آیند ::: حسین انتظامی

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @hosseinentezami

۲.۲k عضو

به‌روزرسانی شده: April 10, 2026 at 1:01 AM

About آیند ::: حسین انتظامی – دسی (Desi) Telegram Channel

@hosseinentezami is a dedicated channel for دسی (Desi) with regular updates in دسی (Desi)

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (امروز)

مجموع: 2.2K

آخرین پست‌ها

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

تمرّد، اولین رمان این نویسنده جوان است که بتازگی از سوی #نشر_نیستان منتشر شده است.
داستان که در سال ١٣۵۶ می‌گذرد درباره ٣ دوست دوران نوجوانی است که اینک میانسالی را طی می‌کنند: اسحاق، قاضی در خدمت ظلم، حسین معلم مدرسه و خلیل کارآگاه جنایی. صادق فرزند اسحاق و داماد حسین است؛ دو خاستگاه و دو تربیت متفاوت. او دل در گرو همسرش پرتو دارد که تربیت‌یافته پدری متدین و با اصول اخلاقی است. حسین که از ظلم‌های سیستماتیک اسحاق، مطلع شده و افشاگری می‌کند به جنوب کشور، تبعید می‌شود و در حالی که دخترش پرتو نیز به همراه او هجرت کرده، مظلومانه جان می‌دهد. خلیل که کارآگاهی زبردست است هم به عملکرد و سوابق دوست قدیمی خود اسحاق، ظنین می‌شود و به دنبال کشف روابط است.
در پس‌زمینه‌ی روابط خانوادگی و عاطفی، شاهد رقابت و تاخت و تاز سرویس‌های جاسوسی آمریکا، اسرائیل و شوروی در ایران هستیم: پرونده‌ای محرمانه در شرکت نفت رقم می‌خورد که در قبال جابجایی مبالغی کلان به نفع اسرائیل، موشک‌های هسته‌ای در نقاط مرکزی ایران مستقر شوند. روس‌ها با شبکه گسترده اطلاعاتی خود در ایران به دنبال سر درآوردن از این پروژه‌اند و در این میان، طرفین از خشونت و حذف عوامل خود و رقیب، ابایی ندارند.

اگرچه خط سیر اصلی داستان، قابل اعتناست اما در بیان و تصویرسازی ِخرده روایت‌ها کاستی‌هایی دارد.
داستان‌های مرتبط با تاریخ سیاسی بویژه تاریخ سیاسی انقلاب اسلامی معمولا دچار شعارزدگی و باورناپذیری می‌شوند. این آسیب در رمان تمرد، دیده نمی‌شود. از ویژگی‌های آن شعارزدگی و سفارشی‌نویسی، قلمداد کردن همه مدیران و رده‌های میانی رژیم گذشته به عنوان افرادی فاسد است اما در این داستان با افرادی پاکدست و صادق هم مواجه می‌شویم که حتی بعضا در ساواک اشتغال دارند؛ هر چند کلیت رژیم را غیر ملی، وابسته و چپاولگر معرفی می‌کند.
تعلیق و کشش و جنبه‌های جنایی-پلیسی داستان، زمینه‌ی تصویری کردن آن را دارد تا در قالب یک سریال عرضه شود.

#مرور_کتاب

2,420

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

جلسه‌پرَستی‌

اگر هر مدیر، نیمی از جلسات روتین خود را تعطیل و در عوض، جلسات کوتاه ِموردی را جایگزین کند بخش قابل توجهی از مشکلات مدیریتی و بلکه مشکلات کشور حل می‌شود. چرا می‌گویم حتی مشکلات کشور؟ چون یکی از دلایل مزمن شدن مشکلات، کم‌آمدن وقت برای تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران است؛ آنان در کلاف سر در گم جلسات ِ فاقد خروجی و کارتابل و نامه‌پراکنی گرفتارند و زیر آنها دفن شده‌اند و فرصت سر خاراندن هم ندارند. حکایت ملانصرالدین و سوزن زدن به تن خود و آخ گفتن!

یکی از نشانه‌های مدیران سنتی، عشق وافر آنان به جلسات روتین است. استاندارد این جلسات هم دو ساعت است، چه حرف حساب داشته باشد و چه در عرض نیم‌ساعت تمام شده باشد! آن را چون یک آیین مقدس پاس می‌دارند: دعوت‌نامه، دستور جلسه، آفیش، تشریفات، دبیر جلسه، ارسال صورتجلسه، مسئول پیگیری و ...

مدیر تحول‌گرا و با شهامت، این بازی را به هم می‌زند چون خود را و سازمان خود را اسیر رویّه نمی‌سازد. این جلسات را عملا تعطیل می‌کند تا بتواند به کارهای بنیادی برسد. به جای آن جلسات عریض و طویل بی‌فایده، جلسات موردی و عملیاتی با مدیران ذیربط می‌گذارد و حواسش هست که این جلسات موردی‌ -که قرار است معطوف به حل یک مسئله خاص باشد- خودش تبدیل به نهاد و ساختار نشود.

یادمان باشد جلسه، فی‌نفسه موضوعیت ندارد. ارزشش به حل مسئله است و اگر نمی‌تواند حل کند یا همچنان مشغول رسیدگی به مسائلی است که دوره‌اش گذشته یا خودش یک مسئله شده، راهش حذف یا ادغام یا تغییر مسیر است.

#تجربه‌نگاری_مدیریت

17,000

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

📷 Photo

1,880

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

شفافیت در اعتبارات

ریز برنامه‌ها و فعالیت‌های وزارت فرهنگ و نحوه توزیع اعتبارات در ٩ ماه نخست امسال:
https://B2n.ir/yk6892

این جدول که ماهانه به‌روز رسانی می‌شود به فعالان و ناظران کمک می‌کند بتوانند سیاست‌ها و اقدامات را نقد کنند تا امور، اصلاح شود.

#تجربه‌نگاری_مدیریت
#شفافیت
#داده_باز
#بودجه‌ریزی

14,000

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

دموکراسی دیجیتال

دموکراسی با همه اشکالاتی که دارد اما در حال حاضر بهترین شیوه برای اداره امور است. ظهور و همه‌گیری فناوری اطلاعات می‌تواند بعضی از کاستی‌های آن را مرتفع کند. از جمله:
۱- در دموکراسی سنتی وقتی کسی انتخاب می‌شود اگر انتخاب‌کنندگان بعداً پشیمان شوند مجبورند او را تا پایان دوره تحمل کنند اما در دموکراسی دیجیتال این امکان وجود دارد که او را هر زمان برکنار و جایگزین کنند. به عبارت بهتر هر زمان که فرد، افراد یا حزب نتوانست وعده‌های خود را عملی کند یا ناکارآمد جلوه کرد یا به جای خدمت به دنبال مطامع شخصی بود امکان هشداردهی و حتی تنبیه آنی او (عزل) وجود دارد. پس او مجبور است مرتباً خود را با منشأ مشروعیت مطابقت دهد چرا که نمایندگی، فرایندی دائمی است و حکایت رد شدن خر از پل بی‌معناست.
۲- در دموکراسی دیجیتال این امکان وجود دارد که مسیر سیاست‌ها یا پیشنهادها مرتبا با موکلان، مطرح و نظر آنان خواسته شود. این امکان، مانع از خودکامگی و حس خودبسندگی می‌شود. در این صورت مشارکت معنای واقعی می‌یابد.

در این زمینه، رسانه‌گران کشور با ایجاد «مجمع رسانه‌ها» https://t.me/majres_ir https://t.me/majres_ir و الگوسازی کرده‌اند. قریب ۱۵۰۰ مدیر مسئول رسانه در این مجمع -که بزرگترین تشکل مدیران رسانه‌‌ای است- حضور دارند و انتخاب نمایندگانی از خود برای ماموریت‌های گوناگون یا مشورت و تصمیم‌گیری با سهولت صورت می‌گیرد. با تشکیل اتاق‌های گفتگو و رأی دیجیتال، ایده‌ها پخته و همگرا می‌شود. از همه جالب‌تر، در اتاقی شیشه‌ای همه‌ی آرا برای همگان قابل مشاهده است. این شفافیت اولاً فرایند رأی‌دهی را مسئولانه‌تر می‌کند و ثانیاً مانع از نفاق می‌شود.

این مجمع، امروز انتخاباتی الکترونیک را برگزار کرد تا از بین خود نماینده‌ای برای شرکت در جلسه‌ای را برگزیند؛ تجربه‌ای جذاب.

#رسانه
#تجربه‌نگاری_مدیریت

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

مشارکت‌پذیری

انتخابات الکترونیک تعیین نمایندگان کارکنان وزارت فرهنگ برگزار شد. دو ماه پیش هم همین کار برای کارکنان ستاد صورت پذیرفته بود. چند نکته:

١- مدیران سنتی با چنین فرایندهایی مخالف‌اند. مدیر سنتی اولا خود را عقل کل می‌پندارد (اگر چه معمولا به زبان نمی‌آورد!) و ثانیا به قول خودش از «شاخ» درست‌کردن گریزان است. ثالثا با هر پدیده جدیدی ذاتا مخالفت می‌ورزد چون معتقد است کاری که دارد به قول او به نحو احسن انجام می‌شود، چه نیازی به تغییر و اصلاح و تلنگر؟!

٢- در انتخابات، دو دیدگاه وجود دارد. یک دیدگاه معتقد است (اما معمولا به زبان نمی‌آورد!) جامعه‌ی رای‌دهندگان، بلوغ کافی ندارد و خیر و شر خود را تشخیص نمی‌دهد و لذا لازم است ابتدا پالایش صورت گیرد تا از بین خوب‌ها، بهتر انتخاب شود. دیدگاه دوم معتقد است فرایند انتخابات به خود رای‌دهندگان سپرده شود. در این رویکرد ضمنا برای جلوگیری از ورود افراد ناباب یا ناصالح یا غیرِ این‌کاره به دایره رقابت، سازِ کارهایی هم دیده شده. مثلا نظام حزبی یا ضرورت جمع‌آوری امضا برای ثبت‌نام اولیه.
خطر پوپولیسم یا بناپارتیسم در هر دو دیدگاه وجود دارد چرا که از اشکالات ذاتی دمکراسی است. هر چند وجود این ایراد دلیلی نمی‌شود که زیرآب کل دمکراسی را بزنیم و از مزایای متعدد آن صرف نظر کنیم.
انتخابات یاد شده در قالب دیدگاه دوم برگزار شد تا ضمنا به کسانی که نگران از دست رفتن دین و مُلک‌اند این پیام را بدهد که در این پایلوت، همچنان که دیدید آسمان به زمین نیامد. همان کسانی را که می‌خواستید رد صلاحیت کنید و بابتش هزینه بدهید خودشان رای نیاوردند. به پیشگیری‌‌های پدرسالارانه نیازی نشد؛ کسی رد صلاحیت نشد (بجز کسانی که در هیات تخلفات اداری پرونده داشتند) و به حرف این و آن و سایر پرونده‌ها ترتیب اثر داده نشد؛ هیچ نامزدی حین برگزاری انتخابات حذف نشد و منتخبان هم به خاطر مصلحت‌اندیشی‌ها حذف یا مجبور به استعفا نشدند.
به تجربه دریافته‌ایم که رد صلاحیت‌ها به تحریک رقبا اتفاق می‌افتد. رگ دین و صلاح را در شورای تصمیم‌گیری می‌جنبانند و به دست آنان به خواسته خود می‌رسند. وِزر و وبال و حق‌الناس و پاسخ آخرت هم به گردن آن شورا می‌افتد.

٣- در بیان گفته می‌شود که پیشرفت در سایه مشارکت است. این جمله‌ی تعارف‌گونه در کجای نظام برنامه‌ریزی کشور تعبیه شده است؟ مناطق عملا مجری نظام برنامه‌ریزی متمرکز و دستوری‌اند. به نهادهای مدنی هم یا اعتنا نمی‌شود یا اگر بشود در حد زینت‌المجلس‌اند. (البته این که نهادهای مدنی و تشکل‌های صنفی تا چه حد با استانداردهای بین‌المللی و اصل نمایندگی تطابق دارند بحث دیگری است)؛ تو درتویی نهادی، اجازه مشارکت‌پذیری را نمی‌دهد و از همه مهمتر: از مشارکت، برداشت واحد وجود دارد.
بعضی مسئولان خیال خود را راحت کرده‌اند و حتی به آن جمله تعارف‌گونه، اشاره‌ هم نمی‌کنند. این گروه، بهترند زیرا لااقل نفاق یا بی‌عملی ندارند!

۴- تشکیل گروه نمایندگان کارکنان، مانع از تشکیل سازمان‌های غیررسمی می‌شود؛ سازمان‌هایی که عمدتا بر بال شایعه و تحریک و ترور (شخصیتی) حرکت می‌کنند. همچنان که در جدول مشاهده می‌فرمایید https://b2n.ir/eq1042 https://b2n.ir/eq1042 مشارکت حدود ٧٠٪‏ بوده است و در چند استان‌ ٩٠ را هم رد کرده است. نماینده‌ها بخوبی نقش واسط را بازی می‌کنند. مدیران از برج عاج‌نشینی فاصله می‌گیرند و «خود عقل کل‌پنداری» و استبداد مستتر در «همینی‌ که هست» رنگ می‌بازد و بدنه هم در این رفت و آمدها متوجه می‌شود که برخی انتظارات، بلاوجه است و مطالبات، تعدیل می‌شود. اما از همه مهمتر، مشارکت صورت می‌پذیرد. ایده‌های اداری-رفاهی که با حضور نمایندگان کارکنان شکل گیرد پخته‌تر و مطمئن‌تر است و به دلیل همراهی کارکنان، قابلیت اجرایی بالاتری می‌یابد. ضمنا اگر چه نامزد شدن مدیران، ایراد حقوقی و منطقی نداشت اما از مدیران خواسته شد نامزد نشوند چرا که آنان خود به اندازه کافی در چرخه‌های تصمیم‌گیری حاضرند و امروز نیاز به شنیدن و درک زوایای جدید داریم.

#تجربه‌نگاری_مدیریت

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

بوروکراسی هم از واژگان مظلوم است. وقتی هرج و مرج اداری موجود را بوروکراسی می‌نامیم تنِ ماکس وبر را در گور می‌لرزانیم.
ما در واقع از نبود بوروکراسی رنج می‌بریم نه از بود آن. بوروکراسی افلیج و بلکه ضد بوروکراسی داریم: کاغذبازی، نامه‌بازی، جلسه‌بازی، مرحله تراشی، سنگ قلاب کردن ارباب رجوع، پیچیده کردن و پیچاندن، ساختارهای متعارض، تودرتویی نهادی، تکثر مقررات، شهوت سندنویسی، فرار حساب شده از دولت الکترونیک و شفافیت‌گریزی (پیش‌بینی‌ناپذیری)

به تجربه عرض می‌کنم نقطه عزیمت بسیاری از اصلاحات، درک و دریافت درست از بوروکراسی و نهضت زدایش‌هاست: ساختارزدایی، جلسه‌زدایی، مقررات‌زدایی، نامه‌زدایی، گزارش‌زدایی و ...

#تجربه‌نگاری_مدیریت

17,900

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

اسم‌زدگی

عده‌ای فکر می‌کنند با تغییر اسم، رسم هم عوض می‌شود. برخی دیگر فکر می‌کنند حالا که نمی‌توانیم خروجی مشخص و دستاورد داشته باشیم تابلوها را عوض کنیم. عده‌ای دیگر در لوای اسامی، دکان می‌زنند و ...
قبلا که در دوره آقای احمدی‌نژاد نام پُرطمطراق «معاونت توسعه مدیریت و منابع» جایگزین «اداری- مالی» شد، چه تغییر رویکردی پدید آمد؟

سالها پیش یکی از واحدهای شهرداری تهران، نامه‌ای به معاون توسعه مدیریت و منابع نوشته بود. قرار بوده تعدای سکه تحویل بگیرند و در مراسمی به دست شهردار برسانند تا هدیه دهد. هر چه از آن معاون پیگیری کرده‌اند نداده است. علت را که جویا شده‌اند پاسخ داده چرا سِمتم را نوشته‌اید معاون اداری-مالی و آن عنوان زیباتر را ننوشته‌اید؟!

#تجربه‌نگاری_مدیریت

15,100

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

📷 Photo

1,680

آیند ::: حسین انتظامی

۲۱ فروردین ۱۴۰۵، ۰۱:۰۱

میان هایک و پوپر

این کتاب ترجمه مقالات و مصاحبه‌های پراکنده نویسنده است. جرمی‌ شی‌یرمر سال‌ها دستیار پوپر فیلسوف مشهور علم بوده است و از طرفی رساله دکتری‌ و فعالیت‌های بعدی‌اش در مدرسه اقتصاد لندن به کارهای هایِک نوبلیست اقتصادی، متمرکز بوده است. هایک (١٩٩٢-١٨٩٩) و پوپر (١٩٩۴-١٩٠٢) اگر چه دوست یکدیگر اما حوزه‌های تخصصی مجزایی داشته‌اند. با این حال خاستگاه و رویکرد هر یک در نقد مارکسیسم و سوسیالیسم، آنها را هم‌اُفق ساخته است به‌نحوی‌که کتاب راهی به‌سوی بردگی (١٩۴۴، هایک) عملاً جلد سوم جامعه باز و دشمنان آنان (‌۱۹۴۴، پوپر) تلقی می‌شود با وجود آنکه دو نویسنده، بی‌اطلاع از کار یکدیگر بوده و رهیافت‌های مستقلی داشته‌اند.

حسن دیگر این کتاب که نشان از همت مترجم و ناشر (طرح نو) دارد اخذ مقدمه نویسنده برای مخاطب ایرانی و نگارش پی‌نوشت‌های جدید برای ترجمه فارسی است. نویسنده از سایر نظریه‌پردازان و سیاسیون غربی، عمیق‌تر است چون تفاوت خوانش‌های گوناگون اسلام را می‌داند و از قضا به سیاستگذاران عمومی در انگلستان نقد می‌کند که چرا در تعامل با مسلمانان، عمدتا نگاه‌ اِخوانی‌ را می‌بینند. او به ایران هم سفر کرده و متوجه قرائت ایرانی اسلام و رویکردهای نواندیشان دینی است. یکی از تراژدی‌های جهان مدرن را تحمیل ایده‌ها و اَشکال حکومتی غرب بر دیگران می‌داند و از این جهت معتقد است «غرب‌زدگی» جلال آل‌احمد هنوز حرفی برای گفتن دارد.
او در مقدمه کتاب، خاطراتی از حضورش در ایران می‌گوید: «از رانندگی ایرانی‌ها در اتوبان تهران-کاشان چنان ترسیدم که شاید هیچگاه در زندگی‌ام تا این اندازه نترسیده بودم» باید به حضرت ایشان گفت آن بزرگراه، تازه بهترین جلوه رانندگی ما ایرانی‌ها است. جاهای دیگر را پس ندیده‌ای!
کتاب دارای ۱۲ مقاله/مصاحبه است که البته همگی آنها به هایک یا پوپر یا تطبیق این دو برنمی‌گردد. از جمله مباحثی درباره اخلاق، رهیافت‌های غیر دینی، و تجربه نویسنده از اسلام در استرالیا. به نظر می‌رسد آخرین مقاله (سال ۲۰۲۴ اوضاع چگونه به نظر می‌رسد؟) نیز به درخواست مترجم برای کتاب حاضر نوشته شده است؛ مقاله‌ای روشنگرانه که روندهای اصلی مثبت و مخرب را مرور و از جمله رأی آوری ترامپ در آمریکا را پیش‌بینی می‌کند.

پوپر و هایک، ویژگی مشترک دیگری هم دارند. هر دو به نحوی روشنفکر عمومی هم هستند. دانشمندان عادی صدایشان فقط در دانشگاه‌ها و مراکز علمی شنیده می‌شوند و نهایتاً می‌توانند همتایان دانشگاهی خود را تحت تاثیر قرار دهند. اما آنهایی که به تعبیر هابر ماس در حوزه عمومی به‌ویژه رسانه‌ فعالند سلبریتی اندیشه می‌شوند و ایده‌هایشان شهره‌تر. و شاید به‌دلیل میان‌رشته‌گی و موج‌آفرینی در طبقه متوسط، بر سیاست‌گذاری عمومی هم تأثیر می‌گذارند. (هرچند این متفکران معمولاً کم عمق‌ترند. ژیژک یکی از آنهاست!)
مثال‌های متعددی از تاثیرگذاری‌ اندیشه‌وران بر تاریخ‌سازان حکایت دارد. در میانه قرن بیستم می‌توان به تأثیر آرای هوفر و هایدگر بر هیتلر اشاره کرد. خانم تاچر نخست‌وزیر محافظه‌کار انگلستان که به بانوی آهنین شهره بود و سیاست‌هایش در دو دهه (١٩٩٠-١٩٧٩) نقطه عطف دانسته می‌شود و خصوصی‌سازی گسترده در دوره او رواج گرفت کتاب بنیان آزادی (١٩۶٠، هایک) را در پارلمان انگلستان روی میز کوبید و گفت این چیزی است که بدان باور داریم.
شاید هم ماجرا بر عکس است یعنی سیاسیون به دنبال شاهد مدعا می‌گردند!

طبیعی است با بعضی ایده‌های پوپر همداستان نباشم اما نمی‌توان تلاش او برای جایز الخطا دانستن نظریه‌های علمی را نادیده گرفت؛ همچنین ابداع اصل «فایده‌انگاری منفی» که دولت‌ها به‌جای افق‌های دست نیافتنی به دنبال کاهش درد و رنج مردم باشند.
پوپر با وجودی که اعتقاد دینی نداشت اما با پیشنهاد انجمن نویسندگان که روشنفکران جهان باید از اثر سلمان رشدی (آیات شیطانی) حمایت کنند مخالفت کرد چون معتقد بود این دفاع ضمنا به معنای دفاع از توهینی است که سلمان رشدی علیه معتقدان مذهبی مرتکب شده است و همچنین بی‌توجهی به این واقعیت که رشدی، عذرخواهی نکرده است.

کتاب همچنین کدهایی از تعاملات بت‌های اندیشه‌ای قرن بیستم را بیان می‌دارد و تفاوت‌های ظریف دیدگاه‌ها، به‌رغم شهرت یکسانی را خلاصه و موجز می‌گوید.

قابل توجه ناشران و مترجمان: نویسنده به کتاب جذاب «مدینه در بیرمنگام، نجف در برنت» (٢٠١۴) اشاره می‌کند که حاصل ۷ سال گفتگوی نویسنده (اینس بوئن، خبرنگار بی‌بی‌سی) با مسلمانان مختلف بریتانیا است و به نحوه همزیستی دو جهان اشاره دارد.

#مرور_کتاب

Showing 10 of 10 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

آیند ::: حسین انتظامی

About آیند ::: حسین انتظامی – دسی (Desi) Telegram Channel

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (امروز)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

Design Stuff

ملفات مفتوحة PSD

ديزآين ستوديو - DZN STD

پخش عمده نوشت افزار فانتزی و دکوری بازرگانی آیما

كروشية الإبداع

دژم؛

کانال رسمی رضامحمدی 🎤🎤🎤

پدر خوانده & شب هاى مافيا

کانال‌های تلگرام مرتبط

Design Stuff

ملفات مفتوحة PSD

ديزآين ستوديو - DZN STD

پخش عمده نوشت افزار فانتزی و دکوری بازرگانی آیما

كروشية الإبداع

دژم؛

کانال رسمی رضامحمدی 🎤🎤🎤

پدر خوانده & شب هاى مافيا

آخرین پست‌ها

نظرات کاربران (0)