شارنامه| صلاح الدین خدیو

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @sharname1

۱۳.۶k عضو

به‌روزرسانی شده: May 6, 2026 at 3:19 PM

شارنامه| صلاح الدین خدیو

ارتباط با من @Salahkhadiw اینستاگرام: https://www.instagram.com/salah.khadiw

@sharname1 is a growing community focused on httpswwwinstagramcomsalahkhadiw and salahkhadiw and related topics

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (3 روز گذشته)

مجموع: 13.6K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🔺 مذاکرات ژنو: مسیر توافق یا راه منتهی به جنگ!

اگر کلی گویی های عراقچی و استفاده از عیارات همیشگی برای توصیف فضای مثبت مذاکرات را در کنار سکوت طرف آمریکایی بگذاریم، جای چندانی برای خوش بینی نمی ماند.
واقعا اگر پیشرفتی وجود داشت، از همین حالا تاریخ دور بعد تعیین می شد و گفتگوهای کارشناسی بر سر جزئیات و ریزەکاری ها منتظر دیدار بعدی مقامات سیاسی نمی ماند. علاوه بر آن به صورت نمادین هم که باشد، انتقال ادوات و تجهیزات نظامی به منطقه محدود یا متوقف می شد.

به نظر می رسد که هدف طرفین از مذاکره، بیش از رسیدن به توافق، نیت خوانی و درک ذهنیت راهبردی یکدیگر است.
شروطی که آمریکا معین کرده، عملا راه را بر هر گفتگوی معنادار می بندد و جنگ را به امری محتوم تبدیل می سازد. از این رو راهبرد ایران عمدتا مبنی بر این است که زمان گسست نهایی را هر چه بیشتر به تعویق بیندازد.

برخی منابع خبری امروز گفتند که ایران یک بستەی پیشنهادی روی میز گذاشته که شامل موارد زیر است: تعلیق غنی سازی و آزمایش های موشکی به مدت سه سال، ترک مخاصمه با اسرائیل به صورت اعلام نشده و پیشنهاد یک مشوق پانصد میلیارد دلاری برای شرکت های آمریکایی جهت حضور در صنعت نفت و معادن ایران و خرید هواپیما و خودرو.
اگر این پیشنهاد دقیق باشد، به معنای آنست که ایران با کار روی روان شناسی ترامپ دنبال آنست که یک راه خروج آبرومندانه از مخمصه برایش پیدا کند و فرصت اعلام پیروزی را به وی بدهد.
اگر این طرح از سوی کاخ سفید پذیرفته شود، ایران هم دستکم به مدت سه سال نفس راحتی می کشد و مانند دورەهای تنش زدایی میان آمریکا و شوروی در جنگ سرد، با اجتناب از جنگ، نفسی تازه می کند.
نکتەی اصلی همین محدودیت سه سالەای است که بر غنی سازی و توسعەی موشکی وضع شده، یعنی دقیقا انقضای آنها با رفتن ترامپ از کاخ سفید همزمان می شود.
همین امر پرده از هدف اصلی بر می دارد. زیرا نشان می دهد که تهران از راهبرد قبلی خود مبنی بر صیر و مقاومت استراتژیک تا پایان دورەی ترامپ انصراف نداده، بلکه در شرایط تهدید نظامی و فشارهای ویرانگر اقتصادی صرفا آن را روزآمد و کادوپیچ نموده است.

طرف دیگر معادله زوج امنیتی آمریکا - اسرائیل است. دور از ذهن است که آنها به امضای یک برجام دیگر رضایت دهند. شواهد و قرائن نشان می دهد که تصمیم خود را برای جنگ و بازتعریف معادلات امنیتی گرفته اند.
با این نگاه مذاکرات برای آنها بیشتر ابزاری جهت مشروعیت سازی سیاسی و تکمیل آرایش نظامی است. شاید تنها تفاوت آنها با ایران در بازەی زمانی مورد نیاز است.
آنها بجای سه سال دنبال زمان هایی کوتاه در حد چند هفته و چند ماه هستند.
البته اگر ترکیب فشارهای نظامی و اقتصادی ایران را به عدول از خطوط قرمز خود وا دارد، طبعا از آن استقبال و پس از دریافت هزینەهای لشکرکشی از قطر و عربستان، گزینەی نظامی را کنار می گذارند!

در هر صورت بدون وقوع معجزه یا اتفاقی نادر امکان رسیدن به توافق چندان محتمل نیست.
در سال های اخیر، بسیاری از ناظران، از بازگشت معادلات سیاسی و امنیتی جهان به قرن نوزده و قبل از جنگ جهانی اول می گویند.
داوری کاملا درست و واقع بینانه. جالب این است که در این مورد خاص درست مشابه ابتدای قرن بیست، یک خوش بینی مفرط و مکانیکی هم وجود دارد: همه قبول کردەاند کە بازتنظیم نظم شل شده تنها از راه جنگ ممکن است و جنگی کوتاه و پر شور و شوق هم در پیش است!
قدرت های اروپایی با این نگاه و بر سر یک رخداد ناگهانی پا در جنگ اول گذاشتند. اما جنگ چهار سال طول کشید و به مرگبارترین نبرد تاریخ جهان تا آن زمان مبدل شد.
شباهت های دراماتیک داستان ایران با آمریکا و اسرائیل با این تجربه انکارناپذیر است.
دوران 46 سالەی نه جنگ و نه صلح میان ایران و آمریکا به پایان رسیده و باید یکی از دو گزینه انتخاب شود.
قضیه فقط این نیست که اختلافات به نقطەی جوش رسیده، بلکه روابط بین المللی پای در مسیر تحولی اساسی نهاده است. آمریکا در رقابت با چین و جهت حفظ امپراتوری جهانی اش، به عقب نشینی و پیش روی های حساب شده می پردازد و ایران از مواردی است که در راهبرد جدید آن در دائرەی اهدافی قرار دارد که باید تعیین تکلیف شود.
#صلاح_الدین_خدیو

22,200

286

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

📷 Photo

🔺هزار نکته باریک تر ز مو این جاست!

