یادداشت‌های یک روانپزشک

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @Hafezbajoghli

۱۴.۹k عضو

به‌روزرسانی شده: May 13, 2026 at 1:29 AM

یادداشت‌های یک روانپزشک

من روانپزشک هستم. قسمت‌هایی از كتاب‌هایی كه می‌خوانم را همرسان می‌کنم و براي‌شان پی‌نوشت می‌نويسم. تلفن منشی برای گرفتن نوبت آنلاین 09120743890 https://t.me/Hafezbajoghli/9569

Follow @Hafezbajoghli to stay updated with the latest httpstmehafezbajoghli9569 and 09120743890 trends and news

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (10 روز گذشته)

مجموع: 14.9K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

من یه کشفی کردم!

تمام لوگوهای توالت‌ها سکسیستی (جنسیت‌زده) هستن و به کلیشه‌های جنسیتی دامن می‌زنن.
چه اصراریه توالت‌ها لوگو داشته باشن؟! خب فقط بنویسید مردانه یا زنانه.

1,160

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

فقط می‌دانستم که اگر برده داری هنوز در قرن بیست و یکم قانونی بود پا می‌شدم می‌رفتم پشت کامپیوتر و همان لحظه از "ای بی" یک آدم می‌خریدم.
(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: هنوز هم می‌شه آدم خرید. اصلن پدیده‌ی نادری نیست. من آدم‌های زیادی رو می‌بینم که همسرشون رو به بردگی گرفتن. یک میلیون رشته‌ی نامریی به شکل‌های مختلف به پای طرف بسته شده که طرف عملن نمی‌تونه از این بردگی نجات پیدا کنه. به بردگی گرفتن کارگران توسط کارفرمایان که خود حکایتی دیگر است. من داینامیک برده‌داری را به صورت طیفی در خیلی از رابطه‌ها می‌بینم. برده‌داری صددرصدی هم نباشه، سی چهل درصدی هست. در حدی هست که نشه ازش بیرون اومد. برده‌داری اصلن چیزی نیست که منقرض شده‌باشه. جزو ذات بشره. بخشی از انسانیت ماست. انسان موجودی است برده‌دوست و برده‌خواه.

992

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

من یه کشفی کردم!

در زبان انگلیسی "باهات قهرم" یا "با من قهر کرد" نداریم! پکیج واکنش‌های هیجانی که به نام "قهر" شناخته می‌شه را اون‌ها ندارن.

پ.ن: واژه‌ی تخصصی passive agression بار معنایی واژه‌ی بسیار رایج و مصطلح "قهر" در فرهنگ ما را نداره.

پ.ن۲: قهر، قهر، تا روز قیامت قهر!

1,030

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

من هم در جاده‌ی ابدیت بودم و به قول کافکا دوش به دوش مرگ از سرازیری پایین می‌رفتم.
در سرزمین درونی خودم نشستم و مشغول کار شاق سوگواری برای خودم شدم. لبه‌ی کلاهم را برای هر چه که در درکش ناتوان بودم پایین آوردم.
(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: جدای از این تضمین بسیار زیبا از کافکا (پایین رفتن از سرازیری جاده‌ی ابدیت، دوش به دوش مرگ)
این‌که برای هرچه که در درکش ناتوان بود لبه‌ی کلاهش رو پایین می‌آورد خیلی خوب بود. من خیلی وقت‌ها در جلسه‌ی تراپی این تکنیک رو لازم پیدا می‌کنم. بهتره یه کلاه سرم بذارم و جاهایی که از درکم خارج می‌شه به جای زرزر کردن و تراوش افاضات فقط لبه‌ی کلاهم رو بدم پایین. همین.

946

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

این‌قدر تلاش نکن که مقلد نباشی.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)

پ.ن: درسته که ویژگی هنرمند خوب اینه که امضای خودش رو داشته باشه و کارش تقلیدی نباشه ولی به شرطی که این اتفاق خود به خودی باشه. نه این‌که زور بزنه که مقلد نباشه! یا زور بزنه که متفاوت باشه! آقا این قدر زور نزنید. دنیا ارزشش رو نداره به خدا.
البته کشف من اینه که هنرمندان بر خلاف چیزی که ادعا می‌کنن، ذاتن تاجرن. با همون منطقی که در دنیای تجارت "نادر بودن" ارزشه، در هنر هم "متفاوت‌بودن" ارزشه. من هیچ فرقی بین هنرمندان و املاکی‌ها نمی‌بینم. هر دوشون از یک قماشن.

