МЕШИН ЖЫЛЫ ШАҚЫРЫҒЫ
Сәл ертеректе қайсы бир газетадан япон ҳаялларының Шығыс календары бойынша маймыл (бизиң-ше мешин) жылы туўыў ушын таярлық көрип атырғанын оқыған едим. Айтылыўынша, усы жыл уллы данышпанларды, жаўжүрек батырларды, мәшҳүр ҳүкимдарларды, таңлайына берген шайырларды, бүлбилзибан қосықшыларды қулласы, даңқ-мәртебелерге ерисетуғын айрықша ақыл ийелерин дүньяға келтирер екен. Ҳәр бир халық, ҳәр бир шаңарақ, ҳәр бир инсан әлбетте, өз перзентлериниң ели-журтының мақтанышына, әжайып тулғаларға айланыўын жүдә-жүдә қәлесе керек.
Қарақалпақ топырағының бир қәлемкеши сыпатында Мүшел жыллар сейдини Мешин жылы шақырығын қосық қатарларына салып, өз елиниң келешегине қызығып, жан аўыртып ҳәм онда өз излерин қалдырыў нийети бар көпшиликтиң нәзерине усынып, әсиресе, өнип-өсиў жасындағы ерли-зайыплыларға арнап жазылып отыр.
Автор.
Көкирегим–данышпанлық есиги,
Тербеткеним уллылардың бесиги,
Дүнья липасына ийне сабақлап–,
Жамап-жасқағаным жыртық-тесиги.
Не-не тулға болған не-не туўғаным,
Ҳүкимдарлар жөргеклери жуўғаным,
Арыўлық, дилўарлық берип қызларға,
Улларға батырлық кәмар буўғаным.
Гүл-ғумшалаў паслы жеткен келинлер,
Көп егленбей бир тоқтамға келиңлер!
Ер жүрек перзентлер дәркар ертеңге,
Буны буйыртпа деп билиң елиңнен!
Халықтың даналығы, көп екен дана,
Ҳақтан соң да оған керек ғой пана,
Мешин жылында көз жарған ҳаяллар,
Бәлким, бек-бийлерге боларсыз Ана.
Кийерсиз әл-ҳасыл қыйлы кийимди,
Сулыўлап, көркейтип үйиң, күйиңди,
Ғалма-ғал аз емес, бирақ, бәринен,
Муҳаббат ҳәм перзент бираз тийимли.
Мәгар, мешин жылғы қызың, улың бар,
Тулпар болар бул мәўсимги қулынлар,
Десеңиз оларды: туўға айлансын,
Ҳадаллық жолына әмел қылыңлар!
Мүшел айлаўында жортып-желемен,
Елгезерим даңқ, мәртебе елеген,
Қәнекей, асығың! Туўып үлгериң!
Он еки жылда тек, бир рет келемен.
Жолбарыс жүреги болғай жериги,
Жолына шашарман ақыл-зерини,
Жигитлерди қайрасын деп ерликке,
Қызлардан бар еттим мисли перини.
Ҳақтың елшисиндей туўылар шайыр,
Ашық-машықлықта Зәўре ҳәм Тайыр,
Болымсыз, ең болмай қалды дегени,
Дүнья-мүлк битип, я руўхый байыр.
Бәлким, Қыдыр ата барып қасына,
Дәўлет қусы қоныўы бар басына,
Жасап өмириниң ушына шығып,
Жыллар төппеллеме толар жасына.
Өмир қысқа нәрсе, гә сәл созылар,
Халық кеўли сап ақыл менен бозығар,
Қошқар болар, қурлар хошамет урған,
Менде туўған дүңки маңлай қозылар.
Ҳәр пасыл, ҳәр ай, ҳәр күндиз, кешеси,
Жазмышларға жазар бар өз пешеси,
Ҳеш перзент бахыттан қалмас қуры қол,
Мешин жылы болса киндик шешеси.
Қылыштай қылтыңлап турман қындағы,
Қәлбиме шарланғай бар зат бундағы,
Оралсын уллылық липасларына,–
Келинжанлар, нәрестеңиз қундағы!
8-март, 2015-жыл.
Канал:
