•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

Public

View Channel

1.7K

14.9K

Can't Join? @haneul_roman_world

1.6k Members

Updated: May 19, 2026 at 8:49 AM

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

𝐓𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐢𝐬 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐨𝐧𝐞 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐜𝐚𝐧 𝐫𝐞𝐩𝐥𝐚𝐜𝐞 𝐚 𝐛𝐨𝐨𝐤! 𝐓𝐡𝐞 𝐧𝐞𝐱𝐭 𝐛𝐨𝐨𝐤....

Follow @haneul_roman_world to stay updated with the latest Medical trends and news

Ranking

Global Ranking

#456

Language Ranking

#45

Category Ranking

#23

-1

Participant Growth (Last 6 Days)

Total: 1.6K

24h growth: +0 0%

Latest Posts

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

شما که انقدر عاشقانه مافیایی دوست دارید چرا از این رمان حمایت نمیکنید؟🤔😂

452

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

[poll]

513

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

[poll]

526

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

سلام بچه‌ها یکی تویه تیک‌تاک رمان امید به جرعت من رو کپی کرده و تویه پیج خودش به اسم خودش گذاشته لطفا ریپورتش کنید و بریم زیر کامنتا بگید که رمان منه🫠😭
moh387664

478

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

•𝐋𝐨𝐯𝐞 𝐁𝐞𝐧𝐞𝐚𝐭𝐡 𝐭𝐡𝐞 𝐆𝐮𝐧’𝐬 𝐒𝐡𝐚𝐝𝐨𝐰
𝐩𝐚𝐫𝐭¹³:

نیم ساعت بعد جلویه همان خانه‌ی قدیمی ایستادم و زنگ در را به صدا درآوردم
چند ثانیه طول کشید اما هیچ جوابی نیامد
هانتر نفس عمیقی کشید.......صبر نداشت دوباره زنگ در را فشرد اما این‌بار طولانی‌تر
بالاخره صدای قدم‌هایی از پشت در شنیده شد
قفل در باز شد
و وقتی در آرام کنار رفت، نگاه سرد و متعجب جولیت مستقیم در نگاهش قفل شد
جولیت ابروهایش را درهم کشید
"تو اینجا چیکار می‌کنی؟"
هانتر بدون سلام، بدون مکث، چمدان را روی زمین انداخت.
"اومدم بمونم."
چشم‌های جولیت کمی گشاد شد
"چی؟"
"از عمارت انداختنم بیرون."
جولیت با شک به او خیره شد.
"شفیلد؟"
هانتر فکش را منقبض کرد.
"یا ازدواج کنم، یا برم. منم رفتم."
چند لحظه سکوت بینشان افتاد. فقط صدای باد سردی که از کوچه رد می‌شد شنیده می‌شد
جولیت نگاهش را از چمدان به صورت هانتر برگرداند
"و حالا؟ فکر کردی اینجا هتله؟"
هانتر قدمی جلو رفت
"نه. ولی تنها جاییه که می‌تونم برم."
جولیت پوزخند کوتاهی زد
"دوستات چی؟"
"امن نیست."
صدایش پایین اما محکم بود
"و تو بهتر از هرکسی می‌دونی چرا."
این‌بار جولیت چیزی نگفت. فقط چند ثانیه به او خیره ماند. انگار داشت ذهنش را می‌خواند
بعد آهسته کنار رفت و در را بیشتر باز کرد
"فقط برای امشب."
هانتر بدون بحث وارد شد
در که بسته شد، فضای کوچک خانه دوباره در سکوت فرو رفت
چند قدم جلو رفت و چمدان را گوشه‌ای گذاشت
"ما باید برنامه رو جلو بندازیم."
جولیت به دیوار تکیه داد
"چه برنامه‌ای؟"
هانتر نگاهش را مستقیم در چشمانش فرو برد
"همونی که قراره شفیلد رو نابود کنه."
برای اولین‌بار در آن شب، برق خطرناکی در چشم‌های جولیت درخشید
"بالاخره آماده شدی؟"
هانتر لبخند تلخی زد
"دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم."
جولیت چند قدم به او نزدیک شد. فاصله‌شان کمتر و کمتر شد
"اشتباه می‌کنی، هانتر… هنوز داری."
هانتر اخم کرد
"چی؟"
جولیت آرام گفت:
"اعتمادت."
و قبل از اینکه هانتر واکنشی نشان دهد، ناگهان اسلحه‌ای را از پشت کمرش بیرون کشید و مستقیم روی سینه‌ی او نشانه گرفت
چشم‌های هانتر تیره شد
"این دیگه چه بازی‌ایه؟"
جولیت با صدایی آرام اما خطرناک گفت:
"مرحله‌ی اول."
جولیت بدون اینکه پلک بزند، انگشتش را روی ماشه محکم‌تر کرد
"زانو بزن."
چشم‌های هانتر باریک شد
"شوخی می‌کنی؟"
"فکر می‌کنی وقت شوخیه؟"
چند ثانیه سکوت بینشان حکم‌فرما شد
فضا سنگین و نفس‌گیر بود
هانتر با خشم نگاهش کرد اما در نهایت آهسته زانو زد
چشم‌هایش حتی لحظه‌ای از جولیت جدا نشد
"خوبه."
جولیت قدمی جلو آمد اسلحه درست روی پیشانی‌اش بود
"حالا جواب بده اگر لازم باشه شفیلد رو بکشی، می‌کشی؟"
"بدون لحظه‌ای شک."
"اگر لازم باشه همه‌چیزت رو از دست بدی؟"
"از دست دادم."
جولیت سرش را کمی کج کرد
"اگر لازم باشه منو هم از دست بدی؟"
برای اولین‌بار، مکث
فقط یک ثانیه…....
اما جولیت دید آن حسی را که بهش شک کرده بود را دید
لبخند خیلی محوی روی لبش نشست
"همین یه ثانیه کافیه."
هانتر با صدای خشن گفت:
"تو هم همین کارو می‌کردی."
جولیت شانه بالا انداخت و با بی‌تفاوتی گفت:
"نه."
و ناگهان اسلحه را چرخاند و دسته‌ی آن را به سمت هانتر گرفت
"حالا نوبت توعه"
"چی؟"
"به من شلیک کن."
سکوتی عمیق خانه را پر کرد
"دیوونه شدی؟"
"این تنها راهه."
چشم‌هایش جدی بود
"اگر نتونی این کارو بکنی، وقتی وقتش برسه هم نمی‌تونی."
هانتر اسلحه را گرفت
سنگینی آن در دستش حس شد
نگاهش بین اسلحه و جولیت در رفت‌وآمد بود
جولیت بدون ترس روبه‌رویش ایستاد
"قلبم."
با انگشت به سینه‌اش اشاره کرد
"اینجا."
"این مسخره‌ست."
"شلیک کن، هانتر."
انگشتش روی ماشه رفت…....
جولیت آرام گفت:
"می‌دونی چرا شفیلد ازت قوی‌تره؟ چون احساسات نداره."
"من مثل اون نیستم."
"پس یا قوی‌تر شو......یا بمیر."
ناگهان—
صدای شلیک در خانه پیچید
جولیت حتی پلک هم نزد
اما گلوله فقط چند سانتی‌متر کنار سرش به دیوار خورد
چند ثانیه هیچ‌کدام حرفی نزدند
جولیت لبخند زد
"قابل قبوله."
هانتر با نفس سنگین گفت:
"اگه می‌خواستم، می‌مردی."
جولیت جلو آمد خیلی خیلی جلو........
"اما نخواستی."
"فعلاً."
نگاهشان در هم قفل شد
جولیت آرام گفت:
"تو آماده‌ای… ولی نه برای کشتن."
"برای چی؟"
جولیت زمزمه کرد:
"برای اعتماد."
کلمه بین‌شان معلق ماند
نه صدایی. نه حرکتی. فقط نفس‌های سنگین هانتر
اسلحه هنوز در دستش بود
چند ثانیه طول کشید تا بالاخره ماشه را رها کند
سلاح را پایین آورد… اما نگاهش را خیر
"اعتماد؟"
صدایش خشن بود"تو با اسلحه اعتماد می‌سازی؟"

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

"اعتماد تو دنیای ما با حرف ساخته نمی‌شه."
هانتر تلخ خندید
"پس با تهدید ساخته می‌شه؟"
"با انتخاب."
چشم‌هایش مستقیم در چشم‌های او بود
"تو انتخاب کردی شلیک نکنی."
هانتر آرام گفت:
"من انتخاب کردم تو رو نکشم."
"دقیقا."
چند لحظه فقط همدیگر را نگاه کردند
هیچ‌کدام عقب نرفتند
جولیت آهسته دستش را بالا آورد و اسلحه را از دست هانتر گرفت و انگشت‌هایشان لحظه‌ای به هم برخورد کرد
جریان کوتاهی از تنش میانشان رد شد
"تو هنوز انسان موندی."
صدایش پایین‌تر شده بود
"و این نقطه‌ضعف توئه… یا بزرگ‌ترین قدرتت."
هانتر زیرلب گفت:
"تو چی؟"
جولیت مکث کرد
برای اولین‌بار نگاهش کمی نرم شد......خیلی کم اما هانتر دید
"من یاد گرفتم تردید نکنم."
هانتر ابرو بالا انداخت
"پس چرا الان زنده‌ام؟"
جولیت جواب نداد
سکوت سنگینی بین‌شان افتاد
نه دشمن بودند نه کاملاً متحد
هانتر آهسته از جایش بلند شد
حالا قدش سایه‌ای روی جولیت انداخته بود
"از من چی می‌خوای دقیقاً؟"
جولیت گفت:
"وقتی وقتش رسید، پشت من نلرزی."
"و اگر تو پشت من لرزیدی؟"
این‌بار لبخند خیلی محوی زد
"نمی‌لرزم."
هانتر نزدیک‌تر شد
آن‌قدر که نفسش به صورت جولیت می‌خورد
"پس از الان شروع می‌کنیم."
"چی رو؟"
هانتر زمزمه کرد:
"اعتماد رو."
نگاهشان دوباره در هم قفل شد حالا هیچ اسلحه‌ای بین‌شان نبود فقط سکوت و تصمیمی که هر دو می‌دانستند مسیرشان را عوض می‌کند

528

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

📷 Photo

440

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

•𝐋𝐨𝐯𝐞 𝐁𝐞𝐧𝐞𝐚𝐭𝐡 𝐭𝐡𝐞 𝐆𝐮𝐧’𝐬 𝐒𝐡𝐚𝐝𝐨𝐰
𝐩𝐚𝐫𝐭¹²:

هانتر :

هانتر پشت میز ایستاده بود کت را درآورده بود، آستین‌های پیراهن سفیدش تا آرنج بالا زده شده بود نگاهش مستقیم روی دست جولیت افتاد
"گرفتیش؟"
جولیت جلو رفت
فلش کف دستش برق میزد
هانتر نزدیک شد آن‌قدر نزدیک که جولیت بوی تلخ و گرم عطرش را حس ‌می‌کرد
"می‌دونستم از پسش برمیای"
صدایش پایین بود و تحسین‌آمیز بود
جولیت فلش را بالا گرفت
"خیلی سخت‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم جانسون تقریباً..‌....."
صدای دستگیره‌ی در آمد
هر دو منجمد شدند
هانتر زیر لب زمزمه کرد:"لعنتی"
جولیت رنگش پرید
هانتر بدون فکر دست جولیت را محکم گرفت
گرمای دستش مثل جرقه‌ای زیر پوست جولیت دوید
او را به سمت دیوار کتابخانه کشید و یکی از قفسه‌ها را فشار داد و بعد درِ باریکی بی‌صدا باز شد
قبل از اینکه جولیت چیزی بپرسد هانتر او را داخل کشید و در را بست
فضا کوچک‌تر از چیزی بود که تصور می‌کرد تقریباً اندازه‌ی یک کمد بزرگ هیچ نوری جز خط باریکی که از درز در می‌آمد وجود نداشت و آن‌قدر تنگ بود که بدن‌هایشان کامل به هم چسبیده بود
سینه‌ی هانتر به سینه‌اش فشرده شده بود دستش هنوز دور مچ جولیت حلقه شده بود.........فاصله‌ای وجود نداشت حتی برای یک نفس راحت
صدای کشیده شدن کشوهای میز بیرون شنیده می‌شد
جانسون داشت اتاق را می‌گشت.........
هانتر آهسته گفت:"هیچ صدایی از خودت درنیار"
نفس گرمش مستقیم به صورت جولیت خورد
جولیت سرش را کمی بالا آورد و ناخواسته لب‌هایش فقط چند سانتی‌متر با لب‌های هانتر فاصله داشت
دست آزاد هانتر به دیوار پشت جولیت تکیه داده شده بود عملاً او را میان خودش و دیوار زندانی کرده بود
هانتر نگاهش را پایین آورد
لب‌هایش........
در آن نور کم، برق ملایمی روی لب‌های جولیت افتاده بود نرم،نیمه‌باز،نفس‌زده
هانتر به سختی بزاق دهانش را فرو برد
صدای قدم‌های جانسون نزدیک‌تر شد،کنار کتابخانه ایستاده بود
جولیت از استرس لب پایینش را گاز گرفت
اشتباه دوم
انگار لحظه‌ای همه‌چیز بیرون را فراموش کرده باشد
نفسش سنگین‌تر شد
"جولیت......."صدایش خشن‌تر از قبل بود
جولیت زمزمه کرد:"الان وقتش نیست"
اما خودش هم تکان نخورد انگار نمیتوانست
بدنشان کاملاً در تماس بود و هر ضربان قلب را می‌شد حس کرد
دست هانتر آرام از مچ جولیت بالاتر رفت، تا آرنجش نه با عجله نه بی‌اختیار بلکه کنترل‌شده بود اما لرزش خفیفی در نفسش بود که چیز دیگری می‌گفت
بیرون، جانسون زیر لب غر زد و چند قدم دور شد
اما داخل آن فضای تنگ هوا سنگین‌تر شده بود
«تو هیچ ایده‌ای نداری که الان داری با من چیکار میکنی"
صدایش بم و گرفته بود اما
جولیت لبخند خیلی محوی زد
"دارم جونمون رو نجات میدم با سکوت همونطور که خودت گفتی"
هانتر نگاهش دوباره روی لب‌های جولیت ثابت ماند
فاصله تقریباً صفر شده بود
چند ثانیه فقط نفس‌ها و بعد صدای بسته شدن در اصلی اتاق به گوش رسید
جانسون رفته بود.........
اما هیچ‌کدامشان تکان نخوردند انکار به زمین چسبیده بودند
هانتر با نیشخندی گفت:
"فکر کنم خطر اصلی اینجا بوده نه بیرون"
چند ثانیه گذشت
نه جولیت عقب رفت نه هانتر
سکوت اتاق مخفی هنوز سنگین بود، اما دیگر خطری بیرون وجود نداشت تنها خطری که باقی مانده بود، فاصله‌ی صفر بین آن دو بود
هانتر آهسته نفس کشید، انگار می‌خواست خودش را آرام کند اما نمیتوانست
اما نگاهش هنوز روی لب‌های جولیت قفل بود
جولیت لبانش را ترک کرد
اشتباه سوم
و سپس لب زد:"جانسون رفته میتونیم بریم بیرون"
تا خواست قدمی برای دور شدن از هانتر بردارد هانتر مچ دست او را بیشتر از قبلش فشار داد و مانع رفتن او به بیرون شد
"نمیتونیم"
"چرا؟"
"چون من نمیخوام"
دستش را دور کمر جولیت انداخت او را به خود نزدیک تر کرد
صورتش فاصله‌ی بینشان را طوری کم کرد که نفس های جولیت به لب‌های هانتر برخورد میکرد
هانتر نمی‌توانست دست از این خواسته‌اش بردارد
جولیت همانطور میخکوب ایستاده بود و منتظر حرکت شکارچی‌اش شده بود
و ناگهان لب‌های هانتر رویه لب‌های او نشست و وحشیانه شکارش را بلعید
جولیت خواست عقب بکشید اما هانتر دستی را که به دیوار تکیه داده بود را پشت سر او برد و به خودش فشار داد
بوسه‌اش داغ‌تر،عمیق‌تر و خواستی‌تر شده بود
جولیت به پشت پیراهن سفید او چنگ زد اما فایده‌ای نداشت
کمی بعد هانتر کمی فقط کمی عقب رفت
هردو نفس‌نفس می‌زدند مخصوصا هانتر که تشنه‌ی او بود اما باید خودش را کنترل می‌کرد
جولیت با چشمانی گشاد به هانتر چشم دوخت:
"این یه اشتباه بزرگ بود"
"شاید........اما مهم نیست"
"فراموشش کن"
سپس او را کنار زد و از اتاق مخفی پشت کتابخانه بیرون پرید و با سرعت از اتاق خارج شد اما هانتر همانجا رویه زمین سرد نشست و به خاطره‌ی چنددقیقه پیش فکر کرد
و با یادآوری لرزش بدن جولیت نیشخندی رویه لب‌هایش نشست
بلند شد و از هتل خارج شد تا به عمارت برود

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

کمی بعد تر با بالا‌تنه‌ی برهنه رویه تختش دراز کشیده بود و در اعماق افکارش شناور بود که ناگهان صدای تقه‌ی در او را به خود آورد
"بله؟"
زن خدمتکار با ملایمت گفت:"قربان جناب گریسون،پدرتون پایین منتظرتون هستن"
یعنی چه شده بود که این موقع شب او را به اینجا کشانده بود؟
از جایش بلند شد و تیشرت کرمی که وسط اتاق رهایش کرده بود را به تن کرد و به سمت سالن اصلی قدم برداشت
پدرش رویه مبل تک نفره نشسته بود و قهوه‌اش را میل می‌کرد
کت‌شلواری خوش‌دوخت به تن کرده بود و موهای بلندش را پشت سرش جمع کرده بود
هانتر نزدیک شد و جلویه او رویه یک مبل دونفره نشست
"چه اتفاقی افتاده که تورو اینموقع شب اینجا کشونده؟"
سرفه‌ای کرد:"اتفاق خوبی افتاده"
هانتر کنجکاو شد اما چیزی نگفت
شفیلد ادامه داد:"هانتر بانو سزار تنها فرزند جناب برون رو به یاد داری؟"
هانتر به نشانه‌ی بله سری تکان داد
شفیلد فنجان را رویه میز روبه‌رویش گذاشت و بعداز آنکه دوباره تکیه‌اش را به مبل داد گفت:
"خوبه"
"چطور؟"
"تا چنددقیقه‌ی پیش مهمون اونها بودم و میدونی که همیشه از هم‌صحبتی با جناب برون لذت میبرم"
"درسته"
"من اون دختر زیبا رو برازنده‌ی تو میدونم"
برق از سر هانتر پرید
هانتر مطمعن بود که شفیلد از علاقه‌ی او به جولیت با خبر بود و برای اینکه فکر او را از سرش بیندازد فردی را برای او برگزید
"اما من برازنده‌ی خودم نمیدونم"
شفیلد نگاهش جدی شد:"پس کیرو برازنده‌ی خودت میدونی،هانتر"
"فعلا هیچکس"
"که‌اینطور"
مکث کرد و سپس ادامه داد:"پس اگر کسی رو انتخاب نکردی انتخاب من خیلی عاقلانه و منطقیه........دو خانواده‌ی قدرتمند و اصیل یک اتحاد بزرگ و قوی"
"تو اون رو برازنده‌ی من میدونی چون فرمانرواییت رو گسترده‌تر میکنه وگرنه هیچوقت به فکر من نیستی"
"اوه شفیلد منظورت چیه؟"
هانتر با عصبانیت از جایش بلند شد و نزدیک شفیلد شد و انگشت اشاره‌اش را برای سرزنش کردن او بالا آورد
"منظورم خیلی واضحه پدر یا بهتره بگم عموجان"
شفیلد متوجه منظور او شد و نگاهش بلافاصله تاریک شد
"من بچه‌ی تو نیستم جناب شفیلد ولی به این دلیل نیست که مثل عروسک خیمه‌شب بازی هرکاری میخوای باهام بکنی من دیگه این اجازه رو بهت نمیدم"
لبخندی سرد و تهدیدآمیز زد:"عجب"
به کمک عصا از جایش بلند شد و روبه هانتر ایستاد:
"پس از این عمارت گمشو بیرون"
"چی؟"
"یا برو یا ازدواج کن"
هانتر خشمگین‌تراز هرلحظه‌ای با تندی جواب داد:
"باشه میرم ولی مطمعن باش دیگه منو نمیبینی"
و بدون اینکه منتظر جواب بماند راهش را کج می‌کند و به سمت اتاقش می‌رود تا وسایل مورد نیازش را جمع کند
او از اینجا می‌رفت
اما ناخودآگاه یاد برنامه‌هایی که قرار بود با جولیت عملی‌اشان کند افتاد
چاره‌ای نداشت باید می‌رفت به وقتش درباره‌ی روند برنامه با جولیت حرف می‌زد
کمی بعد چمدون به دست از پله‌ها پایین آوند و بدون کوچک‌ترین حرفی از عمارت بیرون اند و سوار ماشین شد..........تنها دارایی‌اش
حاضر بود شرط ببندد که پدرش حساب‌هایش را مسدود کرده است و مسلما هانتر نمیتوانست به هتل برود
رفتن پیش هری هم برای اون کسر‌شان بود بنابراین همانطور که فشار دستش رویه فرمون باعث سفیدی بند‌های انگشت‌اش شده بود فکر کرد
خیلی زود نتیجه گرفت و فشار پایش را بر روی پدال گاز بیشتر کرد

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

May 2, 2026, 06:16 PM

📷 Photo

515

Showing 10 of 10 posts

No more posts

Loading posts...

Rating

User Reviews (0)

No reviews yet. Be the first to share your experience!

Loading reviews...

Related Telegram Channels

FEATURED

Loading recommended channels...

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

•𝐇𝐚𝐧𝐞𝐮𝐥 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐥𝐝•

Ranking

Participant Growth (Last 6 Days)

Latest Posts

Rating

User Reviews (0)

Related Telegram Channels

✊🏻

.

..

$BRAINS AI

.

Alisher Qodirov

1

𝚝𝚑𝚎 𝚙𝚘𝚠𝚎𝚛 𝚘𝚏 𝚒𝚗𝚜𝚙𝚒𝚛𝚊𝚝𝚒𝚘𝚗

Related Telegram Channels

✊🏻

.

..

$BRAINS AI

.

Alisher Qodirov

1

𝚝𝚑𝚎 𝚙𝚘𝚠𝚎𝚛 𝚘𝚏 𝚒𝚗𝚜𝚙𝚒𝚛𝚊𝚝𝚒𝚘𝚗

User Reviews (0)

Latest Posts