနေမိ လေသည်။ မမြနှင်းသည် တစ်ရွာလုံးနှင့် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားသည့်နှယ် ခံစားချက်တို့ ပြောင်းပြန် ဖြစ်လို့နေပါသည်။ တစ်ရွာလုံးပျော်ရွှင်နေသည့်တိုင် မမြနှင်းခမြာ ပျော်ရွှင်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါချေ။ သားကြီး၏ လုပ်ရပ်တွေကို မနှစ်သက်သည့်တိုင် မိခင်စိတ်က ပူပန်မိသွားပြန်သည်။ သားကြီး တစ်ယောက် ပြေးပေါက်တွေ့ပါစေကြောင်းလည်း ဆုတောင်းမိပြန်ပါ၏။

“အမေ… မနက်စာ စားမယ်လေ”

သမီးအသံက ရွှင်လန်းနေပါ၏။ မမြနှင်း ဝဲတက်လာသည့် မျက်ရည်စများကို လက်ဖမိုးနှင့် အသာပွတ်သပ်လိုက်ပြီး…

“စားချင်စိတ်လဲ မရှိပါဘူးအေ”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ အမေရဲ့”

သမီးငယ်က မမြနှင်းအနား တိုးကပ်လာပြီး ပြောသည်။ မမြနှင်းက ပြန်မဖြေဘဲ သမီးကိုသာ မျက်နှာငယ်လေးနှင့် ကြည့်နေပါ၏။ မမြနှင်း အကြည့်ထဲမှာ “ညည်းမသိဘူးလား”ဟူသည့် စကား ရောင် သမ်းနေပါသည်။ ဒါကို သမီးဖြစ်သူက သဘောပေါက်သွားဟန်တူ၏။

“ဪ… တပ်မတော်စစ်ကြောင်းတွေ ရောက်လာတဲ့ကိစ္စကြောင့်လား အမေ၊ အဲဒါများ ဘာဖြစ်လဲ အမေရယ်… ဝမ်းသာစရာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ကိုယ့်ရပ်ရွာ အေးချမ်းဖို့အတွက် ရောက်လာ ကြတာ ကြိုတောင် ကြိုဆိုရဦးမှာ၊ တစ်ရွာလုံး ပျော်နေကြတာကို၊ အမေက ဘာကြောင့်များ စိတ်ဆင်းရဲခံနေရသေးလဲ”

သမီးငယ်သည်လည်း ဖြစ်တည်မှုအမှန်တရားကို ပြောဆိုနေပြန်ပါ၏။ သူ့အစ်ကိုအပေါ် ခံစား ချက်တစ်စုံတစ်ရာရှိဟန်မတူ။ သို့တည်းမဟုတ် ထိုခံစားချက်တွေကို နားကျည်းချက်တွေကပဲ အနိုင် ယူသွားလေသလား။ “ငါက အမေဟဲ့ အမေ”ဟုတော့ မမြနှင်း စကားစစ်ထိုး မပြောလိုတော့ပါ။

“ဝဋ်ကြွေးပေါ့ သမီးရယ်… ဝဋ်ကြွေးပေါ့”

မမြနှင်းတစ်ယောက် ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ပြောမထွက်သည့်နောက် ဝဋ်ကြွေးဟုသာ ဖြေသိမ့်ရ လေသည်။ အများသူငှာ ပျော်ရွှင်နေကြချိန် လိုက်မပျော်နိုင်တာ ဝဋ်ကြွေးပဲမဟုတ်လားလေ။ မမြနှင်း သူ့စကားကိုယ်သူ ကျေနပ်၍ပင် သွားပါသေး၏။ မမြနှင်း သမီးငယ်ဘေးကနေ ရှောင်ထွက်လိုက်ပြီး မျက်နှာသစ်ဖို့ရာ ပြင်လိုက်ပါတော့သည်။

မမြနှင်း မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် အိမ်အောက်ရှိ ကုလားထိုင်လေးမှာ ထိုင်ကာ ဒီရက်ပိုင်း မကိုင်ဖြစ်သည့် စိပ်ပုတီးကို ကိုင်လိုက်လေသည်။ ပါးစပ်ကလည်း ရသမျှ တရားစာ ရွတ်နေပါသေး၏။ သို့သော် စိတ်က မတည်ငြိမ်။ စိတ်မတည်ငြိမ်တော့ ရွတ်သမျှတရားစာတွေက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့။ စိပ်ပုတီးကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ချသွားသော်လည်း ဘာကိုရွတ်ဆိုပြီး စိပ်နေသည်မသိပါချေ။ ရွာအနီးဝန်းကျင်မှ ဆူညံနေဆဲ သေနတ်သံများကလည်း မမြနှင်းစိတ်ကို ပို၍ ယောက်ယက်ခတ် စေပါ၏။

“မြနှင်း ချွေးတွေလဲ ရွှဲလို့ပါလား၊ ဘယ်လိုဖြစ်တုန်း၊ နေမကောင်းဘူးလား…”

တောင်ဝှေးလေး ထောက်ကာ လျှောက်လှမ်းလာနေသည့် ဘကြီးစံမင်းက မမြနှင်းကို သေချာ ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ ထိုအခါမှ မမြနှင်းတစ်ယောက် ဘကြီးစံမင်း သူ့အနား ရောက်နေသည်ကို သတိ ထားမိသည်။ သက်ပြင်းမောကို အလျင်မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးမှ ဘကြီးစံမင်းကို ထိုင်ပါ၊ ပြုပါ ဧည့်ဝတ်ပြု ရသည်။

“ဒီလိုပါပဲ ဘစံမင်းရယ်၊ ဖြစ်နေ ပျက်နေတာတွေက စိတ်ချမ်းသာစရာမှ ကောင်းမနေပဲလေ၊ ဒီတော့လဲ ဟိုတွေးပူ ဒီတွေးပူပေါ့”

ဆွေမျိုးမကင်းသည့် ဘကြီးစံမင်းကိုတော့ မမြနှင်း ရင်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပြောဖြစ်သည်သာ။ ဘကြီး စံမင်းကလည်း ဆွေမျိုးမကင်းသည့် အကြီးပီပီ မမြနှင်းကို ဖေးဖေးမမရှိသည်မဟုတ်လားလေ။

“ပူတာလဲ ပူတာပေါ့၊ လူတစ်ခု ပူမှုရယ်တဲ့ တစ်ကုဋေတဲ့၊ လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တွေးပူတာချင်းတူပေမယ့် အားလုံးကတော့ သူ့အပူနဲ့ သူပါပဲ၊ ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့မလဲ၊ ဖြစ်ချိန်တန်လို့ ဖြစ်တယ်ပဲ အောက်မေ့ရမှာပေါ့”

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

NUG နှင့် သူ၏လက်အောက်ခံများ၏ ကောင်းမှုအစုစု
===============================

အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရက်ရက်စက်စက် ခေါင်းဖြတ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ အကြမ်းဖက် PDF တွေဟာ တစ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းကို အပုပ်ချချင်တော့ သူတို့လုပ်တာမဟုတ်၊ ဝါရာဇွပ်ပါဆိုပြီး စွပ်စွဲခဲ့တယ်။ ဝါရာဇွပ်ဘက်က အချက်အလက်အထောက်အထားနဲ့ စာထုတ်ပြီး ရှင်းလိုက်တော့ အကြမ်းဖက် PDF တွေ ပါးစပ်ပိတ်သွားကြလေရဲ့။ အသတ်ခံလိုက်ရသူအမျိုးသမီးရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကပါ လူလုံး ထွက်ပြ အဖြစ်မှန်ကို နာမည်နဲ့တကွ ရှင်းပြကြလေတော့ PDF တွေ အရှက်လုံးလုံး ကွဲပါလေရော။

ရုပ်သံဖိုင်ကို စတွေ့ကတည်းက ဘယ်သူဘယ်ဝါလုပ်တယ်ဆိုတာ မြင်သမျှလူအားလုံး သိပြီးသားပါ။ လက်ရဲဇက်ရဲနဲ့ အစွန်းရောက်လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်ရက်တာဆိုလို့ NUG လက်အောက်က ဒီကောင် တွေပဲ ရှိတာမဟုတ်လား။ PDF တွေကတော့ အရင်တုန်းကလိုပဲ သူတို့လုပ်သမျှ ပြည်သူတွေ လှုပ်ရဲမှာမဟုတ်ဘူးလို့ တွေးထင်ထားကြပုံပဲ။ ဒီလိုစိတ်နဲ့ပဲ ပေါ်တင်စွပ်စွဲလိုက်တာ ထင်ပါရဲ့။ NUG ရဲ့ လက်ကိုင်တုတ်တွေ မသိသေးတာက ပြည်သူတွေဟာ PDF တွေအပေါ် အင်မတန်နာကျည်း နေပြီဆိုတာပါ။ အင်မတန်ရွံရှာနေပြီ ဆိုတာပါ။ အမှန်တရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်နေကြပြီဆိုတာကိုပါ။ နောက်နောင်လည်း NUG ရဲ့ လက်ကိုင်တုတ်တွေ ယုတ်မာသမျှ သတ္တိရှိရှိ ဖော်ထုတ်ရင်ဆိုင်သွား ကြပါလိမ့်ဦးမယ်။

စစ်ကိုင်းဘက်က ဆရာတော်တစ်ပါးကိုလဲ NUG ရဲ့ လက်ကိုင်တုတ် ပလဖတွေက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး သတ်ဖြတ်သွားကြသေးတယ်။ ဒေသခံပြည်သူတွေ ဆန္ဒပြတောင်းဆိုခဲ့လို့သာ ဆရာတော်ရဲ့ ရုပ်ကလာပ်တော်ကို ပြန်ရရှိခဲ့ကြတာ။ မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုတွေ ဆက်လုပ်ပြီး ဘယ်အဖွဲ့ အစည်းကို အပုပ်ချဦးမလဲ မသိဘူး။ ရပ်ကျိုး၊ ရွာကျိုး၊ သာသနာအကျိုးကို ဆောင်ပိုးနေတဲ့ ဆရာတော်ကြီးကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ထားတာများ လက်သည်းခွံတွေတောင် ခွာထားသတဲ့လေ။ ဒီလို အစွန်းရောက်တွေ နောင်ဘဝကူးရင်တောင် အမြင်မှန်ရကြပါ့မလား။

ဒီလိုအစွန်းရောက်တွေကို လက်ကိုင်ကြိုးတုတ်ခိုင်းစေနေတဲ့ ခေါင်းကိုင်ဖခင် NUG ကိုယ်တိုင်က တောင် ကိုယ်ကျိုးအတွက်ဆိုရင် တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးမယ့်သူမျိုးတွေပါ။ ဘင်္ဂါလီတွေ တရားမျှတမှု ရဖို့ ဆက်လက်ရပ်တည်သွားမယ်ဆိုပြီး စာထုတ်လိုက်တာကိုပဲကြည့်။ အလှူငွေရဖို့အတွက်ဆိုရင် ဘာမဆိုလုပ်မယ့်သူတွေ။ ဆိုတော့ ဒီလိုလူတွေ ပြောသမျှ လိုက်လုပ်နေတဲ့ PDF တွေ လူမဆန်တာ၊ စဉ်းစားဉာဏ်မရှိတာ၊ အစွန်းရောက်လုပ်ရပ်တွေ လုပ်ဆောင်တာတွေကို  ထည့်ပြောဖို့တောင် လိုမယ် မထင်ပါဘူး။

(၂၇-၈-၂၀၂၆)

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

📷 Photo

.

1,510

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

ဝါခေါင်လပြည့် မေတ္တာအခါတော်နေ့
=====================

ယနေ့သည် ဝါ‌ခေါင်လပြည့် မေတ္တာအခါတော်နေ့ဖြစ်သည်။

အခါတစ်ပါး၌ ရဟန်းငါးရာတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ ကမ္မဋ္ဌာန်းနာယူ၍ တောအုပ်အတွင်း တရားအားထုတ်ကြသည်။ ရဟန်းတို့၏ သီလကြောင့် သစ်ပင်ဗိမာန်မှ နတ်တို့ဆင်းပေးရလေရာ နတ်တို့က ရဟန်းတော်များ မနေနိုင်အောင် ခြောက်လှန့်ခြင်းကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းတို့တရားရှုမှတ်၍မရသဖြင့် မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်ထားရာ မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကို မပွားများကြသည့်အတွက် ခြောက်လှန့်ခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားပြီး မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကို သင်ပြတော်မူသည်။

