Dr.Amir Eskandariyan

Public

مشاهده کانال

نمی‌توانید بپیوندید؟ @mindmasterypsy

۲.۱k عضو

به‌روزرسانی شده: May 17, 2026 at 11:13 PM

Dr.Amir Eskandariyan

اینجا هربار یک مینی دیتا روانشناسی می گیری؛ چندخط درباره روان،احساسات و رابطه ها به زبان ساده. محتوا تحت نظارت دکتر امیر اسکندریان دکتری روان شناسی بالینی دانشگاه تهران راه ارتباطی جهت رزرو روان درمانی: @amir_eskandariyan

@mindmasterypsy is a growing community focused on amir_eskandariyan and related topics

رتبه‌بندی

رتبه‌بندی جهانی

#456

رتبه‌بندی زبان

#45

رتبه‌بندی دسته‌بندی

#23

-1

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

مجموع: 2.1K

رشد 24 ساعت: +0 0%

آخرین پست‌ها

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📌مراجع افسرده خودش را «افسرده‌کنان» زندگی می‌کند و خود را «افسرده‌کنان» به جلسه‌ی تراپی می‌آید:

یعنی افسردگی فقط یک حالِ گذرا نیست، یک شیوه‌ی زیستن است؛ فرد افسرده با هیجان‌هایی که تجربه می‌کند، با روابطی که با همین هیجان ها شکل میدهد و با روایت‌ها و قصه‌هایی که از خودش و زندگی‌اش ساخته، جوری زندگی می‌کند که این اضلاع افسرده‌کننده مدام تأیید و تکرار شوند؛ اگر احساس می‌کند بازنده است جوری زندگی می‌کند که ببازد، اگر احساس می‌کند تنهاست در روابطش کاری می‌کند که تنها بماند، اگر احساس می‌کند دنیا پوچ است طوری زیست می‌کند که زندگی‌اش واقعاً پوچ شود، او غمگین است و ناآگاهانه خودش را در مسیر غمگین‌تر شدن قرار می‌دهد، منزوی است و هر انتخابش او را منزوی‌تر می‌کند و با همین زیستن هر روز به خودش ثابت می‌کند که «من هیچی نیستم، من تنهام، من بازنده‌ام و کاری از من برنمی‌آید»؛ اما نکته‌ی مهم دقیقاً اینجاست که همان لحظه‌ای که بیمار افسرده تصمیم می‌گیرد به درمان بیاید، این روایت افسرده‌کنان ترک برمی‌دارد، هرچند خودش متوجه نباشد، چون اگر واقعاً هیچ امیدی نبود چرا برای تغییر و رهایی کمک می‌خواست؟ این یعنی در دل تمام این سیاهی‌ها هنوز جایی در اعماق وجودش شجاعتی زنده است، میلی برای بهتر شدن و امیدی هرچند لرزان که کمک می‌خواهد و کار درمانگر دقیقاً همین‌جاست؛ نه ساختن امید و نه تلقینِ واهی، بلکه دیدن و نشان‌دادن همان امیدی که خودِ مراجع با خودش به جلسه آورده، و همین شکِ کوچک، همین تردید نصفه‌نیمه، می‌تواند آغاز درمان و شروع ساختن یک روایت تازه برای زندگی باشد.

✍️امیر اسکندریان
درمانگر پویشی و دکتری روانشناسی بالینی |دانشگاه تهران

جهت رزرو تراپی آنلاین و حضوری:
https://t.me/amir_eskandariyan

1,420

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📎 File

🎯چرا نباید به فرد افسرده بگیم مثبت فکر کن

✍️امیر اسکندریان
درمانگر پویشی و دکتری روانشناسی بالینی |دانشگاه تهران

1,560

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📌ویس قبل در ارتباط با این نظرسنجی هست …

1,440

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

[poll]

1,230

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📌تا حالا شده فکر کنی اگر فقط این یک ویژگی بدنت درست می‌شد، بالاخره حالت هم بهتر می‌شد؟

(بادی دیسمورفیک، جراحی های بی پایان و شرمی که دیده نمیشود. )

در اختلال بدشکلی بدن، این فکر خیلی آشناست. اما اغلب مسئله از خودِ ظاهر شروع نشده. ریشه‌ی ماجرا معمولاً به تجربه‌ای برمی‌گردد که فرد در آن، آن‌طور که باید، «دیده نشده»؛ نه از نظر فیزیکی، بلکه از نظر هیجانی. وقتی احساسات، ترس‌ها یا نیازهای کودک جدی گرفته نمی‌شود.

این تجربه معمولاً در بستری شکل می‌گیرد که نگاه به بدن خنثی نیست. در بسیاری از خانواده‌ها، بدن به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم ارزیابی می‌شود: با مقایسه، شوخی یا حتی تعریف‌هایی که شرط دارند. کودک یاد می‌گیرد ارزشش از بیرون سنجیده می‌شود و این نگاه کم‌کم درونی می‌شود. وقتی بزرگ می‌شود، دیگر لازم نیست کسی چیزی بگوید؛ آینه همان نگاه را بازتولید می‌کند. هر نگاه به آینه تبدیل می‌شود به بررسی، اضطراب و تلاش برای اصلاح.

در دل این چرخه، احساسی که معمولاً فعال می‌شود شرم است. شرمی عمیق و گاهی نامرئی که بدن حامل آن می‌شود. نقص ظاهری، توضیحی ملموس برای یک حس قدیمی فراهم می‌کند: «یک جایم مشکل دارد». تمرکز وسواسی روی بدن اغلب تلاشی است برای آرام‌کردن این شرم؛ انگار اگر بدن درست شود، آن احساس هم فروکش می‌کند. اما معمولاً چنین نمی‌شود، چون مسئله از خودِ بدن فراتر است.به همین دلیل این افراد حتی بعد از بار ها جراحی راضی نمیشوند و باز هم به اینکار ادامه میدهند زیرا شرم آن ها هنوز پا برجا است .

وقتی این روند ادامه پیدا می‌کند، بدن کم‌کم جای هویت را می‌گیرد. به‌جای این‌که سؤال اصلی «من کی هستم؟» باشد، ذهن درگیر این می‌شود که «بدنم درست است یا نه؟».به نوعی این سوال پوششی است برای پنهان کردن جواب تلخ و سرکوب شده فرد به سوال من کی هستم.در این شرایط هر تغییر کوچک در بدن، بار معنایی بزرگی پیدا می‌کند، چون فقط درباره‌ی زیبایی نیست؛ درباره‌ی احساسِ کافی‌بودن و قابل‌قبول‌بودن است.

نکته‌ی مهم این است که در بسیاری از این موارد، پای یک تروما بزرگ در میان نیست. مجموعه‌ای از تجربه‌های کوچک اما تکرارشونده کافی بوده: نگاه‌ها، حرف‌ها، مقایسه‌ها، بی‌توجهی‌های مزمن. همین‌ها به‌تدریج رابطه‌ی فرد با بدنش را ناامن می‌کنند. بدن که قرار بوده خانه امن باشد، تبدیل می‌شود به محل نگرانی. شاید نقطه‌ی شروع تغییر، این باشد که بفهمیم مسئله فقط درست‌کردن بدن نیست، قصه ،قصه ی شرم است.

✍️امیر اسکندریان
درمانگر پویشی و دکتری روانشناسی بالینی|
دانشگاه تهران

جهت رزرو تراپی آنلاین و حضوری:
https://t.me/amir_eskandariyan

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📷 Photo

📌فرد افسرده به تراپی آمده که شکست بخورد؛ در ادامه روایتی که از خود دارد اینجا هم در مسیر شکست است.

1,420

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📌زمانی که کودکی زودتر از موعد به پایان می رسد و تو مجبوری به مسئولیت

🎯(دفاع over responsibility چیست و چگونه شکل میگیرد)

از لحظه‌ای که علی، برخلاف میل هر کودکی که می‌خواهد اول شود، ترجیح می‌دهد سوم شود،
کودکی‌اش را فدا کرده است.
او در همان لحظه، کودک نیست؛ بزرگسال شده است.

از یک زاویه، این چند ثانیه از بچه‌های آسمان فقط غم‌انگیز نیست؛ هولناک است. چون دقیقاً کاری را نشان می‌دهد که زندگی با آدم‌هایی می‌کند که کودکی‌شان زود تمام شده. آدم‌هایی که چاره‌ای نداشته‌اند جز این‌که به‌جای بازی‌کردن، به‌جای اشتباه‌کردن و به‌جای تجربه‌کردن، مسئولیت‌های بزرگسالی را از همان کودکی به دوش بگیرند. انگار زندگی‌شان را نه از کودکی، که از بزرگسالی شروع کرده‌اند.

واکنش اطرافیان دقیقاً شبیه همین صحنه است. در برابر فداشدن کودکی، مدالی بی‌ارزش به گردنت می‌اندازند. یکی‌یکی کنارت می‌ایستند، با افتخاراتت عکس می‌گیرند، لبخند می‌زنند و می‌روند. چون خیالشان راحت است. حتی خوشحال‌اند. اگر این کودک بزرگسالانه رفتار کند، اگر جای خالی‌ای که بوده بی‌سر‌و‌صدا پر شود، اگر بدود، اگر از خودش بگذرد، اگر تاول‌ها را تحمل کند، اگر صدایش درنیاید و در برابر کشتن کودکی‌اش همین تشویق‌ها را بپذیرد، آب از آب تکان نمی‌خورد. هیچ‌کس متوجه نمی‌شود علی کفش ندارد. هیچ‌کس متوجه نمی‌شود علی، اصلاً، وجود ندارد. می‌خندند، عکس می‌گیرند و می‌روند؛ و این علی است که زیر بار مسئولیت‌هایی که زود از راه رسیده، تنها می‌ماند.

او باید برای خواهرش کفش تهیه کند.
او باید سوم شود، برخلاف میل هر کودکی که دلش می‌خواهد بازی را ببرد.
او باید بزرگسالانه فکر کند، آن هم زمانی که هنوز وقتش نرسیده.
نتیجه‌ی این مسئولیت‌های زودهنگام، نتیجه‌ی زود بزرگ‌شدن، دقیقاً در چهره‌ی علی پیداست. همان‌جایی که اطرافیان آخرین خواسته‌ شان را هم رو می‌کند: حالا حتی وقتی تنها هستی، حتی وقتی در عکس تنها مانده‌ای، سرت را بالا بگیر و بخند. ما دوست نداریم با چهره‌ی درهم تو فکر کنیم ایرادی در کار است. تو قوی باش تا خیالمان راحت شود. اما حالِ هر کسی که زود بزرگ شده، دقیقاً همین چهره است؛ چهره‌ای خسته از فشاری فراتر از توان یک کودک، ناامید از پایان این وضعیت، و آگاه به این‌که شاید این نقش، تا همیشه با او بماند.

این‌جا جایی است که «over responsibility» شکل می‌گیرد. وضعیتی که فرد عادت می‌کند مسئولیت همه‌چیز و همه‌کس با او باشد، چون اگر آن روزها این کار را نمی‌کرد، سیستم، خانواده، یا شرایط دوام نمی‌آورد.شرایط قربانی میخواهد پس باید او خودش را فدا کند. زود بزرگ شود. اما همان خستگی و همان اشک‌هایی که در چهره‌ی علی می‌بینیم، چیزی است که این آدم‌ها خوب می‌شناسند. آن‌ها خسته‌اند، اما از رهاکردن می‌ترسند؛ چون اگر رها کنند، همه‌چیز ممکن است از هم بپاشد. شرط ادامه‌ی حیات همیشه یکی بوده: «برای ادامه، تو باید خودت را فدا کنی حتی اگر این رنج، رنجِ تو نباشد.» و همین است که بعدها، در تناقضی دردناک، کسی که همیشه بار مسئولیت‌هایی را کشیده که سهمش نبوده، ممکن است از مسئولیت‌های واقعیِ زندگی خودش فرار کند؛ از مراقبت از خودش، از رابطه، از همسر، از فرزند، از شغل و یا هرچه که نشانی از بزرگسالی و مسیولیت داشته باشد . چون در ذهن او، «مسئولیت» همیشه با فشار، اشک، تنهایی و فداشدن گره خورده است.
✍️امیر اسکندریان
درمانگر پویشی و دکتری روانشناسی بالینی|دانشگاه تهران



جهت رزرو تراپی آنلاین و حضوری:

https://t.me/amir_eskandariyan

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📷 Photo

📌اخرین باری که از ظاهر خودت راضی بودی کی بود؟
🎯(بدنت پیش از تو و بیش از تو حرف میزند)
اختلال بدشکلی بدن یا Body Dysmorphic Disorder از نظر علمی یک اختلال روان‌شناختی است که در آن فرد به‌طور مداوم و وسواسی درگیر «نقص‌هایی» در ظاهر خود می‌شود که یا برای دیگران قابل‌مشاهده نیستند یا بسیار جزئی‌اند. این اشتغال ذهنی صرفاً نارضایتی ساده از ظاهر نیست؛ فرد ساعت‌ها در روز به بدنش فکر می‌کند، بارها آینه را چک می‌کند یا از آن اجتناب می‌کند، ظاهرش را پنهان می‌کند یا مدام به دنبال اصلاح آن است. این درگیری ذهنی معمولاً با اضطراب، شرم و کاهش شدید کیفیت زندگی همراه است و می‌تواند روابط، کار و حضور اجتماعی فرد را مختل کند. از نظر بالینی، مسئله‌ی اصلی در BDD «نگاه اشتباه به بدن» نیست، بلکه معنایی است که بدن برای فرد پیدا کرده است.

1,240

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

📌احتمالاً این سؤال و جواب رو شنیدی: شجاعانه‌ترین چیزی که تا حالا شنیدی چی بوده؟ کمک.
اما چرا کمک؟
کمک، چون دیگه نمی‌خوام وانمود کنم حالم خوبه. کمک، چون نمی‌خوام تنهایی از پسِ همه‌چیز بربیام. کمک، چون پذیرشه؛ پذیرشِ اینکه چیزی باید تغییر کنه. کمک یعنی شهامتِ دیدن؛ دیدنِ چیزهایی که خیلی‌ها ترجیح می‌دن تا آخر عمر انکارشون کنن و با همون حال بد سر کنن. فریادِ کمک از سر ضعف نیست؛ از میل به تغییره. یعنی می‌خوام قبل از نابودیِ همه‌چیز، وقتی هنوز فرصت هست، بایستم و مسیر رو عوض کنم؛ حتی وسط آشفته‌ترین شرایط و با زخم‌ها و دردهایی که خیلی وقت‌ها نقشی در به‌وجود اومدنشون نداشتم.
و چه چیزی شجاعانه‌تر از این که همه‌ی این‌ها رو با یک واژه به دوش بگیری: کمک.
کمک، شروعِ پذیرشِ مسئولیتِ منه؛ حتی نسبت به چیزهایی که تقصیر من نبوده. چقدر با شکوه و قابل احترامه کسی که در برابر این همه می‌ایسته و می‌گه: کمکم کن، می‌خوام از پسِ این دردها بربیام. کمک یعنی مسئولیتِ تغییرِ حالم با منه؛ نه انکارِ واقعیت و نه انداختنِ همه‌چیز بر دوشِ دیگری انتخابِ من نیست (البته که کار راحت‌تریه). کمک یعنی شاید می‌ترسم، اما چشم در چشمِ واقعیت ایستادم و انتخاب کردم که بپذیرم، ببینم، و مسیرِ دیگه‌ای رو شروع کنم.
گاهی گفتنِ کمک فقط یک کلمه نیست، یک تصمیمه؛ تصمیمی برای این‌که این بار تنها نمونی و این مسیر رو در فضایی امن‌تر طی کنی. جایی که لازم نیست از خودت دفاع کنی یا توضیح بدی چرا این‌طور حس می‌کنی، فقط بتونی صادقانه دیده و شنیده بشی. تراپی می‌تونه همون فضا باشه؛ برای این‌که دقیق‌تر بفهمی چه بهت گذشته و حالا چه تغییری می‌خوای. گاهی همین همراهیِ حرفه‌ای، اولین قدمِ واقعیه برای این‌که رنج، شکل تازه‌ای پیدا کنه و قابلِ عبور بشه.



▫️جهت رزرو تراپی آنلاین و حضوری:

https://t.me/amir_eskandariyan

Dr.Amir Eskandariyan

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۵:۱۲

🎥 Video

📌برای کودکی ای که خیلی زود تمام شد و بزرگسالی ای که زودتر از موعد فرا رسید.

(دفاع over responsibilty چطوری شکل
میگیره)

اول این چند ثانیه از بچه های آسمان رو ببین و بعدش متن پایین رو بخون.
این یکی از دقیق ترین تصویر هاست
از شرایط بچه هایی که خیلی زود بزرگ میشن.

1,670

Dr.Amir Eskandariyan

۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۷:۳۳

📷 Photo

خیلی وقت‌ها ما درد رو با رنج اشتباه می‌گیریم.
درد معمولاً یک اتفاقه؛ میاد، دیده می‌شه، تجربه می‌شه و اگر مجالش رو داشته باشه، می‌گذره. رنج از جایی شروع می‌شه که درد دیده نشه، گفته نشه، یا مجبور بشه سال‌ها توی سکوت حمل بشه. همون‌جا که یاد می‌گیری الان وقتش نیست، قوی باش، بعداً حلش می‌کنم،و اون درد، به‌جای عبور، می‌مونه باهات تا بالاخره بهش اجازه بدی حس بشه ولی ممکنه تا سال ها این مجالو پیدا نکنه و بشه رنجی که همیشه باهاته. درد یک‌باره؛ اما رنج مزمنه. درد می‌تونه اشک، خشم یا غم بشه اما رنج اغلب خودش رو به شکل خستگیِ همیشگی، بی‌حسی، اضطراب بی‌دلیل یا زندگی‌ای نشون می‌ده که انگار فقط داره تحمل می‌شه. ما از درد فرار می‌کنیم چون فکر می‌کنیم نابودمون می‌کنه، اما واقعیت اینه که چیزی که آدم رو فرسوده می‌کنه، رنج سال ها ترسیدن از لمس درده. رنج، هزینه‌ی طولانیِ احساس‌هاییه که اجازه ندادیم کامل حس بشن. و پارادوکس اینجاست: وقتی درد بالاخره دیده و تجربه می‌شه،نه تحلیل، نه توجیه، فقط احساس؛قدرت و ترسناک بودنش رو از دست می‌ده. اما وقتی نادیده گرفته می‌شه، سال‌ها می‌مونه و شکل زندگی رو عوض می‌کنه.

1,970

Showing 11 of 11 posts

No more posts

رتبه‌بندی

ورود لازم است

نظرات کاربران (0)

هنوز هیچ نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارید!

کانال‌های تلگرام مرتبط

Loading recommended channels...

Dr.Amir Eskandariyan

Dr.Amir Eskandariyan

رتبه‌بندی

رشد مشترکان (6 روز گذشته)

آخرین پست‌ها

رتبه‌بندی

نظرات کاربران (0)

کانال‌های تلگرام مرتبط

کانال ربات چت ناشناس الناز

𝖬𝖾𝗁𝗋𝖺𝖻𝖺𝗇

ارقام بنات مصرين للتعارف 🔥

👩‍❤️‍👨۸موسسه صیغه یابی هلو۸👩‍❤️‍👨

صداي مشاور

جروبات تعارف

ست طوری ♥️💍

بلایند دیت مجازی 🩷

کانال‌های تلگرام مرتبط

کانال ربات چت ناشناس الناز

𝖬𝖾𝗁𝗋𝖺𝖻𝖺𝗇

ارقام بنات مصرين للتعارف 🔥

👩‍❤️‍👨۸موسسه صیغه یابی هلو۸👩‍❤️‍👨

صداي مشاور

جروبات تعارف

ست طوری ♥️💍

بلایند دیت مجازی 🩷

نظرات کاربران (0)

آخرین پست‌ها