1,200

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

📷 Photo

‌
این عکس رو الان موقع پیاده‌روی تو پارک گرفتم. هرچی فکر کردم نفهمیدم رو چه حسابی یکی از این عکس‌ها نمایان‌گر مرده یکی‌ دیگه زن؟

1,160

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

📷 Photo

‌
این عکس رو الان موقع پیاده‌روی تو پارک گرفتم. هرچی فکر کردم نفهمیدم بر چه مبنایی نماد اورژانس شده "صلیب سیاه"؟ می‌خوان مثل خارجیا "صلیب سرخ" نشیم خدای نکرده؟!

1,220

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

هر وقت آسمان صاف و آفتابیه احساس می‌کنم هدف بزرگی پشت خلقت خداوند هست. درست نمی‌گم؟

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)

1,310

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

📷 Photo

‌
فیلم Stutz یک مستند در مورد جلسات تراپی دکتر Stutz، روانپزشک آمریکایی با یکی از مراجعانش است. فیلم در سال ۲۰۲۲ تولید شده.
در این مستند مراجع از روانپزشکش درخواست می‌کند که در مورد جلسات‌ واقعی‌شان فیلم مستند بسازد. جریان مستند کم کم به سمت تغییر موقعیت روانپزشک و مراجع پیش می‌رود و روانپزشک جسورانه و صادقانه خودش را در موقعیت سوال‌های روانکاوانه‌ی مراجع از زندگی خصوصی درمانگر می‌گذارد. برخورد انسانی، صادقانه، با اصالت و عاری از هر نوع ادا اطوار درمانگرانه‌ی دکتر Stutz من رو میخ‌کوب این فیلم کرد و از تک تک دیالوگ‌هاش لذت بردم. توصیه می‌کنم این فیلم رو ببینید. یکی از بهترین فیلم‌ها برای آشناشدن با فضای اصیل اتاق درمانه.

1,360

یادداشت‌های یک روانپزشک

۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۶:۴۸

چرا این قدر زور می‌زنین معاصر باشین؟ شما در زمان حال زنده‌این. مهم نیست چی‌کار می‌کنین. شما خودتون معاصرید!

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)

پ.ن: قابل توجه هنرمندانی که زور می‌زنن نوگرا باشن! آقا شما خودتون معاصرین! اومدیم یه دقیقه خودتون رو ببینیم!

1,170

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

امروز یک اصطلاح قشنگ مدیریتی یاد گرفتم!

یک کمپانی برای دادن پیشنهاد به مشتریانش دو نوع رویکرد می‌تونه داشته باشه:

opt-in approach و opt-out approach

وقتی سیاست یک کمپانی opt-in approach باشه یعنی بای دیفالت اون پیشنهاد به مشتریان تعلق نمی‌گیره. باید خودشون انتخاب کنن. مثل این که در یک فرم نوشته بشه آیا مایلید برای شما ایمیل بفرستیم؟ آیا مایلید توسط پیامک از حراجی‌های ما باخبر شوید؟ آیا مایلید وقتی این اپلیکیشن را دانلود کردید برای شما نوتیفیکیشن بیاد؟
مشتری‌ها در صورت تمایل آن‌ گزینه را انتخاب می‌کنند.
اما در مورد opt-out approach آفرها بای دیفالت به مشتری‌ها تعلق می‌گیرند، مگر این‌که خودشان اعلام کنند که تمایلی به دریافت آن ندارند.
مثلن ایمیل یا پیامک حراج‌ها برای همه‌ی مشتریان فرستاده می‌شه مگر این‌که خودشان آن‌را لغو کنند. یا سوپ مجانی قبل از غذا برای همه‌ی مشتری‌های رستوران سرو می‌شه، مگر این‌که خودشان نخواهند.
در هر دو رویکرد حق مشتری برای نپذیرفتن آن پیشنهاد حفظ می‌شه ولی در مورد دوم یعنی opt-out معمولن میزان مشارکت و پذیرش بالاتر می‌ره.
حالا یک مثال پزشکی می‌زنم: اگر علایم بیماری که به پزشک مراجعه می‌کنه قویا مطرح‌کننده‌ی ابتلا به HIV باشه، طبق توصیه‌ی CDC (مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها) در آمریکا پزشک برای درخواست تست HIV باید رویکرد opt-out داشته باشه. یعنی پزشک موظف است به بیمار بگه در شرایط تو من به صورت روتین درخواست آزمایش HIV می‌دم، مگر این‌که خودت رضایت نداشته باشی. این طوری هم بیمار را تشویق به دادن یک تست تشخیصی مهم کرده‌ایم، هم حق او برای نپذیرفتن را به رسمیت شناخته‌ایم.
پ.ن: از قوانین فشل ایران بگذریم که بارها پزشکان بدون این‌که به بیمار توضیح بدهند چه آزمایشی برای او نوشته‌اند و رضایت او را داشته باشند، بدون اطلاع او برایش آزمایش HIV می‌نویسند.
پ.ن۲: فکر می‌کنم انتظار توضیح به بیمار برای آزمایش‌های درخواستی او در جامعه‌ی ما خیلی لاکژری باشه. شما اگه رو تخت بیمارستان بستری باشید و پرستار داخل سرم شما چند تا آمپول بزنه و ازش بپرسید این‌ها چی هستن داری وارد سرم می‌کنی، در بیشتر موارد واکنش و پاسخ مناسبی نمی‌گیرید، حتا در بیمارستان‌های خصوصی. چه برسه کسب رضایت بیمار برای انجام آزمایش HIV!

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

من یه کشف زبان‌شناسی کردم!
در زندگی هیچ چیزی مهم‌تر از صحبت کردن نداریم. اولین جمله‌ی کتاب انجیل یوحنا اینه که "در آغاز کلمه بود و کلمه خدا بود"
ریشه‌ی لاتین صحبت می‌شه dict. حالا اگه کسی با زور حرف بزنه می‌شه dictator، اگه کسی قبل از وقوع اتفاق حادثه را پیش‌بینی کنه می‌شه predict، اگه کسی با حرف یه نفر دیگه مخالفت کنه می‌شه contradict، اگه یه کتابی باشه که پر از واژه‌هاییه که در صحبت به کار می‌ره می‌شه dictionary.
اما از همه جالب‌تر اگه کسی روی حرفش بمونه و خودش رو وقف منش و گفتمان خودش بکنه می‌شه addict. این طوری آدم می‌فهمه چه بلایی سر یه آدم معتاد میاد. معتاد یا addict کسیه که یک گفتمان را در زندگیش زیادی جدی گرفته و به تاثیرات اون خودش رو وقف و وابسته کرده.

1,140

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

تو کافه نشسته بودم و در عوالم خودم مشغول کتاب‌خوندن بودم.

یک خانم جوان با یک دوربین به میز من نزدیک شد و با صدای نسبتن بلندی گفت: یه عکس بگیرم؟
تمام حواسم رو جمع کردم بفهمم این خانم رو کجا دیدم. البته من به درجاتی prosopagnosia دارم و خیلی محتمله که آدم‌هایی که چند بار دیده‌ام رو نشناسم. با این‌که facial recognition یا چهره‌شناسی داغونی دارم، تقریبن مطمئن شدم که این خانم رو نمی‌شناسم. در کسری از ثانیه توهم علی دایی بودن در من زد بالا و فکر کردم خب حتمن چون آدم معروفیم، منو می‌شناسه و می‌خواد از من عکس بگیره! همه‌ی این‌ها در کسری از ثانیه تو ذهنم چرخید.
-ببخشید به چه منظور می‌خواهید عکس بگیرید؟
-یه عکس بگیرم دیگه!
- ببخشید متوجه نمی‌شم چرا می‌خواهید از من عکس بگیرید.
-تو زاویه‌ی خوبی نشستید، عکس قشنگی می‌شه.
- آخه چرا باید از من عکس بگیرید؟
طرف دید من خیلی شوتم گفت این شغل منه. تو کافه‌ها از آدم‌ها عکس می‌گیرم، اگه خوش‌تون اومد یه مبلغ ناچیز به من بدید.
یه‌هویی تمام توهماتم ناپدید شد و سرم خورد به سنگ واقعیت.
- خیلی ممنون، علاقه به عکس‌گرفتن ندارم.