ထို့နောက် ရဟန်းတို့လည်း မူလတောအုပ်သို့ပြန်လာကြပြီး နတ်တို့နှင့်တကွ အားလုံးသော ဝေနေယျသတ္တဝါတို့အပေါ် မေတ္တာဖြန့်လျက် ပို့လွှတ်သောအခါ နတ်များက ကြည်ညိုချစ်ခင်လာ ကြသည်။ ဝါတွင်းကာလ၌ နတ်အပေါင်းတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် တရားအားထုတ်ကြရာ ရဟန်း ငါးရာတို့ ရဟန္တာဖြစ်သွားကြသည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ရဟန်းငါးရာတို့ကို ဝါခေါင်လပြည့်နေ့တွင် မေတ္တသုတ်ဒေသနာတော်ဟောကြားတော်မူသည်ကို ရည်မှန်း၍ ဝါခေါင်လပြည့်နေ့ကို မေတ္တာ အခါတော်နေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။

မေတ္တာပို့သူသည် ချမ်းသာစွာအိပ်ပျော်ပြီး စိတ်ကြည်လင်စွာ အိပ်ရာမှနိုးထရသည်။ မကောင်းသောအိပ်မက်များမမြင်မက်ဘဲ လူအများ၏ ချစ်ခင်မှုကိုရစေ၏။ ထို့ပြင် ပရလောက သားများနှင့် နတ်ဗြဟ္မာများက စောင့်ရှောက်ကြသည်။ မေတ္တာဟူသည် ချစ်ခင်သောသဘော၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို လိုလားသော စိတ်ဓာတ်များသက်ဝင်နေသည့် ချစ်ခြင်း သဘောဖြစ်သည်။

မေတ္တာတရားသည် အထက်အောက်ဘေးဘီအရပ်မျက်နှာအားလုံး၌ အတွင်းရန်၊ အပြင်ရန်မရှိ။ အတိုင်းမသိမြတ်နိုးတတ်သောမေတ္တာစိတ်ကို ပွားများစေရာ၏။ မတ်တတ်ရပ်နေစဉ် ဖြစ်စေ၊ လမ်းလျှောက်သွားနေစဉ်ဖြစ်စေ၊ ထိုင်နေစဉ်ဖြစ်စေ၊ လဲလျောင်းနေစဉ်ဖြစ်စေ အမြဲမပြတ် သတိချပ်လျက် မေတ္တာပို့သနေရာ၏ဟု မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားထားသည်။

သို့ဖြစ်ရာ မျက်မှောက်ကာလတွင် လူအချင်းချင်းနှိပ်စက်ခြင်းကင်းဝေးပြီး ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန်မာနများလျော့ပါးကာ အများသူငါသတ္တဝါတို့အပေါ် ကိုယ်နှင့်ထပ်တူချမ်းသာစေရန် မေတ္တာပို့ မည်ဆိုပါက ထိုပို့သသောမေတ္တာ၏ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအကျိုးကို ရရှိကြမည်မှာ ဧကန်ဖြစ်သည်။

(၂၈-၈-၂၀၂၆)

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

📷 Photo

အဆုံးမသတ်နိုင်တဲ့ အမှုပျက်များ
==================

“မဖြစ်သေးပါဘူးကွာ”ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ ညည်းညူသံဟာ အခြားသော PDF တွေကို တိတ်ဆိတ်လို့ သွားစေတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာလဲ နည်းလမ်းရှာလို့မရလေဘူး။

“ဖြစ်လိုက်ရင် ဒီကောင်တွေချည်းပဲ”

သူဟာ ဒီလိုပဲ ညည်းညူလိုက်၊ ဒေါသတကြီးနဲ့ အခြားသောသူတွေကို အပြစ်တင်လိုက်နဲ့ပဲ ခြေလှမ်းတွေဟာ ရှေ့မရောက်တော့ဘူး။ အလှူငွေဟာလဲ နည်းသထက် နည်းလာတယ်။ ပြည်သူတွေအပေါ် အတင်းအဓမ္မ အနိုင်ကျင့်ထားလို့သာ ဟန်မပျက် စားနိုင်၊ သောက်နိုင်နေတာ။ မဟုတ်ရင် ငတ်ပြတ်နေတာကြာပေါ့။ ဒီကောင်တွေဆိုတာလေ အလှူငွေရဖို့ ပြည်သူတွေအကြိုက် လိုက်ဖို့လိုတယ်ဆိုတာကို သူ ဒီလောက်အခါခါပြောတာ။ နားမလည်ကြဘူး။ သဘောမပေါက်ကြဘူး။ တွေးရင်းနဲ့ ဒေါသတွေ အလိပ်လိုက်ထွက်လာပြန်တယ်။

“ဟား ဟား ဟား”

1,200

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

ခွက်တစ်လုံးကို အကြောင်းပြု၍
==================

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူးကွာ”

ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက်နေဟန်နဲ့ တစ်ယောက်က ပြောတယ်။

“အေး ဖြစ်လဲမဖြစ်သင့်ဘူးကွ”

နောက်တစ်ယောက်ရဲ့ အသံက ပိုပြီးတော့ မာတယ်။ ညမှောင်မှောင်မှာ ကိုယ်စီ တက်ခေါက် သံတွေက အနီးအနားက ပိုးကောင်မွှားကောင်တွေကိုတောင် လန့်ဖျပ်သွားစေပါရဲ့။

“ဖြစ်ခဲ့ရင်လဲ ဘယ်ကောင်လဲ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ရအောင် ဖော်ထုတ်မယ်”

ဆုံးဖြတ်ချက်ပါတဲ့ စကားအသွားအလာကို ထိပ်ပြောင်ပြောင်နဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ဆိုတယ်။ ဒီလို ညမှောင်မှောင်မှာ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ နဖူးကြီးက ထင်းနေတော့တာပဲ။

“ဖော်ထုတ်ပြီးရင်လဲ ဒီတိုင်းမထားဘူး၊ ထိထိရောက်ရောက် အရေးယူရမယ်”

ဒီတစ်ယောက်ရဲ့ ပေါက်ကွဲသံက တော်တော်လေး ကျယ်တယ်။ ဒေါသလဲ တော်တော်ထွက်နေ ပုံပဲ။

“သတ်ပစ်ရင် သတ်ပစ်ရမယ်… ဘယ့်နှယ်ကွာ ဒါလေးနဲ့ လုပ်စားနေရတာကို… တောက်”

ဒီစကားကြားတော့ သစ်ပင်အောက် ချောင်ကလေးကနေ ချောင်းနားထောင်နေတဲ့ သူ့ အသားတွေ တဆက်ဆက်တုန်လာတယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ ဆိုင်းမဆင့် ဗုံမဆင့် ကျောလာပုတ်လိုက်တာ ကြောင့် “အမလေး”ဆိုပြီး ထအော်လိုက်မိတယ်။ ကျောလာပုတ်တဲ့တစ်ယောက် ထိတ်ထိတ်ပြာပြာ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ပါးစပ်ကို လက်နဲ့ ပြေးအုပ်တယ်။

“ငါပါကွ မင်းကလဲ” လို့ တိုးတိုးလေး ဆိုတယ်။ ဒီတော့မှ သူကြည့်လိုက်တယ်။ သကောင့်သား ကိုမြင်တော့ သူ သက်ပြင်းချနိုင်တယ်။ “မင်းကလဲ ဖြည်းဖြည်းသက်သာမလုပ်ဘူး၊ အသံလေးဘာ လေး ပေးလေကွာ”လို့ ပြောလိုက်တယ်။ သကောင့်သားက စောရီးလို့ လုပ်တယ်။

“နေပါဦးကွ… ဒီလူတွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ၊ အရေးယူမယ်တွေကော၊ သတ်ပစ်မယ် တွေကော ကြားလိုက်ပါတယ်၊ ဒီလူတွေကို ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ဒေါသ ဖြစ်နေပုံပဲ”

“ဒေါသဖြစ်မှာပေါ့ကွာ… ဖြစ်လဲ ဖြစ်ချင်စရာပဲလေ၊ မင်းမကြားမိဘူးလား၊ ရေဘေးသင့် ပြည်သူတွေကို အနူဂျီးက ခွက်တစ်လုံးစီ ထောက်ပံ့မယ်ဆိုတာ”

“ဟုတ်လား… ဒါတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးကွာ၊ ငါတို့မှာ ဒါလေးနဲ့ လုပ်စားနေရတာ အနူဂျီးက မသိဘူးလား… တောက်”

သကောင့်သားကပါ ထပြီး ပေါက်ကွဲနေလို့ “ဟေ့ကောင် ဖြည်းဖြည်း”ဆိုပြီး ပါးစပ်ကို လက်နဲ့ ပြေးအုပ်ရတယ်။ အခန့်မသင့်လို့ ဟိုလူတွေ ကြားသွားရင် ခွက်တစ်လုံးကို အကြောင်းပြုတဲ့ ဒေါသတွေ သူတို့ဆီ စုပြုံလာနိုင်တယ်လေ။

(၂၄-၈-၂၀၂၆)

ကိုလူပျို

20:18 4 thg 9, 2026

📷 Photo

.

1,160

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

📷 Photo

ပြည်သူတွေရဲ့ တောင်းဆုနေ့ရက်
====================

မယ်ခင် ခေါ်လို့ လိုက်ခဲ့ရတယ်ဆိုပေမယ့် အစကတည်းက သူကိုယ်တိုင် သွားချင်ခဲ့တာပါ။ ငယ်ကတည်းက စစ်သားတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့တာမဟုတ်လားလေ။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မဖြစ်ခဲ့ရပေမယ့် စစ်သားဘဝကို သူ ခုံမင်နေတုန်း။ စစ်သားတွေကို သူ လေးစားနေတုန်းပါ။

1,390

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

ပြည်သူတွေရဲ့ တောင်းဆုနေ့ရက်
===================

မယ်ခင် ခေါ်လို့ လိုက်ခဲ့ရတယ်ဆိုပေမယ့် အစကတည်းက သူကိုယ်တိုင် သွားချင်ခဲ့တာပါ။ ငယ်ကတည်းက စစ်သားတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့တာမဟုတ်လားလေ။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မဖြစ်ခဲ့ရပေမယ့် စစ်သားဘဝကို သူ ခုံမင်နေတုန်းပါ။ စစ်သားတွေကို သူ လေးစားနေတုန်းပါ။

မယ်ခင်တစ်ယောက် တစ်ညလုံး အိပ်ပျော်ရဲ့လား မသိပါလေ။ စောစောထလို့ သူရဲကောင်း တွေရဲ့အိမ်ပြန်ချိန်ကို သွားရောက်ကြိုဆိုဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပေါ့။ သူ့ကိုတောင် နောက်ကျလို့ဆိုပြီး အငေါ်တူးနေလိုက်သေး။ သူ အမြန်ပြင်ဆင်ပြီး မယ်ခင့်အလိုကို လိုက်ရတယ်။ သွားရတဲ့ခရီးလမ်းက သိပ်တော့လဲ မဝေးလှဘူး။ တစ်လမ်းလုံးက တွေ့သမျှနယ်ခံတွေ ပြုံးရွှင်နေကြရဲ့။ သူရဲကောင်းတွေရဲ့ အိမ်ပြန်ချိန်ကို သူတို့တွေလဲ ရင်ခုန်နေကြဟန်တူတယ်။ ဒီနယ်မြေခံတပ်ရင်းလေးအပေါ် သူတို့တွေ သံယောဇဉ်အတော်ရှိကြပါတယ်။ ဒီတပ်ရင်းကလေးရှိလို့ သူတို့တွေ လုံခြုံတယ်လို့ခံစားရတာ။ ဒီ တပ်ရင်းကလေးရှိလို့ပဲ သူတို့တွေ အေးအေးချမ်းချမ်း လုပ်ကိုင်စားသောက်ခွင့်ရတာမဟုတ်လားလေ။ ရှေ့မီ နောက်မီ လူကြီးသူမများရဲ့ ပြောစကားအရ ဒီတပ်ရင်းလေးမရှိခင်ကာလ ဒီနယ်မြေဟာ ဟိုလူ ကြောက်ရ၊ ဒီလူကြောက်ရ၊ ဟိုကလာ ဆက်ကြေးကောက်လိုက်၊ ဒီကလာ ဓားပြတိုက်လိုက်နဲ့ ဘဝ တွေဟာ မအေးချမ်းလှဘူးတဲ့။ ရောက်လာသမျှ အဖွဲ့အစည်းတွေဟာ ဘယ်ကမှန်းလဲ မသိပါဘူးတဲ့။ အခုတော့ ဒါတွေဟာ ပုံပြင်ပမာကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အေးချမ်းတဲ့အရသာကို နယ်ခံတွေ ခံစားနေကြရပြီ။

ဆိုတော့ ဒီတပ်ရင်းလေးရဲ့ နောက်တန်းဝင်ချိန်က သူတို့တွေအတွက် ရင်ခုန်စရာ ဖြစ်နေတော့ တာပေါ့။ လူသူအများနဲ့ စည်စည်ကားကား ကြိုဆိုနေကြတဲ့မြင်ကွင်းက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြက်သီး မွေးညင်းတွေ ထသွားစေတယ်။ အားမာန်အပြည့်နဲ့ လှမ်းလာခဲ့ကြတဲ့ သူရဲကောင်းတွေရဲ့ မျက်နှာမှာ ပင်ပန်းဟန်မပြဘူး။ တိုင်းပြည်အကျိုး သယ်ပိုးခဲ့ရလို့ ဂုဏ်ယူနေကြဟန်။ ထိုထိုသော သူရဲကောင်း များက ဇနီးမယား၊ သမီးသားများနဲ့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရချိန်မှာ မမာနိုင်တဲ့နှလုံးသားက မျက်ရည်စတွေ စီးကျလာစေတယ်။ သူတို့တွေလည်း လူသားတွေမဟုတ်လားလေ။

“ဟေ့ ငါ့တူ”

အပြန်လမ်းမှာ ခေါ်သံကြားလို့ မယ်ခင်ရော၊ သူပါ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဘဝင်းမောင်ပဲ။ သူတို့ဆီကို ခပ်သွက်သွက်ကြီး လျှောက်လာနေတာ။ မျက်နှာအထက်က အပြုံးလှလှကလည်း အိုဇာတာကြောင့် တွန့်လိမ်နေတဲ့ ပါးရေနားရေတွေကိုတောင် ပြန့်ပြူးသွားစေတယ်။

“ဘဝင်းမောင်လဲ လာကြိုတာလား”

“ဒါပေါ့ကွ… ဒါဟာ ဒို့တွေ မျှော်လင့်နေတဲ့အချိန်ပဲလေ၊ လာကြိုရတာပေါ့”

ဘဝင်းမောင်က မာန်အပြည့်နဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။ ခြေလှမ်းတွေက အရွယ်နဲ့မလိုက် သွက်လွန်းနေ လို့ သူနဲ့မယ်ခင် မနည်းမီအောင် လိုက်နေရတယ်။

“တပ်မတော်ကတော့ တော်တော်လေး အခြေအနေကောင်းနေပြီ”

ဘဝင်းမောင်က ရှေ့ကို မျှော်ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။ သူ နားမလည်စွာနဲ့ ဘဝင်းမောင်ကို ကြည့် ပြီး “ဘာလို့တုန်း”လို့ မေးလိုက်တယ်။ ဘဝင်းမောင်က သူ့ကို ကြည့်တယ်။ ဒါလေးတောင် မသိဘူး လားဆိုတဲ့ သဘော။

“ဒီရက်ပိုင်း နယ်မြေအနှံ့က တပ်မတော်သားတွေ နောက်တန်းပြန်ဝင်နေကြတာ ငါ့တူ သိမယ် ထင်တယ်”

“ဟုတ် သိပါတယ်”

“အေး အဲဒါဟာ သတင်းကောင်းပဲပေါ့ကွ၊ နောက်တန်းပြန်ဝင်တယ်ဆိုတာ အောင်ပွဲရလို့ ပြန် ဝင်နိုင်တာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား၊ ပြီးတော့ အချိန်းအပြောင်းလုပ်နိုင်တဲ့ အင်အားလဲ တပ်ဘက်မှာ ရှိနေပြီလို့ ဆိုလို့ရတယ်”

ဒီလောက်ကြီးတော့ သူ မတွေးမိတာ အမှန်ပါပဲ။

“တပ်ဘက်မှာ ဒီလိုတွေ မြင်တွေ့ရတာ ဘကြီးတော့ အားရတယ်၊ မင်းတို့ ငါတို့ မျှော်လင့်နေတဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း နေ့ရက်တွေ ရောက်လာတော့မှာပါ၊ ငါတို့ပြည်သူတွေရဲ့ တောင်းဆုတွေ ပြည့်တဲ့နေ့ ရောက်လာတော့မှာပါ၊ ဝမ်းသာတယ်… ဝမ်းသာတယ်ကွာ”

ဘဝင်းမောင်ရဲ့ စကားအဆုံးမှာ နေမင်းဟာ တိမ်တောင်တိမ်လိပ်များနောက် ဖုံးကွယ်သွားတာ ကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ခွင် အေးချမ်းလို့ သွားပါတော့တယ်။

(၂၃-၄-၂၀၂၆)
Facebook 👉👉👉 https://www.facebook.com/profile.php?id=61588449317218

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

📷 Photo

ကြည်နူးစေသူ
========

လရောင်မရှိတော့ ညအမှောင်က ချက်ချင်းကျလာတယ်။ အိမ်ရောက်ဖို့ ခရီးလမ်းက အတော် လေး လိုပါသေးတယ်။ လက်ဆွဲခြင်းက ထွေထွေထူးထူးဘာမှမပါပေမယ့် ကြာလာတော့လည်း လေး လာပါတယ်။ ခြေထောက်တွေ ညောင်းလာတာနဲ့ လမ်းဘေးမှာ ခဏထိုင်ပြီး နားလိုက်တယ်။ အသက် အရွယ်က စကားပြောလာတော့ လမ်းကြာကြာ မလျှောက်နိုင်ပြန်ဘူး။
ဒီအချိန်မှာပဲ ကားလေးတစ်စီး သူမအနားမှာ ညင်ညင်သာသာ ရပ်လာရှာတယ်။ သတိမမူဘဲ ကိုယ့်အမောကို ဖြေနေပေမယ့် ကားပေါ်က လူငယ်လေးကတော့ သူမအနား ဆင်းလျှောက်လာပါ တယ်။

“အန်တီ ဘယ်သွားမှာပါလဲ၊ ကျွန်တော်လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်”

အပြုံးချိုချိုနဲ့ စကားအေးအေး ကြားလိုက်တော့ အမောတွေ အလိုလို ပြေသွားသလိုရှိရဲ့။ ခေတ်ကာလအနေအထားအရ လူတိုင်းကို မယုံရဘူးဆိုပေမယ့် ဒီလူငယ်ကတော့ ယုံကြည်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ရည်မွန်လို့နေပါတယ်။ မသိစိတ်က ယုံကြည်စေလာတာကြောင့် လူငယ်ရဲ့ အဆိုကို သူမ မငြင်းလိုက်လေဘူး။ ခြေထောက်တွေကလည်း ဆက်လျှောက်နိုင်စွမ်းမရှိလောက် အောင် ညောင်းကိုက်လို့နေပါပြီ။

1,590

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

ကြည်နူးစေသူ
=========

လရောင်မရှိတော့ ညအမှောင်က ချက်ချင်းကျလာတယ်။ အိမ်ရောက်ဖို့ ခရီးလမ်းက အတော် လေး လိုပါသေးတယ်။ လက်ဆွဲခြင်းက ထွေထွေထူးထူးဘာမှမပါပေမယ့် ကြာလာတော့လည်း လေး လာပါတယ်။ ခြေထောက်တွေ ညောင်းလာတာနဲ့ လမ်းဘေးမှာ ခဏထိုင်ပြီး နားလိုက်တယ်။ အသက် အရွယ်က စကားပြောလာတော့ လမ်းကြာကြာ မလျှောက်နိုင်ပြန်ဘူး။
ဒီအချိန်မှာပဲ ကားလေးတစ်စီး သူမအနားမှာ ညင်ညင်သာသာ ရပ်လာရှာတယ်။ သတိမမူဘဲ ကိုယ့်အမောကို ဖြေနေပေမယ့် ကားပေါ်က လူငယ်လေးကတော့ သူမအနား ဆင်းလျှောက်လာပါ တယ်။

“အန်တီ ဘယ်သွားမှာပါလဲ၊ ကျွန်တော်လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်”

အပြုံးချိုချိုနဲ့ စကားအေးအေး ကြားလိုက်တော့ အမောတွေ အလိုလို ပြေသွားသလိုရှိရဲ့။ ခေတ်ကာလအနေအထားအရ လူတိုင်းကို မယုံရဘူးဆိုပေမယ့် ဒီလူငယ်ကတော့ ယုံကြည်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ရည်မွန်လို့နေပါတယ်။ မသိစိတ်က ယုံကြည်စေလာတာကြောင့် လူငယ်ရဲ့ အဆိုကို သူမ မငြင်းလိုက်လေဘူး။ ခြေထောက်တွေကလည်း ဆက်လျှောက်နိုင်စွမ်းမရှိလောက် အောင် ညောင်းကိုက်လို့နေပါပြီ။

“ကျေးဇူးပါပဲကွယ်၊ အန်တီ့အိမ်က ရှေ့နားလေးဆို ရောက်ပါပြီ”

ရှေ့နားလေးဆိုပေမယ့် မမြင်ရတဲ့အထိ ဝေးကွာလို့ နေပါသေးတယ်။ လမ်းလျှောက်မယ်ဆိုရင် အတော်လေး လျှောက်ရဦးမှာပါ။ လူငယ်က အပြုံးမပျက် သူမရဲ့ လက်ဆွဲခြင်းငယ်ကို ကားပေါ် တင်ပေးပါတယ်။ သူမ တက်လှမ်းဖို့ကိုလည်း ကားတံခါးကို တရိုတသေ ဖွင့်ပေးရှာတယ်။ ဒီခေတ်ထဲ မှာ ဒီလိုရည်ရည်မွန်မွန်လူငယ်လေးတွေ ရှိနေသေးတာကို ဂုဏ်ယူမဆုံး ဖြစ်မိတယ်။ မြန်မာဆိုတာ အစဉ်အလာ မပြတ်သေးပါဘူးလို့လည်း စိတ်ထဲကနေ ပြောဆိုမိသေးရဲ့။ ကားထဲမှာ သန့်ပြန့် မွှေးကြိုင်နေတော့ စိတ်ကို ရွှင်လန်းသွားတာပါပဲ။ လူငယ်က ရေဘူးလေး ကမ်းပေးတော့လည်း သူမ သောက်လိုက်တာပါပဲ။

“သားက ဘယ်သွားမှာလဲကွဲ့”
“ရှေ့တစ်ရွာကျော်ကိုပါ အန်တီ၊ ကျွန်တော်က အဲဒီရွာကပါ”
“ဪ ဟုတ်လား၊ အန်တီက ရှေ့ရွာကလေ… ငယ်ငယ်ကတော့ သားတို့ရွာဘက်တွေ ရောက်ဖြစ်ပါရဲ့၊ အခုတော့ မရောက်ဖြစ်တာ ကြာပါပြီ”
“ဒါဆို ဦးတင်မောင်တို့၊ ဒေါ်ချောစိန်တို့ကို အန်တီ သိမှာပေါ့”
“သိတာပေါ့၊ အန်တီတို့နဲ့ ကျောင်းနေဖက်တွေလေ”
“ကျွန်တော်က ဦးတင်မောင်နဲ့ ဒေါ်ချောစိန်တို့ရဲ့ သားပါ”

သူမ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားရတဲ့အထိ အံ့အားသင့်သွားရတယ်။ ဒေါ်ချောစိန်ဆိုတာ သူမနဲ့ အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းတွေပါ။ သို့ပေမယ့် အသက်တွေကြီးလာပြီး သားတွေသမီးတွေနဲ့ ဖြစ် လာတဲ့အခါ မတွေ့ဖြစ်ကြတော့ပါဘူး။

“ဟုတ်လား… သားမေမေနဲ့ အန်တီက သူငယ်ချင်းတွေပါ၊ အင်မတန်လဲ ရင်းနှီးကြပါတယ်၊ အသက်တွေကြီးလာလို့သာ မတွေ့ဖြစ်ကြတာ၊ နေကောင်းရဲ့မဟုတ်လား၊ အန်တီက မေးတယ် ပြောလိုက်ပါဦး”
“ဟုတ် ပြောလိုက်ပါ့မယ် အန်တီ၊ အမေတို့ နေကောင်းကြပါတယ်၊ ကျွန်တော် ပြန်ရောက် တော့ အမေ ပျော်နေတော့တာပဲ အန်တီ”
“သားက ဘယ်သွားလို့လဲ”
“ကျွန်တော် ပြည်သူ့စစ်မှုထမ်း သွားရတယ်လေ အန်တီ၊ ပြန်ရောက်တာ မကြာသေးဘူး”
“ဪ ဒါကြောင့် သားကို မြင်ကတည်းက တစ်ခုခု ထူးခြားနေပါတယ် အောက်မေ့တာ၊ သားက ပြည်သူ့စစ်မှုထမ်းကိုး”
“ဘာများထူးခြားလို့တုန်း အန်တီရဲ့၊ ဆံပင်လဲ ဒီလောက်ကြီး တိုမနေပါဘူး”
“အင်း… ဘယ်လိုပြောရမလဲ၊ သားကို မြင်ကတည်းက အန်တီ့စိတ်ထဲ အလိုလို ယုံကြည်သွား စေခဲ့တယ်၊ သားရဲ့ ဟန်ပန်အမူအရာ၊ ပြောပုံ ဆိုပုံက လူကြီးလူကောင်းဆန်တယ်၊ ဟန်ဆောင်နေ တာမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ တခြား ထူးခြားတာတွေလဲ ရှိပါသေးတယ်၊ အန်တီ မပြောတတ်လို့၊ ပြည်သူ့စစ်မှု ထမ်းဆိုကတည်းက အန်တီတို့တွေ အလိုလို လေးစားပြီးသားပါ၊ ရှေ့နားဆို အန်တီ့အိမ် ရောက်ပါပြီ”