تام باراک سفیر آمریکا در ترکیه و مسئول حل و فصل پروندەی سوریە، با انتشار تصویر بالا نوشت: ارزش یک عکس از هزاران حرف بیشتر است، آغازی تازه!

عکس همرسانی شده توسط آقای سفیر، تصویر دیداراسعد شیبانی وزیر خارجەی دولت احمد الشرع و ژنرال مظلوم عبدی فرماندەی نظامی کرد با وزیر خارجەی آمریکا در جریان کنفرانس امنیتی مونیخ است.
گفته می شود روبیو حاضر نشده به تنهایی با شیبانی دیدار کند و پذیرش او را منوط به حضور دو رهبر کرد حاضر در کنفرانس؛ مظلوم عبدی و الهام احمد نموده است.
تام باراک با ستایش از این تجمیع در حال تاکید بر سیاست واشنگتن در سوریه و در شمای کلی تر معماری جدید امنیتی منطقه است.

همانگونه که دیده شد در هفتەهای گذشته، آمریکا حاضر نشد پشت کردهای متحدش در سوریه را برای حفظ خودمختاری گستردەشان در سی درصد خاک کشور به شمول استان های کاملا عرب نشین بگیرد.
این چرخش در عین اینکه بازتابی از واقعیت های ژئوپولتیک منطقه و سنبەی پرزور ترکیه و نارسایی های ساختاری کردستان سوریه - در قیاس با بخش های کردنشین دیگر خاورمیانه - بود، یک دلیل مهم دیگر هم داشت:
خستگی و بیزاری واشنگتن از کژکارکردی های نظام های طائفی در عراق و لبنان و به ویژه سرخوردگی از اختلافات ملال آور و پایان ناپذیر دو حزب حاکم بر اقلیم کردستان با هم.
اختلافات این دو حزب علیرغم میانجیگری های همیشگی واشنگتن هیچ وقت فیصله نیافته است.
عراق و لبنان هر دو  بر اساس نظام سهمیە بندی قالب بندی شده اند. چیزی که اقلیت های مشتاق خودمختاری آن را دمکراسی تفاهمی می خوانند، از دید آمریکا به ابزاری برای تبدیل شدن آنها به حیاط خلوت ایران و بی ثباتی های بالقوه تبدیل شده است.

از این رو بر خلاف دهەی نود میلادی که کاخ سفید زمینەی پدید آمدن اقلیم کردستان را فراهم کرد، اکنون به تقویت دولت های ملی موجود جهت به عهده گرفتن تمام و کمال مسئولیت های امنیتی می اندیشد.
صد البته این به معنای نادیده گرفتن حمایت از ادغام دمکراتیک کردها در سوریه و حفظ برخی سویەهای فرهنگی و اداری خودمختاری آنها در رژیم جدید نیست.
فراتر از سوریه، پیام سیاست جدید آمریکا واضح است: هیچ دستور کار جدیدی برای حمایت از دعاوی اقلیت های قومی و زبانی در کشورهای دیگر خاورمیانه در کار نیست و عصر اعلام مناطق پرواز ممنوع به پایان رسیده است.
در واقع ترجیح کلی واشنگتن کار با پایتخت هاست نه مراکز قدرت دور از مرکز و برآمده بر اثر جذر و مدهای سیاسی.

طبعا آمریکا مانند هر قدرت امپریالیستی دیگر در ابتدا منافع خود را در نظر می گیرد. درگیری بی سرانجام در باتلاق عراق و افغانستان، هر کدام با انبوهی بازیگر فروملی، آن را مانند مارگزیدەای کردە که از هر ریسمان سیاه و سفیدی می ترسد. تصور کاخ سفید این است که تجربیات ناکام فوق، چیزی جز دو پاس گل اساسی به پکن نبوده است.
نکتەی مهم دیگر این است که همیشه ترجیحات امنیتی و راهبردی آمریکا و اسرائیل هم راستا نیست. هم دربارەی رفراندوم 2017 اقلیم کردستان و هم تحولات اخیر سوریه، تل آویو خواهان حمایت صریح و موثر از کردها بود. اما با مخالفت آمریکا مواجه شد و خود هم آنقدر عاملیت نداشت که راسا دست به اقدامی کارساز بزند.
#صلاح_الدین_خدیو

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🔺مونیخ از دژ انقلاب سرخ تا سنگر سلطنت

صرف نظر از مناقشه بر سر شمار جمعیت تجمع مونیخ، باید اذعان داشت که تا به امروز بزرگ ترین گردهمایی اپوزیسیون سلطنت طلب در اروپا بوده است.
علاقمندان به تاریخ و دارندگان حافظەی تاریخی نمی توانند مونیخ 2026 را ببینند و یاد برلین 1967 نیفتند: چرخش ایرانیان دیاسپورای آلمان از ضدیت با سلطنت تا بیعت با آن!
در سال 1967 محمد رضا شاه پهلوی جهت دیداری نه روزه به جمهوری فدرال آلمان سفر کرد. چشمتان روز بد نبیند! اپوزیسیون ضد شاه و متحدان آلمانی چپ گرایشان که از مدت ها قبل در مورد این سفر هشدار داده بودند، سنگ تمام گذاشتند. بن، برلین غربی و هر جای دیگری که شاه پا گذاشت، صحنەی تظاهرات خشونت آمیز دانشجویان ایرانی و آلمانی گردید.
طرفه آنکه شاه نیز با سرسختی و سماجت، لغو دیدارها و برنامەهای تدارک دیده شده را نپذیرفت و به ضرب باتوم پلیس هم که شده، در مقابل جمعیت خشمگین حاضر می شد.
به اذعان منابع آلمانی، این اعتراضات که تا آن زمان بزرگ ترین تظاهرات دانشجویی تاریخ آلمان بود، با کشته شدن یک دانشجوی آلمانی به نقطە عطفی در تاریخ آلمان پس از جنگ بدل شد.
این قتل که پس از چند دهه معلوم شد دسیسەی سرویس اطلاعاتی دولت کمونیستی آلمان شرقی بود، به رادیکالیزه شدن جنبش دانشجویی آلمان و اروپا انجامید.
از جمله، جنبش دانشجویی معتبر مه 1968 فرانسه که نظام سیاسی کشور را تا آستانەی سرنگونی برد، به نوعی محصول پویایی ناشی از سفر پرمساله و چالش افزای شاه سابق ایران بوده است.

ایران، اروپا و جهان در آن زمان در تب چهل درجەی چپ می سوخت و هذیان می گفت! هذیان های مالیخولیایی انقلابی! اما آنچه مورد ایران و تظاهرات بزرگ آلمان را علیحده می ساخت، عشق ویژەی ساواک به سرکوب  مفرط و تزریق حس تحقیر و خردشدگی به جامعه بود.
از این رو استقبال مخالفان از شاه در پایتخت های غربی متحدش، به نوعی انتقام از ساواک و مقابله با تحقیر آن بود.
صد البته انصاف حکم می کند، ابعاد جهانی مسالە را نیز دستکم نگیریم. کمتر از یک سال پس از سفر نامیمون شاه، تانک های روسی، دمکراسی مستعجل بهار پراگ را زیر چرخ های خود له کردند، اما از سنگ صدا برخاست، از دانشجویان چپ ایرانی و آلمانی نه!
چون شوروی سابق چپ و کمونیست بود، حق داشت هر کاری یا ملت خودش و ملل مستقل جهان بکند.
درست مانند امروز که نتانیاهو به صرف راست گرایی و ناسیونالیست بودن محق است، هر بلایی سر مردم غزه بیاورد.

حدود 60 سال پس از آن روزهای تب آلود، ایران، اروپا و جهان عمدتا به دندەی راست افتادەاند.
ایدەها و المان های چپ به ندرت شوقی بر می انگیزند و آلیاژهای سیاسی تازەای کە از ترکیب هوبت، ناسیونالیسم، دین و اقتدارگرایی بر آمدەاند، سکەی رایج روزگارند. مونیخ دیگر میزبان پرچم های سرخ پرولتاریا و کتاب سرخ مائوی ایرانیان مهاجر نیست، بلکه به نمایشگاهی پر زرق و بر از پرچم های شیر و خورشید تبدیل شده است.

غیر طبیعی نیست که در این چند دهه جهان سیاست و اندیشه چرخ خورده باشد و بی اعتباری ایده ها و گفتمان های کهن برملا! چه بسا در این وانفسا برخی اندیشەهای خوب هم به طاق نسیان نهاده شده و جای آنها را نظریات ناراست اما مفید به حال روزگار گرفته باشد.
مساله اما گرفتار شدن ایران بدست نوعی زمان پریشی حاد است. ایدئولوژی حاکم که یادگار روزگاران گذشته و مونیخ و پاریس های دهەی شصت میلادی است، گویی در عصر جنگ سرد سپری شده منجمد و همگام با زمانه یک قدم هم جلو نیامده است! به زنگار فساد و تملق آراسته شده، اما نتوانسته حتی در حد رفقای چین و روس تازه و نونوار شود.

فرضا به تطور و پویایی های خط مشی سیاسی و فکری کرملین بنگرید. پوتین با تمام پلشتی های فکری و کرداری، ظرفیت آن را دارد که همزمان از سوی چپ و راست افراطی اروپا ستایش شود.
چپ ها در وی نوستالژی شوروی و مبارزه با امپریالیسم را می بینند و راست تندرو هم او را تجسم راست کیشی ناسیونالیستی و محافظه کاری سیاسی می داند.
اسلام انقلابی ایران اما گرچه بعضا تحسین معدود چپ های هنوز ایستاده بر آرمان را بر می انگیزد، اما از سوی لشکر انبوه راست گرایان و لیبرال ها - علیرغم سویەهای راست گرایانە در سیاست داخلی - چون دشمن و دیگری تمدنی طرد می شود.
از این غریب تر، حکایت مبارزه با نظام جهانی و در ادبیات انقلاب اسلامی، نظام سلطه و گیر کردن در قرن 20 است. انقلابیون ایران پس از نیم قرن در حالی که به زعم خود هنوز در حال مبارزه با نظام سلطه به سرکردگی آمریکا هستند، که خود آمریکای ترامپ به بزرگ ترین تجدید نظرطلب و مخالف آن تبدیل شده است،
آمریکا با درک روح زمانه در حال ویرانی نظم لیبرال محور کنونی است و ایران هم با منطق 50 سال قبل همان کار را می کند! اشکال کار اما این جاست که ممکن است ایران بر اثر همین سوء تفاهم در حفرەهای امنیتی ناشی از تغییر سیستم و موازی کاری با آمریکا بیفتد.
#صلاح_الدین_خدیو

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🎥 Video

🔺آرام گرفتن پسر بلوچستان در قلب کردستان

محمد براهویی زاهدانی نوجوانی بلوچ است که هنگام زلزلەی سال 1396 سرپل ذهاب، در جستجوی کار راهی دیار کردستان می شود.
محمد که غیر از مادری معلول و خواهری خردسال کسی را ندارد، برای تامین معاش آنان چارەای جز کارکردن در سنین پایین نمی یابد.
او در شهر زلزله زدەی سرپل ذهاب، شاگرد مکانیک می شود. پس از چند سال کارگری، بر اثر تصادف جانش را از دست می دهد.
مردم سر پل ذهاب از پیر و جوان تا زن و مرد، محمد جوانمرگ را تشییع می کنند، هزاران نفر بر  پیکر او نماز می خوانند، تا کسی نگوید محمد غریب و بی کس است.
پسر بلوچ در خاک کردستان آرام می گیرد و اینک مادرش هم برای بدرقەاش از راه دور آمده، مادر داغدار می گوید که قصد ندارد پسرش را تنها بگذارد. مردم سرپل ذهاب هم آستین همت بالا زده و در حال جمع آوری کمک برای خرید خانە جهت تازەترین همشهری شان هستند.

کردها و بلوچ ها در سرتاسر این سال ها رنج دوران بردەاند تا بلکه ایران، خانەی خوبان شود.
امروز این برادری در سرپل ذهاب جلوەای تازه و تاریخی یافت. حتی اگر در آن گوشه خاورمیانه، با دسیسەهای بین المللی و و مطامع ژئوپولتیک قدرت های منطقەای و فرامنطقەای، رنج برادرانەی کردهای شام طعمەی ناسپاسی و بدکرداری های سیاسی  شود.
#صلاح_الدین_خدیو

27,300

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🔺چرا احتمال جنگ از توافق بیشتر است؟

اظهارات امشب ترامپ که عمدتا منعکس کنندەی مواضع اسرائیل بود، به برخی ابهامات طرح شده در روزهای اخیر خاتمه داد.
بعید است که تلاش مقامات ایرانی و برخی کشورهای منطقه برای تبیین منافع آمریکا و ضرورت تفکیک آن از زیادەخواهی های اسرائیل به سرانجام روشنی برسد.
این نگرانی به وضوح در مصاحبەی لاریجانی با تلویزیون عمان بازتاب یافت. جایی که از سفر نتانیاهو به آمریکا و تلاش برای خرابکاری در مسیر مذاکرات ابراز نگرانی کرد.

با این اوصاف اکنون صحنه روشن است. مقصود ترامپ از توافق، دیکته کردن خواسته های آمریکاست و نه مذاکرەی متعارف و حاوی بده بستان های معمول.
اگر خاطرتان باشد، در روزها و هفتەهای قبل از جنگ 12 روزه، برخی محافل سیاسی میانەرو در تهران از وجود شکاف میان آمریکا و اسرائیل و لزوم اغتنام تهران از فرصت آن سخن می گفتند.
برداشتی که اغلب ریشه در آرزوها و علائق سیاسی گویندگان آن داشت.

از اسفند پارسال که رئیس جمهور آمریکا نامەای رسمی و حاوی اتمام حجت به رهبران ایران فرستاد، تا کنون سیاست کلی وی در این قضیه تغییری نکرده است. هرچند بیان درهم و برهم و بعضا خالی از نزاکت سیاسی مواضع وی گاهی اوقات می تواند گمراه کننده باشد.
با این اوصاف درک مواضع حداکثری مقامات جمهوری اسلامی که قاعدتا بیش از ناظران بیرون در جریان ماوقع و جزئیات هستند، آسان است. تهران در برابر دستور کار سیاسی غیر قابل قبول ارائه شده از سوی ترامپ و نیز بی اعتمادی کامل به آمریکا بخاطر جنگ غافل گیرانەی تابستان، عملا خود را در برابر تهدیدی وجودی می بیند.

هر بازیگر سیاسی معتبر وقتی میان دو گزینەی جنگ و تسلیم قرار می گیرد، ابتدا به خلق شق سوم می اندیشد. اما اگر امکان آن وجود نداشت، به ناچار جنگ را می پذیرد. این الگو با رفتار ایران همخوان است که با طرح جنگ گسترده و منطقەای شدن حتمی آن می کوشد هزینەهای اقدام احتمالی را برای طرف مقابل بالا ببرد.
شق سوم همان چیزی است که قطر و ترکیه و مصر، نه از حب علی بلکه از بغض معاویه در پی تحقق آنند. آن طرف دیگر قضیه اسرائیل است که با هرچه در توان دارد می کوشد گزینەی سوم در منو قرار نگیرد.

شکاف عظیم بین مواضع ایران و آمریکا به گونەای است که بدون کوتاه آمدن بیشتر یک طرف امکان کمی برای توافق باقی می گذارد.
امروز از زبان یک منبع نزدیک به دولت ایران گفته شد که پیشنهاد این سه کشور، چیزی جز تلطیف و مرحله بندی کردن شروط سەگانەی واشنگتن نیست.
تازه آنهم در صورت پذیرش احتمالی معلوم نیست به لغو کامل تحریم ها بینجامد و احتمالا تنها امتیاز آن تعویق جنگ خواهد بود.

اکنون این پرسش پیش می آید که دلیل تعلل ترامپ چیست؟
اولا: امیدوار است که با تداوم وضعیت فعلی و نگه داشتن شمشیر داموکلس جنگ روی سر ایران، بدون جنگ تهران را به عقب نشینی و پذیرش خواستەهایش وادارد.
دوما: همزمان با راهبرد بالا در حال تکمیل تمهیدات و تدارکات نظامی برای جنگ احتمالی است.
سوما: در مورد دامنه، عمق و شدت اقدام نظامی هنوز به جمع بندی نهایی نرسیده و رایزنی و مناقشات با متحدش اسرائیل هنوز ادامه دارد.
با توجه به انتخابات پیش روی کنگره و رخدادهایی چون جام جهانی فوتبال و ضرورت صیانت از جامعەی رای دهندگان به حزب جمهوری خواه احتمالا به ضربەای قاطع و سریع می اندیشد که خطوط قرمز تهران را جابجا کند.
به این امید که بتواند ایران را در موقعیتی ضعیف تر از امروز به پذیرش شروط خود وا دارد.

این همان نقطەای است که تهران هم چشم امید به آن دوخته: پس از مقاومت در برابر حمله و هجوم به پایگاه های آمریکا در منطقه و افزایش ریسک و تنش های اقتصادی و سیاسی در خلیج فارس، بتواند آمریکا را به ترک مخاصمه وا دارد.
با این اوصاف می توان گفت، جنگ قطعی است، اما پیامدهای آن و واکنش های زنجیرەای که بر می انگیزد، ممکن است کاملا برای طرفین مکشوف نباشد.
در ژوئن 1982 که ارتش اسرائیل بیروت غربی را در محاصره گرفته بود، فدائیان فلسطینی با قلم سیاه روی دیوارها می نوشتند: لا خیار الا القتال! راهی جز جنگ نمانده! به نظر می رسد ایران عملا در برابر این منطق سرد و بی رحم قرار گرفته است.
#صلاح_الدین_خدیو

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🔺پشت درهای بستەی کاخ سفید چه گذشت؟

دیدار سە ساعتەی ترامپ و نتانیاهو در مورد ایران بدون برگزاری کنفرانس های خبری معمول خاتمه یافت. فقط ترامپ پس از آن در شبکەی شخصی اش همان مواضع قبلی را تکرار کرد: فعلا تصمیم قطعی نگرفتەایم. به نفع ایران است که توافق کند. دفعەی قبل معامله نکردند و ما با عملیات چکش نیمه شب به آنها ضربه زدیم.

اگر دیدار امشب کاخ سفید و سخنان ترامپ را در کنار ترافیک دیپلماتیک عمان و قطر و مصاحبەی لاریجانی با الجزیره قرار دهیم، به نتایج ذیل می رسیم:
علی لاریجانی می گوید مقامات عمانی خواستەهای طرف آمریکایی را مکتوب کرده و تحویل ما دادەاند.
این خواسته ها قاعدتا همان شرط های سەگانە دربارەی هستەای، موشکی و نیابتی است.
احتمالا ترامپ منتظر پاسخ منفی یا مثبت ایران در زمانی معین است. در این فاصله به فشارهای سیاسی، اقتصادی و نظامی علیه ایران ادامه خواهد داد.

به احتمال قوی ایران بجای رد صریح تلاش می کند پنجرەی دیپلماتیک را نیمه باز نگه دارد و با گفتن بله، اما.... گسست نهایی را به تاخیر اندازد.
از اینجا به بعد توپ در زمین ترامپ است. البته اگر باز نقشەای در کار نباشد و در حین رد و بدل شدن پیام ها و ادامەی گفت و گوها دست به ماشه نبرد.

آنچه این جنبەی قضیه را اندکی مشکوک می کند، استقبال بدون تشریفات از بی بی و عدم برگزاری کنفرانس خبری معمول پس از پایان دیدار است.

دربارەی جواب ایران هم نیازی به تئوری های توطئه و خیال بافی نیست. منطقا نمی تواند از موشکی به عنوان اصلی ترین اهرم بازدارندگی خود دست بردارد.
دیدارهای دیروز و امروز لاریجانی با رهبران حوثی و حماس هم که نیازی به توضیح ندارد.
در واقع آنچه جدید است صرفا ششمین سفر نتانیاهو به کاخ سفید در یک سال اخیر است.
بی بی با علم به جواب منفی ایران، رفته دل دونالد را قرص کند که مبادا کوتاه بیاید.

#صلاح_الدین_خدیو

14,700

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

📷 Photo

🔺ترامپ و شیطان نمایی دشمنان

کارتن نژادپرستانەی دونالد ترامپ علیە اوباما و همسرش که زیر فشار رسانەها و افکار عمومی حذف شد، نوک قلەی کوه یخ عظیمی را برملا کرد که به نحوی تمام آمریکا را در بر گرفته است. می توان گفت که به قدرت رسیدن ترامپ به نوعی واکنشی غریزی به ریاست جمهوری یک سیاهپوست در آمریکاست.
اتفاقی که برتری طلبان سفیدپوست، محافظه کاران کاتولیک و،پروتستان های انجیلی و فرودستان اقتصادی ناراضی را در جبهەای واحد گرد آورد.
ریشه های قدیمی این پویش را حتی باید به عقب تر و سنت های ضد لیبرال آمریکا در جنگ داخلی قرن نوزده و تبعیض نژادی میانەی سدە بیست برد

یک جنبش جدید نژادپرستانه که راست افراطی به رهبری ترامپ، هدایت آن را بر عهده دارد.
میمون نمایی اوباما صرفا کار امروز نیست. در سال 2008 کە وی کاندیدای ریاست جمهوری شد، بارها از سوی رسانەهای اصلی جریان راست، در هیات میمون های آفریقایی به تصویر در آمد. به علت داشتن پدری کنیایی که مارکسیستی ضد استعمار بود، مرتب ملامت می شد و به علت داشتن ریشه های مسلمان در اجداد پدری، مسلمان مخفی نام گرفت.

راست افراطی یک جریان نیرومند است که دو بار ترامپ را به کاخ سفید رسانده و احتمال می رود که سه سال آتی باز پشت سر یک ترامپیست جمهوریخواه دیگر قرار گیرد.

با این اوصاف، انقلابی سیاسی در آمریکا به وقوع پیوسته که محصول سه عامل عمده است:
بحران اقتصادی 2008 و رکود و پیامدهای درازدامن آن.
ریاست جمهوری اوبامای سیاهپوست و انعطافش در قبال ایران و رقبای دیگر آمریکا و پردازش تئوری های توطئه در مورد آن.
شکست در عراق و افغانستان و برآمدن چین به عنوان قدرتی در جستجوی هژمونی.

درست مانند ظهور ریگان که پاسخ راست آمریکا به شکست ویتنام و ایران بود، آمریکای ترامپ در جستجوی جبران مافات است.
ریگان با یک سیاست خارجی ستیزه جویانه و اصلاحات اقتصادی ضد دولت امپراتوری شوروی را سرانجام پس از چهل سال جنگ سرد به زانو درآورد.
ترامپ با الگوبرداری از سلف جمهوری خواهش در پی تصویر و روایت قدرت جدیدی از آمریکاست.
ونزوئلا، ایران و کوبا قدرت های متوسطی و قسمی اهداف نسبتا آسان هستند که در سیبل تهاجم او قرار دارند. هدف اصلی اما چین است و نوعی مهار سیاسی و اقتصادی از نوعی که شوروی سابق را به زانو درآورد.
انتظار در ایران برای به پایان رسیدن سه سال باقیماندەی دورەی ترامپ، خطایی تحلیلی و توهمی خوش بینانه است. این قصه سر دراز دارد.
#صلاح_الدین_خدیو

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🔺در باب پیوستن پسر بیژن جزنی به پور پهلوی!

پیوستن ماکسیمیلیان جزنی فرزند بیژن جزنی  به اردوی رضا پهلوی اهمیتی فراتر از موج تجدید نظر خواهی لشکری از چپ ها و اسلام گرایان پشیمان سابق دارد.
سلطنت طلبی یک "شاهزاده کمونیست" و فرزند خانوادەای جد اندر جد تودەای و کسی که پدرش توسط پهلوی پدر، در زندان ترور شده، نه یک رخداد فردی بلکه علامت یک دگرگونی فکری و چرخش گفتمانی بنیادین است. اگر نگوییم نماد انقلابی محافظه کارانه و راست که چندین سال است وجنات فکری و سیاسی  آن هویدا گشته است.

تبیین این تحول غریب با الگوهایی از قبیل کمونیست شدن فرزندان روحانیت و طبقات بالا و شاهزادگان قاجاری در اوایل و اواسط سدەی گذشتەی شمسی ممکن نیست. زیرا پدیدەی پیشگفتە جنمی روشنفکرانه داشت و از الگویی جهانی پیروی می کرد؛ مارکسیسم پس از جنگ دوم جهانی آنقدر جذاب بود که جهان سوم سهل است، بلکه تا چهار دهه فضای فکری و فرهنگی غرب و دانشگاه های معروفش را هم به تمامی به تسخیر خود درآورد‌ه بود.
اما پهلوی طلبی این روزها در مقام قسمی رجعت به گذشته و ترجیح امر کهنه، پدیداری تودەای و اساسا ضد روشنفکری است. ابتدا به ساکن کیفرخواستی افراطی علیه نخبگان و روشنفکران چپ گرا و مسلمان و حتی ملی و مصدقی است که شالودەهای فکری و سیاسی انقلاب 1357 را فراهم آوردند.

وقتی کسی مثل پسر جزنی یا اسماعیل وفا یغمایی "شاعر مجاهد خلق" و سرایندەی سرود آتشین "در باروت" در کنار خیلی از اصلاح طلبان و اسلام گرایان دوآتشەی سابق سر از خیمە و خرگاه رضا پهلوی در می آورند، باید دانست که پای تحولی تودەای و مردم انگیز( پوپولیستی) در میان هست.

نقطه عزیمت سلبی این چرخش و این حقیقت که پیدایش آن معلول نارضایتی عمیق و گسترده از وضعیت کنونی است، توفیر چندانی در ماهیت آن نمی کند.
این موج کی و چگونه برخاست، هم دقیقا معلوم نیست. اما با اندکی تسامح می توان سال  1396 و آغاز دولت دوم حسن روحانی را به طرزی نمادین سال این وارونگی نامید. آذر آن سال که پویش جعلی پشیمانی توسط محافظه کاران حاضر در هستەی قدرت رقم خورد، تا اردیبهشت سال بعد که ترامپ قرارداد برجام را پاره کرد، شش ماه پر از حادثه و تحول بر ایران گذشت.
با زمین خوردن دولت روحانی بر اثر ترکیبی از فشارهای داخلی و خارجی و بی کفایتی های کارکردی دولت، چشم انداز اصلاح درون سیستمی هم از کف رفت.

در چهلمین سال انقلاب، احتمالا برای نخستین بار به شیوەای جدی و گسترده، اصل پارادایم آن در تمام رهیافت های چپی، ملی و مذهبی زیر سوال رفت. این اتفاق محصول پایان احساس شرمی بود که تا آن زمان دارندگان نگاه راست در مناظرات سیاسی و مباحث رسانەای و پلمیک های روشنفکرانه متحمل می شدند.
زمانی که گفتمانی در جامعه مسلط است، دل شیر می خواهد تا دارندگان عقاید مخالف، بدون اگر و اما و بدون وانمود کردن به پذیرفتن پارەای از اصول آن، بانگ خویش را بلند کنند.
این پردەی شرم را زمین خوردن/زدن دولت دوم روحانی - آخرین بارقەی باقیماندەی جمهوریت محتضر - درید.

از حق نباید گذشت که پیش از آن برجستگی فکری و اخلاقی پارادایم انقلاب بهمن، حداقل بە مدت دە سال توسط ایدەها و مصطلحات زبانی و مفردات بدیع کلامی راست مذهبی افراطی مثله شده بود.
جریان موسوم به نواصولگرا که بعدا در قالب جریان هایی چون پایداری تجسد یافت، صرفا گفتمان انقلاب را از جوهر راستین آن تهی نکرد، بلکه با راست روی فکری و ایدئولوژیک و چپ روی سیاسی، عملا بستر را برای راست ناسیونالیستی غیرمذهبی آماده نمود.
امری که عطف به خویشاوندی و حتی یگانگی بنیان های فکری دو گفتمان راست افراطی اقتدارگرا، یکی مذهبی و دیگری سکولار، بیش از پیش قابل فهم است.

به این متغیرها باید عامل مهم دیگری را هم افزود: یک دگرگونی بزرگ مقیاس در طراز جهانی که عبارت است از برتری یافتن اقتصاد بر سیاست و هر قسم ایدئولوژی، و محاسبەی آن در پیمایش قدرت و مشروعیت دولت ها.
انقلاب اسلامی ماهیتا از این منظر چیزی در چنته نداشت: چرا که اساسا نه برای بهبود رفاه و معیشت مردم، بلکه به منظور اصلاح اخلاق و رفتار آنان و تبدیل خلایق به انسان طراز نوین مکتبی خالص و مخلص آمده بود.
طبعا در صحنەای جهانی کە همه چیز با عدد و رقم و درآمد سرانه و اندلزەی رفاه سنجیده می شود، همین فقره برای سلب مشروعیت کفایت کند. بماند فساد و آزمندی بخشی از زمامداران که شکاف عظیم میان قول و عمل را برملا می کرد.

احتمالا واپسین بخت انقلاب برای خلق روایتی نو و تزریق خونی تازه، در پیشروی ژئوپولتیک جمهوری اسلامی در پایتخت های عرب منطقه نهفته بود. فرصتی که با تحولات پس از هفت اکتبر از میان رفت و نشان داده شد که ابری گذرا مانند پیشروی شوروی سابق در آسیا و آفریقا در دهەی هفتاد سدەی بیست بوده است.
البته سخن در باب برآمدن این پویش ارتجاعی و منادی به گذشته بسیار است. فعلا به همین بسنده می کنم.
#صلاح_الدین_خدیو

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🔺مذاکرات امروز و  آقای خوب*

عباس عراقچی:
امروز بحث‌های خوبی انجام شد، دیدگاه های خوبی مطرح شد و بنا شد ادامه‌دار باشد. اگر همین روند ادامه داشته باشد به نظرم به یک چهارچوب خوب برای توافق خواهیم رسید.
غیر از اظهار نظر کلی و محتاطانەی فوق، تقریبا چیزی از جریان مذاکرات امروز عمان به بیرون درز نکرده است. با ادامەی سکوت مرموز مقامات آمریکایی، می توان این فرض را جدی دانست که روند مذاکرات پیشرفت چندانی نداشته و فاقد دستاورد ملموسی بوده است.
فرضیەای که خبر وال استریت ژورنال هم آن را تایید می کند. این روزنامه می گوید که ایران حاضر نشده از مواضعش در مورد غنی سازی کوتاه بیاید و با انتقال ذخائر اورانیوم هم موافقت نکرده است.
به ظن قوی این خبر درست است و با استراتژی مذاکراتی ایران همخوانی دارد. تهران پروندەی هستەای را خاکریز پروندەی موشکی می داند و اگر در این باره امتیازی هم بدهد، در بدو امر این کار را نخواهد کرد.
بدین معنا که میانجی های منطقەای برای نزدیک کردن طرفین به هم، پبشنهاد دستور کاری گام به گام دادەاند: اول هستەای، دوم موشکی و ...
با این وصف، تاکتیک ایران منطقی است، اما با وضعیت بحرانی منطقه و فوریت مذاکره و توافق همخوانی ندارد.
خاصه اینکه ناشکیبایی ترامپ و بی حوصله بودنش برای ماراتن های مذاکراتی معلوم است و عملا با راهبرد خرید زمان ایران تقابل دارد.
اعلام تحریم های جدید علیه ایران در حالی که هیات های سیاسی هنوز محل مذاکرات را ترک نکردەاند، ناظر بر این معناست.
حضور نامنتظرەی فرماندەی سنتکام در جلسه هم طبعا سازگاری چندانی با یک روند دیپلماتیک طولانی و دستور کار فنی با پیشرفت های میلی متری مانند برجام ندارد.
بر این اساس اگر اتفاق خارق العادەای رخ ندهد، امکان زیادی برای توقیق راه حل سیاسی وجود ندارد.

* مقصود سید عباس عراقچی است که بنا بر عادت و شاید از روی احتیاط واژەی خوب را چاشنی پاسخ های دیپلماتیک می کند.
شایان ذکر است که آندری گرومیکو که چهل سال وزیر خارجەی شوروی و به عبارتی سخنگوی بلوک شرق سابق بود، در محافل غربی به " آقای نه " شهرت داشت.
ترکیبی از سماجت و سرسختی با ذهن ایدئولوژیک و خونسردی و سردمزاجی شخصی وی را شایستەی این کنیه کرده بود. مضاف بر آن بر خلاف همتایان غربی که دارای دیدگاەهای سیاسی متنوع و بعضا جهان بینی های متفاوت با دولت های متبوع خود بودند، وی صرفا یک آپارتچیک حزبی و سخنگوی صرف بود.
#صلاح_الدین_خدیو

شارنامه| صلاح الدین خدیو

۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۳:۲۷

🔺معمای مسقط وموشک و مذاکره!

نقل است که پس از کودتای 28 مرداد و محکومیت دکتر مصدق در دادگاه نظامی، جمعی نزد آیت الله بروجردی می روند و خواهان شفاعت او نزد شاه می شوند.
زعیم غیر سیاسی حوزەی علمیەی قم کە نمی خواست پا پیش بگذارد، می گوید: شفاعت مصدق دشوار است. او به صورت انگلیس پنجول زده و سخت است کاری کرد!
این داستان به نوعی حکایت برنامەی موشکی ایران هم است. ایران با موشک هایش به صورت اسرائیل - عزیز دردانەی آمریکا - پنجول زده است!

با این اوصاف پیش بینی به سرانجام نرسیدن مذاکرات روز جمعه کار دشواری نیست. هر عقل سلیمی می داند که در حال حاضر تهدید برنامەی موشکی ایران برای اسرائیل به مراتب از برنامەی هستەای بیشتر است.
برنامەی هستەای با عقب رانده شدن آن در جنگ تابستان، در حال حاضر تهدیدی فوری نیست. به سختی می توان باور کرد که آمریکا و اسرائیل در شرایطی که ایران بر اثر بحران اقتصادی و جنگ و از دست رفتن متحدان نیابتی تضعیف شده، از تلاش برای محدود کردن ظرفیت موشکی آن دست بردارند.
این امر حتی از پروندەی نفوذ منطقەای آن مهم تر است و ضرباتی که اسرائیل در جنگ ژوئن از آن خورد، از دید استراتژیست های غربی فراموش کردنی نیست.

شخصا بر این اعتقادم که در کنار متغیرهای ریز و درشت فراوان که جرج بوش پسر را به سمت تصمیم پراشتباه جنگ دوم عراق و تغییر رژیم آن در سال 2003 راند، سهم دو عامل پررنگ بود:
اول: حملات موشکی عراق به اسرائیل در ژانویە و فوریەی 1991 و دوم، تلاش سازمان اطلاعاتی آن برای ترور جرج بوش پدر پس از دوران ریاست جمهوری و در اثنای دیدار از کویت در سال 1993.
هر دو عامل جدا از اینکه دلالت های راهبردی و نظامی پررنگی داشتند، از ظرفیت زیادی برای تحریک انگیزه های روان شناختی و برافروختن حس انتقام برخوردار بودند.
صنعت موشکی بومی ایران که توانایی آفندی خود را ثابت کرده، یک منبع هراس دائمی برای آمریکا و متحدانش است. به این عامل، موضوع تلاش برای ترور ترامپ پس از دور اول ریاست جمهوری را نیز اضافه کنید!
#صلاح_الدین_خدیو

Showing 10 of 10 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

شارنامه| صلاح الدین خدیو

شارنامه| صلاح الدین خدیو

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (3 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

Карта мира

اینترنت ازاد | بشکن 🟠

‏متجر همام بيع وشراء الحسابات

سكربت الطيارة والتفاحة

𝐌𝐨𝐛𝐨 𝐓𝐢𝐤 𝐓𝐚𝐤

کلت فروشی اسلحه فروش کلت کمری

نايس اپل استور

لحظه آخری

کانال‌های تلگرام مرتبط

Карта мира

اینترنت ازاد | بشکن 🟠

‏متجر همام بيع وشراء الحسابات

سكربت الطيارة والتفاحة

𝐌𝐨𝐛𝐨 𝐓𝐢𝐤 𝐓𝐚𝐤

کلت فروشی اسلحه فروش کلت کمری

نايس اپل استور

لحظه آخری

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها