آینده (عباس عبدی)

Public

چینل دیکھیں

شامل نہیں ہو سکتے؟ @abdiabbas

30.6k اراکین

اپ ڈیٹ کیا گیا: April 10, 2026 at 11:20 AM

About آینده (عباس عبدی) – Desi Telegram Channel

@abdiabbas is a growing community focused on Desi and related topics

درجہ بندی

عالمی درجہ بندی

#456

زبان کی درجہ بندی

#45

زمرہ کی درجہ بندی

#23

-1

سبسکرائبرز کی تعداد میں اضافہ (پچھلے 4 دنوں میں)

کل: 30.6K

24 گھنٹے میں اضافہ: +8 0%

تازہ ترین پوسٹس

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

🔸 اصولگراها اگر به کسی رای بدهند تا جهنم هم با او می‌روند؛ ما اینجوری نیستیم


▶️ در https://youtube.com/@cafekhabarofficial ببینید
https://youtu.be/yn8goMPUJF4?si=UJTOtwv5fnbn1Ilq


مهمان اتاق سردبیری:
▫️عباس عبدی، روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر

شورای سردبیری #خبرآنلاین؛
▫️داوود محمدی
▫️سید عبدالجواد موسوی
▫️محمد مهاجری

🔹 عباس عبدی روزنامه‌نگار بسیار شناخته‌شده‌ای است. در این روزهای نفس‌گیر و سخت اجتماعی و سیاسی، مهمان اتاق سردبیری خبرآنلاین شد تا درباره بن‌بست‌ها و مشکلات سیاست این روزهای ایران صحبت کند. حرف‌هایش شنیدنی است، تماشا کنید.

📼 https://t.me/khabaronline_plus

#اتاق_سردبیری
https://t.me/Khabaronline_plus | تحلیل و تأمل بیشتر
https://t.me/KhabarOnline_ir | خبر از دست ندهید
http://Khabaronline.ir/

7,310

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

🔴علت؟ به رسمیت نشناختن دیگری

▪️تفاوت اعتراض‌های ۴۰۱ و ۴۰۴

🔺گفتگو با اعتماد ۱۷ دی ۱۴۰۴

*مهدی بیک‌اوغلی

🔹رخدادهای ۱۴۰۴ به نسبت سایر رخدادهای اعتراضی سالهای اخیر چه معنا و مفهومی دارد؟ تفاوت این اعتراضات با نمونه و نمونه های قبلی در چیست؟در واقع این اعتراضات در بستر کدامین مطالبات فروخورده شکل گرفته است؟ آیا تنها بحث اقتصاد و معیشت مطرح است یا اقتصاد بهانه ای برای طرح دوباره اعتراضات است؟

🔘مهم‌ترین تفاوت این اعتراضات با موارد قبلی، پیش‌بینی‌پذیری آن بود. حداقل نسبت به خودم این را می‌دانم که یکی از گزینه‌های جدی که می‌توانست رخ دهد، اعتراض بود، ولی طبیعی است کیفیت و چگونگی آن قابل پیش‌بینی نبود. بویژه اینکه این بار حضور اسراییل هم می‌توانست جدی باشد و پیش‌بینی اقدامات آن قابل تصور نبود. معنا و مفهوم آن گر چه با مطالبات اقتصادی آغاز شد ولی در مجموع از خلال شعارها و نحوه اعتراضات نشان داده شد که رویکردی غالب سیاسی است. در ایران به دلیل ممانعت از انجام اعتراضات قانونی و با هدف مشخص، همه اعتراضات ظرفیت آن را دارند که سیاسی شوند و شعارهای کلان سیاسی و براندازی سر دهند. این پدیده در اعتراضات اخیر خیلی صریح‌تر و روشن‌تر از موارد قبلی بود و به سرعت به این مرحله رسیدند.

https://telegra.ph/علت-به-رسمیت-نشناختن-دیگری-01-06

10,600

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

📷 Photo

حل کردن یا جمع کردن؟

سرمقاله هم‌یمهن
۱۶ دی ۱۴۰۴

🔹تصور کنید که یک خودرو روی یک سطح شیب‌دار قرار دارد. ما می‌توانیم با اندکی هُل دادن آن را به‌سوی پایین به حرکت درآوریم و بقیه مسیر را خودش با سرعت شتاب‌دار برود. ولی برای هل دادن به‌سوی بالا، نیازمند نیروی زیاد و مستمر است و با قطع نیرو، خودرو به‌سرعت متوقف می‌‌شود و به عقب بر‌می‌گردد.

🔹اعتراضات عمومی نیز همین‌گونه است. هنگامی که شرایط لازم در جامعه فراهم باشد، با کوچکترین برنامه‌ریزی داخلی یا خارجی، اعتراضات آغاز به حرکت می‌کند و حتی برای ادامه راه، نیازی به بقا یا تداوم‌ نیروی اولیه ندارد. درحالی‌که اگر شرایط مناسب نباشد؛ ازیک‌سو، برای به حرکت درآوردن باید دخالت و نیروی بیرونی باشد و دوم اینکه با قطع آن حمایت اعتراضات نیز متوقف می‌شود.

🔹اگر از این زاویه به اعتراضات اخیر نگاه کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که فارغ از منبع اولیه، برای روشن کردن این اعتراضات، جامعه ظرفیت بروز آنها را داشته است. علت‌های آن نیز گوناگون است. بدون تردید وضعیت اقتصادی و توقف رشد اقتصادی و افزایش تورم نقش اصلی را در این رخداد دارند. باز هم نباید تردید داشت که فقدان رسانه معتبر رسمی که مورد اعتماد مردم باشد، در کنار فراوانی رسانه‌های غیررسمی عامل دیگر این وضعیت هستند.

🔹عامل بعدی که بسیار مهم است، اجتماعی شدن جوانان کشور در غیاب نهادهای رسمی جامعه است. متأسفانه بیش از چند دهه است که نهادهای دین، آموزش، رسانه و نهاد دولت فاقد کارکردهای مؤثر خود برای اجتماعی کردن جوانان هستند. در نتیجه، انسجام اجتماعی و ادغام جوانان در دل جامعه بزرگ‌تر به یک آرزو و خیال تبدیل شده است.

🔹مسئله فقط جوانان زیر ۳۰سال نیستند که نیمی از عمرشان و تمامی عمر بزرگسالی آنان تحت سیطره تحریم بوده است؛ بلکه افراد بزرگسال حتی آنان که در انقلاب و جنگ نیز حضور داشته‌اند، نسبت به وضع کنونی معترض هستند. به‌ویژه زنان که هیچ دلیل موجهی برای این نحوه برخورد با خودشان را نمی‌بینند. احساس بیگانگی عمومی به قدرت که ناشی از بی‌توجهی و نادیده گرفتن آنان است، بیش از هر چیز آزاردهنده است.

🔹به همه اینها اضافه کنیم فقدان امید به آینده که امری فراگیر شده است و پیر و جوان، زن و مرد، باسواد و کم‌سواد، فقیر و غنی نمی‌شناسد و اتفاقاً این ناامیدی موهوم و ساختگی نیست؛ زیرا دیدند که پس از انتخابات۱۴۰۳، بی‌جهت با کوچکترین دلخوشی مردم که رفع فیلترینگ باشد، همراهی نکردند و جلوی مردم ایستادند و تاکنون هم ایستاده‌اند و اگر مقاومت پزشکیان نبود، تا حالا جنگ با زنان را از طریق مصوبه ضدامنیت‌ملی اعلام کرده بودند.

🔹در جنگ ۱۲روزه هم مردم در دفاع از کشور سنگ تمام گذاشتند و علی‌رغم برجسته شدن شعارهای میهنی، چندی نگذشت که دوباره به تنظیمات کارخانه برگشتند. مجلس استصوابی هنوز گمان می‌کند که نماینده واقعی مردم است؛ لذا از این منظر وارد امور می‌‌شود و در مسیر اقلیت حامی خود حرکت می‌کند و تعارضی غیرقابل‌قبول را در نظام مدیریتی کشور ایجاد کرده است.

🔹صداوسیما به‌جای بازکردن چتر رسانه‌ای خود بر حقیقت‌های آشکار جامعه ایران و گسترش مخاطبان خویش، همچنان بر انحصار رسانه‌ای و سیاست روایت‌محوری پای می‌فشارد و در این شش‌ماه بسته‌تر شده که بازتر نشده است. در حقیقت، روند تحولات پس از دولت آقای رئیسی در حدی نبوده که مردم را راضی کند. شاید اگر آن دولت ادامه یافته بود، وضعیت امروز ایران در همان سال گذشته رخ داده بود و تاخیر یک‌ساله تنها نتیجه مثبت آن انتخابات بود.

🔹با این ملاحظات، چه انتظاری جز آنچه که رخ داده شد، می‌توان داشت؟ این وضعیت محصول کِشت بذرهای قبلی است. بذرهایی که به‌خوبی هم آب داده شد. بذرهایی که در دوره ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ کاشته شد و در ۱۴۰۰ به بعد هم هرس شد. اکنون نوبت به دروی ثمرات آن رسیده است. البته، شاید بتوان با اعتراضات و به‌ویژه هنگامی که به اقدامات تخریبی منجر می‌شود، مقابله کرد. ولی در موارد گذشته هم گفته می‌شد که «جمع کردن» با «حل کردن» خیلی فرق دارد. همان‌طور که دستفروش‌ها را می‌توان از معابر عمومی جمع کرد؛ ولی مسئله دستفروشی حل نخواهد شد و دوباره به شکل دیگری خود را در جای دیگری بروز می‌دهد.

🔹جمع کردن فریب‌دهنده است و سیاستمداران را بی‌نیاز از حل کردن خواهد کرد و همین نقطه آغازین شکست یک سیاست است. دفعات گذشته هم همیشه گفته می‌شد که اعتراضات را حتماً باید حل کرد و جمع کردن به‌تنهایی کافی نیست. باید راه اعتراض مدنی را گشود. باید گفت‌وگو‌ کرد.

https://hammihanonline.ir/بخش-سرمقاله-21/60611-حل-کردن-یا-جمع-کردن?pr=1

📌هم‌میهن را در فضای مجازی دنبال کنید:

http://hammihanonline.ir/ | https://www.instagram.com/hammihanonline?igsh=a3BweXdpNGE5YmQw | https://t.me/hammihanonline | 🔗 https://youtube.com/@hammihanonline?si=oB5i6IaoaH2cFvQ9

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

📎 File

🔴این پوشه با استفاده از هوش مصنوعی تهیه شده و یادداشت امروزم در باره "اشتباه مهلک" را تبدیل به صوت و پادکست نموده.

8,700

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

📷 Photo

تکرار ملال‌آور

سرمقاله هم‌میهن
۱۵ دی ۱۴۰۴

🔹درحالی‌که شواهد نشان می‌دهد مردم از شنیدن حرف‌های تکراری و بی‌محتوا خسته و حتی عصبانی شده‌اند ولی همچنان برخی از آقایان مشغول تکرار مکرراتِ مُمِلّ و ناراحت‌کننده هستند. گرچه از چند دهه پیش بحث حق آزادی اعتراضات مطرح بوده، حقی که صریحاً در قانون اساسی آمده و حتی نیازی هم به گرفتن مجوز ندارد، ولی تاکنون و به دلایل روشن و البته کتمان‌شده! اجرایی نشده است. ولی این ایده ۸ سال پیش و پس از اعتراضات سال ۹۶ دوباره جدی شد.

🔹همه آقایان فرمودند که اعتراض حق عمومی و‌ مجاز است ولی اغتشاش نه. از چپ و راست راه‌حل‌هایی داده شد و حتی کارگروه‌هایی شکل گرفت تا قانونی را نهایی کنند. پس از پایان اعتراضات همه آن فرمایش‌ها و وعده‌ها به فراموشی سپرده شد. تا رسیدیم به ۹۸ که باز هم گفتند اعتراض حق است، ولی قاطعانه با اغتشاش برخورد می‌کنیم و در عین حال باز هم گامی برداشته نشد که مردم بتوانند از حق اعتراض خود بهره‌مند شوند.

🔹این اتفاق تکراری در اعتراضات شهریور ۱۴۰۱ دوباره دیده شد و البته مثل گذشته هیچ راهی برای اعتراض مدنی و شناسنامه‌دار فراهم نشد که نشد که نشد. تقریباً اعتراض‌ها سه دسته بودند. یکی از سوی دوستان خودی، مثل معترضین به بی‌حجابی و امثال این که همه آنان تحت حفاظت و امنیت کامل انجام می‌شد و در ماه رمضان هم به‌خوبی از افطار و سحر بهره‌مند می‌شدند.

🔹دسته دوم اعتراضات صنفی به‌ویژه از سوی بازنشستگان بود که در اندازه‌های محدود و موقت تحمل می‌شد. سوم اعتراضاتی صنفی که ممکن بود از دستشان در برود یا سیاسی باشد که فوری با برخورد مواجه می‌شد حتی اگر صددرصد مدنی و عادی بود. جالب اینکه به هیچ اعتراضی مجوز داده نمی‌شد تا حق اعتراض به رسمیت شناخته شود و هر سه نوع غیرمجاز بودند. حالا رسیده‌ایم به اعتراضات ۱۴۰۴.

🔹احتمالاً این اتفاق باید سال گذشته رخ می‌داد ولی با آمدن پزشکیان و تصور و انتظارات جامعه از احتمال ایجاد تغییرات مطلوب که در حد انتظار رخ نداد لذا اکنون شاهد این اعتراضات هستیم، در نتیجه دوباره و‌ چندباره بیان حرف‌های تکراری آغاز شده است.

🔹یکی از آقایان ائمه جمعه گفتند: «اعتراض و مطالبه‌گری حق مردم است، اما هرگونه سوءاستفاده از این مطالبات برای آشوب، ناامنی و کمک به دشمنان ملت ایران، مردود و غیرقابل پذیرش است.» امام جمعه دیگر گفت: «مردم حق اعتراض دارند اما مردم جوری به میدان نیایند که دشمن سوءاستفاده کند.»

🔹طبعاً دیگران هم در همین قالب سخن گفتند. بدیهی است که هر عقل سلیمی متوجه می‌شود که اعتراض حق است و تخریب عمومی و اغتشاش و حمله به پلیس جرم است. ولی در این میان یک نکته مهم وجود دارد. آیا مردم در عمل امکان استفاده از حق اعتراض خود را دارند که آنان را از اغتشاش نهی کنیم؟ اگر اعتراض مدنی و شناسنامه‌دار وجود داشت دیگر چه نیازی به اغتشاش بود؟ و اصولاً اغتشاشگران تولید نمی‌شد‌ند.

🔹مسئله خیلی ساده است برخی بیش از آن که با اغتشاش مسئله داشته باشند با اعتراض مدنی مخالف هستند. زیرا اغتشاش را می‌توان محکوم و در صورت ضرورت سرکوب کرد، درحالی‌که در برابر اعتراض مدنی فقط باید پاسخگو بود. سرکوب اغتشاش هنگامی از سوی مردم پذیرفته یا انجام می‌شود که امکان اعتراض مدنی و مسالمت‌آمیز وجود داشته باشد. اتفاقاً کشورهایی که اعتراضات مدنی بسیار هم رایج است در مواجهه با اغتشاش به درستی قاطع هستند و موفق هم می‌شوند.

🔹ولی در جامعه‌ای که اعتراض مسالمت‌آمیز ممکن نباشد اغتشاش رایج می‌شود و تداوم پیدا می‌کند و سرکوب آن به معنای پایانش نیست. اگر از همین امروز امکان برگزاری اعتراضات مسالمت‌آمیز فراهم شود از فردا اغتشاش به حاشیه می‌رود و حتی نیازی به برخورد پلیس نیست، مردم خودشان با آن مقابله خواهند کرد.

https://hammihanonline.ir/بخش-سرمقاله-21/60472-تکرار-ملال-آور?pr=1

📌هم‌میهن را در فضای مجازی دنبال کنید:

http://hammihanonline.ir/ | https://www.instagram.com/hammihanonline?igsh=a3BweXdpNGE5YmQw | https://t.me/hammihanonline | 🔗 https://youtube.com/@hammihanonline?si=oB5i6IaoaH2cFvQ9

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

📷 Photo

سالی که نکوست

سرمقاله هم‌میهن
۱۴ دی ۱۴۰۴

🔹می‌گویند سالی که نکوست از بهارش پیداست. البته این ضرب‌المثل در فارسی معنای متناسبی دارد چون آغاز سال با آغاز بهار تقارن دارد. ولی منظور ما از سال جدید میلادی ۲۰۲۶ است که از چهار روز پیش آغاز شد و اجازه دادند که مردم جشن سال نوی خود را بگیرند و با اتمام تعطیلات به ونزوئلا حمله کنند. در این میان، ذکر چند نکته می‌تواند وضعیت جهانی را برای ما روشن‌تر کند.

🔹اول؛ ترامپ در یک سال گذشته تا هر جا که توانسته سازمان ملل و شورای امنیت را به حاشیه برده یا نادیده گرفته است. سعی کرده مسائل جهانی را یکجانبه، یا به‌صورت منطقه‌ای و با محوریت خود حل کند. در مواردی هم که با روسیه یا چین سرشاخ شده سیاست دوجانبه را پیش گرفته و سعی کرده که نقش و جایگاه شورای امنیت را در نظام جهانی کاهش دهد. در واقع این بزرگترین دستاورد نظام بین‌الملل پس از جنگ جهانی دوم در مسیر انحطاط قرار دارد و بازنده اصلی نیز جهان و به‌ویژه اروپا است. در همین زمینه تهاجم او به رکن قضایی سازمان ملل بسیار مهم است.

🔹دوم؛ ابزارهای ترامپ برای استفاده از زور گوناگون است. از مبارزه با قاچاقچیان مواد مخدر گرفته تا مسئله نفت، حقوق بشر، مبارزه با تروریسم و منافع آمریکا و... خلاصه انواع توجیهات در جعبه پاندورای ترامپ پیدا می‌شود. فارغ از همه اینها مسئله مهم برای ترامپ بازار انرژی است که هم برای خودشان و هم برای مقابله با روسیه به‌شدت به آن نیازمندند. ونزوئلا با بیشترین ذخایر نفتی جهان لقمه چربی برای او است.

🔹سوم؛ وی درباره ایران نیز صریحاً تهدید به مداخله کرده است. فارغ از اینکه چه سطح و شیوه‌ای از مداخله در ذهن داشته می‌توان گفت حتی اگر کیفیت و چگونگی مداخله را هم می‌گفت لزوماً به این معنا نبود که به آن ملتزم باشد. او اصولاً چارچوب قاعده‌مندی ندارد و متناسب با آنچه که درست می‌بیند عمل می‌کند و همه گزینه‌ها را روی میز خود می‌گذارد.

🔹چهارم؛ مسئله غزه و بحران فلسطین همچنان یک هدف مهم آمریکا است؛ به‌ویژه که منافع اسرائیل هم در این میان وجود دارد که دنبال تأمین آن هستند.

🔹پنجم؛ گرچه تحولات فن‌آورانه به‌ویژه در عرصه نظامی از گذشته آغاز شده ولی اکنون و با هوش مصنوعی به بلوغ خود رسیده و دنیای فن‌آوری را در همه حوزه‌ها به‌ویژه در امور نظامی متحول کرده، و متاسفانه موجب افزایش شکاف نظامی میان ایران با کشورهای مقابل خود شده است.

🔹ششم؛ وضعیت ایران چگونه است؟ پیش از هر چیز ایران با اسرائیل و آمریکا درگیر جنگی بوده که رسماً نه تمام شده و نه مصداق آتش‌بس است. بنابراین می‌تواند ادامه یابد. از سوی دیگر پرونده هسته‌ای همچنان باز است. بعلاوه مواضع ایران نسبت به اتفاقات دو سال اخیر منطقه تغییر چندانی نکرده است. از سوی دیگر اوضاع داخلی از نظر شاخص‌های گوناگون اغلب لب مرزی و یا رو به افول هستند. مهم‌تر از همه تورم و نرخ ارز هستند که هر دو صعودی و با شتابی بیش از گذشته در حال افزایش هستند.

🔹در نتیجه این وضعیت، شاهد اعتراضات هم هستیم که تاکنون در ده‌ها شهر رخ داده؛ اعتراضاتی که با مطالبات صنفی آغاز شد و به سرعت رنگ و بوی سیاسی گرفته است و در برخی مناطق نیز به خشونت انجامیده و متاسفانه تعدادی کشته شده‌اند. اکنون هنگام آن است از خود بپرسیم که در چنین جهانی چه رویکردی باید داشت؟

🔹بدیهی‌ترین پاسخ این است هیچ کشوری چون گذشته نمی‌تواند عمل کند. همه باید راهبردهای جدید و سازگارتر با وضعیت کنونی اتخاذ کنند؛ به نحوی که هزینه کمتری را به کشور و مردم خود تحمیل کنند.

🔹شاید لازم باشد که سیاست به‌گونه‌ای تنظیم شود تا موج ترامپیسم رد شود، اگر به این زودی‌‌ها رد شود. همچنین نباید به تجربه‌های شکست‌خورده دل بست. پویایی و زنده بودن یک نظام سیاسی در چنین مواقعی دیده می‌شود. رویکردهای متفاوت و غیرتکراری، معنا و نتیجه بهتری خواهد داشت.

https://hammihanonline.ir/بخش-سرمقاله-21/60331-سالی-که-نکوست?pr=1

📌هم‌میهن را در فضای مجازی دنبال کنید:

http://hammihanonline.ir/ | https://www.instagram.com/hammihanonline?igsh=a3BweXdpNGE5YmQw | https://t.me/hammihanonline | 🔗 https://youtube.com/@hammihanonline?si=oB5i6IaoaH2cFvQ9

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

🔴اشتباه مهلک

🔺اعتماد ۱۴ دی ۱۴۰۴

✍️عباس عبدی

🔘چرا در شرایط حاضر به علوم اجتماعی، بویژه اقتصاد، جامعه‌شناسی، تاریخ، روان‌شناسی اجتماعی بیش از علوم تجربی و دقیقه نیازمندیم؟ افزایش فشار به یک جسم و برحسب مقاومت آن و با رسیدن به یک نقطه بحرانی موجب خم شدن یا شکستن آن می‌شود. همچنین، هر مایعی پس از رسیدن به درجه معینی به جوش آمده و بخار می‌شود. اینها همه تجربی و قابل هزاران بار تکرار هستند، و جزییات آن با فرمول و دقت محاسبه می‌شود. ولی ما کی متوجه می‌شویم که "دیگ جامعه" به جوش می‌آید یا مقاومت آن شکسته می‌شود؟

🔘به نظر می‌رسد که حکومت‌های قدیمی درکی معقول‌تر از ویژگی‌های جامعه خود داشتند، به همین دلیل شاهد سلسله‌های چند صد ساله هستیم. چون درک آنان از جامعه تجربی و طبیعی بود و به علت روند آهسته تحولات و تغییرات اجتماعی، این درک از نسل‌های قبلی به بعدی منتقل می‌شد. ولی با آغاز قرن بیستم، روند تحولات ایران تند و سریع شد، در نتیجه فهم و درک تجربی حکومت‌کنندگان از جامعه نسبت به واقعیت آن، دچار تَأَخُّر و پس‌افتادگی شد و راه چاره آن نیز توسعه علوم اجتماعی است. متأسفانه بی‌توجهی و حتی دشمنی مدیریت کلان جامعه با این علوم بسیار بارز و برجسته است.

🔘درک از رفتارهای مکانیکی متفاوت از درک رفتارهای اجتماعی است. به همین دلیل مهندسی کردن جامعه فاقد معناست. نزد سیاستگذاران درک دقیقی از تحولات جامعه وجود ندارد چون اصولا علوم اجتماعی را نپذیرفته‌اند. توجه ندارند جامعه هم در جایی می‌شکند. اگر از گذشته فشارهای گوناگون بر آن بار شده، ابتدا تحمل می‌کند، ولی کم‌کم و با افزایش فشارها کار به جایی می‌رسد که واکنش نشان می‌دهد. اگر مردم سازمان یافته باشند در برابر اولین فشارها و از طریق سازمان خود واکنشی مسئولانه نشان می‌دهند. ولی اگر فرد بی حامی و بدون سازمان باشد بناچار تحمل می‌کند و ساختار به اشتباه گمان می‌کند که بار تحمیل شده مهم نیست، بلکه مطلوب افراد هم هست که چنین باری را بردارند.

🔘مردم این بار را علی‌رغم میل خود تحمل می‌کنند، ولی یک جایی می‌رسد که متوجه می‌شوند که دیگر قابل تحمل نیست و در این مرحله فاصله میان مردم و حکومت به گونه‌ای می‌شود که گویی دیگر امکان ترمیم و حل مسایل میان آنها وجود ندارد.

🔘برای نمونه به یکی از موضوعات مهم و اشتباهات مُهلِک کنونی اشاره می‌کنم که بی‌ارتباط با این مساله نیست. یعنی مخالفت ساختار سیاسی با متشکل شدن آزادانه مردم در نهادهای مردم‌نهاد از هر قبیل که تصور کنیم. ساختار سیاسی موجود کوشیده که سازمان‌یابی مردم در نهادهای مدنی را با دیده تردید نگاه کند و تا هر جا که می‌تواند مانع شکل‌گیری آنها شود. چرا؟ به این علت که نهادهای مدنی اعم از احزاب، انجمن‌های صنفی و کارفرمایی و هنری و فرهنگی و مدنی و خیریه و... می‌توانند در برابر تحمیل بارهای غیر منصفانه و ناحق مقاومت کنند و اجازه ندهند که باری خلاف حق و عدالت بر گرده اعضایشان تحمیل شود.

🔘حالا فرض کنید که مردم قادر به تشکل‌یابی در این نهادها نباشند، در این صورت قادر به نقد و اعتراض علیه سیاست‌های موجد فشار به مردم نیستند، در نتیجه مردم به صورت پیش‌فرض با همه سیاست‌ها مخالفت می‌ورزند یا اگر هم قبول داشته باشند حمایت نمی‌کنند. پس حکومت از یک سو مخالف‌پرور و از سوی دیگر بدون حامی می‌شود. از آنجا که افراد به صفت فردی توان مقابله با حکومت‌ها را ندارند مجبورند بدون اعتراض بار زیادی را تحمل کنند.

🔘در اینجا خیال حکومت آسوده می‌شود که کسی توان اعتراض ندارد، و هیچ گاه هم اتفاقی رخ نخواهد داد. ولی هنگامی که فشار زیاد می‌شود و تاب مردم از تحمل آن به پایان می‌رسد، کم‌کم مردم یکدیگر را پیدا می‌کنند و تشکیلات نانوشته و حتی غیر آشکاری شکل می‌گیرد و دست به مقاومت جمعی و البته غیر تشکیلاتی می‌زنند و عوارض این گونه مقاومت‌ها و اعتراضات متوجه ساختاری است که امکان تشکل‌یابی را برای مردم و اصناف و گروه‌ها فراهم نمی‌کند.

🔘این اتفاقی است که دقیقاً پیش از انقلاب رخ داد. تقریباً همه گروه‌های سیاسی، صنفی، حرفه‌ای از میان رفته بودند، تنها نهادهای مذهبی باقی ماندند و تمامی ظرفیت ناراضیان به داخل سبد این نهادها سرازیر شد و لذا هنگامی که دیدند میلیون‌ها نفر روز یا شب معترض هستند، گفتند اینها جعلی است یا فریب بیگانه را خورده‌اند. اینها چیزی نبود جز محصول بذری که آن ساختار در زمین سیاسی خود کاشته بود.

🔘ممانعت از رشد نهادهای واسط پیامدهای مختلفی برای حکومت و جامعه خواهد داشت. از جمله و حال حاضر که حتی اگر بخواهند با معترضان گفت‌وگو کند، طرف شناخته شده‌ای برای گفت و گو ندارند، ناچارند با سخنگویانی ناشناخته مواجه شوند. البته اگر تمایلی برای تغییر داشته باشند و امکان گفت‌وگویی باقی مانده باشد.

🔘این یکی از عوارض ضدیت با نهادهاست. مشکل دیگر اختلال در اجتماعی شدن جوانان است که می‌نویسم.

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

🔴اعتماد و شفافیت خبری 🔺اعتماد ۸ دی ۱۴۰۴ ✍️عباس عبدی 🔘چند روز پیش خبری آمد که زیر بازار بزرگ تهران تونل‌های گوناگونی از سوی حفاران ناشناس ساخته شده است که استحکام و امنیت مغازه‌های بازار را تهدید می‌کند. خبر کامل را که خواندم، هیچ چیز دندان‌گیری دستگیرم…

13,400

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

حاکمیت همه خوب‌ها را با هم می‌خواهد اما بدها نصیبش می‌شود | Cafe Khabar
https://youtube.com/watch?v=yn8goMPUJF4&si=Db6HFq6TL3HAlrnw

10,300

آینده (عباس عبدی)

1 اپریل، 2026، 02:31 PM

📷 Photo

15,200

Showing 10 of 10 posts

No more posts

درجہ بندی

لاگ ان درکار ہے

صارف کے جائزے (0)

ابھی تک کوئی جائزے نہیں ہیں۔ پہلے بنیں اور اپنا تجربہ شیئر کریں!

آینده (عباس عبدی)

About آینده (عباس عبدی) – Desi Telegram Channel

درجہ بندی

سبسکرائبرز کی تعداد میں اضافہ (پچھلے 4 دنوں میں)

تازہ ترین پوسٹس

درجہ بندی

صارف کے جائزے (0)

متعلقہ ٹیلیگرام چینلز

ʙʀᴏᴋᴇɴ میٹر ᴍᴀᴛʀɪx

شیمی فراهانی

DESISHOP ( GROSIR BARANG UNIK PEKANBARU OFFICIAL )

مرشحات عباس علي الغالبي تمهيدي2026

📚 دبستان مصباحی 🎵

𝒇𝒐𝒓 𝒆𝒗𝒆𝒓 💚

کانال علیرضا باباجانی🎤

اعلام الدائرة الثقافیة العراقية في ایران

متعلقہ ٹیلیگرام چینلز

ʙʀᴏᴋᴇɴ میٹر ᴍᴀᴛʀɪx

شیمی فراهانی

DESISHOP ( GROSIR BARANG UNIK PEKANBARU OFFICIAL )

مرشحات عباس علي الغالبي تمهيدي2026

📚 دبستان مصباحی 🎵

𝒇𝒐𝒓 𝒆𝒗𝒆𝒓 💚

کانال علیرضا باباجانی🎤

اعلام الدائرة الثقافیة العراقية في ایران

صارف کے جائزے (0)

تازہ ترین پوسٹس