📖രചനാവേദി📝™

Public

சேனலைப் பார்

சேர முடியவில்லையா? @Rachanavedi

1.2k உறுப்பினர்

புதுப்பிக்கப்பட்டது: August 21, 2026 at 7:58 PM

📖രചനാവേദി📝™

കഥ, കവിത, ലേഖനം മുതലായ രചനകൾക്കു വേണ്ടി മാത്രം. ഈ ചാനലിൽ രചനകൾ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നിങ്ങളുടെ രചനകൾ, രചനകളെപ്പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ എന്നിവ @RachanavediBot എന്ന ടെലഗ്രാം ഐഡിയിലേക്ക് അയക്കുക. 📞Admin: @Rachanavedi_admin_bot

Join @Rachanavedi for exclusive rachanavedi_admin_bot and rachanavedibot content and discussions in 3

தரவரிசை

உலகளாவிய தரவரிசை

#254086

-16933

மொழி தரவரிசை

#602

-45

வகை தரவரிசை

#1983

-127

சந்தாதாரர் வளர்ச்சி (கடந்த 8 நாட்கள்)

மொத்தம்: 1.2K

24h வளர்ச்சி: -9 1%

சமீபத்திய இடுகைகள்

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

മധുരം കിനിയുന്ന
ചോക്ലേറ്റ് ഡേ

ആ പുഞ്ചിരിയോളം
മധുരം
മറ്റൊന്നിനുമില്ലാത്തത്
കൊണ്ടാകാം ,
ആ മിഴികളോളം
ആ മൊഴികളോളം ,
എന്നെ കുടുയിരുത്തിയ
ഹൃദയത്തോളം ,
നാം കണ്ട കിനാവുകളോളം,
ചുംബിച്ച ചുണ്ടുകളോളം ,
നാം ബാക്കിവെച്ച
മോഹങ്ങളോളം ,
മധുരം മറ്റൊന്നിലും
രുചിച്ചറിയാത്തത്
കൊണ്ടാകാം ..

കറുത്ത ചോക്ലേറ്റ്
കൊണ്ടു നിന്നെ സമം
ചേർക്കാൻ കഴിയാത്തത് ..

✍🏻മുല്ല

738

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

അവൾ ഒരിക്കലും ഒറ്റക്ക് ആകില്ല എന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചുരുന്നു. ഒറ്റക്കായപ്പോൾ അവൾക്കത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇനിയും എന്തിന് അവൾ കാത്തിരിക്കണം എന്ന് അവൾക് തോന്നി. കുറെ തവണ അവൾ അവന്റെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ ഒറ്റക്കിരുന്നു കരഞ്ഞു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ബുക്കിൽ അവൾ കുറിച്ചു ഇനി ഒരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിൽ നീ എന്റേത് മാത്രം ആയിരിക്കും. നീ ഇല്ലാത്ത ജീവിതം എനിക്ക് മടുപ്പാണ്. അവൾ അവൾക്കായി ജീവിച്ചിട്ടില്ല. അവന് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് അവൾ അവളുടെ സ്റ്റാറ്റസ് അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്തു. "ഹൃദയം വില്പനക്ക് " നിലക്കാത്ത ഹൃദയം അവനു വേണ്ടി തുടിക്കണം. എന്നെങ്കിലും അവൻ തിരികെ വന്നാലോ ✨

✍🏻Sarah

499

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

മൗനമായി യാത്ര ഞാൻ പറഞ്ഞിടുമ്പോൾ നീ ഓർത്തുകൊള്ളുക ഒരിക്കലും നീ കാത്തിരിക്കരുതേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെയാണീ യാത്രയെന്ന്...
നീ എത്തിടാത്തൊരു ഇടവഴിയിൽ ഞാൻ അലിഞ്ഞില്ലാതാവും....
പിന്നെ നീ എങ്ങനെ, എന്തിനായ് എന്നെ കാത്തുനിൽക്കും....?
നിന്നുവെന്നാലും വെറുതേ ആയിമാറും....
കാലങ്ങൾ നിന്നിൽ മാറ്റം വരുത്തിയാലും തിരിച്ചു കിട്ടാത്തതതിനും,.. നിനക്ക് നേടാൻ കഴിയാത്തതിനും വേണ്ടി ഉള്ള കാത്തിരിപ്പ്.....

✍🏻sree🥀🦋

508

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

എന്റെ കയ്യിൽ വീണു കിട്ടിയ മഴത്തുള്ളി മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.. ആകാശവും മേഘവും ഈ നീണ്ട കടലുമൊക്കെയല്ലേ അതിന്റെ സ്വന്തക്കാർ.. ഞാൻ അല്ലല്ലോ.. പൊയ്ക്കൊള്ളട്ടെ..

