Daar waar gouden licht en prachtige planeten de luchten nog glansrijk en vol liefde vervulden, op iedere bewoner gericht.
De lichtziel is namelijk één van allen en voelt diep in zichzelf hoe groots de schepping en het onbenoembare is.
De roep diep van binnen is niet langer een fluister, maar wordt alsmaar luider tot aan boven de atmosfeer gericht.
Ondanks de zwaarte, de leegte en alle eenzame gevoelens, is daar nog steeds de flonkering binnen zijn eigen ziel.
Dezelfde flonkering die in al zijn incarnaties en al het lijden, tóch heeft geleid naar de weg waarop hij zich nu bevindt. Het pad hier op deze aarde, in een duister tijdperk waarin het Licht zijn ondersteuning wenst.
De hoopvolle belofte van alle lichtzielen tezamen, van waaruit en welk werelddeel vandaan.
Dwars door alle pijn en leegte, blijft daar die glans zachtjes stralen dat alles niet voor niets is. En ook nooit is geweest.
Kleine stapjes brengen grote collectieve veranderingen en iedereen draagt daar zijn eigen steentje aan bij.
Want een lichtziel stopt niet en zal je nooit horen zeggen dat het leven allemaal voor niets is geweest. Het innerlijke verdriet wordt zijn ervaring en de leegte van zijn bestaan tot innerlijke rijkdom vergaard.
En hoewel geen enkele lichtziel de leegte en eenzaamheid wordt bespaard, wordt hij toch gedragen, nooit daadwerkelijk alleen maar altijd geleid, ook al ziet hij het niet.
En voelt het misschien niet altijd zo.
Maar een lichtziel weet met iedere vezel van zijn lichaam, diep vanbinnen, dat zijn individuele licht de wereld verlicht en zoveel mooier maakt en zodoende zijn pijn niet voor niets is geweest.
Want de lichtziel heeft een zeer belangrijke plek op aarde hoewel hij deze nog vaak zoeken moet.
Maar in die zoektocht diep van binnen ligt de acceptatie verborgen om niet nog langer deel te nemen aan al die schone schijn van lege harten en woordeloze woorden.
De standaard van zijn eigen waardevolheid ervarend. Juist op deze aarde als een mijlpaal in al zijn vorige levens en waar de optelsom van al dat leed, nu even allemaal samenkomt.
Want ook de aarde en heel de mensheid staan voor grote overgangen, waarbij alles samen komt in alle heftigheden, maar het licht vroeg of laat weer doorbreken zal.
Lieve lichtzielen der aarde, jullie tijd is gekomen om te gaan stralen en je niet langer te laten dimmen in de schaduwen waarin het leven jullie plaatst.
De strijd is dan misschien nog niet volledig gestreden maar opgeven is het laatste wat de lichtziel doet.
Diep van binnen weet je wat je voelt, wat je ervaart en waar je voor staat en dat is allemaal onder één noemer te scharen, en die ene noemer noemen we LICHT.
Geef nooit op, wat ook nog zal komen, je pad wordt geleid en is inzichtelijk door GOD.
Maar de zwaarte van leven dringt ook diep door in de omvangrijkheid van je ziel. Het is de weg van misschien wel de kluizenaar of de mysticus die zich in het licht laat laven. En daarmee andermans pad, het zij al dan niet bewust, telkens opnieuw verlicht!
Ga door lieve lichtziel je bent niet alleen, ook al is dat soms wat je meent te ervaren. Weet dat er wereldwijd meerdere zijn zoals jij en ik.
Alles valt nou eenmaal niet te overzien maar je wordt gedragen, de flonkeringen van je eigen ziel zullen je leiden ook al is het leven soms ontzettend moeilijk.
Geloof me, alles komt goed of het nu wel of niet is op deze aarde, je ziel straalt ook al heeft je persoonlijkheid het soms zwaar.
Licht en liefde als jouw innerlijke waarden, de verlichting die het leven ondanks alles draaglijk maakt…
Een ode aan alle lichtzielen.
Houd vol en volg het Licht, ook al voel je het altijd niet.
Alles komt op het juiste moment en leidt naar de juiste wegen ook al zijn deze niet eerder door anderen bewandeld. Een lichtziel gaat altijd voorop zodat meerdere mensen kunnen volgen en beseffen hoe omvangrijk het licht van deze schepping is!
©Helma Broekman
