هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک میگذارید!
آخرین پستها
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 تأملاتی حین آتشبس موقت
✍️ محسن کدیور
🔺این تجاوز نظامی، جنگ «بربریت مدرن» علیه ملتی است که میخواهد مستقل زندگی کند، حاضر به تسلیم بیقید و شرط به امپریالیسم نیست، با توسعهطلبی، جنگافروزی و جنایت علیه بشریتِ صهیونیسم مخالف است، و زیر بار زور نمیرود. این تجاوز نظامی نقض حقوق بینالملل، قانون اساسی آمریکا، اسناد حقوق بشر و حقوق بشردوستانه، بر خلاف خواست اکثر مردم آمریکا و خلاف منافع ملی آمریکا، و ظالمانه و ضداخلاقی است. ترامپ که با وسوسه نتانیاهو این تجاوز نظامی را آغاز کرد مکررا مرتکب جنایات جنگی شد. این جنگ شعار ترامپ «اول آمریکا» را عملا به سرمشق «اول اسرائیل» تبدیل کرد. در حقیقت ترامپ آمریکا را درگیر یک «جنگ نیابتی» برای تحقق اهداف اسرائیل کرد.
🔺نیروهای مسلح ایران علیرغم تحریمهای کمرشکن بینالمللی و خصوصا آمریکا با اتکا به موشکها و پهبادهای ساخت داخل توانستند اقتدار ایران به رخ بکشند و در دفاع تاریخی از تمامیت ارضی، استقلال، و فرهنگ و تمدن ایران جای خود را به عنوان یکی از قدرتهای دنیا محکم کنند، تا آنجا که ترامپ با اعتراف به اینکه در حال جنگ با یکی از قدرتهای جهانی است مجبور به درخواست آتشبس شد.
🔺چه بخواهیم، چه نخواهیم آرامش و صلح در ایران به آرامش در فلسطین مشخصا غزه و جنوب لبنان متوقف است. صد البته در هزینه کردن بودجه ایرانی برای چنین منظورهایی تأمین کفاف و رفاه ملت ایران بر کمک به مظلومان فلسطینی، لبنانی و یمنی تقدم قطعی دارد. اما نمیتوان تجاوز اسرائیل جنایتکار به حقوق انسانی گروههای مبارز فلسطینی و لبنانی که در حال مبارزه اخلاقی، شرعی و قانونی از خاک خود هستند را نادیده گرفت. این مبارزان گروههای نیابتی جمهوری اسلامی نیستند، مبارزان همسو و همپیمان با ایران هستند. این دو متفاوت است.
📎 https://kadivar.com/22166/
4,220
0
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 از کیان تا ماکان، در نقد استانداردهای دوگانه
✍️ مجتبی نجفی
قبر ماکان جسد ندارد. از او لنگه کفشی به یادگار ماند. سی و هشت روز مادر او امید به زنده بودنش داشت اما سرانجام لنگه کفش کودک نصیبش شد، لنگه کفش نمادین نه تنها ماکان را شناسایی کرد که خود به نشانه ای از مظلومیت بچه های میناب؛ دختران و پسران دانش آموز، آموزگاران و کارمندان تبدیل شد
من همان روز نخست با خبر انهدام مدرسه میناب سوگوار شدم، بدون اینکه به عامل جنایت اشاره ای کنم. فقط و فقط سوگ. اما پیامها سرازیر شدند :" واقعا نمیدانی کار خودشان است؟ " "نمیدانی مثل داستان هواپیمای اوکراینی است"" خود سپاه اعتراف کرده" "عکس از پاکستان است". و من متحیر از اینکه حتی اجازه " سوگ" برای بچه ها و ابراز احساسم ندارم. برای آنها نه جسد ماکان و همشاگردیهاش که کیستی قاتل مهم بود. و من که از ابتدا نسبتی به زشتی و بیهوده بودن این جنگ، که در بازار وهم فروشان اصحاب پروپاگاندا به کالایی پر زرق و برق تبدیل شده بود، بدبین بودم و بارها نسبت به تبعات کنترل ناپذیرش و سستی وهم های فروشی، هشدار داده بودم، از اندوهگین ترین ایرانیان در روز نخست جنگ، در میانه رقص و شادی، بودم؛ چرا که هم از سوخته شدن این بچه های نازنین زخم خوردم، هم از اینکه دیکتاتور از صندلی محاکمه قضاوت عادلانه و تاریخی گریخت و هم نسبت به تبعات جنگی که نه نقطه زن که "زیرساخت زن و کودک زن" تبدیل شد، هراسناک.
اما قلب من فرو ریخت. زیرا که باور داشتم در هر شرایطی بین کودک و اسلحه، انتخاب من و میلیونها هموطنم، کودک است. انتظار داشتم بسیاری از آنها که در برابر توجیه نابودی هواپیمای اوکراینی بدون اماو اگر گفتند "سهوی یا عمدی غلط کردید" با همین لحن هم به آمریکا بگویند " غلط کردید اشتباهی زدید". از معیارهای دو گانه بیزارم. کودک کشی را هرگز نمیبخشم. فرقی ندارد "کی و کجا؟" از تهران و میناب تا صنعا و بیروت، از غزه تا دمشق و تل آویو؛ کودکان ابزار رقابتهای سیاسی نیستند. برای من بین کیان پیرفلک و ماکان مینابی فرقی نیست، سوگ کودک، بزرگترین سوگ است و سخت ترین پیامد جنگ. از سکوتها و توجیه ها گریزانم و ماندن بر پرنسیپ های آزادی بخش و نفی خشونت فراگیر نه گزینشی را بزرگترین سرمایه اخلاقی یک ملت میدانم و احساس میکنم در داستان " میناب" بخشی از تلاشها برای حفظ این سرمایه نمادین به باد رفته.
برای همین هر یادی از کودکان میناب، و محکومیت بی اماو اگر قاتلان در راستای اعاده آن سرمایه نمادین است؛ همان سرمایه ای که سالها و دهه ها در قلب حکومت دینی بر آن ایستادیم و افزودیم اما گویی در گفتمان ویرانگر " قاتل خوب و بد، خودی و غیر خودی" در حال زوال است.
*کانال نویسنده
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 بنیاد نرگس: وضعیت جسمی نرگس محمدی در زندان زنجان بحرانی است
بنیاد نرگس محمدی در گزارشی تازه اعلام کرد وضعیت جسمی نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح، در زندان مرکزی زنجان «بحرانی» است. بر اساس این گزارش، او در صدوبیستوچهارمین روز از حبس جدید خود با مشکلات جدی جسمی روبهروست و در دو ملاقات اخیر خانواده، نشانههای وخامت حال عمومی و کاهش شدید وزن او مشاهده شده است.
حمیدرضا محمدی، برادر نرگس محمدی، گفته است او در شرایطی نگرانکننده نگهداری میشود و در بند زندانیان متهم به قتل قرار دارد؛ بندی که به گفته او، نرگس محمدی در آن چندین بار تهدید به مرگ شده است.
این گزارش همچنین از بروز حمله قلبی برای نرگس محمدی در چهارم فروردین خبر میدهد. به گفته بنیاد، او در بند زنان زندان زنجان از هوش رفته و این وضعیت بیش از یک ساعت ادامه داشته است. پس از آن، وی برای معاینه به متخصص قلب ارجاع شد اما پزشک بدون نظر پزشک معالج او از ادامه درمان خودداری کرده و نسبت به خطر تکرار سکته قلبی هشدار داده است.
بنیاد نرگس محمدی اعلام کرده او علاوه بر مشکلات قلبی، از سردردهای شدید، تهوع، دوبینی، کاهش بینایی و نوسان شدید فشار خون رنج میبرد و با وجود درخواستهای مکرر خانواده و وکلا، همچنان از دسترسی به درمان مناسب محروم مانده است.
در این گزارش تأکید شده که نرگس محمدی به عنوان تنها زندانی سیاسی بند زنان، در کنار زندانیان جرائم خشن نگهداری میشود؛ وضعیتی که به گفته بنیاد، نقض آشکار اصل تفکیک جرائم و عاملی برای افزایش فشار بر زندانیان سیاسی است.
بنیاد نرگس محمدی در پایان هشدار داده ادامه این شرایط، جان او را در معرض «خطری فوری و جبرانناپذیر» قرار داده و خواستار اقدام فوری جامعه بینالمللی برای آزادی او و دیگر زندانیان سیاسی شده است.
3,810
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 لزوم تحریم اینترنت پرو
نه به تبعیض، نه به رانت اینترنت طبقاتی | حق بر برابری همگان در دسترسی به اینترنت بین الملل
✍️ رضا اسلامی
حق دسترسی به کليه فناوری های دیجیتال از جمله اینترنت بینالملل از مولفه های آزادی دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان است. این حق و این آزادی از حقوق و آزادی های مسلم تمام شهروندان ایران است.
هیچ تبعیضی در این خصوص بین اقشار و طبقات مختلف جامعه روا نیست و هر تبعیضی در ترجیح برخی مشاغل و گروه های اجتماعی نارواست؛ همانطور که دسترسی به سیم کارت سفید تبعیضی سیاه است. هر محدودیتی صرف نظر از درستی آن باید همه اقشار را شامل شود.
شایسته است آن دسته از گروه ها و طبقات، از جمله اساتید دانشگاه، که جهت دسترسی به اینترنت پرو "احراز صلاحیت" شده اند با رد این دسترسی در کنار بسیاری از سایر شهروندان بمانند که در این ایام قطعی اینترنت بینالملل، کسب و کار و منبع درآمد خود را از دست داده اند. در این حوزه، هیچ شغلی بر مشاغل دیگر ترجیح ندارد. همه شهروندان در کرامت انسانی و حقوق برابرند و باید از حقوق برابر همه، خصوصا گروه های آسیب پذیر حمایت کرد
*کانال نویسنده
2,880
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 مولانا عبدالحمید: کشور نیازمند دیپلماسی قوی و مستقل از تندروهاست
مولانا عبدالحمید در نماز جمعه روز گذشته زاهدان با تأکید بر لزوم جلوگیری از ادامه جنگ، گفت کشور در شرایط کنونی به دیپلماسی قوی و دارای اختیارات کامل نیاز دارد و دستگاه دیپلماسی نباید تحت تأثیر تندروها قرار بگیرد یا از آنان هراس داشته باشد.
او با اشاره به خسارتهای جنگ افزود سیاستهای داخلی و خارجی کشور نیازمند آسیبشناسی جدی است و رویکردهایی که نتیجهای نداشتهاند باید تغییر کنند. وی همچنین از ناکامی دستگاه دیپلماسی در جلوگیری از وقوع جنگ انتقاد کرد و گفت باید با استفاده از گفتوگو و اختیارات کامل، مانع تداوم جنگ و خسارتهای بیشتر شد.
امامجمعه زاهدان تأکید کرد که منطقه خاورمیانه به صلح و آرامش نیاز دارد و برای جلوگیری از زیانهای بزرگتر باید از مسیر گفتوگو وارد شد. او همچنین گفت مردم خواهان امنیت، عدالت و آزادی هستند و حکومت باید صدای مردم را بشنود.
مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنانش نسبت به اعدام و مصادره اموال مخالفان هشدار داد و گفت این اقدامات باعث نارضایتی مردم و بیثباتی میشود. به گفته او، حکومتی که به نام اسلام عمل کند اما در رفتار خود ظلم داشته باشد، پایدار نخواهد ماند.
3,080
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 افزایش نگرانیها از بیخبری درباره نسرین ستوده
مهراوه خندان، دختر نسرین ستوده، در گفتوگویی با CNN از ادامه بیخبری از مادرش پس از بازداشت خبر داد.
او اعلام کرد که خانوادهاش هیچ اطلاعی از محل نگهداری نسرین ستوده ندارند و این موضوع باعث افزایش نگرانیها شده است. به گفته مهراوه خندان، مادرش به بیماری قلبی مبتلاست و به همین دلیل نباید تحت فشار و استرس شدید قرار گیرد.
او همچنین اشاره کرد که شرایط زندانها، بهویژه پس از آسیبهایی که در پی حملات اخیر به زندان اوین وارد شده، نگرانکننده است و دسترسی به خدمات درمانی مناسب برای زندانیان محدود شده است.
بازداشت خانم ستوده در منزل شخصیاش در تهران صورت گرفته و طبق گفته خانواده، محل نگهداری او همچنان نامشخص است.
رضا خندان همسر نسرین ستوده نیز خود که در اوین بسر میبرد همچنین به تماس کوتاه حدود ۳۰ ثانیهای او پس از بازداشت اشاره کرده و گفته است صدای او «به دلیل فریادهایش گرفته بوده» و مشخص نیست این وضعیت ناشی از شکنجه یا اعتراض به شرایط بازداشت بوده است.
این فعال حقوق بشر پیشتر نیز بارها به دلیل فعالیتهایش بازداشت شده بود و گزارشها حاکی از افزایش فشارها بر فعالان مدنی در ایران در شرایط اخیر است.
3,830
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 نقش غایبِ حاضر در مذاکرات اسلامآباد
✍️ محمد مالجو
مذاکرات ایران و آمریکا در اسلامآباد در نقطۀ تعیینکنندهای جریان دارد، جایی میان بازگشت به جنگ و امکانپذیری صلح. بااینحال، یکی از متغیرهای کلیدی عبارت است از نحوۀ ادراک اسرائیل از نتایج احتمالی این گفتوگوها. اگرچه آمریکا تا حدی منافع و دغدغههای امنیتی اسرائیل را در این مذاکرات نمایندگی میکند اما این نمایندگی نه کامل است و نه الزاماً همپوشان با همۀ اولویتهای اسرائیل. همین شکاف میتواند به یکی از نقاط تنش در مرحلۀ پساتوافق بدل شود.
اسرائیل را هنگامی میتوان کاملاً بازنده دانست که تهدیدات ادراکشدۀ امنیتیاش بدون هیچگونه مهار مؤثر کماکان برقرار بماند. اگر روند مذاکرات به سمتی برود که چنین برداشتی در اسرائیل شکل گیرد، این بازیگر به احتمال زیاد خود را متعهد به برخی مفاد توافق احتمالی نخواهد دانست و در پی تغییر یا تضعیفشان برخواهد آمد. این روند میتواند از مسیرهای مختلفی پیش برود: اقدامهای نظامی محدود برای بازتعریف موازنۀ بازدارندگی، گسترش عملیات پنهان برای مختلکردن ظرفیتهای طرف مقابل، یا افزایش فشارهای دیپلماتیک بر آمریکا برای نقض مفاد توافق احتمالی. این رفتارها بهتدریج میتوانند موجب فرسایش عملی هر گونه توافق احتمالی شوند و سطح بیاعتمادی را بالا ببرند و زمینه را برای بازگشت به چرخهای از تنش و بیثباتی فراهم کنند.
از این منظر، مسئلهٔ اصلی مذاکرات نه صرفاً توزیع امتیازات میان ایران و آمریکا بلکه چگونگی پرهیز از تولید «احساس باخت مطلق» برای اسرائیل در صورت دستیابی به توافق است. هر توافق احتمالی که اسرائیل را در موقعیت یک بازندۀ کامل قرار دهد بالقوه حامل بذرهای بیثباتی آینده خواهد بود. صلح پایدار فقط زمانی شکل میگیرد که حتی بازیگری که پای میز مذاکره حضور ندارد خود را کاملاً حذفشده از معادلۀ امنیتی احساس نکند. مدیریت این مرز ظریف میان مهار و حذف اصلاً شرط لازم برای عبور از آتشبس شکننده به صلحی ماندگار است.
*کانال نویسنده
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔖مستند «جهان موازی علی خامنهای»، مجال بازخوانی کارنامه مبسوط علی خامنهای را ندارد، اما میکوشد تا با رجوع به «روایتهای در دسترس» از ناظران -مستقیم یا غیرمستقیم- رفتار او، به فهم بیشتر دنیای ذهنیاش کمک کند. دنیایی موازی که اولویتهای آن، هرچه بودند، شباهتی به اولویتهای حکومتداری در دیگر نقاط جهان نداشتند.
✍️ حسین باستانی
https://t.me/HosseinBastaniChannel
6,680
0
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 بازداشت جمعی از دانشجویان دانشگاههای تهران و مشهد
شامگاه روز شنبه ۲۲ فروردین در حالی که ۱۸ نفر از دانشجویان دانشگاههای تهران، بهشتی، شریف و فردوسی که در دوران دبیرستان در مدرسه سمپاد هممدرسهای بودند و با یکی از اساتید جامعهشناسی دوران دبیرستان خود دیداری برای رفع دلتنگی داشتند، ناگهان با ورود مامورین مسلح مواجه شده و پس از ضرب و شتم شدید عدهای از آنها و ضبط گوشی همراه، آنها را به بازداشتگاهی نامعلوم منتقل کردند.
پس از بازجویی اولیه ۱۴ نفر از آنها آزاد شدند و ۴ نفر از آنها یعنی محمدپارسا گلچین، ورودی ۱۴۰۳ رشته ادبیات دانشگاه تهران، محمدحسن خوشچهره، ورودی ۱۴۰۳ مهندسی برق دانشگاه شریف، ایلیا صبورینسب، ورودی ۱۴۰۳ علوماجتماعی دانشگاه تهران، حسین مهدیپناه، ورودی ۱۴۰۳ مهندسی برق شریف، ابتدا به بازداشتگاه منتقل شدند و آن شب را در سلول انفرادی گذراندند. روز یکشنبه ۲۳ فروردین در دادسرای انقلاب مشهد اتهاماتی از قبیل اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و فعالیت تبلیغی علیه نظام به آنها تفهیم و سه نفر با قرار کفالت آزاد شدند. با این حال، محمدپارسا گلچین همچنان در بازداشت بهسر میبرد.
*کانال دانشجویان متحد
3,630
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۸:۳۲
🔴 چه کسی باید حلالیت بطلبد؟ نگاهی به مسئولیتهای خامنهای و آینده ایران
✍️ علی افشاری
«اصولگرایان» پس از جنگ ۳۹ روزه، حرکتی آغاز کردهاند که در آن از مردم میخواهند از خامنهای «حلالیت» بخواهند. مجتبی خامنهای هم گفته پدرش آنها را بخشیده است. اما واقعیت این است که این ملت ایران هستند که باید خامنهای را ببخشند. او به خاطر حکمرانی ظالمانه و تبعیضآمیز، حقالناس زیادی به گردن دارد. جانهایی که به خاطر او از دست رفته، مادران و پدران و فرزندانی که سوگوار شدهاند، و فرصتهای رشد بزرگ و متعددی که از کشور گرفته شده، همه نشاندهنده این حقایق هستند.
در مذهب شیعه، طلب حلالیت از متوفی به وراث او ارتباطی ندارد. این کار باید از طریق دعا و استغفار به درگاه خداوند و ادای نذر از طرف وی انجام شود. در این شرایط، مجتبی خامنهای باید از اکثریت مردم ایران به ویژه از ستمدیدگان پدرش طلب حلالیت کند. این عذرخواهی باید به شکل فردی و عمومی صورت گیرد.
از نظر عمومی، جبران این ظلم تنها با واگذاری قدرت به مردم و برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان برای تغییر قانون اساسی به سمت دموکراسی، جدایی نهادی دین و دولت و رعایت حقوق بشر ممکن است. این روند پیششرط ضروری برای آشتی ملی است.
*کانال نویسنده
3,820
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔴 تغییر پارادایم در تقابل با آمریکا-اسرائیل: از ایدئولوژی به ژئوپولتیک
✍️ بهنام چگینی
▫️اتفاقات بیش از بیست روز اخیر جنگ نشاندهنده احتمال یک دگردیسی بنیادین در ماهیت تنشها با آمریکا و اسرائیل است؛ تقابل هویتی و ایدئولوژیک بدنه وفادار به جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل، در حال تبدیل شدن به یک نزاع ژئوپولتیک، عینی و احتمالا ضد اشغالگری(با آمریکا) است. این تغییر پارادایم، از یک موضوع انتزاعی و ذهنی به یک مسئله ملموس و «ایرانمحور»، پتانسیلهای جدیدی برای مدیریت خطر بنیادگرایی و عبور عمیقتر از جمهوریاسلامی ایجاد میکند:
۱. جابهجایی ثقل درگیری: از ارزشها و یا انگارههای مذهبی به منافع حیاتی؛
در این مرحله، موضوع تنش از «ضدیت با غرب و ارزشهای آن» به سمت دفاع از منافع ملی مشخص، نظیر امنیت جزیره خارگ، صیانت از تنگه هرمز و تداوم فروش نفت تغییر مسیر داده است. بر سر «ارزشها» و سبک زندگی نمیتوان مذاکره کرد یا به توافقی میانمدت رسید، اما بر سر منافع ژئوپولتیک و تمامیت ارضی، زبان دیپلماسی همواره راهی برای فرمولبندی و کاهش تنش باز نگه میدارد. واقعیتهای جغرافیایی برخلاف توهمات ذهنی، قابل اندازهگیری و معامله هستند.
درواقع احتمالا به مرور شاهد تغییر از «جنگ صلیبی» به «جنگ کلاسیک» خواهیم بود(هستیم). و اینجا هدف از «نابودی دشمن» به «بازدارندگی» و «منافع ملی» میتواند تغییر کند
همچنین تغییر زبان مذاکره هم در این خلال روی خواهد داد یعنی در جنگ صلیبی پیشین روی ارزشها نمیشد معامله کرد: (مثلاً نمیشود گفت ما ۵۰٪ با لیبرالیسم مخالفیم!) ولی روی منافع میشود معامله کرد: (مثلاً میتوان بر سر پروتکلهای امنیتی در تنگه هرمز یا سهمیههای فروش نفت توافق کرد).
۳. حرکت به سمت موضوعات ملی حول محور «ایران»
تغییر ماهیت به یک جنبش «ضد اشغالگری»، دایره ذینفعان را به کل جامعه گسترش میدهد. در حالی که بخش بسیار بزرگی و اکثریت بسیار بالایی از بدنه اجتماعی با ایدئولوژیهای رسمی جمهوریاسلامی مخالف هستند و بخش کمی هنوز وفادار به جمهوریاسلامی هستند اما «ایرانمحوری» و دفاع از خاک، نیروی محرکهای است که میتواند طیفهای مختلف و در ادامه و با فرسایش بیشتر وفاداران جمهوریاسلامی، بخشی از آنان را در آن جبهه واحد با اکثریت فعلی خواستار تغییر جمهوریاسلامی قرار دهد. این موضوع، بحران را از سطح «بقای یک ساختار رو به مرگ» و «رئالیسم آرمانگرا-امتی»، به سطح «بقای یک سرزمین» و «رئالیسم توسعهای-ملی» ارتقا میدهد و پتانسیل و فضایی را برای تاسیس یک ساختار جدید و منتخب و دارای نمایندگی واقعی از خواستههای ملی و با عاملیت مردم برای این اکثریت مخالف جمهوریاسلامی هم فراهم کند.
۳. نقش میانجیگران و گشایش پنجرههای دیپلماتیک؛
این تغییر پارادایم، کار را برای بازیگران میانجی (مانند کشورهای منطقه یا قدرتهای جهانی) آسانتر میکند. تا زمانی که نزاع ماهیتی شبیه «جنگهای صلیبی» و ایدئولوژیک داشته باشد، میانجیگری بیمعناست؛ زیرا هیچ کشوری نمیتواند بین دو جهانبینی متضاد صلح ایجاد کند. اما وقتی دعوا بر سر «تضمینهای امنیتی»، «رفع اشغال احتمالی در آینده» یا «شریانهای اقتصادی» باشد، میانجیگران میتوانند با ارائه فرمولهای فنی و تضمینهای متقابل، راهی برای «خروج از بنبست» (Exit Strategy) پیشنهاد دهند.
▫️نتیجهگیری:
هرچند تبدیل شدن یک تقابل ذهنی به یک جنگ عینی و فیزیکی هزینههای سنگینی دارد، اما زمین بازی را از بنبستهای عقیدتی خارج کرده و به سمتی میبرد که در آن میتوان بر اساس منافع ملی و واقعیتهای عینی، به دنبال قراردادهایی برای خاتمه یا حداقل کاهش تنش گشت.
همچنین در این مرحله برای بدنه هنوز وفادار به جمهوریاسلامی احتمال تغییر ادراکی زیاد است این محو یا تغییر ادراک انگارههای امتی-عقیدتی، میتواند مسئلهی بنیادگرایی را بصورت عمیقتر به سمت ریشهکنی ببرد. و در عین حال
جایی است که همزمان جریانات دموکراتیک و ملی با اکثریت روبه فزونی خود، زمینهی تاسیس نظام دموکراتیک هم پیدا میکنند.
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔴 احیایِ پیشواییِ ملّت
نادر صدیقی در این یادداشت میگوید صحنههایی مانند تظاهرات ایرانیان ملبورن در کنار پرچمهای اسرائیل و انتظار برای «وعده ترامپ»، نشانهای از گسست حافظه تاریخی است؛ جایی که شبح جنگ جای وعده تاریخ را میگیرد و خاطره انقلابی زیر فشار رسانه، تهدید و خشونت محو میشود. او تأکید میکند باید از منطق جنگ فاصله گرفت و به تعبیر پل ریکور، تاریخ را از «تقدیر» تهی کرد؛ یعنی گذشته را نه بسته، بلکه سرشار از امکانهای ناتمام دید
نویسنده استدلال میکند «ملت سیاسی» ایران بر پایه اراده شهروندان و پیمان اجتماعی شکل گرفته، نه بر نژاد، فرهنگ یا روایتهای شاهمحور. ملت سیاسی یعنی جامعهای که با آزادی، مشارکت و رأی معنا پیدا میکند، نه با اسطورهسازی قدرت. او با اشاره به رأی ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ مینویسد انقلاب زمانی سرمایهای مشترک بود؛ لحظهای که مردم خود را سوژه تاریخ میدیدند و «ملت انقلابی» با «ملت سیاسی» یکی شده بود
صدیقی با یادآوری مفهوم «ملت در صحنه» نشان میدهد که این ملت، هم سدّ جنگ است و هم ستون دموکراسی؛ حضوری که مشروعیت میسازد و طمع بیگانگان را مهار میکند. وی نتیجه میگیرد که راه رهایی از شبح جنگ و تحریم، نه در وعده قدرتهای خارجی، بلکه در بازسازی یک پیمان اجتماعی نوین است؛ احیای ملت سیاسی بر پایه توافق دموکراتیک، همزیستی در عین تکثر و بازگشت به اصل ساده اما بنیادین: «یک مملکت، یک دولت، آن هم به رأی ملت».
📎 https://mashghenow.com/?p=6353
2,310
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔖برخی دوستان میگویند در این وقت خطیر، مخالفان سیاسی داخل حرکتی کنند و لااقل موضعی جمعی بگیرند. عزیزان، ما علیه جنگیم! اما در قطع ارتباطات و بازار سیاه ویپیان و زیر موشک پهپاد و پیامکهای هشدار، کنش سیاسی دیگر ممکن نیست. وقتی میگفتیم اپوزیسیون ملی، پدافند کشور است برای امروز بود.
✍️ حسن اسدی زیدآبادی
شبکه ایکس
2,300
0
0
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔴 توهم گذار در شرایط جنگ
✍️ بابک دُربیکی
چرا مسیرهای رایج تغییر، به فروپاشی منتهی میشوند
مقدمه | در شرایط جنگ، پرسش اصلی سیاست دیگر صرفاً این نیست که چه چیزی باید تغییر کند، بلکه این است که چه چیزی ممکن است از میان برود.
در بسیاری از بحثهای سیاسی درباره آینده ایران، فرض بر این است که تضعیف ساختار موجود، بهطور خودکار مسیر تغییر را هموار میکند. اما این فرض، بر درکی ناقص از نحوه کارکرد قدرت در شرایط بحران استوار است.
جنگ، نهتنها توازن نیروها را بر هم میزند، بلکه همزمان همان سازوکارهایی را نیز تضعیف میکند که هر نوع تغییر سیاسی به آنها وابسته است. در چنین شرایطی، برخی از رایجترین روایتها درباره مسیر گذار (بهمعنای انتقال پایدار قدرت با حفظ حداقلی از امکان اداره کشور)، نهتنها راهگشا نیستند، بلکه میتوانند خود به بخشی از مسأله تبدیل شوند.
این متن تلاش میکند این روایتها را بهعنوان «توهمهای مسیر تغییر» صورتبندی کند؛ توهمهایی که در نگاه اول قانعکننده به نظر میرسند، اما در عمل مسیر را به سمت بیثباتی و فروپاشی سوق میدهند.
توهم صفر: فقط رفتن مهم است، نه آنچه باقی میماند
در بخشی از بحثهای سیاسی، یک نگاه ساده اما تعیینکننده وجود دارد: مسأله اصلی، صرفاً رفتن ساختار موجود است. آنچه پس از آن شکل میگیرد، یا خودبهخود بهتر خواهد بود، یا در مقایسه با وضعیت فعلی اهمیت کمتری دارد.
این نگاه معمولاً از تجربه واقعی بنبست و سرکوب تغذیه میکند. وقتی امکان تغییر از درون محدود به نظر میرسد، تمرکز از «چگونگی تغییر» به «اصل پایان دادن به وضعیت موجود» منتقل میشود.
اما مسأله دقیقاً در همینجاست؛ تغییر سیاسی، صرفاً به از بین رفتن یک ساختار وابسته نیست، بلکه به وجود حداقلی از ظرفیت اداره کشور پس از آن وابسته است. اگر این ظرفیت از میان برود، اساساً چیزی باقی مانده که بتوان آن را جایگزین کرد؟
در اینجا معمولاً این پاسخ مطرح میشود که حتی اگر چنین وضعیتی به بیثباتی منجر شود، باز هم از تداوم وضعیت موجود بهتر است. اما این گزاره، یک پیشفرض پنهان دارد: اینکه بدتر شدن وضعیت، همچنان درون یک چارچوب قابلکنترل باقی میماند.
اگر ظرفیت اداره کشور از میان برود، دیگر با یک وضعیت «بدتر» مواجه نیستیم، بلکه با وضعیتی روبهرو هستیم که در آن امکان تصمیمگیری جمعی از میان میرود و پیامدها نه بر اساس انتخاب، بلکه بر اساس گسست در اجرا شکل میگیرند.
به عبارت دیگر، در وضاع توصیفی فوق، مقایسه میان «بد» و «بدتر» موضوعیت خود را از دست میدهد. زیرا آنچه شکل میگیرد، نه یک نظم جایگزین، بلکه وضعیتی است که در آن امکان شکلگیری نظم از میان میرود. به همین دلیل، این تصور که «هر نتیجهای پس از سقوط بهتر است»، بر یک خطای بنیادی استوار است: نادیده گرفتن اینکه گذار، بدون حفظ حداقلی از پیوستگی اجرا، بهطور ساختاری ناممکن میشود.
قاعدهای که از اینجا به دست میآید: مسیرهایی که به از بین رفتن ظرفیت اداره کشور منجر میشوند، حتی اگر به سقوط یک ساختار سیاسی بینجامند، در عمل مسیر گذار را طی نمیکنند.
این نگاه، بهطور ضمنی فرض میکند که میتوان ابتدا ساختار موجود را از میان برداشت و سپس در فضای ایجادشده، نظمی جدید ساخت. اما همین فرض، نقطه آغاز توهم بعدی است: اینکه تضعیف سازوکارهای امنیتی، خودبهخود مسیر آزادی را هموار میکند…
📎 https://www.iran-emrooz.net/index.php/politic/more/126581/
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔴 پارادوکس بقا؛ وقتی اصرار بر بقای نظام آن را به فنا میدهد
✍️ طاها پارسا
▫️در شرایط بحرانی، بهویژه در وضعیت جنگ، بسیاری از نظامهای سیاسی تصمیمگیریهای خود را بر اساس «منطق بقا» تنظیم میکنند. این منطق، بهطور ساده، به معنای اولویت دادن به حفظ ساختار قدرت در برابر هر تهدیدی اعم از خارجی و داخلی است.
▫️در سطحی محدود، این امر قابل فهم است چون هیچ نظامی بدون بقا نمیتواند به اهداف دیگری بیندیشد. اما مشکل از جایی آغاز میشود که بقا از یک ضرورت، به معیار نهایی و بیچونوچرای تصمیمگیری تبدیل شود. در این نقطه، پارادوکس بقا شکل میگیرد: وضعیتی که در آن، اقداماتی که برای حفظ نظام اتخاذ میشوند، بهتدریج همان بنیانهای پایداری آن را تضعیف میکنند زیرا این اقدامات، بهجای تقویت منابع واقعی قدرت مانند اعتماد عمومی، عقلانیت تصمیمگیری و ثبات اقتصادی آنها را فرسایش میدهند و اصرار بر بقای نظام آن را به فنا میدهد.
▫️در هنگامهی جنگ و تجاوز، یک خطای مهم تحلیلی و اخلاقی نیز رخ میدهد: تبدیل «ظلم» یا «دشمن» به معیار نهایی داوری و تصمیمگیری . تردیدی نیست که تجاوز خارجی، مصداق ظلم است؛ اما ظلم، بهخودیخود، معیار درستی و نادرستی گزارهها و تصمیمهای کلان سیاسی نیست. همانگونه که دشمن بودن یک کنشگر، نمیتواند هر واکنشی در برابر او را موجه سازد. درستی و نادرستی تصمیمها مخصوصا تصمیمهای کلان معیارهای مستقلی دارد. لغزش از این معیارها میتواند به تعلیق داوری عقلانی (و نیز اخلاقی) بیانجامد. جنگ، این لغزش را تشدید میکند چون در فضای جنگی، هر تصمیمی میتواند به نام ضرورت توجیه شود و مرز میان «ناگزیر بودن» و «درست بودن» بهتدریج از میان برود.
▫️وقتی پای درستی و نادرستی و معیارهای آن در میان میآید، نقش روشنفکران و کنشگران مدنی اهمیت ویژهای مییابد. انتظار میرود که آنان، حتی در شرایط بحرانی، معیارها و تمایزها را حفظ کنند و اجازه ندهند منطق بقا به زبان غالب تبدیل شود. یعنی در مواضع و گفتار آنان حتی در شرایط جنگ، تمایز میان درست و نادرست باید بر اساس معیارهای مستقل مانند پیامدها، عقلانیت و منافع عمومی حفظ شود. آنان قاعدتا بهتر از عموم مردم میدانند که نمیتوان به صرف مقابله با ظلم، هر تصمیمی را موجه دانست؛ همانگونه که نمیتوان به صرف وجود دشمن، هر موضعی را درست تلقی کرد.
▫️با این حال، در برخی مواضع و بیانیههای اخیر شاهد نوعی لغزش هستیم. در این متون، هرچند استبداد داخلی نقد میشود و مداخله خارجی نیز محکوم میگردد، اما تأکید بر «دفاع»، «ایستادگی» و «تمامیت ارضی» بهگونهای صورتبندی میشود که عملاً منطق بقا را تقویت میکند. غافل از آنکه «قلم اسلحه نیست» یعنی روشنفکر سرباز نیست و تحت فرماندهی جبهه و جنگ نباید بیاندیشد بلکه باید با گفتار و نوشتار از طرفی راه را برای جانفشانی سربازان و فرماندهان و محافظان وطن هموار کند و از طرفی سیاستمداران را برای اتخاذ تصمیمهای درست یاری دهد تا سربازان کمتری کشته شوند.
▫️علاوه بر این، یکی از پیامدهای مهم غلبه منطق بقا نزد روشنفکران، افزایش هزینههای پایان دادن به بحران است. در این چارچوب، هرگونه عقبنشینی، نه بهعنوان یک تصمیم عقلانی برای کاهش خسارت، بلکه بهمثابه شکست تلقی میشود. همین نگاه، مسیرهای خروج از بحران را میبندد و جنگ را به وضعیتی فرسایشی و پرهزینه تبدیل میکند و پارادوکس بقا را فعال میکند. حال آنکه از منظر منافع ملی، گاه مهمترین تصمیم، نه ادامه مسیر، بلکه کاهش هزینههای توقف آن است. سیاستی که نتواند میان «حفظ حیثیت» و «حفظ جامعه و کشور» تمایز بگذارد، ممکن است اولی را حفظ کند، اما دومی را به خطر اندازد. اصرار بر ادامه مسیر، صرفاً به این دلیل که عقبنشینی پرهزینه شده است، یکی از شناختهشدهترین خطاهای تصمیمگیری در بحرانهاست و مواضع نخبگان جامعه تأثیر قابل توجهی بر تشدید یا پیشگیری از این خطاها دارد.
▫️مخلص کلام؛ دفاع از کیان وطن اگرچه عموما تصمیمی درست و امری اخلاقی است اما مسئله در اینجا دفاع از کشور نیست. دفاع از کشور، در برابر تجاوز، امری قابل فهم است. مسئله آن است که این دفاع، چگونه صورتبندی میشود.
*وبسایت زیتون
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
📷 Photo
🔴 بیانیه ٦١ کنشگر سیاسی و مدنی ایران پیرامون اولویت مقاومت در برابر تجاوز خارجی و حفظ جان شهروندان تا توقف جنگ
🔺ما امضاکنندگان که همگی از مخالفان جمهوری اسلامی بوده و سالها برای تغییر این حکومت خودکامه، واپسگرا، ضدتوسعه و مردمستیز مبارزه کردهایم، معتقدیم خیابان از آن مردم باید باشد اما در شرایط جنگی و هنگامی که میهنمان مورد تجاوز نظامی کشورهای بیگانه قرار گرفته، فعلا مقاومت در برابر تجاوز خارجی و حفظ جان شهروندان و ثبات و امنیت کشور اولویت دارد. ما از آن دسته از نیروهای مردد، مشفقانه میخواهیم که به اولویتهای کشور در این مقطع حساس توجه کنند. به نظر ما باید پای میهن ایستاد و اجازه نداد تا تبدیل به زمین سوخته شود. همچنین باید مراقب بود که متجاوزان میهن نتوانند با غبارآلود کردن فضا وفریبکاری، عدهای از شهروندان ایرانی را بازیچه مقاصد خود کنند. به نظر ما شایسته است تا با توجه به موازین ملی و انسانی در برابر نقشههای طراحی شده داخلی و خارجی برای کشاندن ایران به جنگ داخلی هوشیار بود…
https://2u.pw/Mzfc75
4,720
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔴 نه به جنگ؛ مسئولیت تاریخی ایرانیان خارج از کشور
✍🏻 علی تقیپور
▫️وقتی غبار اوهام فرو مینشیند و رخسار واقعی جنگ از پس روایتهای زیبا عیان میشود، سکوت دیگر بیطرفی نیست؛ سکوت در چنین لحظهای، بهتدریج به همدستی با ویرانی تبدیل میشود. امروز که تصویر «جنگ سریع، آسان و رهاییبخش» فرو ریخته، مسئولیتی سنگین بر دوش ایرانیان—بهویژه در خارج از کشور—قرار گرفته است.
▫️برای مدتی، اینگونه القا شد که جنگ میتواند میانبری کمهزینه برای تغییر سیاسی باشد. اما واقعیت، خیلی زود این روایت را در هم شکست. آنچه اکنون پیش چشم ماست، نه رهایی، بلکه ویرانی زیرساختها، کشتار شهروندان عادی و گسترش ناامنی در منطقه است. این شکاف میان روایت و واقعیت، نقطهای تعیینکننده است: لحظهای که باید موضع خود را روشن کرد.
▫️در سطح بینالمللی نیز این روایت بیش از پیش زیر سؤال رفته است. به اذعان بسیاری از کارشناسان و حتی برخی مقامات غربی، این جنگ نه از سر یک تهدید فوری علیه ایالات متحده، بلکه در چارچوب اولویتها و فشارهای امنیتی اسرائیل شکل گرفته است. همزمان، گزارشهایی از امکان پیشرفت مسیرهای دیپلماتیک—از جمله میانجیگری عمان در موضوع هستهای—نشان میداد که گزینههایی برای کاهش تنش و رسیدن به تفاهم وجود داشته است. در چنین شرایطی، آغاز و تداوم جنگ را نمیتوان صرفاً یک «ضرورت اجتنابناپذیر» دانست.
▫️در میدان واقعیت، پیامدها حتی روشنتر است. حمله به زیرساختهای حیاتی مانند تأسیسات گازی عسلویه نشان میدهد که این جنگ مستقیماً معیشت و آینده مردم ایران را هدف قرار داده است. اینها داراییهای مشترک یک ملتاند؛ تخریب آنها یعنی تضعیف بنیانهای زندگی نسلهای آینده.
▫️در عین حال، باید یک واقعیت اجتماعی را نیز صادقانه دید: بخشی از جامعه، زیر فشار استبداد داخلی و بنبستهای سیاسی، برای مدتی به روایت «جنگ رهاییبخش» دل بست. این واکنش را باید در بستر استیصال فهمید. اما امروز، با آشکار شدن چهره واقعی جنگ، این توهمات در حال فروپاشی است.
▫️با این حال، یک خلأ خطرناک در حال شکلگیری است: صدای داخل کشور، بهدلیل محدودیتها و قطع ارتباطات، کمرنگ شده است. در چنین شرایطی، این خطر وجود دارد که روایت جنگطلبانه—چه از سوی تندروهای داخلی و چه از سوی بخشی از اپوزیسیون همسو با مداخله خارجی—بدون چالش باقی بماند. اینجاست که نقش ایرانیان خارج از کشور تعیینکننده میشود.
▫️ایرانیان خارج از کشور در موقعیتی هستند که میتوانند بدون ترس از سرکوب، صدای متفاوتی را به گوش جهان برسانند. اما این صدا زمانی معنا دارد که مستقل باشد:مستقل از استبداد داخلی، و همزمان مستقل از قلدری و مداخله خارجی.
▫️واقعیت این است که مخالفت با استبداد حاکم بر ایران، بههیچوجه به معنای پذیرش تجاوز خارجی نیست. نمیتوان به بهانه مخالفت با یک حکومت، اولویت بدیهی «نه به متجاوز خارجی» را کنار گذاشت. دفاع از جامعه، مردم و سرزمین، یک اصل پایهای است که نمیتوان آن را قربانی هیچ پروژه سیاسی کرد.
▫️در این میان، باید با یک مغالطه مهم نیز مرزبندی کرد: این ادعا که «تسلیم شدن» میتواند به جنگ پایان دهد. این گزاره، ادامه همان سادهسازی خطرناک است که پیشتر جنگ را «رهاییبخش» معرفی میکرد. در واقعیت، «تسلیم» در سیاست بینالملل به معنای واگذاری اراده و پذیرش شروط قدرتهای خارجی است، نه تحقق خواست مردم. این روایت، با ظاهری اخلاقی، در عمل به تداوم همان توهم دامن میزند: اینکه میتوان از دل جنگ، به آزادی رسید.
▫️در مقابل، موضعی که باید روشن و بدون ابهام بیان شود، چیز دیگری است:
نه به جنگ، نه به تجاوز، و آری به توقف فوری درگیری و بازگشت به مسیرهای دیپلماتیک.دل بستن به سناریوهای خیالی در دل جنگ—چه با وعده «سقوط سریع» و چه با امید به «تسلیم و پایان خودکار جنگ»—تنها به طولانیتر شدن این فاجعه کمک میکند.
▫️امروز دیگر تردیدی باقی نمانده است: تداوم این جنگ، تنها ویرانی بیشتری به همراه دارد. در چنین شرایطی، مسئولیت اصلی بر دوش کسانی است که هنوز توان سخن گفتن دارند.
خطاب به ایرانیان خارج از کشور باید صریح گفت:
زمان احتیاط گذشته است. اگر باور دارید که این جنگ آینده ایران را ویرانتر میکند، باید این باور را به صدا تبدیل کنید.
▫️باید در برابر موجهای تخریب، برچسبزنی و فشار—از هر دو سو—ایستاد. نه از اتهام «همسویی با حکومت» ترسید و نه از حملات جریانهایی که جنگ را توجیه میکنند. شجاعت در این لحظه، ایستادن در کنار مردم است؛ مردمی که برخیشان حتی برای مدتی به روایتهای نادرست امید بستند، اما امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند صدایی صادق و مسئولانهاند.دفاع از صلح، در این لحظه، یک انتخاب سیاسی ساده نیست؛ یک مسئولیت انسانی و تاریخی است.
*کانال نویسنده
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔴 روایت یک زندانی سیاسی از شرایط بحرانی در زندان تهران بزرگ
یک زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ با ارسال پیامی از شرایط بسیار دشوار و بحرانی در این زندان خبر داده است. او در این پیام میگوید: «آمریکا بعید میدانم ما را بکشد، اما جمهوری اسلامی حتما این کار را میکند.»
به گفته این زندانی، پس از حملهای که به اطراف زندان صورت گرفته، برخی از زندانیان تلاش کردهاند از زندان خارج شوند، اما نیروهای نوپو با استفاده از سلاح ساچمهای، سلاح جنگی و گاز اشکآور مانع خروج آنها شده و زندانیان را متفرق کردهاند.
این زندانی در ادامه توضیح میدهد که از آن زمان شرایط زندگی در زندان بهشدت دشوارتر شده است. به گفته او، زندانیان با کمبود جدی غذا و آب مواجه هستند و حتی برای استحمام یا نوشیدن آب نیز با مشکلات جدی روبهرو شدهاند. او همچنین میگوید گاز زندان قطع شده و دسترسی به امکانات اولیه زندگی بهشدت محدود شده است.
بر اساس این روایت، شرایط فعلی حتی از زمانی که برخی زندانیان از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شده بودند نیز بدتر توصیف شده است. به گفته این زندانی، بسیاری از زندانیان نسبت به وضعیت موجود نگران هستند و خواستار توجه افکار عمومی به شرایط داخل زندان شدهاند.
در این پیام همچنین آمده است که اعتبار تلفنهای زندان رو به پایان است و برخی دستگاهها نیز قطع شدهاند؛ موضوعی که به گفته او ارتباط زندانیان با بیرون از زندان را در آستانه قطع کامل قرار داده است.
او همچنین میگوید فروشگاه زندان فعال نیست و بسیاری از اقلام ضروری در دسترس زندانیان قرار ندارد و شرایط کلی زندان «بسیار دشوار» توصیف شده است.
این زندانی در پایان پیام خود با اشاره به اینکه درهای زندان در حال جوش داده شدن است، هشدار میدهد که در صورت اصابت موشک به زندان، زندانیان امکان نجات جان خود را نخواهند داشت. به گفته او، در حالی که مسئولان باید برای حفظ جان زندانیان چارهای بیندیشند، شرایط برای آنها هر روز سختتر میشود.
*کانال زیتون
5,090
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
بیانیه ٣٢٠ کنشگر سیاسی و مدنی داخل و خارج از کشور در مخالفت با جنگ و ضرورت آتشبس فوری
مردم داغدیده ایران، با عرض سلام و تسلیت، بهویژه به هزاران خانواده سوگوار این زمستان خونین،
همه میدانیم که این روزها میهن ما یکی از خطیرترین دوران تاریخ خود را میگذراند. آرایش نظامی گسترده و کمسابقهٔ آمریکا در خاورمیانه و شکاف عمیق میان مطالبات دولتهای ایران و آمریکا در مذاکرات اخیر، باعث شد تا دولتهای امریکا و اسرائیل به ایران حمله نظامی کنند.
اين در حالی است که زخمهای تاریخی بهجامانده از کشتار دیماه ۱۴۰۴، تشدید فقر و تورم، بیکاری فزاینده، فجایع زیستمحیطی و ... اکثریت قاطع ایرانیان را آکنده از اندوه و خشمی عمیق و کمسابقه کرده، و امید شمار زیادی از آنها را به توان خودشان برای ایجاد تحولات مسالمتآمیز از میان برده و سبب شده که بخشی از این هموطنان، از سر یاس و خستگی و از فرط بیزاری از وضع موجود و نومیدی از عملکرد فاجعهبار حکومت، برای تحقق مطالبات برحق خود خواهان مداخله ارتشهای خارجی شوند.
ما اما بر این باوریم که بالاتر از سیاهی هم رنگهای زیادی هست، و به این عده از هموطنان بهستوهآمدهمان خاضعانه یادآوری میکنیم که تاریخ قدیم و معاصر جهان بارها و بارها شاهد پیامدهای ویرانگر و جبرانناپذیر تهاجم نظامی به هر سرزمینی بوده است، چنان که در تاریخ خود نیز همواره شاهد بودهایم که فارغ از نوع نظام سیاسی حاکم، تجاوز به ایران همواره بزرگترین تهدید برای تمامیت ارضی و استقلال ایران و جان و مال و آزادی ایرانیان بوده، هست و خواهد بود…
📎 https://2u.pw/aNXH1D
4,000
سایت خبری-تحلیلی کلمه
۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۲:۳۳
🔖«پس از سالها کارزارهایی که با هدف تضعیف «اچ۴» — یعنی حماس، حزبالله، حوثیها و حشد الشعبی در عراق — انجام شده است، هیچیک از این گروهها خلع سلاح نشدهاند. اگر از میان بردن بازیگران غیردولتی تا این اندازه دشوار است، انتظار اینکه کشوری مانند ایران تسلیم بیقید و شرط شود، دیگر «استراتژی» نیست؛ بلکه خیالپردازی است.»
✍️ مهرزاد بروجردی
شبکه ایکس