ക്ഷണികമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും വീണ്ടും ആ മഴത്തുള്ളിക്കായി കൈകൾ ശൂന്യതയിലേക്ക് നീളുന്നത് മാത്രമാണ് മനസ്സിലാകാത്തത്..

✍🏻മാപതി

999

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

സ്നേഹം ,  ഇഷ്ടം,  പ്രണയം
ഒരുസമയത്തിനപ്പുറം
നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ ,
നഷ്ടപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്ന
വികാരം ...

കാരണങ്ങൾ പലത് ,
കാര്യങ്ങളിൽ ചിലത്
സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതും
പൊട്ടിമുളക്കുന്നതുമാണ് ..

ഏതോ അതിർവരമ്പുകൾ
കെട്ടികൊണ്ടാണോരോ
മനസ്സും ബന്ധങ്ങൾക്ക്
പേര് നൽകുന്നത് ..

വിശാലതയുടെ വില പാടി
നടക്കുമെങ്കിലും അത്ര വലിയ
വിശാലതയൊന്നും ഒരു
പുഞ്ചിരികൾക്കും കാണാൻ
കഴിയില്ല എന്നതും സത്യം ..

വിചാരങ്ങളോ , വികാരങ്ങളോ
അടുപ്പവും അകൽച്ചയും
നിർണ്ണയിക്കുമ്പോഴും
വികലവിശ്വാസങ്ങൾ അവയെ
വികൃതമാക്കി ചിരിക്കും

ചിരിയിലും കണ്ണീരിലും
മൊഴിയിലും മിഴിയിലും
എത്ര ഭാവങ്ങൾ
നിറച്ചുകൊണ്ടാണോരോ
ബന്ധങ്ങളും ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു
നീങ്ങുന്നത് .

പിന്നെയൊരു കലാപം ,
പൊട്ടിത്തെറി , എല്ലാം
വേലികെട്ടി പകുത്തു വെക്കും

ആരും ആർക്കും ഒന്നുമല്ലെന്ന്
വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ..

ഇതിനൊരു മറുപുറവും
ഇല്ലാതില്ല .. വിരളമെങ്കിലും

✍🏻മുല്ല

973

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

അവസാന സായാഹ്നവും
വിടപറഞ്ഞു ..

മാനത്ത് മിഴിയും
നട്ടിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു
പാറിവന്നൊരു മഴത്തുള്ളി
മുഖത്ത് പതിച്ചത് ...

സായാഹ്‌ന ചോപ്പിനെ മറച്ചു
കൊണ്ട് കാർമേഘം കനം
വെച്ചുതുടങ്ങി ...

രാത്രിയെത്തും മുന്നേ ഇരുൾ
പരന്നു ഭൂമിയും

ഇരുണ്ടയുഗത്തിന്റെ നിറംചാർത്തിയ
വർഷം മടങ്ങുന്നത് കൊണ്ടാകാം
വേഗത്തിൽ ഇരുട്ട് പരന്നത് ...

സന്ധ്യയുടെ ചുവപ്പ് കാണാതെത്തന്നേ
രാത്രിയിലേക്ക് നടന്നകന്നു

ഇവിടെ ഇപ്പോഴും മഴ ചാറികൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്
മാനത്തിനെന്തേ ഇത്ര കണ്ണീർ
പൊഴിക്കാൻ ..
വിടപറയുന്ന വർഷത്തെ ഓർത്തോ ?
അതോ പുലരാൻ തുടങ്ങുന്ന
പ്രതീക്ഷകളുടെ ആനന്ദകണ്ണീരോ?

ആർക്കുവേണ്ടിയും കാത്തുനിൽക്കാതെയാണ്
കാലം അകന്നു പോകുന്നത്

ഓരോ പുതുവർഷവും ആഘോഷംകൊണ്ടു
വരവേൽക്കുമ്പോൾ
ഓർക്കാതെപോകുന്ന ഒന്നുണ്ട്
ആയുസ്സിന്റെ നീളം
കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു
എന്ന സത്യം ...

പ്രതീക്ഷയുടെ വെളിച്ചം കൊണ്ട്
പുലരിയെ ഉണർത്തും വരെ
ഒന്നുറങ്ങിയുണരാം ...

✍🏻മുല്ല

1,150

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

അവശേഷിക്കുന്നു ഇന്നും പലതും.
ഇനിയും ഒരു വേനലിലും വാടാതിരിക്കാൻ, ഇനി ഒരു മഴയിലും നനയാതിരിക്കാൻ, ഞാൻ ആ വസന്തത്തെയും കണ്ടിട്ടും കാണാതെ പോകട്ടെ..
ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിയ വേരുകൾ ഭൂമിക്ക് അടിയിൽ മുത്തം ഇടട്ടെ.

✍🏻രേവതി 🦋

1,180

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

കടലിലെ വിചിത്രജീവി

ഭയം എന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി. വലയിൽ കുടുങ്ങിയ ആ രൂപത്തെ ഞാൻ തുറിച്ചുനോക്കി. അത് പൂർണ്ണമായും നിശ്ചലമായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിന്റെ വലിയ, ചുവന്ന കണ്ണുകൾ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
"സെന്റ് ജൂഡ് എന്നെ രക്ഷിക്കണേ," ഞാൻ മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു, എന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ മത്സ്യകന്യകയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചെങ്കിലും, അവൾക്ക് കാലുകൾക്ക് പകരം വാലിന് ചുറ്റും കട്ടിയുള്ള, പച്ചനിറമുള്ള ചർമ്മമായിരുന്നു. കൂടൽപോലെയുള്ള ആ കൈകളിൽ ചെറുതും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ അറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരുതരം ആഴക്കടലിലെ പായൽപോലെ തോന്നിക്കുന്ന എന്തോ അവളുടെ തലയിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ നേരിയ തോതിൽ ചലിക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൾ ജീവനോടെയുണ്ടായിരുന്നു! ആ ഭയം ഒരു തരം ആകാംഷയിലേക്ക് വഴിമാറി. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചുവടുവെച്ചു.
"നീ... നീ ആരാണ്?" എന്റെ ശബ്ദം നേർത്തുപോയിരുന്നു.
മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷേ, അവളുടെ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ എന്നിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല. പെട്ടെന്ന്, അവൾ പ്രയാസപ്പെട്ട് ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു, അവളുടെ ഇളം പച്ച ചർമ്മം ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ വികസിച്ചു.
വലയുടെ കട്ടിയുള്ള കയറുകൾ അവളുടെ നേർത്ത കൈകളിൽ മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് മുറിവേൽക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. മീൻപിടുത്തക്കാരന്റെ സഹജമായ മനസ്സലിവ് ഭയത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. ഞാൻ വലയിലെ കുരുക്കുകൾ വേഗത്തിൽ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
"ശാന്തമായി ഇരിക്കുക. ഞാൻ നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കില്ല," ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു.
എന്റെ വിരലുകൾ കുരുക്കുകളിലൂടെ ഓടുമ്പോൾ, അവൾ പെട്ടെന്ന് കൈ ഉയർത്തി എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ സ്പർശിച്ചു. അവളുടെ ചർമ്മം ഐസ് പോലെ തണുത്തതായിരുന്നു. ആ നിമിഷം, എന്റെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു ചിത്രം മിന്നിമറഞ്ഞു: അഗാധമായ ഇരുട്ട്, തിളങ്ങുന്ന പാറകൾ, ഭീമാകാരമായ ഒരു നിഴൽ. തലകറങ്ങുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി, ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കൈ വലിച്ചു.
കുരുക്ക് പൂർണ്ണമായും അഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ വലയിൽ നിന്ന് കുതറിമാറി ബോട്ടിലേക്ക് വീണു. അവൾ വേഗത്തിൽ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇഴയാൻ ശ്രമിച്ചു. ഞാൻ അവളെ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും, ഒരൊറ്റ ചലനത്തിലൂടെ അവൾ ബോട്ടിലെ അറകൾക്കിടയിലൂടെ തെന്നിമാറി, ശക്തമായ ഒരൊറ്റ തള്ളലിൽ കടലിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു.
അവൾ പോയ വഴിയേ ഞാൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി. ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ആ പച്ചരൂപം ആഴത്തിലേക്ക് പോകുന്നതിനനുസരിച്ച് ഒരു ഇളം പച്ച വെളിച്ചം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതായി തോന്നി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം, അവൾ ആഴക്കടലിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷയായി.
ഞാൻ ബോട്ടിന്റെ വശത്ത് പിടിച്ച് നിന്ന് കിതച്ചു. എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ അവളുടെ തണുത്ത സ്പർശം ഞാൻ ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ടത് ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ? അതോ ഞാൻ ഭ്രാന്തനാവുകയാണോ?
ഞാൻ കണ്ട ആ രൂപം എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല. ഞാൻ എന്റെ വല വലിച്ചെടുത്തു, ഒരൊറ്റ മീൻ പോലും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സൂര്യൻ ചക്രവാളത്തിൽ പതിയെ ഉയർന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ന്യൂലിൻ തീരത്തേക്ക് എന്റെ ബോട്ട് തിരിയുമ്പോൾ, തോമസിന് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു: ഇന്നത്തെ മീൻപിടുത്തം എന്റെ ജീവിതം എന്നെന്നേക്കുമായി മാറ്റിമറിച്ചു.
ഇതൊരു രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുമോ? അതോ ഞാൻ ഈ കഥ മറ്റൊരാളോട് പറയുമോ? ആഴക്കടലിന്റെ ഈ രഹസ്യം എന്നെ എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്?
✍🏻Boby

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

https://telegra.ph/ഗഡ-സവർഡ-12-13

1,110

📖രചനാവേദി📝™

29 ஏப்., 2026, 03:02 AM

📷 Photo

✍🏻Thalhath

1,000

📖രചനാവേദി📝™

15 ஏப்., 2026, 07:06 AM

തീരദേശത്തെ ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമത്തിലെ സാധാരണ മീൻപിടുത്തക്കാരനായിരുന്നു ഞാൻ, തോമസ്. 1354-ലെ ഒരു തണുത്തുറഞ്ഞ പ്രഭാതത്തിൽ, എന്റെ വലയുമായി കടലിലേക്ക് പതിവുപോലെ ഞാൻ യാത്രയായി. ആകാശം ഇരുണ്ടിരുന്നു, കടൽ പതിവില്ലാതെ ശാന്തമായിരുന്നു. ദൂരെ ചക്രവാളത്തിൽ ഒരു നേർത്ത പ്രകാശരേഖ മാത്രം. എന്റെ ബോട്ട് തിരമാലകളെ ശാന്തമായി കീറിമുറിച്ച് മുന്നോട്ട് പോയി.
"ഇന്നൊരു നല്ല ദിവസമായിരിക്കും," ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ മന്ത്രിച്ചു. മീനുകൾ വലയിൽ കുടുങ്ങാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു പുതിയ സ്ഥലത്തേക്കാണ് ഞാൻ ഇന്ന് പോയത്. അവിടെയെത്തി, ഞാൻ എന്റെ വല കടലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപോയി, വലിക്കാൻ സമയമായപ്പോൾ, പതിവില്ലാത്ത ഒരു ഭാരം എനിക്ക് തോന്നി. ഒരു വലിയ മീനാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ ആവേശത്തിലായി.
എന്നാൽ, വല മുകളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഒരു വലിയ മീനിന് പകരം, അതിനുള്ളിൽ ഒരു സ്ത്രീരൂപം! അവളുടെ ശരീരം നിറയെ കൂടൽപോലെ നീണ്ട കൈകളും, മത്സ്യകന്യകയെപ്പോലെ തോന്നിക്കുന്നതെങ്കിലും അതിനേക്കാൾ വിചിത്രമായ രൂപവും. അവളുടെ ചർമ്മത്തിന് ഇളം പച്ചനിറമായിരുന്നു, വലിയ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ എന്നെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി. ഭയം എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപിണർ പോലെ കടന്നുപോയി. ഞാൻ അറിയാതെ പിന്നോട്ട് മാറി. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്. അവൾ ജീവനോടെയുണ്ടോ? അതോ കടലിലെ ഏതെങ്കിലും വിചിത്രജീവിയാണോ? എന്റെ ഹൃദയം അതിവേഗം മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
✍🏻Boby

718

📖രചനാവേദി📝™

15 ஏப்., 2026, 07:06 AM

ഇന്ന് ഞാൻ കണ്ടറിഞ്ഞു
മരണത്തിന്റെ നിറം കറുപ്പല്ല;
ഒരു പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ
നിശ്ശബ്ദ പർപ്പിൾ.

കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പിൽ നിന്നപ്പോൾ
എന്റെ ശരീരം ഒരു പഴയ കത്ത് പോലെ.
ചുംബിച്ചശേഷം അടച്ചുവച്ചതും
വേദനയോടെ വായിച്ചെടുത്തതും.

“കൊലയാളി ആരാണ്?”
എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

എന്റെ ശരീരം മറുപടി പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ പ്രണയമാണ്.
നിന്റെ ഹൃദയം.
നിന്റെ കവിത.
ഒരിക്കലും വിടാത്ത ഓർമ്മകൾ.”

✍🏻കൊതുക്

814

Showing 12 of 12 posts

No more posts