زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @classicshear

۰

۲.۷k عضو

به‌روزرسانی شده: May 17, 2026 at 2:56 AM

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

چنل دوم ما برای شعر معاصر: @moasershaer

@classicshear offers specialized information about moasershaer for subscribers interested in سریال‌های کره‌ای (K-Drama)

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

+2

رتبه‌بندی زبان

#45

+1

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

مجموع: 2.7K

رشد 24 ساعت: +0 0%

Loading...

رتبه‌بندی

ورود لازم است

Loading...

Loading recommended channels...

آخرین پست‌ها

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

آن سایه نیست، دایم
دنبال او فتاده
چون من سیاه‌بختی
سر در پی‌اش نهاده:)
#هلالی_جغتایی

254

1

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

روی تو خوب و خوی تو بد، آه! چون کنم؟
ای کاش همچو روی تو می‌بود خوی تو!
#هلالی_جغتایی

261

4

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

وقتی ادبیاتچی باشی خیال می‌کنی کلمه‌ها مال خودتن، ارث باباتن، ولی یه روزی یه عصر شنبه‌ای شاید، یکهو متوجه می‌شی حتی همین سی و دو تا حرف هم مال «دیگران» بودن. همون دیگرانِ ترسناک.

244

2

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

هر دم ز جور خوبان
در حیرتم که ایزد
آن را که حسن داده
مهری چرا نداده؟

245

3

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

با جمع عشق‌بازان
تنها مرا چه نسبت؟!
آن جمله کمتر از من
من از همه زیاده
#هلالی_جغتایی

247

1

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی
بِه زان که دردِ دل به زبان اورد کسی!

372

3

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

گریه‌ای کو که جگرپاش کنم مژگان را؟

#شفایی_‌اصفهانی

354

0

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

یقین دِرُم اثر امشو به های‌هایِ مو نیست
که یار مسته و گوشِش به گریه‌های مو نیست

خدا خدا چه ثِمَر ای موذنا کامشو
خدا خدای شمایه خدا خدای مو نیست

نمود خو‌نمه پامال و خونبهامه نداد
زدم چو بر دَمَنش دست‌، گفت پای مو نیست

بریز خونمه با دست نازِنین خودت
چره که بِیتر ازی هیچه خونبهای مو نیست

بهار اگر شوِ صدبار بمیرُم از غم دوست
به جرم عشق و محبت‌، هنوز جزای مو نیست

#ملک‌الشعراء_بهار

402

3

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

نیست یک‌دم شکند خواب به چشم کس و لیک،
غم این خفتۀ چند،
خواب در چشم ترم می‌شکند.

نگران با من اِستاده سحر،
صبح می‌خواهد از من،
کز مبارک دم او، آورم این قومِ به‌جان‌باخته را
بلکه خبر،
در جگر لیکن خاری،
از ره این سفرم می‌شکند.

نازک‌آرای تن ساق گلی،
که به جانش کِشتم،
و به جان دادمش آب،
ای دریغا! به برم می‌شکند.

دست‌ها می‌سایم،
تا دری بگشایم.
بر عبث می‌پایم،
که به درکس آید،
در و دیوار بهم ریخته‌شان،
برسرم می‌شکند.

می‌تراود مهتاب
می‌درخشد شبتاب.
مانده پای‌آبله از راه دراز،
بر دَمِ دهکده مردی تنها،
کوله‌بارش بردوش،
دست او بر در، می‌گوید با خود:
غمِ این خفتۀ چند،
خواب در چشم ترم می‌شکند.


#نیما

737

5

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۶:۰۷

گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم
در عشوه‌خانه‌ی دهر این است حال مردم

تا خون دل توان خورد، ای تشنه‌ی کرامت
نزدیک لب میاور آب زلال مردم

همت ز خویشتن جو، چون بایزید و شبلی
نتوان گرفت پرواز، هرگز به بال مردم

در جلوه‌گاه معشوق، عمرم گذشت، لیکن
گه در نظاره‌ی خویش، گه در خیال مردم

بانگ انا الحق ما، بی های و هو بلند است
نتوان هلاک خود را، کرد از وبال مردم

هنگام عذرخواهی، تاوان زهر نوش است
گر جام جم نداری، مشکن سفال مردم

واله شده است عرفی، بر نقش خامهٔ خویش
تا چند فتنه گردد بر خط و خال مردم

#عرفی_شیرازی

427

4

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

هرجا غمی‌ست بر دل ما می‌کند دچار
دانسته روزگار که مرد تحملیم...

1,260

8

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

«با تلاشی که الان می‌کنم که به زندگی بچسبم، می‌توانستم اهرام مصر را بسازم...»

1,290

3

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

در رهگذر باد چراغی که تو راست
ترسم که بمیرد از فراغی که تو راست
بوی جگر سوخته عالم بگرفت
گر نشنیدی، زهی دماغی که تو راست!

#اثیرالدین_اخسیکتی

https://t.me/nafisehnemati_poem

1,520

10

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

خوان سپهر و سفره‌ی خاک و بساط دهر
پیش از ظهور عشق، نمکدان نداشته است!

#صائب_تبریزی

1,290

8

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

غم فرستادهٔ عشق است! عزیزش دارید!
که غریب است و زِ اقلیم وفا می‌آید...

#طالب_آملی

1,320

7

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

چه غم گر دامن پاکت به خونم گردد آلوده
که فردا هم به آب دیدهٔ من پاک خواهد شد
#عرفی‌_شیرازی

1,670

6

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

گفتم: که بعد از آن همه دل‌ها که سوختی
کس می‌خورد فریب تو؟ گفتا: هنوز هم!
#رهی_معیری

1,500

12

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

نمی‌خورم غم خود تا غم تو هست ای دوست
سر تو باد سلامت، به خود چه کار مرا؟:)

1,510

9

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

سعی کنید هرگز گذرتون به دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران نیفته. شما نمی‌دونید چرا ولی آموزشش می‌دونه.

1,440

7

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۳:۴۳

هر غم که رَه به خانه‌ی من یافت، برنگشت
نازم به دل‌نشینیِ ماتم‌سرای خویش...
#عرفی_شیرازی

1,510

11

0

زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

۱۹ فروردین ۱۴۰۵، ۱۵:۲۸

به صورت تو بتی کمتر آفریده خدا
تو را کشیده و دست از قلم کشیده خدا!
#سلیم_طهرانی

1,330

7

0

Showing 21 of 21 posts

No more posts