هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک میگذارید!
آخرین پستها
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
☀️❄️ اینک یلدا
اینک باید به #یلدا و آغاز زمستان نگریست. روز نخست زمستان در دیدگاه پرستندگان باستانی خورشید روز ارجمندی بود. از این روز که کوتاهترین روز سال است هر چه به پیش یا پس برویم روزها بلندتر میشوند.
از سوی دیگر خورشید با رسیدن به #چله تابستان به بیشترین نیروی خود رسیده و پس از آن هر روز زمان دیدارش کوتاه و کوتاهتر میشود. خورشید در پاییز نیرویش فروکش میکند تا به پایان راه خود برسد. پس از شب یلدا باری دیگر زندگی و جوانی از سر میگیرد و هر روز نیرومندتر میشود.
در دیدگاه مردمان باستان که همهی پدیدههای جهان را دارای جان انگاشته و به مرگ سددرسد باور نداشتند، خورشید نیز جان داشت و هر سال کودکی، جوانی، بزرگسالی و پیری را میپیمود. همچنین به یاری جادوی آدمیان بار دیگر زاده و جوان میشد. هرچند که شاید فرو نمیمرد.
پس اگر نخستین روز زمستان را زایشی دیگر و اگر نه زایش، که توان و جوانی دوباره برای خورشید بدانیم پس سال کهن، خورشید کهن و هر چیز کهنی با آغاز زمستان بهسر میرسد و سال و خورشید و جهانی نو آغاز میشود.
✍ جستاری چند در فرهنگ ایران #مهرداد_بهار
بازنویسی شده به پارسی
☀️❄️
3,160
40
0
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
☀️ انار ارزش آیینی دارد و نشانهی خورشید است
شما هیچ خوانی از خوانهای شب یلدا را در هیچ جای ایران نمییابید که میوهی انار در آن نباشد. زیرا این میوه ارزشی آیینی دارد. این میوه به شیوهای رازورانه نشانهی خورشید است. در میان میوهها نزدیکترین میوه از دید نمادشناختی به خورشید انار است. ولی در روزگاری در ایران که چندان کهن نیز نیست میوهی دیگری هم بر این خوان افزوده شده است؛ هندوانه. این میوه همچنان که از نام آن هم پیداست میوهی بومی ایران نیست. چرا هندوانه را هم در این روزگار بر این خوان مینهند؟ به پاس رنگ سرخ آن که یادآور یکی از رنگهای بنیادین خورشید است. مانند ماهی سرخ که بر خوان نوروزی جایی یافته است ولی به گمان در شمار نمادهای کهن این خوان نیست. بیگمان هر یک از این نمادها قصه و فلسفهای دارند. هنگامی که ما آنها را نماد مینامیم بر همین نکتهی باریک انگشت مینهیم. نماد پیشینهای بسیار دیرینه در تاریخ دارد. نمادها به صدها سال و حتی هزاران سال پیش برمیگردند. گاهی پیشینه نماد را ما میدانیم یا با پژوهش و رسیدن بر آن آگاه میشویم.
#میرجلال_الدین_کزازی
#یلدا #چله
☀️
5,390
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
نمانیم کین بومْ ویران کنند
همی غارت از شهرِ ایران کنند
نخوانند بر ما کسی آفرین
چو ویران بوَد بومِ ایرانزمین
خرَد چون بوَد با دلاور به راز
به شرم و به پوزش نیاید نیاز
به سانِ درختِ بَرومند باش
پدر باش و گاهی چو فرزند باش
به بخشش بیارای و زُفتی مَکُن
بر اندازه باید ز هر در سَخُن
#شاهنامه #فردوسی
امید که:
همه نیک بادا سرانجام ِ تو
گزینش: #جعفر_جعفرزاده
خوشنویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
7,770
63
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
☀️ بازنمایی امید، بنیادیترین ویژگی ایرانیان در شب یلدا
#میرجلال_الدین_کزازی
به نام یزدان دادار و روشن کردگار
شبی که در پیش است شبی باستانی و آیینی و گرانارج است. زیرا شبی است که مایهی امید و نوید است همهی ایرانیان را. این شبِ آیینی مانند دیگر شبها و روزهای ویژه در فرهنگ و سرگذشت ایرانیان شبی است که بر پایهی امید استوار شده است. یکی از بنیادینترین ویژگیها در فرهنگ و منش ایرانی امید است: امید به آیندهای بهتر. آیین شبِ زایش مهر نیز بر این امید بنیاد گرفته است. در این سامانهی نمادشناختی، شبِ پایان پاییز در پی آن شب آغاز زمستان درازترین و دیریازترین شب سال است. از سوی دیگر تیرهترین شب نیز. زیرا که در آن تاریکی دیرتر از هر شب دیگر سال به فرجام میرسد. از دیگرسوی، این شب شبی است که سرما و زمستان با آن آغاز میگیرد. در باورهای باستانی ایرانی، تیرگی و شب و سرما پدیدههاییاند اهریمنی. زیرا زیانباراند و دلازار. سترونی، خاموشی، پژمردگی را به همراه میآورند. ولی چرا ایرانیان در این شب خوانی ویژه و نمادین میگسترند و میکوشند که این شب را تا دمیدن خورشید و آغاز روز زنده بدارند. پاسخ بدین پرسش بازمیگردد به ارزش و کارکرد بسیارِ امید نزد ایرانیان. در درازترین و تیرهترین شب سال نیاز و امید هر ایرانی به دمیدن خورشید و برآمدن روز دلافروز و برخورداری جهان از فروغِ فرورینه بیش از هر زمانی است دیگر. آنان بدینسان آشکار میدارند و استوار که چیرگیِ تیرگی را که اهریمنی است برنمیتابند. مردمانِ فر و فروغ با شب و تاریکی پیوندی نمیتوانند داشت.
#چله #یلدا
☀️
3,910
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
همه مردمی باید و راستی
نباید به کاراَندرون کاستی
چو بیداد جوید یکی زیرْدست
نباشد خرَدمند و ایزدپرست
مکافات باید بدان بَد که کرد
نباید غمِ ناجوانمرد خَورد
نفرمود ما را جز از راستی
که دیو آورَد کژّی و کاستی
همه سودمندی زِ مردم بوَد
چو او گم شود مردمی گم بوَد
#شاهنامه #فردوسی
باشد که:
سرَت برتر از چرخِ درگاهِ کاخ
گزینش:#جعفر_جعفرزاده
خوشنویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
8,070
68
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
🍂🥀
برایت مینگارم نامهای
ای آنکه در راهی
ز بس پاییزها را دیدهام
سرگرم گل چیدن
دگر با رستن و پژمردن گلها
نه میخندم
نه میگریم...
سراینده و فرستنده: #وحید_کیخامقدم
#چکامه_پارسی
4,260
45
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
به کژّی تو را راهْ نزدیکتر
سویِ راستی راهْ باریکتر
به کاری کزو پیشدستی کنی
بِه آید که کُندیّ و سستی کنی
اگر جفت گردد زبان با دروغ
نگیرد ز بختِ سپهری فروغ
سخن گفتن کژ ز بیچارگیست
به بیچارگانبر بباید گریست
وگر شاهْ با داد و بخشایشست
جهان پر ز خوبیّ و آسایشست
وگر کژّی آرَد به داداَندرون
کبستش بوَد خوردن و آب خون
#شاهنامه #فردوسی
و در زندگیمان:
مبادا که جانْ جُز خرَد پرورَد
گزینش:#جعفر_جعفرزاده
خوشنویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
9,880
64
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
در چامهی کهن پارسی، واجهای «خ، چ، گ» خشن بهشمار میروند و به کار نبردن یا کمتر به کار بردن آنها در سروده، نشانهی هنر و زبردستی سراینده است. ولی حافظ این آیین (رسم) نانوشته را با سرودن بیتی بسیار زیبا با هفت «خ» به چالش کشید و نشان داد هنر و عشق میتوانند همهی خشونتها را به نرمشی زیبا و دلبرانه دگرگون کند:
خیالِ خالِ تو با خود به خاک خواهم برد
که تا زِ خالِ تو خاکم شود عبیرآمیز
✍ فرستنده #فاطمه_بشیری
#حافظ
5,140
94
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
📷 Photo
هم دانهی امید به خرمن ماند
هم باغ و سرای بی تو و من ماند
سیم و زر خویش از درمی تا به جُوی
با دوست بخور، گرنه به دشمن ماند
#خیام
#چکامه_پارسی
🍁
4,420
72
ادبسار
۳ خرداد ۱۴۰۵، ۰۶:۳۲
🔷🔶🔹🔸
🔅پالایش زبان پارسی
🔻اکران= Ecran، نمابار، پرده، پردهی نمایش، نمایش، نمایشدادن
❗️اکران واژهای فرانسوی به چِمار(معنی) «نمابار»(پردهی سینما) است. در زبان فارسی واژهی اکران چمار «نمایشدادن» نیز گرفته است.
✍نمونه:
🔺زمان اکران این فیلم نزدیک است=
زمان نمایش این توژ نزدیک است
🔺فیلم هنوز روی اکران است=
توژ هنوز روی نمابار/پرده است
✍ #مجید_دری
#پارسی_پاک
#اکران #Ecran
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادبسار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
🔷🔶🔹🔸