အိမ်နားရောက်တော့ လူငယ်က ကားကလေးကို ညင်သာစွာ စက်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ ဆင်းဖို့ အတွက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးရှာတယ်။ လက်ဆွဲခြင်းလေး ကိုင်ပြီး သူမရှေ့က အမြန်သွားလို့ အိမ်ရှေ့ မှာ ချပေးရှာတယ်။ ခါးကလေးကိုင်းပြီး နှုတ်ဆက်ထွက်သွားရှာတဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ အပြုအမူက သူမရဲ့ အမြင်အာရုံထဲမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့တယ်။ ရင်ထဲမှာလည်း ကြည်နူးစေခဲ့ပါတယ်။

ဪ… ပြည်သူ့စစ်မှုထမ်းကောင်လေးတဲ့လားလေ။


(၂၂-၄-၂၀၂၆)
Facebook 👉👉👉 https://www.facebook.com/profile.php?id=61588449317218

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

အသုံးချခံဘဝက ရုန်းထွက်လာကြဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ
===============================

နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီးကတော့ PDF တွေကို အလင်းဝင်လာဖို့ ရက် ၁၀၀ အတွင်း ဆောင်ရွက်သွားမယ့် အစီအမံမှာ ထည့်ပြောသွားလေတယ်။ နောက်ဆုံး သတ်မှတ်ရက်က ဇူလိုင် ၃၁ ရက်။
.
ဒီအတောအတွင်း အမြင်မှန်ရပြီး အလင်းဝင်လာတဲ့ PDF တွေလဲ မနည်းလှပါဘူး။ ရာနဲ့ချီပြီး ဥပဒေဘောင်အတွင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့တဲ့ လပခနယ်မြေနဲ့ ဆယ်ဂဏန်း၊ ဆယ်ဂဏန်း အစုလိုက် အစုလိုက် အဆက်မပြတ် အလင်းဝင်လာနေတဲ့ တပခ နယ်မြေတွေ။ ဒါတွေကို အားလုံးလဲ အသိပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို အမြင်မှန်ရပြီး ပြန်လာကြတဲ့အခါ အပျော်ရွှင်ဆုံးလူသားတွေဟာ သက်ဆိုင် ရာ PDF တွေရဲ့ ဆွေမျိုးမိဘတွေပါပဲ။ အသုံးချခံဘဝနဲ့ ပင်ပန်းဆင်းရဲဒဏ် ခံနေကြရတဲ့ ကိုယ့်သား သမီးကို အဘယ်သို့သော မိဘမျိုးက လက်ပိုက်ကြည့်ရက်နိုင်ပါ့မလဲ။ မဖြစ်သာလို့ လျစ်လျူရှုထားရ ပေမယ့် သူတို့ရင်တွင်းခံစားချက်အမှန်က ပြန်လာစေချင်တဲ့ ဆန္ဒပါ။ ညစဉ် တောင်းဆုပြုနေမှာလည်း အမှန်ပါပဲ။
.
PDF လူငယ်တွေအနေနဲ့ ကျန်တာတွေကို ခဏထား၊ ကိုယ့်အတွက်နဲ့ သောကအပူတွေ ပွေ့ပိုက်ကာ လောင်မြိုက်နေကြရတဲ့ ကိုယ့်မိဘတွေရဲ့ကျေးဇူးတရားကို ပြန်လည်အောက်မေ့ကြဖို့ အချိန်တန်ပါ ပြီ။ ပြန်လည်စာနာသနားကြဖို့ အချိန်ကျပါပြီ။
.
ဒီမိုကရေစီ နည်းလမ်းတကျ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားတဲ့ အစိုးရတစ်ရပ်လည်း ပေါ်ပေါက်နေပြီး နိုင်ငံတော်အနာဂတ်ကို ဦးဆောင်မောင်းနှင်နေပြီဖြစ်လို့ PDF တွေရဲ့ ဆန္ဒအမှန် ပြည့်ဝကြပြီ ထင်ပါ တယ်။ ဒီမိုကရေစီ အကြောင်းပြပြီး တောတွင်းပြေးအောင်းခဲ့ကြတာမဟုတ်လားလေ။
.
မေတ္တာဓာတ်အပြည့်နဲ့ လေပြေအေးအေး ဖိတ်ခေါ်နေတုန်းမှာ အရောက်ပြန်လာခြင်းက အကောင်း ဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကာလရှည်ကြာ သောကတွေ ဝေဖြာခဲ့ရတဲ့ ဆွေမျိုးမိဘတွေကို PDF လူငယ်တွေ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ အချိန်ကျပါပြီ။
.
အသုံးချခံဘဝနဲ့ ဦးတည်ရာမဲ့ တောတွင်းအောင်းနေလေဦးမလား။ ရခဲလှတဲ့ လူ့ဘဝရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ အချိန်ကာလလေးမှာ မိဘဆွေမျိုးများနဲ့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခွင့်ရပြီး လိပ်ပြာသန့်သန့်နဲ့ ဘဝခရီးလမ်းကို လျှောက်လှမ်းကြလေမလား။ PDF လူငယ်တွေ ခေါင်းအေးအေးထား စဉ်းစားကြပါလို့သာ…။


(၂၁-၄-၂၀၂၆)
Facebook 👉👉👉 https://www.facebook.com/profile.php?id=61588449317218

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

📷 Photo

.

153

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

ဟိုက်
====

စီမံဆောင်ရွက်စရာ လုပ်ငန်းတာဝန်တွေက များနေတော့ သင်္ကြန်ဆိုတာကလည်း ကိုယ်နဲ့ မသက်ဆိုင်သလိုပါပဲ။ နေ့နေ့ညည အလုပ်ကိစ္စတွေပဲ ခေါင်းထဲရောက်နေတော့တာ။ သင်္ကြန်ပြီးတာနဲ့ အပြီးဖြတ်ရမယ့်ကိစ္စတွေကလဲ ရှိသေးမဟုတ်လားလေ။ ဒီတော့ ကိုယ့်အောက်က အဖွဲ့တွေကို မောင်း ရတော့တာပေါ့။ ဒီကောင်တွေကလည်း သိတဲ့အတိုင်း၊ ကိုယ်မှမမောင်းရင် နေသာသလို နေကြတော့ တာ။ ဒါနဲ့ နေပါဦး။ ဟိုကောင်တစ်ယောက် ဘယ်ရောက်နေပါလိမ့်။ ခိုင်းထားတာတွေလဲ ဘာတစ်ခုမှ အကြောင်းမပြန်လေဘူး။ ဘာခိုင်းခိုင်း အလေးမထားဘူး၊ နမော်နမဲ့နဲ့။ အခဲမကျေစွာနဲ့ ဖုန်းခေါ်လိုက် တော့ ချက်ချင်းပဲ ဖုန်းကိုင်ရှာတယ်။

“ဟေ့ကောင် မင်း ဘယ်မှာလဲ”

“ဦးဇင်း ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာလေ ဒကာကြီး”

“ဟိုက်”

အလုပ်တွေများနေတာနဲ့ တပည့်ကျော် ဘုန်းကြီးဝတ်သွားတာကို သတိမထားမိလေဘူး။ ကိုယ့်နဖူးကို လက်နဲ့ ပြန်ရိုက်လိုက်မိတယ်။ ဖုန်းက ခေါ်ထားပြီးသားကြီးဖြစ်နေတော့ ချက်ချင်းကြီး ပြန်ချလို့ မကောင်းလေဘူး။ ဒီတော့ ဖုန်းထဲကနေ လက်အုပ်ကလေးချီပြီး “အရှင်ဘုရား… နေကောင်း လား၊ ကျန်းမာလား၊ ဘာတွေလိုသေးလဲ” စသဖြင့် လျှောက်တင်ရတော့တာပေါ့။ တပည့်ကျော်က တော့ ဘုရားရိပ်၊ တရားရိပ်မှာ အမှန်တကယ် ပျော်မွေ့သွားတဲ့အလား တည်ငြိမ်လို့နေပါတယ်။

“ဒကာကြီးလဲ သင်္ကြန်တွင်းကြီးကို ဒေါသတွေ မလျော့နိုင်သေးပါလား၊ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတွေဟာ လူကို ပူလောင်စေတယ် ဒကာကြီး၊ တတ်နိုင်သမျှလျော့၊ စိတ်ကောင်း‌လေးလဲ ထား၊ သင်္ကြန်တွင်းကြီး သောက်တာ၊ စားတာလေးလဲ လျော့ပေါ့… ဟုတ်လား ဒကာကြီး”

တည်ငြိမ်စွာနဲ့ တရားဓမ္မတွေ ဟောဖော်ကြားနေလို့ “တင်ပါ့ဘုရား” လုပ်ရသေးတယ်။ ဒါတောင် တပည့်ကျော်က အားရပုံမပေါ်ဘူး။ ဆက်ပြီး တရားပြချင်နေတုန်း။ ဒီတော့ အလုပ်ကလေး အကြောင်းပြပြီး ဖုန်း အမြန်ချရတော့တာပေါ့။

ကိုယ့်မယ် တပည့်ကျော် နောက်တစ်ယောက်ဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး ကောချင်တာတောင် မဆက်ဝံ့ တော့ဘူး။ လက်အုပ်ချီပြီး တင်ပါ့ဘုရား လုပ်နေရမှာစိုးလို့။

(၂၁-၄-၂၀၂၆)
Facebook 👉👉👉 https://www.facebook.com/profile.php?id=61588449317218

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

📷 Photo

အစိုးရရဲ့ရက်(၁၀၀)စီမံချက်ကို နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးမင်းအောင်လှိုင် ထုတ်ဖော်အသိပေး။

https://t.me/leaderaung

164

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

📷 Photo

အသုံးချခံဘဝက ရုန်းထွက်လာကြဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ
===============================

အမြင်မှန်ရပြီး ပြန်လာကြတဲ့အခါ အပျော်ရွှင်ဆုံးလူသားတွေဟာ သက်ဆိုင် ရာ PDF တွေရဲ့ ဆွေမျိုးမိဘတွေပါပဲ။ အသုံးချခံဘဝနဲ့ ပင်ပန်းဆင်းရဲဒဏ် ခံနေကြရတဲ့ ကိုယ့်သား သမီးကို အဘယ်သို့သော မိဘမျိုးက လက်ပိုက်ကြည့်ရက်နိုင်ပါ့မလဲ။ မဖြစ်သာလို့ လျစ်လျူရှုထားရ ပေမယ့် သူတို့ရင်တွင်းခံစားချက်အမှန်က ပြန်လာစေချင်တဲ့ ဆန္ဒပါ။

4,930

ကိုလူပျို

02:50 24 thg 4, 2026

📷 Photo

အစိုးရရဲ့ရက်(၁၀၀)စီမံချက်ကို နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးမင်းအောင်လှိုင် ထုတ်ဖော်အသိပေး။

https://t.me/leaderaung

152

Showing 20 of 20 posts

No more posts

Xếp hạng

Yêu cầu đăng nhập

Đánh giá của người dùng (0)

Chưa có đánh giá nào. Hãy là người đầu tiên chia sẻ trải nghiệm của bạn!

Kênh Telegram liên quan

Loading recommended channels...

ကိုလူပျို

ကိုလူပျို

Xếp hạng

Tăng trưởng người đăng ký (Trong 7 ngày qua)

Bài đăng gần đây

Xếp hạng

Đánh giá của người dùng (0)

Kênh Telegram liên quan

BO NAT KYAW 2.0

ᴀꜱᴛʀᴏʟᴏɢʏ ʙʏ ʜᴍᴜᴇ

5 DONGHUA PINS martial universe 6 x The First Order Neo Channel mm sub

သူကြောက်ကိုယ်ကြောက် စဆုံး

Hold A Court Now (နှလုံးသား စီရင်ထုံး)

Orangeလက်ဆောင်🍊

Love And Redemption (ကျိန်စာပြယ်သော သစ္စာတရား)

ပညာပေး နှင့် ဖြစ်ရပ်မှန်ဇာတ်လမ်းများ 📚📚📚

Kênh Telegram liên quan

BO NAT KYAW 2.0

ᴀꜱᴛʀᴏʟᴏɢʏ ʙʏ ʜᴍᴜᴇ

5 DONGHUA PINS martial universe 6 x The First Order Neo Channel mm sub

သူကြောက်ကိုယ်ကြောက် စဆုံး

Hold A Court Now (နှလုံးသား စီရင်ထုံး)

Orangeလက်ဆောင်🍊

Love And Redemption (ကျိန်စာပြယ်သော သစ္စာတရား)

ပညာပေး နှင့် ဖြစ်ရပ်မှန်ဇာတ်လမ်းများ 📚📚📚

Bài đăng gần đây

Đánh giá của người dùng (0)