Вітаю ўсіх.
Гэты пост будзе ад асобы адмінкі, якая пісала ўсе пасты ў гэтым канале і вельмі шмат рабіла для студыі.
Тут такая штука... Я агулам вельмі адказны чалавек, якому сапраўды падабаецца займацца беларускімі адаптацыямі, дубляжом і г.д. Але гэтая справа цягне вельмі шмат часу і рэсурсаў, а попыт на яе вельмі невялікі нават у самых лепшых выпадках, гэта больш важна тым, хто вырабляе і займаецца гэтым усім, чым тым, хто спажывае. Безумоўна, прыемна глядзець якаснае па-беларуску, я і сама гэтым займаюся і вельмі люблю. Але, нажаль, бюджэты тут сапраўды маленькія і ўсё трымаецца на асобных аматарках і аматарах. Я жадала і жадаю рабіць вельмі якасна, на сапраўды прафесійным узроўні, каб ўсе часткі працэсу былі якасныя — ад перакладу да акцёрскай гры і анімацый, бо я лічу, што беларуская мова гэтага заслугоўвае, яна вельмі прыгожая, мілагучная і шмат каму блізкая. Але такія маштабныя праекты не могуць быць выкананыя 1 чалавекам, а, паколькі, усё трымаецца на энтузіястах, у якіх таксама ёсць свае справы, сваё жыццё, якія займаюцца гэтым для сябе, не абавязаныя займацца гэтым прафесійна, хаця кожная і кожны з тых, з кім мне давялося працаваць, растуць ў сваіх навыках і сферах, сапраўды стараюцца і ўкладаюць у гэтую справу вельмі шмат сіл і душу, і шмат хто займаецца тым, чым займаецца, на значна больш высокім узроўні, чым проста аматарскім, звычайна бясплатна, я не магу патрабаваць ад іх укладацца ў праекты з тою ж упартасцю, з якою я сама гэта раблю.
Я люблю перакладаць, перамалёўваць, анімаваць, агучваць, звадзіць гук і іншыя этапы працэсу, але ў маштабах студыі я пераацаніла свае сілы і часткова падвяла вас і сябе. Я ўсё яшчэ буду займацца перакладамі, адаптацыямі і іншымі прыгожымі штукамі, але бліжэй да проста высокага, але аматарскага ўзроўню, амаль зусім ананімна, без жорсткіх тэрмінаў, сацыяльных абавязкаў і ўнутранага напружання.
Рыцары Гвінеўры выйдуць з перамаляванымі надпісамі ад Тоі. Праца над Спірытам і іншымі праектамі будзе працягвацца, проста ўжо не ў тым тэмпе. Я буду працягваць перакладаць, агучваць, звадзіць, перамалёўваць і г.д., але ўжо ў якасці хобі, а не неаплочваемай фултайм джоб з перапрацоўкамі, хех.
Гэта мая памылка і я бяру на сябе за яе адказнасць, я сапраўды старалася і рабіла больш, чым магла фізічна.
Проста я чалавечны чалавек, які часам пра гэта забывае і жадае ўсім дапамагчы, ўсё зрабіць правільна, ва ўсім быць лепшаю і я проста па-чалавечаму стамілася і зразумела, што пераацаніла свае сілы. Думаю, у кожнага было такое ў жыцці і вельмі цяжка знайсці ў сабе сілы прызнаць гэта. Давайце распаўсюджваць добрыню і шчырасць.
Гэта мае публічныя выбачэнні за тое, што студыя скончвае сваё існаванне ў тым выглядзе, у якім яна існавала і планавалася.
Якасць і колькасць беларускага кантэнту расце і мяне гэта вельмі радуе. Я, як і вельмі шматлікія энтузіясткі і энтузіясты, буду працягваць прыкладаць да гэтага руку, але ўжо на такіх жа аматарскіх высновах. Няхай і ўсё роўна буду імкнуцца да прафесійнай якасці, проста ўжо без немагчымых тэрмінаў і часовых абмежаванняў.
Дзякуй ўсім, хто чытаў пасты, удзельнічаў у абмеркаваннях, падтрымліваў студыю любымі сродкамі. Жыве беларускі дубляж і адаптацыі!
