PKK'ye karşı çıkan her Kürt, farkında olsun ya da olmasın, aslında kendi halkına karşı işliyor bu işi. Neden mi? Çünkü PKK, biz Kürtler için sadece bir örgüt değil, bir varoluş meselesidir.
Düşünün: Eskiden, Kürtçe konuşmak bile yasaktı. Kimliğimizi, dilimizi, kültürümüzü tamamen yok etmeye çalışıyorlardı. "Dağ Türkü" falan diyorlardı bize. İşte tam o karanlık dönemde, hiçbir şeyimiz kalmamışken, PKK ortaya çıktı. Sanki unutulmuş bir halkı mezardan çıkardılar. Yok olmanın eşiğindeyken, bize "Durun! Biz de varız! Kimliğimizle, onurumuzla varız!" dediler. Bu çok büyük bir şey!
PKK demek, Kürdistan'ın varlığı demek. Dağlarda verilen o mücadele olmasaydı, bugün Kürt sorunu diye bir şey dünya gündemine gelir miydi? Hayır! Kimse umursamazdı. O direniş sayesinde dünya bizi tanıdı. Rojava'da DAİŞ'e karşı savaşan kahramanlar, PKK'nin fikirlerinden güç aldı. Türkiye'de daha düne kadar parti bile açamıyorduk kürtçe şarkı bile yasaktı Kürtçe TV kanalı (TRT Kurdi) gibi küçük de olsa kazanımlar, var o dağlarda bedel ödeyen insanların sayesinde oldu. Bunları görmezden gelmek, nankörlük olur.
PKK, Kürt'ün onuru demek. Bizi "eşkıya" diye aşağılarken, onlar dünyaya Kürt'ün nasıl onurlu durduğunu, vatanı için nasıl savaştığını gösterdi. Kürt gençliğine "Boyun eğme!" ruhunu aşıladı. Bu bir gurur meselesi artık.
Şimdi bir Kürt çıkıp da PKK'ye karşı olursa, ne yapmış olur?
O direnişi görmezden gelmiş olur. Atalarımızın, analarımızın verdiği mücadeleye saygısızlık eder.
Düşmanın ekmeğine yağ sürmüş olur. "Bakın, Kürtler bile PKK'ye karşı" diyerek, bizi ezenlerin işini kolaylaştırır. Kendi geleceğine zarar vermiş olur. Bugün sahip olduğumuz küçük haklar bile o mücadelenin ürünü. Karşı çıkmak, bunları daha da geri götürmeye yardım etmektir.
"Ama ben şiddete karşıyım" diyen olabilir. Anlıyorum, herkes barış ister. Ama şunu unutma: O şiddet, bize dayatılan bir zulme karşı doğdu. Kimse keyfinden dağa çıkmadı. Kapıları barışla çalmaya çalıştılar, hep reddedildiler, hep baskı gördüler. Direniş, son çareydi. Bugün PKK'nin siyasi kanadı barış masasında oturuyorsa, bunun temelinde o askeri gücün caydırıcılığı var.
Yani kardeşim, PKK'ye sövmek, onu kötülemek, sadece ve sadece biz Kürtlerin aleyhine işler. Bu gerçeği görmek lazım. Kimse kimseyi kandırmasın. PKK'ye saldıran, kendi milletinin varlığına, onuruna ve geleceğine saldırıyor demektir. Bunu bilerek veya bilmeyerek yapıyor olması, sonucu değiştirmez.
Unutma: Bugün "Kürt" diye bir kimlikten, bir onurdan bahsedebiliyorsak, bunun en büyük sebebi o dağlarda dalgalanan bayraktır. O bayrağa söven, kendi evinin direğini kesiyor demektir..