1,130

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

آقای ۳۵ ساله از یک سال گذشته به دلیل اختلال افسردگی تحت نظر روانپزشک است. -حالت چطوره؟ - تا دو ماه پیش خیلی خوب بودم. خلقم خیلی بهتر شده بود و اضطرابم تقریبن برطرف شده بود ولی با شروع جنگ دوباره اضطراب‌هام برگشت. -در یک ماه گذشته دچار حمله‌ی پنیک شدی؟ -…

1,190

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

من یه کشف زبان‌شناسی کردم!

اولین مهره‌ی ستون فقرات گردنی Atlas است.
در اساطیر یونان باستان اطلس خدایی بوده که آسمان را روی شانه‌هایش نگه داشته. درست به همان شکل سر انسان روی اولین مهره‌ی گردن قرار گرفته. به همین دلیل به اولین مهره‌ی گردن Atlas گفته می‌شه‌.

1,040

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

مثل مادری که همیشه دوست داشته بچه‌هاش خوش عکس باشن و بنابراین عاشق یه پسر نسبتن خوش قیافه‌ست.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: در چرت بودن این‌که پدر و مادرها همه‌ی بچه‌هاشون رو یک اندازه دوست دارن که هیچ‌شکی نیست. چرت مطلقه. پدر و مادرها معمولن بچه‌ی خوشگل‌تر رو بیشتر دوست دارن. جالبه وقتی توی خونه با هم هستن اصلن خوشگلی بچه به چشم‌شون نمیاد و یادشون می‌ره کی خوشگله کی زشته. ولی ماجرا اینه که با بچه‌ی خوشگل بیشتر می‌شه پز داد. بچه خوشگله رو بیشتر دوست دارن، چون تو مهمونی‌ها بیشتر پزشو می‌دن.
پ.ن۲: اگه شما فیوریت پدر و مادرتون نیستین، غصه نخورین. عوضش مهربون‌تر و نمکی‌ترین.😊

1,080

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

آقای ۳۵ ساله از یک سال گذشته به دلیل اختلال افسردگی تحت نظر روانپزشک است.
-حالت چطوره؟
- تا دو ماه پیش خیلی خوب بودم. خلقم خیلی بهتر شده بود و اضطرابم تقریبن برطرف شده بود ولی با شروع جنگ دوباره اضطراب‌هام برگشت.
-در یک ماه گذشته دچار حمله‌ی پنیک شدی؟
- نه در حد پنیک نبود ولی اضطراب داشتم....راستی مشکل جنسیم هم بدتر شده.
- برات جلسه‌ی قبل ولبان اضافه کردم، فایده‌ای نداشت؟
- نه هیچ تاثیری نداشت.
- صبح‌ها آلتت راست می‌شه؟
- جلسه‌ی پیش هم پرسیدید. راستش دقت نکردم. ولی آره بعضی روزها حواسم بوده راست شده.
- به احتمال زیاد عارضه‌ی داروییه. خود اضطراب هم میل جنسی رو کم می‌کنه. اگه الان سکس لایف برات اولویت داره ناچارم دارو رو عوض کنم.
- نه عوض نکنید. این دارو به من ساخته. سکس مهم نیست.
(هفته‌ی بعد در باشگاه بدن‌سازی)
-پوریا مکمل جدید از دوبی اوردم نمی‌خواهی؟
-چی اوردی؟
- هم ال-کارنیتین اوردم، هم ناندرولون.
-ال-کارنیتین رو می‌خوام ولی ناندرولون نه، مکمل هورمونی نمی‌خوام.
- چرا نمی‌خواهی؟ عضله‌ای که ناندرولون می‌سازه با هیچ چی قابل مقایسه نیست. اگه می‌خواهی سیکس پک داشته باشی، بدون ناندرولون نمی‌شه (با خنده) تازه برای برنامه‌ی شبت هم خوبه.....بیا دکتر هم اومد، ازش بپرس. اشتباه می‌گم دکتر؟
- دکتر: داستان چیه؟
-بهش بگو ناندرولون چیز خوبیه و خاصیت داره.
-پوریا: ناندرولون عملکرد جنسی رو بیشتر می‌کنه؟
- نه ناندرولون اتفاقن باعث سرکوب تستوسترون می‌شه و عملکرد جنسی رو پایین میاره. اون آمپول تستوسترونه که عملکرد جنسی رو بالا می‌بره، البته بیشتر برای کسانی که تستوسترون پایین دارن موثره.
- چطوری بفهمیم تستوسترون‌مون پایینه؟
- آزمایش نشون میده.
- میشه یه آزمایش تستوسترون برام بنویسین؟
- آره، چرا نمیشه؟ وقتی خواستم برم بهت می‌گم، بیا تو رختکن که برات بنویسم.
هفته‌ی آینده جواب آزمایش تستوسترون را می‌گیره و می‌بینه پایینه. می‌ره پیش روانپزشک خودش.
- به توصیه‌ی یکی از دوستام که دکتره آزمایش تستوسترون دادم پایین بود، به نظر شما خوبه آمپول تستوسترون بزنم؟
روانپزشک جواب آزمایش را می‌بیند و می‌گه فکر بدی نیست. می‌تونم برات بنویسم هر دو هفته یک بار تز یق کنی. بعد نتیجه را به من بگو.
- پوریا: ساناز علت مشکل جنسی‌م مشخص شد. باید آمپول تستوسترون بزنم. می‌تونی از اون همکارت که داروخانه‌ی آشنا داره بپرسی که خارجیش رو بتونیم بگیریم؟ می‌گن خارجیش بهتره ولی کمیابه.
-باشه فردا ازش می‌پرسم.
فردا در شرکت:
-کتی جون یه داروخانه‌ی آشنا داشتی که داروهای خارجی میورد. می‌تونی این نسخه را برای پوریا بگیری؟
-آره عزیزم. چه دارویی می‌خواهی؟
-آمپول تستوسترون.
- باشه می‌پرسم.....ولی ببین این آمپول هورمونه و عوارض داره‌ها!
- دکتر برای پوریا تجویز کرده. تستوسترونش پایینه.
-کتی جون: ببین اگه من جای تو بودم در مورد داروهایی که ممکنه عارضه داشته باشن با یه دکتر دیگه هم مشورت می‌کردم. همیشه بهتره نظر دو تا دکتر رو آدم بدونه و بعد تصمیم بگیره. چون می‌خواد تستوسترون بزنه بهتره با یه دکتر غدد مشورت کنه.
- دکتر غدد چطوری گیر بیارم؟ سرشون هم خیلی شلوغه به این سادگی وقت نمی‌دن.
-کتی جون: من یه دکتر غدد خیلی خوب می‌شناسم. با منشیش دوستم. می‌تونم برای پوریا وقت بگیرم.
(هفته‌ی بعد در مطب دکتر غدد کتی‌جون):
- مشکل‌تون چیه؟
- یه مدته میل جنسیم کم شده. آزمایش گرفتم متوجه شدم تستوسترونم پایینه‌. روانپزشکم برام تستوسترون تجویز کرد. اومدم نظر شما رو هم بدونم.
-فقط میل جنسیت کم شده یا توانایی جنسیت هم کم شده؟
-هر دوش. وسطش آلتم شل می‌شه. اول فکر کردم به خاطر اضطرابه یا داروهایی که می‌خورم.
-متوجه علامت دیگه‌ای در بدنت شدی؟
- مثل چه علامتی؟
- هر علامت جدیدی
- نه، مشکلی نداشتم.
- لازمه معاینه بشی، اجازه می‌دی معاینه‌ت کنم؟ باید بیضه‌هات رو ببینم.
- (با خجالت و اکراه) بله، اشکالی نداره.
- برو روی تخت بخواب.
دکتر دستکش می‌پوشد و بیضه‌های او را لمس می‌کند. بیضه‌ها در دو طرف قرینه هستند و هیچ توده‌ای در آن‌ها لمس نمی‌شود ولی سایز آن‌ها مختصری کوچک است.
-سایز بیضه‌هات کوچیک هستن. به نظر میاد جدیدن کوچیک شده باشن. خودت متوجه تغییر سایزشون شده بودی؟
- نه، دقت نکرده بودم ولی الان که گفتید می‌بینم نسبت به قبل کوچیک شدن.
یه آزمایش کامل هورمونی لازمه برات بنویسم. نتیجه رو برای من بیار.

ادامه در پست بعدی

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

حیوونکی مجبور شد با واکنش‌هایی پیچیده با محقق شدن وحشتناک‌ترین ترس‌هاش دست و پنجه نرم کنه. سربلندی بابت پیش بینی بدترین سناریوی ممکن در مقابل وحشت تجربه کردنش.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: خیلی کشف خوبی بود. آدم وقتی یک سناریوی بد را برای خودش پیش بینی کنه، یه جایی اون ته ته‌های دلش دوست داره پیش‌بینیش درست از آب در بیاد. با یه کیفی می‌گه من می‌‌دونستم این طور می‌شه! من پیش‌بینی کرده بودم! آدمیزاد همیشه در کشاکش بین دو میل متناقضه: سربلندی ناشی از تحقق پیش‌بینی سناریوی بد در مقابل وحشت تجربه‌کردنش.
پ.ن۲: باز هم برای اثبات کس‌خلیت خودتون دلیل می‌خواهید؟!

1,120

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

فقط مرگ روبی کوچولو و طلاق و از دست دادن رفقا و شکست‌های شغلی و بدهی خفه کننده نیست، چیزهای جزئی دمار از روزگار آدم در می‌آرن: دندون نهفته‌ای که فقط وقتی می‌ری کمپینگ عرض اندام می‌کنه، مارگزیدگی درست جایی که موبایل آنتن نمی‌ده.
(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: همیشه همین طوره. چیزهای جزیی دمار از روزگار آدم در میاره. حتا توی جنگ مساله‌ی اصلی مطرح نیست. همین چیزهای جزیی پدر آدمو در میارن. مثل یک میلیون سنگ ریزه هستن. به هرکس بگی بهت یه سنگ ریزه خورده و به خاطرش اذیتی، بهت می‌خنده. ولی واقعیت اینه که وقتی شد یک میلیون سنگ ریزه، باعث فروپاشی عصبی یا nervous breakdown می‌شه. این سنگ‌ریزه‌ها از خود فاجعه‌ی پر سر و صدا بدبخت‌کننده‌ترن. من شک ندارم قهر کردن مامان آدم از فاجعه‌ی جنگ بدتره. من شک ندارم این‌که همکارت زیرآبت رو زده باشه از فاجعه‌ی جنگ بدتره. من شک ندارم اسهال از جنگ بدتره. هرچی می‌کشیم از این سنگ‌ریزه‌ها می‌کشیم.

1,120

یادداشت‌های یک روانپزشک

۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۰۸:۳۲

کشف یکی از دوستانم!

آدم تحت تاثیر مواد فقط پرخاشگر یا تکانشی نمی‌شه. ممکنه آدم تحت تاثیر مواد با یک فرد نامناسب ازدواج کنه! مواد می‌تونه احساس‌های فیک رو در آدم برانگیخته کنه و احساس فیک عاشقانه ایجاد کنه و باعث بشه دروغ‌های شیرین طرف رو باور کنی و در فضای نشئگی تصمیم به ازدواج با یک آدم نامناسب بگیری.

پ.ن: اولین بار بود که فهمیدم در تصمیم‌های اشتباه برای ازدواج حتمن باید دنبال رد پای مصرف مواد بگردم.

1,380

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

نقل به مضمون از تاریخ تمدن ویل دورانت:

ادبیات بیش از هرچیزی مدیون تجارت است. می‌توان گفت خاستگاه ادبیات، تجارت است. خط‌نویسی در ابتدا با حروف الفبای فنیقی به منظور نوشتن صورت‌حساب‌های تجاری و قراردادهای بازرگانی شکل گرفت و توسعه یافت.
البته خط‌نویسی هیروگلیف یا "خط مقدس" به منظور انتقال احساسات و ادراکات مذهبی پیش از آن وجود داشت. هیروگلیف الفبا نداشته و به زبان امروزه فقط از "ایموجی" برای بیان حالات مذهبی استفاده می‌کرده‌ است و به همین دلیل قابلیت توسعه به اندازه‌ی الفبای فنیقی نداشته و کاربردش محدود بوده است. این دو نوع خط یعنی هیروگلیف کاهنان و فنیقی بازرگانان پا به پای هم گسترش یافتند و سال‌ها بعد قابلیت تبدیل شدن به ادبیات را موجب شدند. هرچقدر تکامل یک زبان پیچیده‌تر باشد و قابلیت‌های زبانی بیشتری پیدا کند، ادبیات غنی‌تری خواهد داشت. اما با این حال پایه‌های ادبیات غنی روی تجارت استوار است.
پ.ن: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستند. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

722

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

بعد رفتم نشستم پشت میزم و نوشتم: دنیای عزیز، من از آن دست آدم‌هایی نیستم که بزرگ‌ترین ترس‌شان در زندگی تعقیب شدن توسط توانایی‌های بالقوه‌ی به فعل نرسیده در یک راهرو دراز است.
(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: ولی این بزرگ‌ترین ترس منه. ترس از این‌که در زمینه‌ای توانایی بالقوه داشته باشم که به دلایل مختلف نتونم شکوفاش کنم. نسبت به تمام موانع درونی و بیرونی هم خشم پیدا می‌کنم. چنین کسی همیشه یه آدم خشمگین و ناراضی و خوددرگیره. شما این جوری نباشید.
پ.ن۲: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستند. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

906

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

گفت «الو؟» پرسیدم حالش چه طوره؟ استلا گفت: تمام انگشت‌های دست و پاش رو داره. گفتم خدایا، امیدوارم هیچ کس هیچ وقت این جوری توصیفم نکنه.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: فکر نکنم مادری در دنیا وجود داشته باشه که موقع تولد فرزندش انگشت‌های دست و پاش رو نشمرده باشه!
پ.ن۲: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستند. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

775

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

- یادته ارسطو چی گفته؟ بدون دوست هیچ کس زنده نمی‌ماند. حتا اگر همه‌ی چیزهای دیگر را داشته باشد.
- بله ولی این حرف رو دوره‌ای زده که معنی همه‌ی چیزها یه کوزه‌ی گلی بوده و چندتا کاشی سفالی.
(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: کشف خیلی خوبی بود. تصور ذهنی ما از اهمیت مفهوم "دوست" در دوران کشاورزی و نهایتن انقلاب صنعتی گیر کرده. ذهن ما برای شرایط جدید دوران دیجیتال هنوز آپدیت نشده. میزان نیازی که ما الان به دوست احساس می‌کنیم، overrated شده‌. کشف من اینه که شنیدن یک کتاب صوتی یا پادکست خوب از مصاحبت با ۹۹/۹۹ درصد دوست‌ها لذت‌بخش‌تره.
پ.ن۲: تلنگر خیلی خوبی بود که یادمون باشه به کاربرد کشفیات دانشمندان پیش از عصر دیجیتال در عصر حاضر به دیده‌ی تردید نگاه کنیم.
پ.ن۳: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستند. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

1,040

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

آخرین باری که رفتم ملاقاتش پرستار به من گفت بدن می‌دونه چه طور بمیره. بگذار بدنش کارش رو بکنه، که به نظرم درست اومد. وقتی رفتم تو آروم دراز کشیده بود و داشت رو پهلوی چپش می‌مرد. همیشه جوری رفتار می‌کرد انگار به همه چیز بی چ‌تفاوته که همیشه به نظرم کلید عمر طولانی می‌اومد، یا این یا میل ناب به مردن‌.
(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: کاش علم پزشکی به موقع اجازه می‌داد مریض خودش بمیره. عمر طولانی همراه با عذاب از عوارض علم پزشکیه.
پ.ن۲: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستند. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

1,180

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

مورل نوشته بود: می‌توانید مرگ هریک از والدین‌ را بدل کنید به موهبتی دوسویه. وقت‌تان را حرام سرزنش خدا یا فحاشی به بی‌عدالتی نکنید.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)

پ.ن: بدون شرح

پ.ن۲: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستند. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

1,300

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

گفت: لیام، پدر و مادرت هیچ وقت بهت گفته‌ن که بخشی از بزرگ‌سالی توانایی ارزیابی موقعیت‌های پرخطره؟
(ریگ روان، تولتز، خاکسار)

پ.ن: من این درس مهم رو هیچ وقت از پدر و مادرم نگرفتم. خودم با آزمون و خطا بهش رسیدم.
پ.ن۲: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستند. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

1,130

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

بهترین شکل حفاظت نفس مردن است. یعنی اگر بمیرد دیگر چیزی نمی‌تواند به او آسیب برساند.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: من این روزها دارم کتاب صوتی تاریخ تمدن ویلدورانت رو گوش می‌دم. واقعن کتاب خوبیه. ویل دورانت واقعن دانشمند باهوش، تحلیلگر و خوش‌فکریه. به نظرم ازون کتاب‌هاییه که حتمن باید خونده بشه. ویل‌دورانت در تاریخ تمدن می‌نویسه پیشینیان شکارچی ما اون‌قدر جون‌دوست نبودن. به راحتی خودشون رو به خطر می‌نداختن و با حیوانات وحشی گلاویز می‌شدن. پس از پیدایش کشاورزی و یک‌جانشینی و مدنیت انسان جون دوست شد. حیوانات هم اون‌قدر جون دوست نیستن. درسته که غریزه‌ی حیات دارن ولی وقتی می‌خوان غذا به دست بیارن براشون کاملن جا افتاده که یا برنده می‌شی و شکمت سیر می‌شه، یا بازنده می‌شی و می‌میری. مساله‌ی مرگ برای انسان پس از انقلاب کشاورزی و مدنیت این‌قدر جدی و overrated شده. حیات مساله‌ی اون قدر مهمی در جهان نیست. مخصوصن برای کسی که چهل و هشت سالگی رو رد کرده و بالا و پایین دنیا رو دیده. یکی از استراتژی‌هایی که ترس من رو در این شرایط جنگی کم می‌کنه همین مساله است. به نظرم خنده داره آدم این زندگی آشغال رو از یه حدی جدی‌تر بگیره. اگه قراره بمیریم، خب می‌میریم. چند بار کمتر صبحانه و ناهار و شام می‌خوریم و فوقش چند تا سفر کمتر می‌ریم. ما به اشتباه این قدر مساله‌ی حیات را overrated کردیم. ماجرا این‌قدر قرار نبوده جدی باشه.
پ.ن۲: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستن. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

1,150

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

دخترها صرفن با بدن‌شان قواعد زنانگی را یاد می‌گیرند ولی ما برای رسیدن به مردانگی باید کار خاصی بکنیم، مثلن برویم جنگ.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)

پ.ن: بدون شرح

1,260

یادداشت‌های یک روانپزشک

۱۲ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۱۸

در بافتار قرن بیست و یکمی که ما همان طور که مک لوهان پیش‌گویی کرد روز به روز بیشتر تبدیل به اندام جنسی دنیای ماشینی می‌شویم.

(ریگ روان، تولتز، خاکسار)
پ.ن: الان AI همه‌ی کارها رو بهتر از ما انجام می‌ده. فقط مونده سکس. البته که به زودی ربات‌هایی میان- و احتمالن الان هم باشن- که سکس را خیلی بهتر و ارضاکننده‌تر از انسان واقعی انجام بدن. فقط می‌مونه توانایی تولید مثل. تولتز با طنز تلخی که داره می‌گه ما تبدیل به اندام جنسی دنیای ماشینی و دیجیتال شدیم.
پ.ن۲: پست‌های من این روزها کاملن بی‌ربط به شرایط هستن. همینه که هست. شما اگه زیر موشک و انفجار دنبال حرف با‌ربط می‌گردید، جای دیگه دنبالش بگردید. این‌جا محل تراوشات ذهن آشفته‌ی جنگ‌زده‌ی منه. من این‌جوری دارم خودم رو زنده نگه می‌دارم.

972

Showing 30 of 30 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

یادداشت‌های یک روانپزشک

یادداشت‌های یک روانپزشک

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (10 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

House Ebook

Grade 12 Entrance Exam

مذكرات الصف الثالث الابتدائي

لاک‌پشت پرنده

مكتبة - مخطوطات الأزهرية- مصر

ذاكرولي تانية ثانوي

👑 الزوجة الصالحة 👑

كوكب جامعة بلاد الرافدين

کانال‌های تلگرام مرتبط

House Ebook

Grade 12 Entrance Exam

مذكرات الصف الثالث الابتدائي

لاک‌پشت پرنده

مكتبة - مخطوطات الأزهرية- مصر

ذاكرولي تانية ثانوي

👑 الزوجة الصالحة 👑

كوكب جامعة بلاد الرافدين

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها