The Silmarillion — Fingolfin va Morgoth jangi
Dagor Bragollach — “To‘satdan alangalanish jangi”dan so‘ng, Beleriand ustiga zulmat yana qoplandi. Morgothning kuchlari shimoldan yorib kirib, elflar va insonlar yerlarini vayron qildi. Shu halokatli paytda, Fingolfin qalbini umidsizlik va g‘azab egalladi.
U o‘zini mag‘lubiyatga yuz tutgan deb o‘yladi — va shu g‘am bilan, ammo qirollarga xos jasorat bilan, u yolg‘iz holda shimol sari yo‘l oldi. U Angband tomon yo‘l olar ekan, uni ko‘rganlar hatto uni Orome deb o‘ylashdi — chunki uning ko‘zlarida olov yonar, u qahrli va dahshatli ko‘rinardi.
Shunday qilib, u Angband darvozalariga yetib keldi. U burg‘usini chaldi, bronza eshiklarga zarba berdi va Morgothni yakka jangga chaqirdi.
Va Morgoth chiqdi.
Aytishlaricha, bu urushlar davomida u o‘z qal’asidan oxirgi bor chiqishi edi. U bu chaqiriqni istamadi, chunki barcha mavjudotlar ichida eng qudratli bo‘lsa-da, aynan u qo‘rquvni bilardi. Ammo u o‘z qo‘mondonlari oldida ortga chekina olmasdi. Fingolfinning burg‘usi jarangi qoyalarni titratdi, uning ovozi Angbandning eng tubiga yetib bordi. Va u Morgothni qo‘rqoq va qullar hukmdori deb atadi.
Shu sabab Morgoth yer ostidagi taxtidan asta ko‘tarildi. Uning qadamlari yer ostida momaqaldiroqdek yangradi. U qora zirh kiyib chiqdi — temir tojli, minoradek ulkan. Uning qalqoni qora bo‘lib, unda hech qanday belgi yo‘q edi; u bo‘ron bulutidek soyani yoyardi.
Ammo Fingolfin uning qarshisida yulduzdek porlardi. Uning zirhi kumush bilan qoplangan, moviy qalqoni billurlar bilan bezatilgan edi. U o‘zining afsonaviy qilichi — Ringilni sug‘urdi; u muzdek yaltirar edi.
Shunda Morgoth o‘zining dahshatli quroli — Grond, Yerosti bolg‘asini ko‘tardi va uni momaqaldiroq zarbasidek yerga urdi. Har zarbada yer yorilib, olov va tutun otilib chiqdi.
Ammo Fingolfin chaqmoqdek harakat qildi. U zarbalardan qochdi, har safar yana yaqinlashdi. Va u Morgothni yaraladi.
Bir marta… ikki marta… uch marta… yetti marta.
Har safar Morgoth azob bilan qichqirdi. Bu dod-faryodlar shunchalik dahshatli ediki, Angband lashkarlari qo‘rquvdan yerga yiqildi. Shimoliy yerlar bu qichqiriqlardan larzaga keldi.
Lekin oxir-oqibat, Fingolfin charchadi. U yana bir bor sakramoqchi bo‘ldi — ammo yiqildi. Va shu payt Morgoth Grondni ko‘tarib, uni halokatli zarba bilan bosdi.
Shunday qilib, Fingolfin halok bo‘ldi — ammo mag‘lub bo‘lgan holda emas.
Chunki u qorong‘ulik hukmdorini yaralagan yagona podshoh bo‘lib qoldi.
Va aytilishicha, Morgoth o‘sha yaralardan hech qachon to‘liq tuzalmagan. Shundan keyin u yana hech qachon jang maydoniga shaxsan chiqmagan.
Keyinroq, osmonlardan Thorondor tushib kelib, Fingolfinning jasadini Morgothdan tortib oldi va uni Gondolinga olib ketdi. U yerda u sharaf bilan dafn etildi.
Bu jang — jasoratning eng yuqori cho‘qqisi edi, garchi bu jangda Fingolfin mag‘lub bo’lgan bo‘lsada — U tarixdagi eng buyuklardan biri bo‘lib qoldi…
