Монголшуудай зарим сээр
Уула хада дээрэ хүнэй нэрээрнь дуудадаггүй, хии амитад һүнэһынь буляалдаха.
Уула уһа руу ганса хургаа ёдогонуулхагүй, баруун альгаараа заажа, хүндэтэйгээр хандаха.
Обоодо шулуу шэдэхэгүй, обоогой эзэниие шэдэһэнтэй адли.
Уулын оройдо мори харахагүй (газаалхагүй), сээртэй.
Гол уһан руу шээхэгүй, бузарлаха, лусадта хорлуулха.
Газар нүхэлхэ, соолохогүй, нүхэ гаргабал, һү ба будаагаар бүтүүлдэг.
Мориной зэмсэг хүндэ үгэбэл, хүбүүнэй һүлдэ удамдань заяагдахагүй.
Хээрэ талада шүдэр, аргамжа хонуулдаггүй, хии амитан эзэлхэ.
Хээрэ уруугаа хараһан амһарта (тогоо, малгай г.м.) абадаггүй, эзэтэй байха.
Галда һү адхадаггүй, сагаан зүйл харуулхагүй, гал дошхорхо.
Хэлэгүй адагуусанда халуун эдеэ умда үгэхэгүй, нүгэлтэй.
Эхэнэр хүн мал адууһа хараахагүй, хэшэгынь хоморжохо.
Гол уһа руу һү, шуһа оруулхагүй, лусад хорлохо.
Нойтон модо отолхогүй, лусадай хорлолдо хүртэхэ.
Газарта гадаһа зоогоод орхихогүй, газарай эзэн хилэннэхэ.
Хээрэ эшхэрхэгүй, һалхин бодохо, могой дуудаха.
Мориёо гэрэй ханаһаа уядаггүй, гай тодхор дахуулха.
Гараараа газар тулгадаггүй, газарай гай абадаг.
Адуунай толгой мүлжэдэггүй, хии морин доройтохо.
Бороогой ороходо, альгаа тодохогүй, сээртэй.
Үхэһэниие хүдөөлөөд гэдэргээ эрьежэ харахагүй, дахаха.
Байгаали бузарлабал, хэдэн үе удам дахажа, үһөөгөө абаха.
Цырен-Ханда Дарибазарова
“Буряад юртэмсэ” канал:
